«Кішкентай ғашықтық» немесе «Махаббаттың кішкентай хикаясы»

Кіріспе

1979 жылы Джордж Рой Хиллдің түсірген фильмі

«Кішкентай романс» – 1979 жылы Джордж Рой Хилл режиссерлік еткен америкалық романтикалық комедия. Сценарийін Аллан Бернс пен Джордж Рой Хилл жазды, ол Патрик Ковиннің 1977 жылғы «E=mc2 Mon Amour» романы негізінде құрылған. Музыкасын Жорж Делеру жазған. Фильмде француз ұлы мен американ қызы Парижде танысып, махаббатқа қадам қояды. Олар Венецияға сапар шегіп, күн батқандағы Арулар көпірінің астында сүйісіп, махаббаттарын мәңгілікке бекітуді армандайды. Фильм 1979 жылы Жорж Делеруге «Ең үздік түпнұсқа музыка» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп берді, ал Аллан Бернс «Ең жақсы бейімделген сценарий» номинациясына ие болды. Сонымен қатар, фильм Лоренс Оливьеге «Ең үздік қосалқы актер» және Жорж Делеруге «Ең үздік түпнұсқа музыка» номинациялары бойынша екі «Алтын глобус» сыйлығына ұсынылды. Фильмнің жас актерлері Телониус Бернард пен Дайан Лейн тиісінше «Ең үздік актер» және «Ең үздік актриса» номинацияларын алды, сондай-ақ фильм «Жастарға арналған ең жақсы фильм» сыйлығын жеңіп алды. Бұл Orion Pictures компаниясының өндірген алғашқы фильмі болды.

Сюжет

Лорен Кинг – ақылды және жасыратын 13 жасар американ қызы, Парижде анасы мен әкесімен бірге тұрады. Дэниел Мишон, “көшеде өмірге бейімделген” және киноға құмар 13 жасар француз баласы, такси жүргізуші әкесімен бірге тұрады. Екеуі Во-ле-Виконт сарайында танысып, ғашық болады, онда Лореннің анасы кинорежиссер Жорж де Маркоға романдық қызығушылық таныта бастайды. Дэниел мен Лорен апат кезінде ерекше қарт Юлиус Санторинмен танысады. Дэниел әсерленбейді, бірақ Юлиус Лоренге өмірлік оқиғаларын айтып, Венециядағы Қайғылы көпірдің астында күн батқанда шіркеу қоңырауы соғып тұрғанда гондолада сүйіскен жандар мәңгілікке ғашық болады деген дәстүрді айтады. Лондетт пен Натали атты достарының қатысқан кеш бойынша Дэниел Жоржды әдепсіз ұсыныс жасағаны үшін ұрып, анасы олардың кездесуіне тыйым салады. Отбасы жақын арада Америкаға қайтып баратындықтан, Лорен Дэниелмен бірге Венецияға баруды жоспарлайды. Ақшалары ат жарысынан болса да, ересексіз шекарадан өте алмайды. Юлиус көмегімен екеуі пойызбен саяхаттайды, бірақ Веронаға қосылмай қалады. Осы уақытта Лореннің отбасы оның қашқанын ойлап, халықаралық тергеу бастайды. Олар Америка туристері Боб пен Джанет Дюриямен бірге Венецияға жол тартады. Веронада саяхатшылар кешкі ас ішеді, сол кезде Боб әмиянының ұрланғанын байқайды. Жылқы жарысынан ұтқан ақшалары Юлиус жилетінде қалғанмен, Юлиус төлемді қолма-қол ақшамен төлеуді ұсынады, бұл Лоренге қызық көрінеді, ал Дэниел оның ұрлағанын күдіктенеді. Келесі күні Дюриялар итальян газетінде Лореннің “жоғалған бала” суретін көреді. Юлиус та газетті көріп, Лорен мен Дэниелді қонақ үйге қайтып бара жатқанда тоқтатады, олардың Венецияға бару себебін жасырғанына және барлығы оны адам ұрлаушы деп ойлайтынына ашуланады. Олар қонақ үйге қайта алмай, Веронадан қашу үшін велосипед жарысына қатысады. Юлиус артта қалады, Лорен Дэниелді оны қайтаруға көндіреді. Олар оны шаршаудан құлап қалған күйі табады. Дэниел Юлиустан шындықты біледі, ол Бобтың қалтасын ұрлап, пойыз билеттеріне ақша жинағанын мойындайды, бұл Лоренге ұятты болады. Лорен екі аптадан кейін АҚШ-қа қайтатынын айтады. Ол Қайғылы көпірге гондоламен барып, Дэниелмен сүйісіп, мәңгілікке ғашық болуды қалайды. Ол Юлиусты барлық әңгімелері өтірік екенін айтып кінәлайды. Юлиус кейбір нәрселерде жалған айтқанын мойындайды, бірақ аңыздың шын болуы мүмкін екенін мәлімдейді. Дэниел Лоренмен бірге Венецияға баруды шешеді, ал Юлиус оларға қосылады. Венецияда олар түнді Святой Марк базиликасында өткізеді, бірақ Дюриялармен кездесу оларды күн батқанға дейін тағы да қашуға мәжбүр етеді. Юлиус оларды кинотеатрда жасырып, қалған ақшасын береді, күн батқанға дейін жарты сағатқа қайтып келуге уәде береді. Бірақ олар ішке кірген кезде Юлиус өзін полицияға тапсырады, оларды іздеп жүргендерге. Инспектордың шабуылына қарамастан, ол Лорен мен Дэниелдің қайда екенін айтудан бас тартады. Олар фильм кезінде ұйықтап, бірнеше минут қалғанда оянады. Олар гондоланы тауып, қоңыраулар соғып тұрғанда сүйісу үшін көпірге жетеді. Полиция бөлімшесінде Юлиус олардың қайда екенін айтады, олар мақсаттарына жеткенін есептейді. Бірнеше күннен кейін Лорен Америкаға кетуге дайындалады. Ол көшенің ар жағында тұрған Дэниелдің онымен қоштасуға күтіп тұрғанын көреді. Анасы қарсылық білдірсе де, әкесі оған рұқсат береді. “Барша сияқты” болмауға уәде бере отырып, Лорен мен Дэниел соңғы рет сүйіседі. Ол жоғары қарап, жақын маңдағы орындықта оларға қол сілтеп отырған Юлиусты байқайды. Ол оған жүгіріп барып, құшақтап, қоштасып, машинаға қайта оралады. Көлік кетіп бара жатқанда, Дэниел мен Лорен бір-біріне соңғы рет қол салады, ал Дэниел секіріп тұрады.

Lauren King, a book smart and affluent 13 year old American girl, lives in Paris with her mother and stepfather. Daniel Michon, a "street smart" and movie loving 13 year old French boy, lives with his taxi driver father. The two meet and fall in love in the Château de Vaux le Vicomte, where Lauren's mother is becoming romantically interested in movie director George de Marco. Daniel and Lauren meet Julius Santorin, a quirky elderly man, in an accident. Daniel is unimpressed, but Julius fascinates Lauren with stories of his life, telling of a tradition that if a couple kiss in a gondola beneath the Bridge of Sighs in Venice at sunset while the church bells toll, they will be in love forever. At a party, which friends Londet and Natalie attend, Daniel punches George for making a crude suggestion, so her mother forbids the two to date. Since her family will return to America soon, Lauren hatches a plan to travel to Venice with Daniel. Though they have money from a horse race, they cannot cross the border without an adult. With Julius's help, the pair travel by train but miss their connection to Verona. In the meantime, Lauren's family spark an international investigation, believing she has been abducted. They hitch a ride with American tourists Bob and Janet Duryea, who are headed to Venice. In Verona, the travelers go out to dinner, where Bob discovers that his wallet has been stolen. Even though their horse race winnings were left on the train in Julius' vest, Julius offers to pay the bill with cash, perplexing Lauren and irritating Daniel, who suspects he stole it. The following morning, the Duryeas notice Lauren's "missing child" picture in an Italian newspaper. Julius has also seen the paper and intercepts Lauren and Daniel on their way back to the hotel, angry that Lauren lied to him about their true reason for going to Venice and that everyone will think he is a kidnapper. Because they cannot return to the hotel, they join a bicycle race to escape Verona. When Julius falls behind, Lauren persuades Daniel to go back for him. They find him collapsed from exhaustion. Daniel worms his background out of Julius, who also confesses that he both picked Bob's pocket and stole the money for their train tickets, disappointing Lauren. Lauren then reveals that she will move back to the United States permanently in two weeks. She wanted to take a gondola to the Bridge of Sighs and kiss Daniel so they could love each other forever. She berates Julius by dismissing all his stories as lies. Julius admits he lied about some things but insists the legend can be true. Daniel decides he still wants to go to Venice with Lauren, and Julius joins them. In Venice, they spend the night in St. Mark's Basilica, until a chance meeting with the Duryeas sets them on the run again hours before sunset. Julius hides them in a movie theater and gives them his remaining cash, promising to return a half hour before sunset. However, when they are inside, Julius turns himself into the police searching for them; despite being attacked by an inspector, he refuses to reveal Lauren and Daniel's whereabouts. The two fall asleep during the film and wake with just a few minutes remaining. They manage to find a gondola and make it to the bridge in time to kiss while the bells are still pealing. In the police station, Julius reveals their whereabouts, assuming they have accomplished their goal. After a few days pass, Lauren is preparing to leave for America. She notices Daniel standing across the street, waiting to say goodbye to her. Her mother objects, but her stepfather allows her to go ahead. Pledging not to become “like everybody else”, Lauren and Daniel share a final kiss. She looks up and notices Julius waving to her from a nearby bench. She rushes over, embraces him, and bids him farewell, then runs back to the car. As the car pulls away, Daniel and Lauren wave to each other for the last time, as Daniel leaps into the air.

Өндіріс

Фильм Францияның Париж қаласында, сондай-ақ Италияның Верона, Венеция және Венето аймақтарында түсірілді.

Қабылдау

The New York Times газетінде Винсент Канби фильмді «өте ауыр, тіпті жаман ниетті көрінеді. Американдық туристер туралы фильмді көптен бері көрмеппін, сондықтан туристерге ашылық сезімі туды – бұл мырза Хиллдің жетістіктерінің бірі. Жаман ниеттілікпен жасалмағанына көзім жетіп тұр, бірақ фильмнің әсері осындай. Фильмді түсірудің басты қаупі – оның тым мейірімді болуы, нәтижесінде ол «Поллианна» сияқты, соған ұқсас сезімде болмағандарды жақтырмаушылыққа ұшыратуы мүмкін». Variety журналының Дейл Поллок жазғандай, «Орион Пикчерстің тұрақты алғашқы фильмі «Біраз романс» – сәнді жеңімпаз. Жастық шақтың тазалығы мен айлакерліктің тартымды үйлесімі, алайда Джордж Рой Хиллдің фильміне қажетті аудиторияны табу үшін мұқият маркетинг қажет, ол көптеген адамдар ойлағаннан да кең болуы мүмкін». Chicago Tribune газетінің мақаласында Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді және оны «тартымды, жеңіл романтикалық комедия» деп атады. «Фильмнің жас актерлері, режиссер Джордж Рой Хилл және сценарийдің арқасында біз ересектердің бұл балаларға деген қамқорлығымызға себеп болды». Charles Champlin Los Angeles Times газетінде: «Егер фильмнің мәні бар болса, мен оның не екенін анықтай алмаймын. Бірақ жастарға деген сыпайы қарым-қатынас және рөлдерді ойнаған актерлердің тартымдылығы фильмді жандандырады». The Washington Post басылымынан Judith Martin: «Фильмдегі қасақана комедия әрқашан жұмыс істеуге дайын тұрғандай көрінеді, бірақ содан кейін тез құлап жеңіледі. Кейбір актерлер кейіпкерлерге сатиралық көзқарас танытады, бірақ олар клишелермен тым ауыр болғандықтан жеңілдікке мүмкіндік бермейді». Newsweek журналының David Ansen: «Тәтті, тапқыр және қарапайым сезімталдықпен фильм, көптеген жұлдызды, жүректің блокбастерлерінің күшпен жетістікке жеткізбеген романтикалық қуанышты сыйлайды». DVD Movie Guide үшін жазған ретроспективті шолуында David Williams фильмді «сырттан қарағанда аса керемет көрінбейтін, бірақ сіздің көңіліңізді көтеріп, аяқталған кезде бастапқы сезіміңізге қарамастан, оны көргеніңізге қуаныш сезінетін асыл тас» деп атады. Williams актерлердің ойынын «басынан аяғына дейін тартымды» деп бағалады, әсіресе Olivier-дің ойшау серік және үйлестіруші Julius рөлін ерекше атады. Movie Metropolis сайтындағы шолуында John J. Puccio: «Бұл таза және кінәсіз махаббат туралы әдемі әңгіме және мұндай махаббатқа қатысы бар адамдар оны сақтау үшін қаншалықты алысқа барады. Фильм тіпті ең қажырлы көрермендерді де қуанта алады». DVD Talk журналында David Langdon былай деп қорытындылады: «Біраз романс ересектерге арналған балалар фильмі санаттарына жатады. Бұл – ақылды, жақсы жазылған, ойнатылған және режиссерлікпен жасалған фильм. Егер болса, ол Диана Лейннің алғашқы және Лоренс Оливьедің соңғы фильмдерінің бірі ретінде есте қалады. DVD дыбыстық сапасынан басқа барлық жағынан орташадан жоғары, көруге тұрарлық».

In his review in The New York Times, Vincent Canby described the film as "so ponderous it seems almost mean spirited. It's been a long time since I've seen a movie about boorish American tourists and felt sorry for the tourists—which is one of Mr. Hill's achievements here. I'm sure nothing mean spirited was intended, but such is the film's effect. This may be the main hazard when one sets out to make a film so relentlessly sweet tempered that it winds up—like Pollyana—alienating everyone not similarly affected." Dale Pollock of Variety wrote, "The first film out of Orion Pictures' stable, 'A Little Romance' emerges as a classy winner. A charming blend of youthful innocence and guile, though the George Roy Hill film will need careful marketing to find its desired audience, which is larger than many may suppose." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film three stars out of four and called it "a beguiling light romantic comedy It's a credit to the film's young actors, director George Roy Hill, and the screenplay that we as adults manage to care for these kids." Charles Champlin of the Los Angeles Times stated, "If it's about something, I can't discern what it is. But the unpatronizing treatment of the young people and the strong appeal of the actors who play the parts make for an invigorating film." Judith Martin of The Washington Post wrote, "The intentional comedy in the film always seems on the verge of working, but then is quickly bludgeoned to death Several of the actors have genuinely satirical approaches to characters who are too weighted with clichés to allow lightness." David Ansen of Newsweek remarked, "In its sweet, witty and modestly sentimental way, it delivers the romantic frissons that many star studded, would be blockbusters of the heart lumber in vain to achieve." In a retrospective review for DVD Movie Guide, David Williams called the film "one of those gems that doesn't seem too great on the surface, but manages to lift your spirits in such a way that when it's over, it makes you glad you ignored your initial feelings and checked it out anyway." Williams applauded the performances as "engaging from top to bottom", singling out Olivier's portrayal of Julius, the mischievous escort and matchmaker. In his review on Movie Metropolis, John J. Puccio wrote, "It's a lovely tale of pure and innocent love and the lengths that people involved in such a love will go to in their desire to ensure it. The movie can hardly fail to please even the most jaded audiences." In his review in DVD Talk, David Langdon concluded, "A Little Romance fits into that category we might call the children's film for adults. It's smart, well written, acted and directed. If anything it will be remembered as Diane Lane's first movie and one of Laurence Olivier's last. The DVD is above average in all categories except audio but it is worth a look."

Байланысты медиа

1981 жылы П. Васу мен Сантана Баратхи режиссерлік еткен тамил фильмі "Паннир Пушпангал" осы фильмнің ықпалында жарық көрді.