Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік және француз математигі (туған 1964)
Russian and French mathematician (born 1964)
Максим Львович Концевич (Макси́м Льво́вич Конце́вич, ; туған 25 тамыз 1964) – ресейлік және француз математигі және математикалық физик. Ол Institut des Hautes Études Scientifiques институтының профессоры және Майами университетінің еңбегі сіңген профессоры. 1997 жылы Анри Пуанкаре сыйлығын, 1998 жылы Филдс медалін, 2008 жылы Крафорд сыйлығын, 2012 жылы Шоу сыйлығын және фундаменталды физика саласындағы «Жаңа көтеріліс» сыйлығын, ал 2015 жылы математика саласындағы «Жаңа көтеріліс» сыйлығын алды.
Maxim Lvovich Kontsevich (Макси́м Льво́вич Конце́вич, ; born 25 August 1964) is a Russian and French mathematician and mathematical physicist. He is a professor at the Institut des Hautes Études Scientifiques and a distinguished professor at the University of Miami. He received the Henri Poincaré Prize in 1997, the Fields Medal in 1998, the Crafoord Prize in 2008, the Shaw Prize and Breakthrough Prize in Fundamental Physics in 2012, and the Breakthrough Prize in Mathematics in 2015.
Академиялық мансап және зерттеу
Ол советтік шығыстанушы және Концевич жүйесінің авторы Лев Концевичтің отбасында дүниеге келді. Бүкілодақтық математика олимпиадасында екінші орын алғаннан кейін Мәскеу мемлекеттік университетіне оқуға түсті, бірақ 1985 жылы Мәліметтер беру проблемалары институтында зерттеуші болу үшін дипломсыз қалды. Келесі жылы дәлелдеуді аяқтады және математикалық физиканың түрлі тақырыптары бойынша жұмыс істеді. 1992 жылы Бонн университетінде Дон Бернард Загиердің жетекшілігімен Dr. rer. nat. ғылыми дәрежесін алды. Оның диссертациясы Эдвард Виттеннің екі кванттық гравитациялық модельдің эквиваленді екендігі туралы болжамын дәлелдейді. 1992 жылы Концевич Калифорния университетінде (Беркли) математика кафедрасының толық профессоры болып тағайындалды, ал 1995 жылы Францияға көшіп, Бюре-сюр-Иветтедегі Institut des Hautes Études Scientifiques институтының тұрақты мүшесі болды. Оның жұмысы математикалық физиканың геометриялық аспектілеріне, әсіресе түйін теориясы, кванттау және айна симметриясына бағытталған. Оның бірінші нәтижелерінің бірі – кез келген Пуассон көптігі үшін жарамды формальды деформациялық кванттау. Ол сондай-ақ Концевич интегралын енгізді, ол түйіндердің (және байланыстардың) топологиялық инварианты болып табылады, ол Фейнман интегралдарына ұқсас күрделі интегралдар арқылы анықталады және классикалық Гаусс байланыс санының жалпыламасы болып табылады. Топологиялық өріс теориясында ол тұрақты карталардың модульдік кеңістігін енгізді, оны топологиялық струна теориясы үшін Фейнман интегралының математикалық тұрғыдан қатаң формулировкасы деп қарастыруға болады. Сондай-ақ, ол Диксмиердің болжамы Якобтың болжамымен эквивалентті екенін дәлелдеді.
He was born into the family of Lev Kontsevich, Soviet orientalist and author of the Kontsevich system. After ranking second in the All Union Mathematics Olympiads, he attended Moscow State University but left without a degree in 1985 to become a researcher at the Institute for Information Transmission Problems in Moscow. The next year he finished the proof and worked on various topics on mathematical physics and in 1992 received his Dr. rer. nat. at the University of Bonn under Don Bernard Zagier. His thesis outlines a proof of a conjecture by Edward Witten that two quantum gravitational models are equivalent. In 1992, Kontsevich was appointed to a full professorship in mathematics at the University of California, Berkeley, before moving in 1995 to France, where he joined the Institut des Hautes Études Scientifiques in Bures sur Yvette as a permanent member. His work concentrates on geometric aspects of mathematical physics, most notably on knot theory, quantization, and mirror symmetry. One of his results is a formal deformation quantization that holds for any Poisson manifold. He also introduced the Kontsevich integral, a topological invariant of knots (and links) defined by complicated integrals analogous to Feynman integrals, and generalizing the classical Gauss linking number. In topological field theory, he introduced the moduli space of stable maps, which may be considered a mathematically rigorous formulation of the Feynman integral for topological string theory. He also proved that the Dixmier conjecture is equivalent to the Jacobian conjecture.
Құрмет пен марапаттар
1998 жылы ол "алгебралық геометрия, топология және математикалық физика саласына қосқан үлесі үшін, оның ішінде тұрақты қисықтардың модульдік кеңістіктеріндегі қиылысу сандарына қатысты Виттеннің болжамын дәлелдегені, түйіндердің әмбебап Васильев инвариантын құрастырғаны және Пуассон манифольдының формалды квантталуын жасағаны үшін" Филдс медалімен марапатталды. 2012 жылдың шілдесінде физик және интернет кәсіпкері Юрий Милнердің құрылтайшысы болған Фундаменталды физика саласындағы «Жаңа көтеріліс» сыйлығының алғашқы иегері атанды. 2012 жылы Шоу сыйлығымен марапатталды. 2015 жылы математика саласындағы «Жаңа көтеріліс» сыйлығына ие болды.
In 1998, he won the Fields Medal "for his contributions to algebraic geometry, topology, and mathematical physics, including the proof of Witten's conjecture of intersection numbers in moduli spaces of stable curves, construction of the universal Vassiliev invariant of knots, and formal quantization of Poisson manifolds." In July 2012, he was an inaugural awardee of the Breakthrough Prize in Fundamental Physics, the creation of physicist and internet entrepreneur, Yuri Milner. Also in 2012, he was awarded the Shaw Prize. In 2015, he was awarded Breakthrough Prize in Mathematics.