Фейт Рингголд: Американ суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық суретші (1930–2024)

Фейт Рингголд (туған Фейт Уилли Джонс; 8 қазан 1930 – 12 сәуір 2024) – американдық суретші, автор, аралас техникада мүсін жасаушы, перформанс суретшісі және қиылысқан белсенді, ең белгілісі – оның повестьтік тігістері. Оның ата-анасы Эндрю Луис Джонс және Вилли Пози Джонс Ұлы көші-қон кезінде орын аударылған жұмысшы табының отбасыларының ұрпақтары болды. Рингголдтың анасы – сәнгер, ал әкесі түрлі жұмыстар істегенмен қатар, шебер әңгімешіл болды. Олар оны шығармашылығын дамытатын ортада тәрбиеледі. Гарлем Ренессансынан кейін Рингголдтың балалық шағындағы үйі Гарлемде өркендеген өнер ортасымен қоршалды, онда Дьюк Эллингтон және Лэнгстон Хьюз сияқты тұлғалар жақын жерде тұрды. Рингголд өзінің Ұлы депрессия кезеңіндегі Гарлемде өскеніне қарамастан, «бұл оның кедей және қанаушылықта болғанын білдірмейді» деді – ол «қанаудан қорғалған және сүйіспеншілікке толы отбасымен қоршалған». Отбасының қысымымен Рингголд Нью-Йорктің Сити колледжіне өнер мамандығына оқуға түсті, бірақ әйелдерге тек белгілі бір мамандықтарға ғана оқуға рұқсат бергендіктен, өнер білімі мамандығына ауысуға мәжбүр болды. 1950 жылы ол Роберт Эрл Уоллес атты джаз пианинімен үйленді және 1952 жылы Мишель және Барбара Фейт Уоллес есімді екі қызы дүниеге келді. Осы уақытта ол Роберт Гватми және Ясуо Куниёси сияқты суретшілерден сабақ алды. Ол сондай-ақ графикашы Роберт Блэкбернмен танысты, ол 30 жылдан кейін бірнеше графикалық жұмыстарда осымен бірлесіп жұмыс істеді. 1959 жылы ол Сити колледжінде магистр дәрежесін алып, анасы мен қыздарымен бірге Еуропаға алғашқы сапарына шықты.

Көркем шығарма

Ринггольдтың көркемдік тәжірибесі өте алуан түрлі болды – сурет салудан бастап, тігін жұмыстарына дейін, мүсіндерден және перформанс өнерінен балалар кітаптарына дейін. Оқытушы ретінде ол Нью-Йорк қаласының мемлекеттік мектептерінде де, жоғары оқу орындарында да сабақ берді. 1973 жылы ол мемлекеттік мектептегі оқытушылық қызметін тастап, өнеріне толық уақыт арнады. 1995 жылы ACA Galleries компаниясы оған эксклюзивті өкілдік ету туралы ұсыныс жасады және ол өмірінің соңына дейін олардың өкілі болды.

Сурет

Рингольд өзінің суретшілік мансабын 1950 жылдары бітіргеннен кейін бастады. Бұл сатуды қиындатып, галереялар мен коллекционерлерді алаңдатады. Суретші Джейкоб Лоуренс пен жазушы Джеймс Болдуиннен шабыт алып, Рингголд өзінің алғашқы саяси жинағын 1963 жылы "Американдық адамдар сериясы" деп атады, ол азаматтық құқық қозғалысына қатысты американдық өмір салтын бейнелейді. "Америкалық адамдар" сериясы осы нәсілдік өзара әрекеттестіктерді әйелдер көзқарасынан көрсетеді және Америка Құрама Штаттарында нәсілдік негізгі мәселелерді күмәнге салады. Бұл аян Нью-Йорктегі галерея иесі Рут Уайт оның жұмысынан бас тартқаннан туындады. Ол Рикерс аралындағы әйелдер түрмесінде отыр. Үлкен масштабтағы қабырғалық кескіндеме - бұл түрмеге қарсы жұмыс, ол әйелдердің кәсіби және мемлекеттік қызметтегі рөлдерін бейнелейді, олар түрмеге оң баламаларды білдіреді. Суреттегі әйелдер Ринггольдтың әйел тұтқындармен жүргізген сұхбаттарынан шықты, ал дизайн портреттерді үшбұрышты бөліктерге бөліп, Конго Демократиялық Республикасының Куба маталарына сілтеме жасайды. Бұл оның алғашқы қоғамдық тапсырысы және оның алғашқы феминисттік жұмысы деп танылады. Кейіннен бұл шығарма түрмелерге өнер әкелетін "Қабырғасыз өнер" ұйымын құруға ықпал етті. АҚШ-тың пошта маркасы Қара биліктің келуін еске алады. Бұл қабырғалық суреттер оның болашақ өнер туындыларына жаңа және күшті перспектива берді. Оның "Black Light Series #10: Flag for the Moon: Die Nigger, 1969" атты туындысы, Аполлон 11 Айға қонудың алғашқы суретіне жауап ретінде құрылған, оны Chase Manhattan Bank сатып алды, Ринггольдтың жұмысы банк директоры Дэвид Рокфеллердің назарына түсті. Ол бірнеше өкілді бір шығарманы сатып алуға жіберді, олар суретшінің өз шығармасының мәтінін оқып шығуын ұсынғаннан кейін ғана Америка туының жұлдыздар мен жолақтары "DIE NIGGER" сөзін бейнелегенін түсінді. Оның орнына өкілдер Black Light #9: American Spectrum сатып алды. Black Light #1: Big Black (1967 ж.) шығармасы Маямидегі Pérez Art Museum тұрақты коллекциясына кіреді. Француз коллекциясында, модернизмнің ақиқаттары мен мифологиясына қатысты бірнеше панельді серияда, Рингольд африкалық ұрпақты әйелдер мен ерлердің ауыр тарихи мұрасын жеңудің басқа шешімін тапты. Франция сол кездегі заманауи өнердің орыны болғандықтан, ол афроамерикалық суретшілердің өздерінің "заманауи" жеке басын табуға арналған көзі болды. Суретші өзінің іс-әрекетіндегі сурет салу орнын жалпы алғанда, 2022 жылдан бастап Нью-Йорк қаласындағы Жаңа мұражайда ретроспективамен байланысты берген сұхбатында атап өткендей, сурет салуды өзінің "басты көрініс құралы" деп санайды. Ол былай деп жалғастырды: "Менің жұмысым әрқашан автобиографиялық - ол сол кездегі оқиғалар туралы. Мен әрқашан өз басымның адалдық жолын ғана ұстанамын. Менің ойымша, барлық суретшілер әлем туралы білуге тырысуы керек және өздері байқап отырған нәрселер туралы сезімдерін білдіруі керек, олар үшін не маңызды. Менің кеңесім: өз дауысыңды тауып, басқалардың не ойлайтыны туралы уайымдама".

Ringgold began her painting career in the 1950s after receiving her degree. which made sales difficult, and disquieted galleries and collectors. Taking inspiration from artist Jacob Lawrence and writer James Baldwin, Ringgold painted her first political collection named the American People Series in 1963, which portrays the American lifestyle in relation to the Civil Rights Movement. American People Series illustrates these racial interactions from a female point of view, and calls basic racial issues in the United States of America into question. This revelation stemmed from her work being rejected by Ruth White, a gallery owner in New York. in the Women's Facility on Rikers Island. The large scale mural is an anti carceral work, composed of depictions of women in professional and civil servant roles, representing positive alternatives to incarceration. The women portrayed are inspired by extensive interviews Ringgold conducted with women inmates, and the design divides the portraits into triangular sections—referencing Kuba textiles of the Democratic Republic of the Congo. It was her first public commission and widely regarded as her first feminist work. Subsequently, the work inspired the creation of Art Without Walls, an organization that brings art to prisons. U. S. Postage Stamp Commemorating the Advent of Black Power People, and Die. These murals lent her a fresher and stronger prospective to her future artwork. Her piece, Black Light Series #10: Flag for the Moon: Die Nigger, 1969—which was created in response to the first image of the Apollo 11 Moon landing—was to be purchased by the Chase Manhattan Bank, after Ringgold's work caught the attention of David Rockefeller, the chief executive of the bank. He sent a couple of representatives to buy a piece, and they realized, only after the artist suggested they actually read the text on her work, that the stars and stripes of the American flag as depicted also optically incorporated the phrase "DIE NIGGER". The representatives instead purchased Black Light #9: American Spectrum. The piece Black Light #1: Big Black, from 1967, is included in the permanent collection of Pérez Art Museum Miami. In The French Collection, a multi paneled series that touches on the truths and mythologies of modernism, Ringgold explored a different solution to overcoming the painful historical legacy of women and men of African descent. As France was the home of modern art at the time, it also became the source for African American artists to find their own "modern" identity. In terms of the place of painting in her practice as whole, the artist considered it her "primary means of expression," as she noted in an interview on the occasion of a retrospective at the New Museum in New York City, from 2022. She went on to note: "My work is always autobiographical—it's about what is happening at the time. I always do what is honest to me. I think all artists should try to be knowledgeable about the world and express feelings about what they're observing, what's important to them. My advice is: Find your voice and don't worry about what other people think."

Қалпақтар және басқа да тоқыма бұйымдар

Ринггольд сурет салудан матаға ауысу себебін Батыс Еуропа дәстүрлерімен байланысты сурет салу қалыптасқан көзқарасынан қашып құтығу екенін айтты. Сол сияқты, жамылғыны қолдану оған феминистік қозғалысты қолдауға мүмкіндік берді, себебі ол жамылғыларын орап алып, галереяға өзі жете алатын, демек күйеуінің көмегіне мұқтаж болмайтын еді. Ол Америка Құрама Штаттарына оралған соң, «Құлдарға жасалған зорлық-зомбылық» атты жаңа суреттер сериясы дүниеге келді. Бұл туындыларында Ринггольд тұтқынға алынып, құлдыққа сатылған африкалық әйелдің көзқарасын бейнеледі. Оның анасы, Вилли Пози, бұл жобада оған көмектесті, өйткені Пози 1950-ші жылдары Гарлемдегі танымал киім дизайнері және тігінші болған және Ринггольдқа афроамерикалық дәстүрінде жамылғы тігуді үйреткен. Осы ынтымақтастық нәтижесінде 1980 жылы «Гарлем эхосы» атты алғашқы жамылғысы жарық көрді. Оның алғашқы жамылғы-әңгімесі «Кім Джемима әпкеден қорқады?» (1983) Джемима әпкені матриарх-ресторатор ретінде бейнелейді және «ең жағымсыз қара әйел стереотипін» көркемдік тұрғыдан қайта қарастырады. Тағы бір туындысы, «Өзгеріс: Фейс Ринггольдтың 100 фунттан астам салмақ жоғалтуы туралы өнер туындысы-әңгіме» (1986) «өзін жақсы сезінгісі келетін, әдемілік туралы мәдени нормалармен күресіп, ақыл-ойы мен саяси сезімталдығы өз жағдайындағы қарама-қайшылықтарды көре білетін және барлық қиындықтарды өнер туындысына айналдыруға шабыттанған адам» тақырыбын қамтиды. Бұл туынды сонымен қатар еркектердің көзқарасын сынға алып, қайта бағыттайды, сондай-ақ тарихи фантазияның күшін және балалардың қиялымен айтылатын әңгімелердің тартымдылығын көрсетеді. Оның көптеген жамылғылары кейіннен шығарған балалар кітаптарына, мысалы, Hyperion Books баспасынан шыққан «Конни әпкесінің үйіндегі кешкі ас» (1993) кітабына, «Кешкі ас жамылғысы» (1988) негізінде шабыттандырды. Ринггольд «Француз коллекциясын» «Американдық коллекция» (1997) сериясымен жалғастырды, бұл серия «Француз коллекциясының» сюжетін дамытады.

Мүсіндік

1973 жылы Ринггольд жергілікті қоғам мен ұлттық оқиғаларды бейнелеу үшін мүсіндеме жасауға көшті. Оның мүсіндері костюмді маскалардан бастап, ілініп тұратын және дербес тұратын жұмсақ мүсіндерге дейін, оның өмірінен және қазіргі заманнан шыққан нақты да, ойдан туған кейіпкерлерді көрсетеді. Студенттерінің өзінің шығармашылығында маскалар жоқ екеніне таңырқанын естігеннен кейін ол әртүрлі материалдарды қолданып, костюмді маскалар жасауды бастады. Оның жұмсақ мүсіндері одан әрі дамып, өмірлік мөлшердегі "портреттік маскаларға" айналды, олар оның өмірінен және қоғамнан шыққан тұлғаларды бейнелейді – белгісіз Гарлем тұрғындарынан бастап Мартин Лютер Кингке дейін. Ол көбіктен бет пішіндерін жасап, оларды спреймен бояды, бірақ естеліктерінде кейіннен беттер бүліне бастағанын және оларды қалпына келтіруге тура келгенін айтты. Ол оны матамен жауып, суреттерін сақтап қалу үшін мұқият пішіндеп жасады.

Кейінгі өмірі

1970 жылдары Ринггольд Пратт институтында, Банкс-стрит педагогикалық колледжінде және Вагнер колледжінде лекция оқыды. 1987 жылы Ринггольд Калифорния университетінің Сан-Диегодағы Көркем өнер факультетінде оқытушы болып жұмысқа қабылданды. Ол 2002 жылға дейін оқып, зейнетке шықты. 2010 жылы «Әйелдер өнер революциясы» фильміне интервью берді.

Жеке өмір

Ринггольд екінші күйеуі Бердет "Бирди" Ринггольдпен бірге тұрды, оған 1962 жылы үйленді. 1992 жылдан бастап ол Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласындағы үйінде тұрып, үздіксіз студиялық жұмысын жүргізіп келді. Бердет 2020 жылдың 1 ақпанында қайтыс болды. Ринггольд 2024 жылдың 12 сәуірінде Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласындағы үйінде 93 жасында дүние салды.

BET-ке қарсы авторлық құқық туралы іс

Ринггольд авторлық құқық туралы маңызды сот ісінде талапкер болды – «Ринггольдке қарсы Black Entertainment Television». Black Entertainment Television (BET) телеарнасы «Roc» телесериалының бірнеше бөлімдерін көрсеткен, онда Ринггольдтің плакаты тоғыз рет, жалпы 26,75 секундқа пайда болған. Ринггольд авторлық құқықты бұзды деп сотқа шағымданып берді. Сот BET-ті кінәлі деп тапты және BET-тің ұсынған «de minimis» қорғанысын қабылдамады, ол Ринггольдтің авторлық құқықтары бар туындысын пайдалану өте аз болғандықтан құқық бұзушылық болып табылмайды деген пікірде болған. Оның суреті 1972 жылғы Мэри Бет Эдельсонның «Американың кейбір тірі әйел суретшілері» атты әйгілі плакатына енгізілген. Сондай-ақ ол 2021 жылғы «Қара өнер: жарық жоқтығында» деректі фильмінде де көрсетілген.

Таңдалған көрмелер

Ринггольдтың бірінші жеке көрмесі, "Американдық халық" 1967 жылдың 19 желтоқсанында Spectrum галереясында ашылды. Көрмеге оның үш фрескасы кірді: "The Flag is Bleeding", "U.S. Postage Stamp Commemorating the Advent of Black Power" және "Die". Бұл Ринггольдтың еуропалық мекемедегі алғашқы көрмесі болды. Оның мансабының алғашқы ретроспективасы туған қаласында 2022 жылы Нью-Йорктегі New Museum мұражайында ашылды, содан кейін Сан-Францискодағы De Young мұражайына, ал одан кейін Париждегі Пикассо мұражайына, және 2023 жылдың қарашасында Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайына көшірілді. 2020 жылы Ринггольдтың туындылары "Polyphonic: Celebrating PAMM's Fund for African American Art" топтық көрмесінде Pérez Art Museum Miami мұражайында ұсынылды, бұл көрме PAMM афроамерикандық өнер қоры арқылы сатып алынған мұражай коллекциясындағы суретшілерді көрсетті, ал бұл бастама 2013 жылы құрылған. Ринггольдпен бірге көрмеге Цхабалала Селф, Ксавиера Симмонс, Ромаре Биарден, Хуана Валдес, Эдвард Кларк, Кевин Бисли және тағы басқалар қатысты. Ринггольд 2022 жылы Форт-Уорт қаласындағы Қазіргі заманғы өнер мұражайында өткен "Әйелдер әйелдерді суреттейді" көрмесіне де шақырылды.

Жарияланымдар

Тар Бич, Нью-Йорк: Crown Books for Young Readers, 1991 (1-ші басылым); Dragonfly Books (Crown), 1996 жыл. Харриет әпкесінің көктегі жер асты жолы, Нью-Йорк: Crown Books for Young Readers, 1992 (1-ші басылым); Dragonfly Books, 1995 жыл. Конни әпкесінің үйіндегі кешкі ас, Нью-Йорк: Hyperion Books for Children, 1993. Біз көпірден ұшып өттік: Фейт Ринггольдтің естеліктері, Бостон: Bulfinch Press (Little, Brown and Company), 1995 (1-ші басылым); Дурхам, Солтүстік Каролина: Duke University Press, 2005. Фейт Ринггольдпен әңгіме, Фейт Ринггольд, Линда Фриман және Нэнси Ручер, Нью-Йорк: Crown Books for Young Readers, 1996. Бонжур, Лонни, Нью-Йорк: Hyperion Books for Young Readers, 1996. Мартин Лютер Кинг туралы арманым, Нью-Йорк: Dragonfly Books, 1996 жыл. Көрінбейтін ханшайым, Нью-Йорк: Crown Books for Young Readers, 1998 (1-ші басылым); Нью-Йорк: Dragonfly Books, 2001 жыл. Егер автобус сөйлей алса: Роза Паркстің тарихы, Нью-Йорк: Simon & Schuster Books for Young People, 1999 (1-ші басылым); Aladdin Books (Simon & Schuster), 2001. Тар Бичқа санау: Тар Бич тақта кітабы, Нью-Йорк: Crown Books for Young Readers, 1999. Кэссидің түрлі-түсті күні: Тар Бич тақта кітабы, Нью-Йорк: Crown Books for Young Readers, 1999. Кэссидің сөзді жамылғысы, Нью-Йорк: Knopf Books for Young Readers, 2002 (1-ші басылым); Dragonfly Books, 2004; Random House Children's Books, 2012. Фейт Ринггольд: Студиядан көрініс, Керли Рейвен Холтон және Фейт Ринггольд, Бостон: Bunker Hill Publishing, Аллентаун өнер мұражайымен бірлесіп, 2004. О, қасиетті түн: Харлем жігіттер хорымен Рождество, Нью-Йорк: Amistad (HarperCollins), 2004. Бейбітшілік үшін не істейсің? 9/11 оқиғасының Нью-Йорк қаласының жастарына тигізген әсері, Фейт Ринггольдтың кіріспесі, Хамден, Коннектикут: InterRelations Collaborative, 2004. Зора Нил Херстонның "Үш сиқыршы", Джойс Кэрол Томас бейімдеген, Фейт Ринггольд суреттеген, Нью-Йорк: HarperCollins, 2006. Генри Оссава Таннер: Оның балалық арманы орындалды, Пирмонт, Нью-Гэмпшир: Bunker Hill Publishing, Пенсильвания көркемсурет академиясымен бірлесіп, 2011. Бронзвиллдің жігіттері мен қыздары (өлеңдер), Гвендолин Брукс, Фейт Ринггольд суреттеген, Нью-Йорк: Amistad, 2007 (1-ші басылым); HarperCollins, 2015 жыл. Гарлем Ренессанс кеші, Нью-Йорк: Amistad, 2015. Қызым Мишельге хат: Оның "Black Macho and the Myth of the Superwoman" кітабына жауап ретінде, Солтүстік Чарльстон, Оңтүстік Каролина: CreateSpace Independent Publishing Platform, 2015 (1980 жылы жазылған). Біз Америкаға келдік, Нью-Йорк: Knopf, 2016 (1-ші басылым); Dragonfly Books, 2022 жыл. Фейт Ринггольд: Саясат / Билік, Фейт Ринггольд, Мишель Уоллес және Кирстен Вайсс, Берлин: Weiss Publications, 2022.

Tar Beach, New York: Crown Books for Young Readers, 1991 (1st ed. ); Dragonfly Books (Crown), 1996. Aunt Harriet's Underground Railroad in the Sky, New York: Crown Books for Young Readers, 1992 (1st ed. ); Dragonfly Books, 1995. Dinner at Aunt Connie's House, New York: Hyperion Books for Children, 1993. We Flew Over The Bridge: Memoirs of Faith Ringgold, Boston: Bulfinch Press (Little, Brown and Company), 1995 (1st ed. ); Durham, North Carolina: Duke University Press, 2005. Talking To Faith Ringgold by Faith Ringgold, Linda Freeman and Nancy Roucher, New York: Crown Books for Young Readers, 1996. Bonjour, Lonnie, New York: Hyperion Books for Young Readers, 1996. My Dream of Martin Luther King, New York: Dragonfly Books, 1996. The Invisible Princess, New York: Crown Books for Young Readers, 1998 (1st ed. ); New York: Dragonfly Books, 2001. If a Bus Could Talk: The Story of Rosa Parks, New York: Simon & Schuster Books for Young People, 1999 (1st ed. ); Aladdin Books (Simon & Schuster), 2001. Counting to Tar Beach: A Tar Beach Board Book, New York: Crown Books for Young Readers, 1999. Cassie's Colorful Day: A Tar Beach Board Book, New York: Crown Books for Young Readers, 1999. Cassie's Word Quilt, New York: Knopf Books for Young Readers, 2002 (1st ed. ); Dragonfly Books, 2004; Random House Children's Books, 2012. Faith Ringgold: A View from the Studio by Curlee Raven Holton and Faith Ringgold, Boston: Bunker Hill Publishing in association with the Allentown Art Museum, 2004. O Holy Night: Christmas with the Boys Choir of Harlem, New York: Amistad (HarperCollins), 2004. What Will You Do for Peace? Impact of 9/11 on New York City Youth, introduction by Faith Ringgold, Hamden, Connecticut: InterRelations Collaborative, 2004. The Three Witches by Zora Neale Hurston, adapted by Joyce Carol Thomas, illustrated by Faith Ringgold, New York: HarperCollins, 2006. Henry Ossawa Tanner: His Boyhood Dream Comes True, Piermont, New Hampshire: Bunker Hill Publishing in association with the Pennsylvania Academy of the Fine Arts, 2011. Bronzeville Boys and Girls (poetry) by Gwendolyn Brooks, illustrated by Faith Ringgold, New York: Amistad, 2007 (1st ed. ); HarperCollins, 2015. Harlem Renaissance Party, New York: Amistad, 2015. A Letter to my Daughter, Michele: in response to her book, Black Macho and the Myth of the Superwoman, North Charleston, South Carolina: CreateSpace Independent Publishing Platform, 2015 (written 1980). We Came to America, New York: Knopf, 2016 (1st ed. ); Dragonfly Books, 2022. Faith Ringgold: Politics / Power by Faith Ringgold, Michele Wallace, and Kirsten Weiss, Berlin: Weiss Publications, 2022.