Колумбия өзенінің аузындағы қауіпті ағыстар мен сайлар жүйесі

Кіріспе

Колумбия өзенінің сағасындағы бөгеттер мен аймақтар жүйесі. Колумбия бөгеті – АҚШ-тың Орегон және Вашингтон штаттарында орналасқан Колумбия өзенінің сағасындағы бөгеттер мен аймақтардың жүйесі. Бұл әлемдегі ең қауіпті бөгеттердің бірі болып есептеледі және «Тынық мұхитының зираты» деген лақап атын алған. Бөгеттің ені шамамен 5 километр, ал ұзындығы 10 километрді құрайды.

Сипаттама

Бұл бөгет – өзен ағысының Тынық мұхитына таралатын жері, көбінесе үлкен тұрған толқындар түрінде. Толқындар өзен баяулағанда шөгінділердің жиналуынан, сондай-ақ мұхит толқындарымен араласудан пайда болады. Толқындар, жел және ағым кез келген өлшемдегі кемелер үшін қауіпті. Колумбия ағысы батысқа қарай бағытталған, сол арқылы батыс желдерімен және мұхит толқындарымен қатар жүреді, бұл су бетінде маңызды жағдайларды тудырады. Басқа ірі өзендерден айырмашылығы, бұл ағын "өрт сөндіру шланғысы сияқты" шоғырланған, өзен дельтасының тежеуші әсері жоқ. Желдің бағыты мен мұхит толқындарының өзгеруіне байланысты жағдай бес минут ішінде тыныштан өмірге қауіптіге дейін өзгеруі мүмкін. 1792 жылдан бері Колумбия бөгетінің ішінде және маңында шамамен 2000 ірі кеме батып кеткен. Қауіптілігі мен көптеген кеме апаттарының салдарынан Колумбия өзенінің сағасы бүкіл әлемде Тынық мұхитының зираты ретінде танымал болды. Навигациялық арна батыс жағында 2640 фут (805 м) енді, ал жағалаулар арасында 600 футқа (183 м) дейін тарылады (бірақ жағалаулар ешқашан 2 мильден (3 км) жақын болмайды). Арнаның солтүстік үштен екі бөлігінде тереңдігі 55 фут (17 м), ал оңтүстік бөлігінде 48 фут (15 м) дейін жеткізілген. Бөгеттің ішінде арна 183 метр енді және 13 метр тереңдікке дейін төмендейді. 1884 жылы, ондаған жылдар бойы кеме апаттарынан кейін, АҚШ Инженерлер корпусы арнаны жүзе алатын етіп сақтау үшін оңтүстік жағалауды салды. 1914 жылы солтүстік жағалау да қосылды. Шамамен 16 бөгет пилоты, жылына 180 000 доллар көлемінде табыс табады, кемелерді бөгет арқылы бағыттайды, көбінесе тікұшақпен кемелерге отырып. Олар "бөгет" деп солтүстік және оңтүстік жағалаулар мен құм аралы арасындағы аймақты қарастырады (орналасқан жерлері үшін батиметриялық картаның егжей-тегжейін қараңыз). Колумбия бөгетінде 700-ден астам адам суға батып кеткен. Бөгет пилоттары өте білікті және қиын суларда кемелерді жүргізуде жақсы оқытылған. Колумбия бөгеті Тынық мұхитының солтүстік-батыс жағалауындағы ірі теңіздік қауіптердің бір бөлігі болып табылады, оның ішінде Олимпиада түбегінің солтүстік-батыс шетіндегі Флаттери мүйісі және Ванкувер аралының солтүстік шетіндегі Скотт мүйісі бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, аймақтың теңізшілердің лақап аты Тынық мұхитының зираты болған, және онда мыңдаған кеме апаттары бар. "Зиратқа" Ванкувер аралының батыс жағалауындағы тік және қиын жағалау, Олимпиада түбегінің жағалаулары және Хуан-де-Фука бұғазы да кіреді.

The bar is where the river's current dissipates into the Pacific Ocean, often as large standing waves. The waves are partially caused by the deposition of sediment as the river slows, as well as mixing with ocean waves. The waves, wind, and current are hazardous for vessels of all sizes. The Columbia current varies from westward, and therefore into the predominantly westerly winds and ocean swells, creating significant surface conditions. Unlike other major rivers, the current is focused "like a fire hose" without the moderating effect of a river delta. Conditions can change from calm to life threatening in as little as five minutes due to changes of direction of wind and ocean swell. Since 1792, approximately 2,000 large ships have sunk in and around the Columbia Bar, and because of the danger and the numerous shipwrecks the mouth of the Columbia River acquired a reputation worldwide as the graveyard of the Pacific. The navigational channel is 2640. feet (805 m) wide at the west end and narrows to 600. feet (183 m) within the jetties (though the jetties themselves are never closer than 2 mile (3 km) apart). The channel is dredged to 55 feet (17 m) in the northern three quarters and 48 feet (15 m) for the southern quarter. Inside the bar, the channel remains 600. feet (183 m) wide and reduces to 43 feet (13 m) deep. In 1884, after decades of shipwrecks, the United States Corps of Engineers built the south jetty to keep the channel navigable. In 1914, the north jetty was added. Approximately 16 bar pilots, earning about $180,000 per year, guide ships across the bar, often boarding ships by helicopter. They generally consider "the bar" to be the area between the north and south jetties and Sand Island (see detail of bathymetric map for locations of these). Over 700 people have drowned in the Columbia Bar and Bar Pilots are highly skilled and trained in navigating ships through the rough waters. The Columbia Bar is part of a set of major marine coastal hazards along the Pacific Northwest coast, including Cape Flattery at the northwest tip of the Olympic Peninsula and Cape Scott, which is at the north tip of Vancouver Island. Historically, the region's mariner's nickname was the Graveyard of the Pacific, and it is studded with thousands of shipwrecks. The "Graveyard" also includes the rocky, rugged shoreline of the west coast of Vancouver Island, the shores of the Olympic Peninsula, and the Strait of Juan de Fuca.

Көрініс

Кемелердің бардан өтуін көруге ең қолайлы орын – Орегон штатының Уоррентон қаласының жанында орналасқан Форт Стивенс мемлекеттік саябағындағы Оңтүстік джеттидегі көру алаңы. Бұл Орегон жағалау жолының солтүстік басы болып табылады. Көріністі одан да әсерлі ету үшін, Вашингтон штатының Илуако қаласында орналасқан Кейп Дезапуншмент мемлекеттік саябағындағы Кейп Дезапуншмент маяғына дейін 0,75 мильдік (1 км) тік жолмен жүруге болады.