Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері Шарль Селестин Огюст Жонарт (27 желтоқсан 1857 – 30 желтоқсан 1927) – француз саясаткері болған.
French politician
Charles Célestin Auguste Jonnart (27 December 1857 – 30 December 1927) was a French politician.
Алғашқы жылдар
Флешин, Па-де-Калаиде буржуазиялық отбасында дүниеге келген Шарль Жоннар Сент-Омерде, содан кейін Парижде білім алды. Жастық шағында сапарлаған Алжирге қызығушылық танытып, 1881 жылы Леон Гамбетта оны Алжирдің генерал-губернаторы лауазымына тағайындады. 1884 жылы ол Ішкі істер министрлігінің Алжир бөлімінің директоры болып тағайындалды.
Born into a bourgeois family in Fléchin, Pas de Calais, Charles Jonnart was educated at Saint Omer, then in Paris. Interested in the Algeria that he had visited as a young man, he was appointed in 1881 by Léon Gambetta to the office of Governor General of Algeria. In 1884, he was appointed director of the department's Algeria to the Ministry of Interior.
Саяси мансап
Саяси мансабын либерал ретінде бастаған ол 1886 жылы Сент-Омердің бас кеңесшісі, ал 1889 жылы Па-де-Кале департаментінің мүшесі болып сайланды. Ол колониялық мәселелер, оның ішінде Алжирді ұйымдастыру туралы жиі сөз сөйлеуімен ерекшеленді. 1893 жылы Казимир Периер оны Мемлекеттік жұмыстар министрі қызметіне тағайындады, 1894 жылы Па-де-Кале сенаторы болып сайланды. Сол жылы автокөлік апатына ұшырағандықтан, министрлік қызметін тоқтатуға мәжбүр болды. 1900 жылы ол Алжирге оралып, генерал-губернатор болып тағайындалды. Денсаулығына байланысты қызметтен кеткенімен, 1903 жылы лауазымына қайта оралды. Болашақ маршал Хьюберт Ляутидің мансабын дамытуға көмектесті. Ляути, әлі полковник шенімен, генерал болып жоғарылатылып, аймақтағы саясатты жүзеге асыру Жонартқа тапсырылды. 1911 жылы Шарль Жонарт Аристид Бриан кабинетінде сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Сенаттың Сыртқы істер комитетінің баяндамашысы болды. Клемансо үкіметінде қысқа мерзімге блокада министрі қызметін атқарды. Кейін одақтас державалар оны Грекия патшасы Константин I-ді тақтан бас тартуға мәжбүрлеу үшін уәкілді өкіл етіп таңдады. Соғыстан кейін 1920 жылы Демократиялық-республикалық партияның төрағасы болып сайланды, содан кейін Францияның Ватикан елшісі болып тағайындалды, оның міндеті Папамен дипломатиялық қатынастарды қайта жаңарту болды. 1923 жылдың 19 сәуірінде Француз академиясының мүшесі болып сайланды. 1917 жылдың 11 маусымындағы Жонарттың ультиматумы туралы қызықты мәлімет бар, ол Алжирдің бұрынғы генерал-губернаторы ретінде Грекияға келіп, король Константин I-ді елден кетуге және Швейцарияда эмиграцияда өмір сүруге мәжбүрледі. Бұл мәліметтер Despina Geroulanos Streit-тің "Erinnerungen" атты еңбегінде, Афина қаласында 1981 жылы жеке басылып шыққан, 64-69 беттерде келтірілген.
Beginning a political career as a liberal, he was elected in 1886 as General Counsel of Saint Omer and in 1889 as member of Pas de Calais. He distinguished himself in the house by his frequent interventions on colonial issues including the organization of Algeria. Chosen in 1893 by Casimir Périer for the post of Minister of Public Works, he was elected in 1894 as Senator Pas de Calais. The same year, an automobile accident forced him to stop his ministry. During 1900, he returned to Algeria, where he was appointed Governor General. He resigned for health reasons but in 1903 again returned to his post. He helped promote the career of the future Marshal Hubert Lyautey. The latter, still colonel, was promoted to general and was entrusted by Jonnart with policy implementation in the region. In 1911, Charles Jonnart was appointed as foreign minister in the cabinet of Aristide Briand. During the First World War, he was the Senate rapporteur of the Committee on Foreign Affairs. He was briefly Minister of Blockade in the government of Clemenceau. Then, the Allied Powers chose him as authorized representative to force King Constantine of Greece to abdicate the throne. After the war, he became chairman of the Democratic Republican Party in 1920, and was then appointed ambassador of France to the Holy See, with the delicate mission to resume diplomatic relations with the Pope. He was elected to the Académie française on 19 April 1923. There is an interesting account of the 11 June 1917 ultimatum of Jonnart, who, as former Governor General of Algeria, had come to Greece by which King Constantine was forced to leave his country and to live in exile in Switzerland. It was composed by Despina Geroulanos Streit, Erinnerungen, Athens, and privately printed 1981, pp. 64–69.