Кіріспе

Эдвард Петэрбридж (3 тамыз 1936 жылы туған) – ағылшын актері, жазушысы және суретшісі. Оның көптеген рөлдерінің ішінде 1987 жылы BBC телеарнасында Дороти Л. Сайерстің романдары бойынша қойылған спектакльде Лорд Питер Уимси рөлін, ал Том Стоппардтың «Розенкранц пен Гилденстерн өлі» пьесасында Гилденстерн рөлін сомдады. 1980 жылы Корольдік Шекспир компаниясында Диккенстің «Николас Никлебидің өмірі мен оқиғалары» романының қойылымында есте қаларлық Ньюман Ноггс рөлінде ойнады.

Мансап

Петербридж Брэдфордтың Уэст-Боулинг қаласында Уильям мен Ханна Петербриджтің кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Брэдфордтың Уэст-Боулинг қаласындағы Ньюби бастауыш мектебінде оқыды, сосын Брэдфордтың Литтл-Хортон қаласындағы Гранж грамматикалық мектебіне түсті, онда оның ең сүйікті пәндері – өнер және ағылшын әдебиеті еді. Композитор Герберт Хауэллс Петербридждің Уарфдейл фестивалінде Шюберттің «Троут» пьесасын орындаған сопрано даусы туралы: «Сөзді нақты жеткізу қабілеті бар, жас дарынды музыкант» деп жазған. Петербридж актерлік өнерді Эсме Черчтің Солтүстік театр мектебінде үйренді. 1950 жылдардағы әскери қызмет кезінде ол саналы түрде әскери қызметтен бас тартты. 1956 жылы Лудлоу фестивалінде Марлоудың «Эдвард II» пьесасында Гавестон рөлімен кәсіби сахнада алғаш рет өнер көрсетті. 1962 жылы Регент паркіндегі Ашық ауа театрында «Жазғы түннің арманында» Димитрий рөлімен алғаш рет лондондық көрермен алдына шықты. Петербридж 1960 жылдары Лоренс Оливьедің Ұлттық театр труппасының құрамына қабылданды, Оливьедің «Отелло» спектаклінде эпизодтық рөлдерде ойнады, кейін Том Стоппардтың «Розенкранц пен Гилденстерн өлі» пьесасында Гилденстерн рөлін жасады. Ол Корольдік Шекспир компаниясы мен Корольдік Ұлттық театрда жетекші актер болды, 1972 жылы Актерлер компаниясын құрғандардың бірі болды, ал 1985 жылы Иан МакКелленмен бірге Ұлттық театрдың (RNT) МакКеллен-Петербридж тобын құрды. Ол трагикалық және комедиялық рөлдердегі шеберлігі үшін мақталып, Фейдодан Еврипидке дейінгі кейіпкерлерді сомдады. Сахнадағы басты рөлдері: Николас Никлбидегі Ньюман Ноггс, «Жақын арадағы интерлюдте» Чарли Марсден, «Шәует бақшасында» Гаев, «Мальфи герцогинясында» кардинал, «Мизантроп»тағы Алкест, «Виндзордың қуанышты әйелдерінде» Франк Форд, «Он екінші түнінде» Малволио, «Цимбелинде» король Цимбелин, «Шағалақта» доктор Дорн, «Жалғыз тыңшыларда» сэр Энтони Блант, «Сирано де Бержеракта» атақты рөл, Сэмюэл Беккеттің «Крапптың соңғы таспасындағы» Крапп, Том Стоппардтың «Көшеткен суретшіде» Доннер, Софоклдің «Антигонасында» Тирезий. Петербридж «Ақ киім киген әйел», «Жұлдыздар арасында жоғалған», «Фантастиктер», «Коко» сияқты сахналық мюзиклдерде де өнер көрсетті, соңғы жұмысы – «Асық болудың маңыздылығы» мюзиклі. Телевизияда ол «Жолдың соңы», «Жоғарғы жақтағы адам» (1972), «Күл ағашы» (1975), «Руналарды тастау» (1979), «Мейгрэт», «Жұмыссыздық», «Түннің өлісі», «Кепіл», «Мидсомерлік кісі өлтірулер» (Иан Ричардсонның өндіріс басталғанға дейін бірнеше күн бұрын қайтыс болғаннан кейін осы рөлді ойнады), «Жер қыздары» және «Дәрігерлер» сериалдарында ойнады. Оның кинодағы рөлдері: Майк Ньюэллдің «Атақты үлкен оқиға» (1995) фильміндегі Ричард Сент-Айвс, Лорд Питер Уимси, «Гулливердің саяхаттарында» (1996) доктор Притчард, «Рождестволық ән» (1999) фильміндегі Фостер, «Жарияламада» (2003) Дом Владимир, Сонке Вортманның «Папа Джоан» (2009) фильміндегі Асклепий.

Марапаттар мен құрметтер

Петербридж Оливье және Лондон театр сыншылары сыйлығының иегері (Шарли Марсден рөлі үшін «Адамдар арасындағы тыныштық» спектаклінде) және екі рет Тони сыйлығына ұсынылған («Николас Никлби» және «Адамдар арасындағы тыныштық» үшін). Ол сонымен қатар радиодрамадағы ең үздік актер үшін Sony сыйлығының да иегері. 1989 жылы Петербридж Брэдфорд университетінің құрметті Д. Литт. дәрежесімен марапатталды.

Жеке өмір

Петербридж актриса Эмили Ричардқа үйленген, олар бірнеше рет сахнада бірге ойнаған. Петербридж бен Ричард Солтүстік Лондонның Батыс Хэмпстед ауданында тұрады. Олардың екі баласы бар: Дора (1983 ж.т.) және Артур (1986 ж.т.). Сонымен қатар, ол алғашқы некесінен, Жаңа Зеландиялық актриса және режиссер Луиза Петербридждің (қыз аты Харрис) ұлы Дәуіт (1965 ж.т.) бар. 2007 жылы Петербридж «Король Лир» спектакліне дайындалып жатқанда екі рет инсульт алды. Кейін ол осы оқиғаны Пол Хантермен бірлесіп жазған «My Perfect Mind» пьесасында бейнеледі. Оның «Slim Chances and Unscheduled Appearances» кітабы 2011 жылдың наурыз айында жарық көрді және Ұлттық театр сахнасында таныстырылды. Осы уақытта ол Хэмпстедтегі Бургхаус үйінде өзінің алғашқы көркемсурет көрмесін де ұйымдастырды. Досы Кэтлин Райлимен бірге ол Батыс Хэмпстед, NW6 және оның айналасындағы аймақтардың тарихын жазып жатыр.

Жарияланымдар

Петербридж 2005 жылы жарық көрген "Тіреу сөзі" (немесе "Көлеңке мен күл") атты бір актерлік моноспектакльдің авторы. Ол сондай-ақ "The Continuum Companion to Twentieth Century Theatre" еңбегіне үлес қосты. 2011 жылы Петербридж эсселер, өлеңдер және суреттерден тұратын "Жұқа мүмкіндіктер мен жоспарланбаған көріністер" атты өмірбаяндық антологиясын жариялады, оған сэр Ян МакКелленнің кіріспесі бар.