Канада саяхатшысы Дэвид Уорнердің өмірі мен саяси қызметі

Кіріспе

Дэвид Уильям Уорнер (18 қараша 1941 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саяхатшысы. Ол 1975 жылдан 1995 жылға дейін Онтарио заңнамалық жиналысының үш рет (төрт мерзімге созылған) депутаты, Жаңа демократиялық партия мүшесі және Боб Рей басшылығымен Ассамблея спикері қызметін атқарды.

Өмірбаян

Уорнер мұғалім болып жұмыс істеді және Скарборо қаласындағы бастауыш мемлекеттік мектептер төрағасы қызметін атқарды. Оның қызы Барбара Уорнер 2003 жылғы провинциялық сайлауда Онтарионың НДП партиясынан Скарборо-Оңтүстік-батыс округінен үміткер болды. Ол Онтарио НДП партиясы ішінде Торонто Данфорт округінде де, федералды НДП партиясы ішінде өз туған жері Бичс-Ист-Йорк округінде де кандидаттыққа таласты. Оның қызы Шерри Уорнер әзірге сайлауға түскен жоқ. Барбара да, Шерри де 1985 және 1986 жылдары Онтарио заң шығарушы жиналысында заң шығару жұмысына көмекшілер болып қызмет етті.

Саясат

Уорнер 1972 және 1974 жылдарғы сайлауларда Канада Федералды Жаңа Демократиялық партиясының кандидат ретінде Канаданың Өкілдер палатасына қатысты, бірақ екі рет те Йорк-Скарборо округінде үшінші орынды иеленді. 1975 жылы ол 1975 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы жиналысына сайланды, Скарборо-Эллесмир округінде прогрессивті консерватор кандидат Брайан Харрисонды 1000-нан аз дауыспен жеңді. Ол 1977 жылғы провинциялық сайлауда да шамамен осы айырмашылықпен қайта сайланды. Билл Дэвис басшылығындағы Прогрессивті консерваторлар осы кезеңде азшылық үкімет құрды, ал Уорнер оппозиция мүшесі болды. 1981 жылғы сайлауда Дэвис үкіметі көпшілік дауысқа ие болғанда, ол прогрессивті консерватор кандидат Алан Робинсоннан жеңілді. Уорнер 1985 жылғы провинциялық сайлауда 219 дауыспен Робинсонды жеңіп, Торилер Франк Миллердің басшылығымен тұрақсыз азшылық үкімет құрды. Дэвид Петерсон басшылығындағы Либералдық партия НДП-нің қолдауымен азшылық үкімет құрды, ал Уорнер келесі екі жыл бойы партиясының Білім және дағдыларды дамыту жөніндегі саяси сыншысы болды. Ол 1987 жылғы провинциялық сайлауда либералдық Франк Фобертке 481 дауыспен жеңілді. 1990 жылғы провинциялық сайлауда НДП көпшілік үкіметке ие болды, өйткені Уорнер 1987 жылғы сайлаудың қайта кездесуінде Фобертті шамамен 4500 дауыспен жеңді. 1990 жылдың 19 қарашасында палата жасырын дауыс беру жүйесі арқылы спикерін сайлады. Бұрын спикерді үкімет тағайындаған. Уорнер либералдық Жан Пуариер және консерватор Норм Стерлинг сияқты басқа кандидаттардан басымдық алып, дауыс беруде жеңіске жетті. Ол Рей үкіметінің толық өкілеттігі кезеңі бойы осы лауазымды атқарды. Оның осы лауазымдағы қызметі, прогрессивті консерваторлардың кейінгі қызметінен айырмашылығы, көбінесе даусыз болды. 1995 жылғы провинциялық сайлауда НДП жеңілді, ал Уорнер өзінің мандатын прогрессивті консерватор Мэрилин Мушинскиге 5000-нан астам дауыспен жоғалтты.

Warner ran for the House of Commons of Canada as a candidate of the federal New Democratic Party in the elections of the 1972 and 1974, but finished a distant third in the riding of York—Scarborough on both occasions. In 1975, he was elected to the Ontario legislature in the 1975 provincial election, defeating Progressive Conservative candidate Brian Harrison by fewer than 1,000 votes in the riding of Scarborough—Ellesmere. He was re elected by roughly the same margin in the 1977 provincial election. The Progressive Conservatives under Bill Davis held a minority government throughout this period, and Warner served as a member of the opposition. He was defeated by Progressive Conservative candidate Alan Robinson in the 1981 election, when the Davis government won a majority victory. Warner was re elected in the 1985 provincial election, defeating Robinson by 219 votes as the Tories were reduced to a precarious minority government under the new leadership of Frank Miller. The Liberals under David Peterson were able to form a minority government with outside support from the NDP, and Warner served as his party's critic for Education and Skills Development over the next two years. He was again defeated in the 1987 provincial election, losing to Liberal Frank Faubert by 481 votes. The NDP won a majority government in the 1990 provincial election, as Warner defeated Faubert by about 4,500 votes in a rematch from 1987. On November 19, 1990, the house chose their Speaker using a secret ballot system. Previously, the Speaker had been appointed by the government. Warner won the ballot over other candidates including Liberal Jean Poirier and PC Norm Sterling. He held this position throughout the Rae government's mandate. His tenure in this office was generally free of controversy, unlike the tenures of his Progressive Conservative successors. The NDP were defeated in the 1995 provincial election, and Warner lost his seat to Progressive Conservative Marilyn Mushinski by over 5,000 votes.

Саясатта

Уорнер қазір Онтарио бұрынғы парламентарийлер қауымдастығы журналының редакторы және қауымдастықтың басқару органының мүшесі. 2018 жылы Уорнер OFPA журналының Queen's Park суретшілері туралы арнайы санын құрастырып, редакциялады. Бұрын ол Канада Біріккен Ұлттар қауымдастығының басқарма мүшесі, Торонтодағы Канада-Куба Достық қауымдастығының президенті, коммерциялық емес кеңес беру агенттігі InCharge Debt Solutions төрағасы және Credit Canada Debt Solutions басқарма мүшесі қызметтерін атқарды. Ол және оның әйелі Пэт екеуі де зейнеткерлікке шыққан. Олар үш немересі – Себастьян, Логан және Джиллианмен бірге саяхаттауды ұнатады.