Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ogmore by Sea (Welsh: Aberogwr, "Огмор өзенінің сағасы" деген мағынаны білдіреді) - Уэльстің Гламорган округіндегі Сент-Брайдс-Мейджор қауымдастығындағы теңіз жағалауындағы ауыл. Ол Оңтүстік Уэльстің Гламморган мұра жағалауының батыс шегінде жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша 878 адам тұрды.
Ogmore by Sea (Welsh: Aberogwr, meaning "Mouth of the River Ogmore") is a seaside village in St Brides Major community in the Vale of Glamorgan, Wales. It lies on the western limit of the Glamorgan Heritage Coast of south Wales. The population in 2011 was 878.
Тарих
1976 жылы Огмор диірменінен Сеймер түріндегі жылтыратылған шақ тасты балтаның басы табылған. Корнуолл, Ирландия және Бретаньдегі ұқсас аймақтар сияқты, батысқа қараған жағалау мен теңіз жағасы, ондағы күшті жағажай желдері (Атлант мұхитынан соққан оңтүстік-батыс желдері) кемелердің қаза табатын жері ретінде белгілі болған. Көптеген кемелер, әсіресе, теңізден сәл қашықта орналасқан, биік толқында толығымен су астында қалатын қатал Тоскер-Рок жартасында қираған. Огморда (және бүкіл Гламорган аңғарының жағалауында) ұйымдастырылған кеме апаттары туралы қалалық әңгімелер бар, мысалы, Корнуоллдағыдай, кемелерді адастыру үшін жалған шамдар қолданылған, өтетін кемелер оларды маяк немесе тұрып тұрған кеме деп қате түсініп, құрылысқа ұшыраған, бірақ мұны растайтын тарихи деректер жоқ. 1954 жылы ауылдағы бір үйде шіркеу құрыла бастады. Шіркеу үйдегі орынға сыймай, 1968 жылы топ жиналатын арнайы ғимарат салынды. Шіркеу әлі де сол жерде, сол ғимаратта қызмет етеді және 2018 жылы 50 жылдығын тойлады.
A polished flint axe head of Seamer type was found at Ogmore Mill in 1976. Just like its counterparts in Cornwall, Ireland and Brittany, the west facing beach and coast was notorious as a graveyard for ships during strong on shore winds (south westerly winds from the Atlantic). Many ships, in particular, were destroyed on Tusker Rock, a brutal reef slightly out to sea that is totally covered at high tide. There are urban legends of organised shipwrecking at Ogmore (and all across the Vale of Glamorgan coastline) like tales from Cornwall of the use of false lights so that passing ships would mistake a flickering light as a lighthouse or ship at anchor and be lured to destruction, but there is no historical evidence for that. In 1954, a church was begun in one of the houses in the village. It grew too big for the house and in 1968, a building was erected to provide a place in which the group could meet. The church is still there now and meets in the same building; it celebrated its 50th anniversary in 2018.
География
Огмор-бай-Си Бриджендтен оңтүстікке қарай шамамен 5 шақырым, ал Кардиффтен батысқа қарай шамамен 32 шақырым жерде орналасқан. Жағажайлар Таскер Рокқа қарайды, төмен су кезінде құмды, ал жоғары су кезінде өткір жартастармен толы. Огмор өзенінің сағасы бір жағынан Огмор жағажайымен, екінші жағынан Мертир Маур құмды төбелерімен шектеледі. Сағаның көп бөлігінде суға түсу қауіпті. Жарлы жағалау тау шаруалары үшін танымал орын. Бұл геологиялық тұрғыдан қызықты жер, мұнда түрлі қазбаларды анық көруге болады. Көптеген адамдар ауылға кіргеннен кейін Огмор өзенінің сағасына жақын тұраққа машинасын қояды, ал кейбіреулері Саузерндаунға аттанады. Огморда көптеген жағажайлар бар; тұрақтан басталатын жол бойында Харди шығанағы мен Horseshoe шығанағы орналасқан. Бриг-И-Дон төбесінің астында үңгірлер мен жасырын шағын шығанақтар бар, олардың көпшілігіне тек судың кебін-соқпанына байланысты белгілі уақытта ғана жете аласыз.
Ogmore by Sea is about 3 mile (5 km) south of Bridgend and about 20 mile (32 km) west of Cardiff. The beaches look out on Tusker Rock, and have sand at low tide and sharp rocks at high tide. The River Ogmore estuary is flanked by Ogmore beach on one side and the dunes of Merthyr Mawr on the other. The estuary makes bathing unsafe from most of the beach. The rocky shoreline is well known as a rock climbing location. It is an interesting place geologically with a variety of fossils clearly visible. Many people use the car park by the estuary to the River Ogmore after entering the village, others move on to Southerndown. Ogmore has many beaches; along the path from the car park are Hardee's Bay and Horseshoe Bay. Further on below Brig Y Don hill there are deeps with caves and secluded coves, many only accessible at times permitted by the tide.
Геология
Огмор-бай-Си маңындағы жағалау бойындағы тау жыныстары 340-195 миллион жыл бұрын қалыптасқан. Бұлардың бәрі шөгінді тау жыныстары, бастапқыда әк, саз, құм және ірі қиыршық тастар түрінде жиналған. Ұзақ жылдар бойы олар ығысылып, бірігіп, әктас, тақта тас және конгломератқа айналды. Ең ежелгі жыныстар – көміртектік әктас құрайтын қатты, сұр әктастар. Олар жылы, беткей, субтропиктік теңізде қалыптасқан және қазба жәндіктерге, әсіресе маржандарға, криноидтарға және брахиоподтарға бай. Шамамен 300 миллион жыл бұрын Жер қыртысындағы қозғалыстар тау жыныстарын деформациялап, бүктеді, нәтижесінде көміртектік әктастың үстіндегі жыныстар тозып кетті. Триас кезеңінде шөгінділер қайта басталды, сол кезде бұл аймақ әктас төбелері бар шөл және қазір Бристоль шығанағы орналасқан құрғақ жазық болды. Ұзаққа созылмаған, күшті дауылдар кенеттен су тасқынына әкеліп, төбелерден шөгінділерді алып келіп, жазықтың шетінде ірі, қызыл конгломераттың аллювиалдық жайылымдарын қалдырды. Бұл триас қабаттары көміртектік әктасқа сәйкес келмейді. Шамамен 205 миллион жыл бұрын, Юра кезеңінің басында теңіз құрлықты басып, әктас төбелері аралдарға айналды, содан кейін толығымен су астында қалды. Саттон тасы көміртектік әктас қиыршықтарын қамтиды, бұл осы аралдардың жағасында шөгінділердің қалыптасуын көрсетеді. Теңіздің тереңірек бөлігінде Саузерндаун қабаттары қалыптасты. Соңында, терең су аймақты жауып кеткенде, көк лиастың кезектесіп орналасқан әктас және тақта тас қабаттары шөгінді. Ерте юрадан кейін геологиялық оқиғалардың ешқандай дәлелі соңғы мұз дәуірінің соңына дейін, шамамен 10 000 жылға дейін сақталмаған. Мұздықтардың өсуі мен еруінен туындаған теңіз деңгейінің ауытқулары ландшафт пішініне әсер етті, ал жағалауы ауа және теңіз эрозиясының нәтижесінде қазіргі түріне келді, екеуі де бүгінге дейін жалғасуда.
The rocks exposed along the stretch of coast near Ogmore by Sea were laid down between 340 and 195 million years ago. They are all sedimentary rocks, originally deposited as lime, mud, sand and coarse pebbles, and over long periods of time these were compacted and solidified into limestone, shale and conglomerate. The oldest rocks are hard, grey limestones that make up the Carboniferous Limestone. These were laid down in a warm, shallow, subtropical sea and are rich in fossils, especially corals, crinoids and brachiopods. About 300 million years ago movements in the Earth's crust deformed and folded the rocks, as a result of which the rocks above the Carboniferous Limestone were worn away. Deposition resumed during the Triassic Period when the area was a desert with hills of limestone, and a dry plain where the Bristol Channel is now. Short violent storms caused flash floods which carried debris down the hillsides and deposited it as alluvial fans of coarse, red conglomerate at the edge of the plain. These Triassic lie unconformably on the Carboniferous Limestone. About 205 million years ago, at the beginning of the Jurassic Period, the sea began to drown the land and the limestone hills became islands before finally being submerged. Sutton Stone, which contains pebbles of carboniferous limestone, represents rocks deposited close to the shore of these islands. In deeper water the Southerndown Beds were deposited. Finally, when deep water covered the area the alternating limestones and shales of the Blue Lias were deposited. After the early Jurassic no evidence of geological events is preserved until the end of the last ice age, about 10,000 years ago. Fluctuating sea levels caused by the growth and melting of the ice sheets affected the shape of the landscape, and the coastline was moulded into its present shape by both subaerial and marine erosion, both of which continue today.
Белгілі жерлер
Огмор орталығы 1930 жылдары Оңтүстік Уэльстің түкыл сыртына шашыраған балаларының барлығына көмек көрсету үшін салынған. 1990 жылдардың ортасында жабылып, 1998 жылы қайта ашылды және 2007 жылға дейін осылай қызмет етті. Жақын маңда Созерндаун гольф клубы және Портобелло үйі орналасқан.
Ogmore centre was built in the 1930s for the benefit of children from all over South Wales. It was closed in the mid 1990s, but was reopened as a Trust in 1998 and continued as such until 2007. Southerndown Golf Club and Portobello House are nearby.
Мәдениет және өнер
"Ogmore by the Sea" Кардиффтік Doofer тобының "Don't get along with me Babe" әнінде еске алынады. Кардиффте туған ақын Дэнни Абсе (1923–2014) "Ogmore by the Sea" және төңіректеп жатқан Оңтүстік Уэльс аймағының басқа да бөліктері туралы немесе оларға сілтеме жасайтын көптеген өлеңдер жазған. "Ogmore by the Sea" Люси Уилсон мен оның досы Хобоның туған жері болып табылады, олар "The Lucy Wilson Mysteries" кітаптарының кейіпкерлері. Бұл кітаптар BBC-нің "Доктор Ху" сериалымен байланысты, Candy Jar Books баспасынан жарық көрген.
"Ogmore by the Sea" is mentioned in the song "Don't get along with me Babe" by Cardiff band Doofer. Cardiff born poet Dannie Abse (1923–2014) has a number of poems about or referencing "Ogmore by Sea" and other parts of the surrounding South Wales countryside. Ogmore By The Sea is the hometown of Lucy Wilson and her Friend, Hobo, in 'The Lucy Wilson Mysteries'. These are a series of books published by Candy Jar Books as a tie in to BBC's 'Doctor Who'.