Льюси Бостон (1892-1990) – британдық жазушы, «Жасыл үй» балалар сериясының авторы. Кітаптарында фантастикалық элементтер мен британдық мәдениет кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын романисі (1892–1990)
English novelist (1892–1990)
Люси Мария Бостон (туған аты Вуд; 10 желтоқсан 1892 – 25 мамыр 1990) – балалар мен ересектерге арналған романдар жазған ағылшын жазушысы, барлық туындыларын 60 жастан кейін жариялаған. Ол ең белгілі "Green Knowe" сериясымен танымал: 1954 және 1976 жылдар аралығында Faber баспасында жарық көрген алты төменгі фантастикалық балалар романы. Оқиға Грин Ноуде, Бостонның Кембриджширдегі Хемингфорд Грейдегі үйінен үлгі алған ескі ауылдық сарайда өтеді. Серияның төртінші кітабы "Грин-Ноудағы бейтаныс" (1961) үшін ол Кітапхана қауымдастығының жылдық Карнеги медалін жеңіп алды, бұл британдық автордың жылдың ең үздік балалар кітабы деп танылды. Люсидің әкесі оның анасына тұрмысқа шыққанда 40 жаста болған, ал анасы одан жартысы ғана үлкен және Уеслейлік пастордың қызы еді. Люсидің айтуынша, бұл махаббатқа негіделген неке емес, оның анасының отбасының қысымымен жасалған келісімшарт болған. Джеймс Вудтың ерекшелігі мен діни ынтасының куәсі ретінде Люси үйленуге және отбасын өсіруге дайындалып, сатып алған және безендірген үйдің ішкі жағын сипаттады. Әр бөлмеде "Кедейге садақа берген ешқашан мұқтаж болмайды", "Әкең мен анаңды құрметте" және "Жан қайда тұрады емес, қайда сүйеді, сонда" сияқты діни ұрандар жазылған суреттер болған. "Perverse and Foolish" 1937 жылы Англияға оралғанда аяқталады, сол кезде оның 19 жастағы ұлы Питер Кембридж университетінде студент болып оқыды. Хемингфорд Грейде үй сатылып жатқанын естіген Люси 1915 жылы өзеннен бір шаруашылық үйін көргенін есіне түсірді. Ол бұл үй сатылып жатқан үй болуы керек деп ойлады, таксимен Хемингфорд Грейге барды, есікті соқты және иелеріне оны сатып алуға қызығушы екенін мәлімдеді. Олар сол күні таңертең ғана үйді сатуға шешім қабылдаған екен, ал сатылатын үй мүлдем басқа үй еді. Тағы бір автобиографиялық естелік, "Үйдегі естеліктер" кітабы Хемингфорд Грейге көшкеннен кейінгі өмірін, соның ішінде Манорды жаңарту және қалпына келтіруді сипаттайды. Бұл кітап "Perverse and Foolish" кітабынан бұрын жарық көрген және Бостон сексен бір жаста болғанда жазылған, оны үйге арналған ұзақ махаббат хаты деп сипаттауға болады. 1992 жылы екі естелік хронологиялық тәртіппен "Естеліктер" атты бір томда жарияланды. Шамамен 1130 жылы салынған ежелгі нормандық сарай Британ аралдарындағы ең көне тұрақты мекенделген үйлердің бірі саналады. Ол оның өмірінің соңына дейін шығармашылығының орталығы және шабыты болды. Үйдің негізгі жұмыстары аяқталғаннан кейін бақша жұмыстары басталды.
Lucy Maria Boston (née Wood; 10 December 1892 – 25 May 1990) was an English novelist who wrote for children and adults, publishing her work entirely after the age of 60. She is best known for her "Green Knowe" series: six low fantasy children's novels published by Faber between 1954 and 1976. The setting is Green Knowe, an old country manor house based on Boston's Cambridgeshire home at Hemingford Grey. For the fourth book in the series, A Stranger at Green Knowe (1961), she won the annual Carnegie Medal from the Library Association, recognising the year's best children's book by a British subject. Lucy's father was already 40 when he married her mother, who was half his age and the daughter of a Wesleyan minister. It was not, Lucy tells us, a love match but one made under pressure from her mother's family. As evidence of James Wood's eccentricity and religious fervour Lucy described the interior of the house he bought and had decorated in preparation for his marriage and the family he intended to raise there. In every room, painted friezes carried religious mottos such as "He that giveth to the poor shall not lack", "Honour thy father and thy mother" and "The soul is not where it lives but where it loves". Perverse and Foolish ends with her return to England in 1937, when she took rooms in Cambridge where her son, Peter, now aged 19, was an undergraduate. Hearing that a house was for sale in the nearby village of Hemingford Grey, Lucy remembered that in 1915 she had glimpsed from the river a seemingly derelict farmhouse. She jumped to the conclusion that this must be the house for sale, drove out to Hemingford Grey in a taxi, knocked at the door and announced to the owners that she would be interested in buying it. It transpired that they had only that morning decided to sell, and the house advertised for sale was a completely different one. Another autobiographical memoir, Memory in a House, describes her life after moving to Hemingford Grey, including the renovation and restoration of The Manor. This book, published before Perverse and Foolish and written when Boston was eighty one, can be described as an extended love letter to the house. In 1992 the two memoirs were published in chronological order in a single volume entitled Memories. The ancient Norman Manor house, built in about 1130, was reputed to be one of the oldest continually inhabited houses in the British Isles. It became the focus and inspiration for her creativity for the rest of her life. Work on the garden began as soon as essential work on the house was finished.
Жазушылық мансап және кейінгі өмір
Бостонның алғашқы кітабы, ересектерге арналған «Йью Холл» романы 1954 жылы, ол 60 жастан асып кеткенде жарық көрді. Содан кейін «Манор» ортасында өтетін балалар кітаптарының сериясы жарық көрді, онда ол сол жерде қонақ еткен адамдарды көріне келтіреді. Питер Бостон «Йью Холл» кітабының мұқабасын салған, содан кейін оның балалар әңгімелерін үй мен бақтың түрлі көріністерін, сондай-ақ ондағы көптеген заттарды бейнелейтін суреттермен безендірді. Бостон «Манор» үйінде шамамен 50 жыл өмір сүрді, осы жылдар ішінде ол романтикалық бақ құрып, барлық балалар кітаптарын жазды.
Boston's first book, Yew Hall, a novel for adults, was published in 1954 when she was over 60. There followed a series of children's books, all set in The Manor, in which she brings to life the people who she imagines might have lived there. Peter Boston drew the book jacket for Yew Hall and went on to illustrate her children's stories with pictures depicting aspects of the house and gardens, and many of the items contained therein. Boston lived at The Manor for almost 50 years, in which time she created a romantic garden and wrote all her children's books.
Өлім
Бостон 1990 жылғы 25 мамырда 97 жасында қайтыс болды. Ол жылы наурыз айында екі рет инсульт болғаннан кейін дүние салды. Оның ұлы Питер, сәулетші және суретші, әйелі Дианамен бірге Хемингфорд Грейдегі (Грин Кноу) үйінде 1999 жылдың қарашасына дейін өмір сүрді.
Boston died, aged 97, on 25 May 1990 having suffered two strokes in March of that year. Her son Peter, an architect and illustrator, lived in the Manor at Hemingford Grey (Green Knowe) with his wife Diana until his death, in November 1999.