Кіріспе

1906 жылы Эдит Несбит жазған роман. Гертруда Чандлер Уорнердің балалар әдебиеті сериясы.

"Желі жолының балалары" – Эдит Несбиттің балалар кітабы, ол алғаш рет 1905 жылы "Лондон журналында" бөлім-бөліммен жарияланды және сол жылы кітап түрінде басылды. Ол бірнеше рет экранға түсірілді, соның ішінде 1970 жылғы фильм нұсқасы ең белгілісі.

Ойынның орны және қысқаша мазмұны

Оксфордтың ұлттық биографиялық сөздігі сюжеттің авторы ретінде Несбитқа деген терең құрметімен белгілі Освальд Барронды көрсетеді. Оқиғаның оқиғасы Эдиттің Баринг-роудтағы үйіне жақын орналасқан Гров-парк табиғат қорығына жасаған саяхаттарынан шабыттанған болуы мүмкін. Қазіргі уақытта осы байланысты еске түсіретін сурет Гров-парк станциясында сақталған, ол қорыққа жақын орналасқан. Басқаша айтқанда, оқиғаның бастауы Ұлы Манчестердегі Марпл қаласына жақын Стринс ауылынан болуы мүмкін екенін көрсететін дәлелдер бар. Оқиға Лондоннан теміржолға жақын орналасқан «Үш мұржа» үйіне көшіп келген отбасы туралы. Әкесі, Сыртқы істер министрлігінде қызмет ететін адам, жалаң сұқтанғандықтан түрмеге қамалады. Балалар – Роберта (қарапайым тілде «Бобби»), Питер және Филис – үйлеріне жақын жерде сағат 9:15-те жүретін пойызбен жүйтіп тұратын қарт әйелмен дос болады. Ол әкелерінің кінәсіз екенін дәлелдеуге көмектеседі, соның арқасында отбасы қайта бірігеді. Әке босатылар алдында, отбасы Англияға отбасын іздеп келген орыс эмигрант Шчепанский мырзаға және қарт әйелдің немересі Жимге көмектеседі, ол туннельде аяғын сындырып алады. Кітап жазылғаннан бірнеше жыл бұрын әлемді дүрліктірген Дрейфус ісі, адал адамның тыңшылықта жалаң сұқтанғаны және соңында ақталуы туралы оқиғаға әсер еткен болуы мүмкін. Ресейлік эмигрант, «кедейлер туралы әдемі кітап жазғаны үшін және оларға қалай көмектесу керектігін көрсеткені үшін» патшалар тарапынан қуғынға ұшыраған және кейіннен балаларға көмектескен, автормен жақын байланыста болған Сергий Степняк және Петр Кропоткин сияқты нағыз диссиденттердің бірнешесінің жиынтығы болуы мүмкін. Кітапта сол кездегі орыс-жапон соғысы және британдықтардың соғысқа қатысты көзқарастары туралы айтылады. Бұл оқиғаның 1905 жылғы көктем, жаз және күздің басына дейінгі кезеңде болғанын көрсетеді. Сонымен қатар, кітаптың 3-тарауында пойызды бақылау хоббиінің алғашқы сипаттамасы келтірілген: «Иә, – деді вагондарды тиейтін жұмысшы, – мен бір жас джентльменді білдім, ол көрген әрбір пойыздың нөмірін жазып алатын еді; ол күміс бұрыштармен жасыл дәптерге жазатын, себебі оның әкесі көтерме кеңсе тауарларымен айналысып, жақсы жағдайда болған. Питер де, әкесі кеңсе тауарларымен айналыспаса да, осылай жасай алатынын сезінді».

Кейіпкерлер

Әкесі: Жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер, өте ақылды, еңбекқор және отбасына берілген күйеу және әке. Ол жаңсақ айыппен тыңшылық жасады деген күдікпен түрмеге қамалған, бірақ кейіннен ақталады. Анасы: Дарынды ақын және балаларға арналған әңгімелердің авторы. Ол отбасына адал, және мұқтаж жандарға көмектесуге әрқашан дайын. Ол сонымен қатар үйге жарасымды, қарапайым әйел. Роберта: "Бобби" деп лақап атайды, ол үш баланың ең үлкені және ең есейгені, сондай-ақ анасына мінез жағынан ең жақын. Оның адамдарға көмектесуге қабілетті көптеген қасиеттері бар. Питер: Ортаңғы бала және жалғыз ұл. Ол өзін көшбасшы деп санайды және қиын жағдайларда жетекшілік етеді. Филис: Балалардың ең кішісі және ең есеймегені. Рут: Балаларға жасаған қатыгездігі үшін оқиғаның басында отбасыдан қуылған қызметші. Миссис Вайн: "Үш камин" үйінің үй шаруашылығын жүргізушісі. Миссис Рэнсом: Ауылдық пошта шебері. Тәте Эмма: Анасының үлкен әпкесі, үйірмеші. Ескі мырза: Ұлы Солтүстік және Оңтүстік темір жолының (GN&SR) директоры, Бобби, Питер және Филиспен дос болады және аналары ауырғанда көмектеседі. Ол әкесінің босатылуына және мырза Щепанскийдің отбасын табуға көмектеседі. Ол Джимнің әкесі. Альберт Перкс: Станциядағы жүкті тасымалдаушы және балалардың досы. Ол олармен бірге болуды ұнатады, бірақ кейде мақтанышы оны олармен қарым-қатынаста салқындыққа итермелейді. Ол әйелі және үш баласымен бірге тұрады. Темір жол және басқа да салалар туралы білімі мол. Миссис Перкс: Альберт Перкстің әйелі. Доктор Форрест: Ауылдық дәрігер. Ол өте кедей, бірақ анамыз ауырғанда оған қолжетімді медициналық көмек көрсетеді. Станция бастығы: Перкстің жоғары лауазымды қызметкері. Кейде мақтанғанымен, жаны жақсы. Билл (машинист): Балалардың досы, локомотив жүргізушісі. Джим (оттықшы): Биллдің оттықшысы, балалардың досы. Ол Питердің ойыншық локомотивін жөндеу үшін туысының біреуін шақырады. Сигналшы: Теміржол сигналының операторы. Оның ауырған кішкентай баласы бар. Мырза Щепанский: Көзқарастары үшін Сібірде түрмеге қамалған, әйелі мен балаларын іздеп Англияға қашқан ресейлік зиялы. Билл (баржа шебері): Бастапқыда балаларға жаулы болған баржа шебері. Олар оның қайығын (ішінде оның кішкентай ұлы Реджинальд Хораспен бірге) өрттен құтқарудан кейін оларға деген көзқарасын өзгертеді. Биллдің әйелі: Ол күйеуінің балаларға деген бастапқы көзқарасын мақұлдамайды және оны каналда балық аулауға ынталандырады, оның күйеуі болмағанда. Джим (мектеп оқушысы): Ескі мырзаның немересі, оны балалар газет қуу кезінде теміржол туннелінде аяғы сынғанда құтқарады.

Бейімделулер

Бұл оқиға қазірге дейін алты рет экранға бейімделді, оның ішінде төрт телесериал, бір көркем фильм және теледидарға арналған фильм.

BBC радио драмалық қойылымдары

Ол бес бөлімнен тұратын сериал ретінде жарық көрді, алғаш рет 1940 жылы "Балалар сағаты" бағдарламасының аясында эфирге шықты. Кейін Марси Кахан радиоға бейімдеп, Джон Тейлор өндірді. Басты рөлдерде Пол Копли, Тимоти Бейтсон және Виктория Карлинг ойнайды, ал алғаш рет 1991 жылы тыңдалды. Пьеса CD-де бар.

BBC телесериалдары

Бұл әңгіме BBC арнасы тарапынан төрт рет телесериал ретінде бейімделген. 1951 жылғы алғашқы нұсқасы 8 сериядан, әрқайсысы 30 минуттан тұрды. Содан кейін екінші бейімделу жасалды, ол түпнұсқа сериядан түсірілген кейбір кадрларды қайта пайдаланды, сонымен қатар актер құрамында шағын өзгерістер енгізіліп, жаңа материал қосылды. Бұл нұсқада әрқайсысы 60 минуттан тұратын 4 серия болды. Осы алғашқы бағдарламаларда қолданылған қосымша/фондық оркестрлік музыка – Эдвард Григтің «Симфониялық билерден» екінші биі. BBC арнасы бұл әңгімені 1957 жылы 8 сериялық, ал 1968 жылы 7 сериялық телесериалмен қайта қарады. 1968 жылғы бейімделу 2000 жылы BFI ұйымының «100 ең ұлы британдық телебағдарламасы» сауалнамасында 96-шы орынды иеленді. Роберта рөлін Дженни Агуттер, ал Филис рөлін Джиллиан Бейли сомдады. BBC теледидарлық бейімделулерінің барлығынан тек 1968 жылғы нұсқасы ғана сақталған, ал қалғандары жоғалып кеткен.

Фильм

1968 жылы BBC-дің сәтті драмалық қойылымынан кейін, фильм құқықтары актер Лайонел Джеффриске сатылды, ол 1970 жылы жарық көрген фильмнің сценарийін жазып, режиссерлік жасады. Фильмде Дженни Агуттер мен Дина Шеридан түсті. Музыкасын Джонни Дуглас жазды, аранжировкалады және дирижерлік етті.

Радио жалғасы

2021 жылы BBC Radio 4 Бернард Крипбинстің "Алберт Перксті құтқару" атты монологын эфирге шығарды, онда есейген Роберта Киндертранспорт арқылы нацистік Германиядан қашып келген екі еврей босқын баланы алып Оукуортқа қайта оралады.

Фильмнің жалғасы

2022 жылы 1944 жылы оқиғаларға арналған "Темір жол балаларының қайтысы" фильмі жарық көрді. Дженни Агуттер есейген Бобби рөлінде қайтадан түсірілді, қазір ол Оукуорт ауылында қызымен (Шеридан Смит сомдады) және немересімен бірге тұрады. Олар эвакуацияланған үш баланы қабылдайды. Фильм барысында Бобби Питердің қайтыс болып, жақын жердегі зиратқа жерленгенін айтады, ал Филис туралы айтылғанда оның қайтыс болғаны ма, әлде басқа жерде ме екені белгісіз қалдырылады.

Сахналық нұсқалары

2005 жылы сахналық мюзикл алғаш рет Ұлыбританияның Кент қаласындағы Севенокс театрында қойылды. Бұл қойылымда Николас Смит «Ескі джентльмен» рөлінде, Пол Генри «Перкс» рөлінде, ал Вест-Энд жұлдызы Сусанна Феллоуз «Ана» рөлінде ойнады. Музыкасын Ричард Джон жазса, ән мәтіні мен либреттосын Джулиан Вулфорд жазған. Музыкалық топтаманы TER/JAY Records жазды, ал мюзиклді Samuel French Ltd баспасы шығарды. Майк Кенни жазған және Дамиан Круден қойған жаңа сахналық бейімдеуі 2008 және 2009 жылдары Йорк қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайында сахналанды. Қойылымда Сара Квинтрелл, Колин Таррант және Маршал Ланкастер (2008 жылы ғана) ойнады, сондай-ақ Stirling Single бу локомотиві (GNR 4 2 2 No. 1, 1870 жылғы) пайда болды. Локомотив буда емес, бірақ мұражайдың «Станция залы» бөлігі орналасқан Йорк тауарлық станциясына кіретін бұрынғы теміржол жолымен сахнаға кірді. Сахна мұражайдың жұмыс істейтін локомотивтеріне арналған тауарлық станциясының сыртындағы үлкен шатырдың ішінде салынды. Жобаны Йорк Корольдік театры ұйымдастырды және оның жас актерлері (Жастар театры) қойылымға қатысты. Бұл бейімдеу екі маусымға Ватерлоо халықаралық теміржол станциясындағы екі қолданылмайтын платформаға көшірілді. Қазіргі замандағы авторлық құқықтар Ұлыбританиядағы жергілікті әуесқой театрларға пьесаны қоюға мүмкіндік береді. 2011 жылы Торонтодағы қойылым Mirvish Productions ұйымдастыруымен Roundhouse Park-та, Джон Стрит Roundhouse Ұлттық тарихи ескерткішінің үйінде сахналанды. CN Tower-дің түбінде теміржолдың бойында уақытша 1000 орындық театр салынды, көрермендер екі жағынан орналастырылды. Қойылымда 1893 жылғы LSWR T3 класының ежелгі британдық No. 563 бу локомотиві пайда болды, ол осы оқиға үшін арнайы жеткізілді, содан кейін 2014 жылы Лондонның Кингс-Кросс станциясындағы қойылымда қолданылды, ол 2017 жылға дейін жалғасты. 2017 жылдың 21 маусымынан 2 шілдесіне дейін Данияның ең көне мұралық теміржолы Museumsbanen Maribo – Bandholm (Lolland) Bandholm станциясында тікелей сахналық қойылымды өткізді. Олар желідегі ең көне жұмыс істейтін бу локомотивін – 1879 жылғы ØSJS 2 Kjøge және бірнеше вагондарын пайдаланды. Ватерлоодағы қойылым 2011 жылы «Ең жақсы ойын-сауық» номинациясы бойынша Olivier жүлдесін жеңіп алды. Ұлттық теміржол мұражайы мен Йорк Корольдік театрының қойылымы 2014 жылдың желтоқсанында Лондонның Кингс-Кросс станциясының артындағы жаңа театрда қайта ашылды және 2017 жылдың 8 қаңтарында жабылды. Торонтодағы қойылымдағыдай, бұл қойылымда да LSWR T3 класының No. 563 локомотиві пайдаланылды. No.563 кейін Swanage теміржолында толық жұмыс істеуге қалпына келтірілді және 2023 жылдың қазан айында қайтадан буға оралды. 2019 жылы Гэмпширдің Blue Apple театры оқиғаның жаңа бейімделуі 2020 жылдың қысқы қойылымының негізін құратынын жариялады, ол Theatre Royal Winchester-де қойылды. Бұл «Теміржол балалары» қойылымының бірінші рет негізінен мүмкіндігі шектеулі актерлермен қойылатын нұсқасы болды.

Плагиат туралы айыптаулар

2011 жылы Несбит Ада Дж. Грейвс жазған «Темір жол жанындағы үй» кітабының сюжетін көшірді деген айыптама тағылды. The Telegraph газеті Грейвстің кітабы «Темір жол балаларынан» тоғыз жыл бұрын, 1896 жылы жарық көргенін хабарлады, бірақ барлық дереккөздер осы тұжырыммен келіспейді. Tor.com журналы бұл хабардың қате екенін, екі кітап та 1906 жылы бірдей шыққан екенін мәлімдеді.

Танымал мәдениетте

Лондонның Гров паркіндегі 200 метрлік жаяу жол, Несбиттің осы аттас романының құрметіне "Railway Children Walk" деп аталған. Бұл жаяу жол Даунхэм иелігінің бөлігі болып табылады және Баринг Роудты Рейгэйт Роудқа қосады, ал оның жанында теміржол желілерін көруге болатын табиғат қорығы орналасқан. Баринг Роуд Гроув паркін Лимен байланыстырады. Ұқсас жол Оксенхоуп қаласында да бар. Британдық қылмыстық сериал "Бақытты аңғардың" (2014) бірінші маусымының соңғы эпизодында мектеп мұғалімі "Теміржол балалары" романының соңының бір бөлігін оқып береді, содан кейін мектеп оқушысы әкесін іздегісі келеді, әйтсе де ол қылмыскер екені туралы ескертілген.