Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс бронедивизиясы
German armored division
4-ші СС Полицейский Панцергренадерлік дивизиясы (4. SS Polizei Panzergrenadier Division) немесе SS Division Polizei – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ваффен-СС құрамындағы қырық дивизияның бірі болды.
The 4th SS Polizei Panzergrenadier Division (4. SS Polizei Panzergrenadier Division) or SS Division Polizei was one of the thirty eight divisions fielded as part of the Waffen SS during World War II.
Құрылу
Дивизия 1939 жылдың қазан айында құрылды, сол кезде мыңдаған Ordnungspolizei (Orpo) мүшелері жаңа SS дивизиясының қатарын толықтыру үшін шақырылды. Бұл адамдар SS-ке тіркелмеді және полиция қызметкерлері болып қала берді, өздерінің Orpo шендерін және нышандарын сақтап қалды. Олар SS үшін қойылатын нәсілдік және физикалық талаптарға жауап бермейтін. Гиммлердің дивизия құру мақсаты – Вермахттың SS-ке белгілеген жұмылдыру шектерін айналып өту болды, сонымен қатар бұл оның полиция қызметкерлеріне әскери міндеттерін орындауға және әскерге шақырудан қашуға мүмкіндік берді. Бірінші командир – Generalleutnant der Polizei (генерал-майор) Карл Пфеффер-Вильденбрук, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бас штаб офицері болған тәжірибелі полиция командирі; оның тағайындалуымен бірге ол SS Gruppenführer шеніне де ие болды. Дивизия көбінесе чех тұтқынына алынған техникамен жабдықталды және Польшадағы ішкі қауіпсіздік міндеттерін орындаумен қатар Қара Орманда әскери оқудан өтті.
The division was formed in October 1939, when thousands of members of the Ordnungspolizei (Orpo) were drafted to fill the ranks of the new SS division. These men were not enrolled in the SS and remained policemen, retaining their Orpo rank structure and insignia. They did not have to meet the racial and physical requirements imposed for the SS. Himmler's purpose in forming the division was to get around the recruitment caps the Wehrmacht had succeeded in placing on the SS, it also provided a means for his policemen to satisfy their military obligation and avoid army conscription. The first commander was Generalleutnant der Polizei (Major General) Karl Pfeffer Wildenbruch, a career police commander who had been a general staff officer during World War I; simultaneous with his appointment he was also commissioned as an SS Gruppenführer. The division was equipped largely with captured Czech materiel and underwent military training in the Black Forest combined with periods on internal security duties in Poland.
Франция 1940 жыл
Дивизия, бұл кезде аттармен тасымалданатын жаяу әскер бөлімі, Франция шайқасы кезінде Рейнландтағы C армиялар тобының резервінде 9 маусымға дейін болды. 1943 жылдың мамырында дивизия толыққан кезде, Kampfgruppe таратылды және Дистомо трагедиясы орын алды; соңғысы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ваффен-СС жасаған ең қорқынышты қылмыстардың бірі. 1944 жылдың 10 маусымында Фриц Лаутенбахтың басшылығымен дивизия әскерлері екі сағаттан астам уақыт бойы үйлерді қарап, грек азаматтарын өлтірді, бұл грек қарсыластарының жасаған шабуылына жауап болды. Делфи маңындағы шағын Дистомо ауылында 214 адам – ерлер, әйелдер мен балалар қаза тапты. Көзі куәгер болғандардың айтуынша, СС-шілер "нәрестелерді бесікте жатып өлтірген, жүкті әйелдерді пышақтап, ауылдың дін қызметкерінің басын кесіп тастаған". Бұл дивизияның бөлімдері 1944 жылдың мамыр және маусым айларында Грекияның орталық тауларында ("Ρούμελη") жасаған қатыгездіктерінің салдарынан Сперхиада қиратылып, Ипатиде 28 бейбіт тұрғын қаза тапты. Кейін дивизия Креозоттер операциясына (5-31 тамыз 1944 ж.) қатысты, бұл сол таулардан грек Халықтық Азаттық Армиясының (ЭЛАС) базаларын жоюға жасалған әрекет. Операция әскери тұрғыдан сәтсіз аяқталды, бірақ 170 бейбіт тұрғынның қаза болуына және ондаған ауылдар мен қалалардың жартылай немесе толықтай қирауына әкелді. 1944 жылдың қыркүйегінде дивизия Сербияға көшіріліп, Белградтың сыртында, Трансильваниядағы кеңес әскерлерінің шабуылынан қорғау үшін Дунай өзенінде, Белград-Тимишоара-Арад бағытында орналастырылды. Дебреценді 2-ші Украина майданы басып алғаннан кейін, дивизия 1944 жылдың 6 қазанында Сента мен Санниколау Мареге, содан кейін Сегедтегі Тиса өзенінің артына шегінуге мәжбүр болды және 9 қазанда көпірлерді өртеп жіберді. Тисаның шығыс жағалауындағы кеңес әскерлерінің табыстарынан кейін 4-SS батыс жағалауындағы кеңес әскерлерінің қозғалысын тоқтатуға және 4 қарашада Будапешт шабуылының басында кеңес әскерлеріне түскен Солнокты ұстап тұруға бұйрық берілді. Солтүстікке шегініп, 4-SS 12 қарашада Ясберенидің батысына жетті, бірақ 14 қарашада қала құлап, Хатванға қарай шегінді. 25 қарашада совет әскерлері Хатванды басып алды, ал 4-SS Хатванның солтүстігінде бекінді. Олар ауыр шығынға ұшырады, қорғаныс операцияларына бар болғаны 800 сарбаз және 13 жұмыс істейтін бронетранспортер қол жетімді болды. 5 желтоқсаннан бастап, кеңес әскерлерінің күшті шабуылы Szucsi ауылының солтүстігіндегі неміс әскерлерінің қатарын 6 шақырымға бұзып өтіп, 15 желтоқсанға дейін 2-ші Украина майданының Cserhát тауларына енуіне мүмкіндік берді. Батонитерене бағытында ауыр шығынға ұшыраған дивизияның көп бөлігі сол кездегі Словакия-Венгрия шекарасындағы Чебовецке шегінді; 27-28 желтоқсан аралығында жетіп, ең көп шығынға ұшырағандар Банска-Бистрицаға шегінді. Чебовецте бар болғаны 450 сарбаз және 3 ауыр зеңбірек болды, ол үш кеңес мылтық дивизиясына қарсы ауыр шайқас ошағына айналды; ауыл бірнеше рет қолдан-қолға өтті. 31 желтоқсанда ауылдың биік жерлерін жоғалтқаннан кейін дивизия Словакияға, содан кейін Германияға қайтарылды, қалған күштері 1-ші Танк армиясымен бірге шайқасты.
The division, at this time an infantry formation with horse drawn transport, was held in reserve with Army Group C in the Rhineland during the Battle of France until 9 June when it first saw combat during the crossing of the Aisne river and the Ardennes Canal. The Kampfgruppe was disbanded in May 1943, when the division became operational. and the Distomo massacre; the latter being one of the worst atrocities committed by the Waffen SS during World War II. On June 10, 1944, for over two hours, troops of the division under the command of Fritz Lautenbach went door to door and massacred Greek civilians in retaliation for a Greek Resistance attack upon the unit. A total of 214 men, women and children were killed in Distomo, a small village near Delphi. According to survivors, SS men "bayoneted babies in their cribs, stabbed pregnant women, and beheaded the village priest." Elements of this division committed atrocities in the mountains of central Greece ("Ρούμελη") during May and June 1944 that resulted in the destruction of Sperchiada and the massacre of 28 civilians in Ipati. The division later participated in Operation Kreuzotter (5–31 August 1944), an attempt to eradicate Greek People's Liberation Army (ELAS) bases from the same mountains. The operation was a military failure, but resulted in the killing of 170 civilians and the partial or complete destruction of dozens of villages and cities. The division was moved to Serbia in September 1944, and was stationed outside of Belgrade to defend the Danube on the Belgrade Timisoara Arad line against Soviet advances in Transylvania. After the capture of Debrecen by the 2nd Ukrainian Front, the division was forced to withdraw to Senta and Sannicolau Mare on 6 October 1944, and eventually to behind the Tisza at Szeged and blew the bridges on 9 October. After Soviet successes on the east bank of the Tisza, 4th SS was ordered to cover the Soviet's movements against the west bank and hold Szolnok, which fell to the Soviets at the start of the Budapest Offensive on 4 November. Committing to a fighting retreat north, 4th SS pulled to the west of Jászberény on 12 November, only for the city to fall on 14 November, retreating further to Hatvan; falling to the Soviets 25 November, and 4th SS dug in north of Hatvan. They had taken heavy casualties, with only 800 men and 13 functional armoured assault guns available for defensive operations, and starting 5 December, a very strong Soviet advance pierced 6 kilometres deep behind the German lines north of the village of Szucsi, allowing 2nd Ukrainian to enter Cserhát mountain range by 15 December. Facing extreme casualties on the Bátonyterenye line, much of the division withdrawn to the then Slovak Hungarian border at Čebovce; arriving between 27–28 December, with the highest casualties withdrawing to Banksá Bystrica. Only 450 men and 3 heavy guns were available at Čebovce, which facing three Soviet rifle divisions became the scene of heavy fighting; where the village changed hands many times. After the loss of the village highlands on 31 December, the division was withdrawn to Slovakia, and eventually back to Germany, with any remaining forces fighting with 1st Panzer Army.
1945 жыл
Асырап қалған дивизия Солтүстік Помераниядағы фронтқа көшті. Гитлер оны Берлинге көмектесу үшін Штайнер әскер тобына берді. Олардың міндеті – оңтүстіктен келе жатқан IV танк армиясымен кездесіп, 1-ші Украина майданын қоршап, жою болған. Бірақ Штайнер генерал Готтард Хайнрихиге, бұл міндетті орындауға дивизияларының жеткіліксіз екенін, сондай-ақ әскерлерде қажетті ауыр қару-жарақ болмайтынын түсіндірді. Сондықтан шабуыл Гитлер жоспарлағандай өтпеді. Данцигке көшірілген SS Полиция дивизиясы Қызыл Армиямен толық қоршалып, Хела түбегі арқылы Свинемундеге теміржолмен жіберілді. Ұзақ тынығудан кейін, дивизияның қалған бөлігі Эльба өзенінен өтіп, Виттенберге-Ленцен маңында американдықтарға тұтқындыққа берілді.
The depleted division was moved to a front line north in Pomerania. Hitler assigned it to Army Detachment Steiner for the relief of Berlin. They were supposed to be part of the northern pincer that would meet the IV Panzer Army coming from the south and envelop the 1st Ukrainian Front before destroying it. Steiner explained to General Gotthard Heinrici that he did not have the divisions to perform this action and the troops lacked the heavy weapons needed, so the attack did not take place as Hitler had planned. Moved to Danzig, the SS Polizei Division was encircled by the Red Army and was shipped across the Hela Peninsula to Swinemünde. After a brief rest, what remained of the division fought its way across the Elbe river, in order to surrender to the Americans near Wittenberge Lenzen.