Антуан Фукуа: Американдық режиссердің өмір жолы мен шығармашылығы
Antoine Fuqua
Антуан Фукуа – американдық режиссер, әрекет және триллер жанрларындағы фильмдермен танымал. «Training Day» фильмімен атаққа жетті, сондай-ақ «The Equalizer» трилогиясы мен құжатты фильмдері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық режиссер
American film director
Антуан Фукуа (; 30 мамыр 1965 жылы туған) – американдық режиссер, әрекет және триллер жанрларындағы жұмыстарымен танымал. Ол бастапқыда музыкалық бейнежазбалардың режиссері ретінде белгілі болды және 1998 жылы «The Replacement Killers» фильмімен кинода дебют жасады. Оның шығармашылықтағы маңызды жетістігі 2001 жылғы «Оқу күні» («Training Day») қылмыстық триллері болды, ол «Black Reel» сыйлығын «Үздік режиссер» номинациясы бойынша жеңіп алды. Оның соңғы фильмдері: «Күннің көз жасы» (2003), «Король Артур» (2004), «Шоутер» (2007), «Олимп құлдырады» (2013), «Оң жақ серігі» (2015), «Ұлы жетілік» (2016) және «Теңдестіруші» трилогиясы (2014–2023), ал біріншісі үшін NAACP Image Award сыйлығын иеленді. Ол сонымен қатар сынға ұшыраған деректі фильмдерді де түсірді: «Американдық арман / Американдық қорқыныш» (2018), «Менің атым кім: Мұхаммед Али» (2019) және 2022 жылғы Hulu деректік сериалы «Legacy: LA Lakers-тің нағыз тарихы», ол үшін «Үздік деректік сериал» номинациясы бойынша Sports Emmy сыйлығын жеңіп алды.
Antoine Fuqua ('/ae//n//t//w//Q//n// //'//f//j//uː//k//w//ə///; born May 30, 1965) is an American film director known for his work in the action and thriller genres. He was originally known as a director of music videos, and made his film debut in 1998 with The Replacement Killers. His critical breakthrough was the 2001 crime thriller Training Day, winning the Black Reel Award for Outstanding Director. His subsequent films include Tears of the Sun (2003), King Arthur (2004), Shooter (2007), Olympus Has Fallen (2013), Southpaw (2015), The Magnificent Seven (2016) and The Equalizer trilogy (2014–2023), earning with the first one the NAACP Image Award for Outstanding Directing in a Motion Picture. He also directed the critically acclaimed documentaries American Dream/American Knightmare (2018), What's My Name: Muhammad Ali (2019), and the 2022 Hulu documentary series Legacy: The True Story of the LA Lakers, for which he won the Sports Emmy Awards for Outstanding Documentary Series.
Ерте өмір
Фукуа Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында Карлос және Мэри Фукуаның афроамерикалық отбасында дүниеге келген. Ол 1983 жылы Тейлор Оллдердайс орта мектебін бітірген. Фильмдер түсіру және музыкалық бейнефильмдер жасауға бұрылғанға дейін Фукуа әскери ұшақтарды ұшқысы келіп, электротехника мамандығын оқыған. Фукуа Акира Куросаваның жиі серігі болған сценарист Шинобу Хашимотоға құрмет көрсетіп, оның жазуы "геттода өскен Питтсбургтен келген бір балаға зор әсер еткенін" айтты. [Шинобу Хашимотоның жазғандары] тым әдемі, поэтикалық, күшті және жүрекке тиетін болды. Ол әділдік пен құрбандық туралы еді, мен де сондай адамдардың бірі болғым келді. Мен қиын ауданда өстім, кедей адамдардың қалай зорлық көріп, қиын жағдайға түсетінін көрдім. Кімнің билігі болса, сол келіп, басқалардан тартып алатын. Фукуа жасөспірім шағындағы зорлық-зомбылықтың оның өміріне қалай әсер еткенін және болашақ мамандығын таңдауына қалай ықпал еткенін түсіндірді. Менің алғашқы үлкен жетістігім – 15 жасымда оққа ұшқан кез болды. Бұл менің өмірімді өзгертті, көшеде көп араламай, кинотеатрға жиі бара бастадым. Мұндай оқиғалар – өмірді бағалауға және айналаңдағы адамдарға құрметпен қарауға шақырады. Сол сәттен бастап мен сенген нәрсеме бар күшімді салдым, сол кезде баскетбол мен спортпен айналыстым. Осының арқасында мен стипендия алдым, кейін профессор маған сурет сабағына қатысуымды кеңес берді, мен Караваджо есімді суретшіге ғашық болдым.
Fuqua was born in Pittsburgh, Pennsylvania to African American parents Carlos and Mary Fuqua. He graduated from Taylor Allderdice High School in 1983. Before turning to filmmaking and music videos, Fuqua studied electrical engineering, with the hope of going on to fly jets in the military. Fuqua pays tribute to screenwriter Shinobu Hashimoto, a frequent collaborator of Akira Kurosawa's, saying his writing "affected a boy from Pittsburgh living in the ghetto." [Shinobu Hashimoto's writing] was so beautiful and poetic and powerful and heartbreaking. It was all about justice, it was all about sacrifice, and it made me want to be one of those guys. I came from a rough area, and I had my own version of watching poor people getting pushed down – whoever the person was who had the power, they would come in and take from other people. Fuqua explained how his experience of violence shaped his adolescence, and played a role in his eventual choice of career. My first big break was when I got shot when I was fifteen. It changed my life and it made me not hang out in the streets as much, and go to the movies more. Those sort of things are wake up calls to have a better appreciation for life, and a better appreciation for the people around you. From that moment in my life I put all my energy into what I believed in, and at that time it was playing basketball and sports. That led me to a scholarship after that a professor said that I should take an art class I fell in love with an artist by the name of Caravaggio.
Жеке өмір
Фукуа мен актриса Лела Рошон 1998 жылы кездесіп, 1999 жылдың 9 сәуірінде үйленді. 2002 жылдың 28 шілдесінде қызы Азия Рошон Фукуа дүниеге келді, ал ұлы Брандо 2004 жылдың мамыр айында туды. Фукуаның бұрынғы қарым-қатынасынан Закари есімді ұлы бар. Оның екі немересі де бар. 2014 жылдың қыркүйегінде BBC тілшісінің Құдайға сенетінін сұрағанда, Фукуа: "Мүлдем сенемін. Мен Құдайға толық сенемін" деді.
Fuqua and actress Lela Rochon became engaged in 1998 and married on April 9, 1999. Daughter Asia Rochon Fuqua was born on July 28, 2002, and son Brando in May 2004. Fuqua has a son, Zachary, from a previous relationship. He also has two granddaughters. When asked by the BBC in September 2014 whether he believes in God, Fuqua said: "Absolutely. I believe in God, absolutely."
Музыкалық бейнелер
Жыл Атауы Әртіс Сілтеме(лер) 1990 "I Like the Girls" Мистер Ли 1992 "Love's Taken Over" Шанте Мур "It's Alright" "All I See" Кристофер Уильямс "Saving Forever for You" Шенис 1993 "Тағы бір қайғылы махаббат әні" Тони Брэкстон 1994 "Ешкімге де емес" Джаки Грэм "Somewhere" Шенис "Мен көңілдімін" Сесе Пеннистон "Deep Down" Ладе "Әлемдегі ең әдемі қыз" Принс "Бірлескен фронт" Arrested Development "Азаттық" Әртүрлі әртістер "Гангстер жұмағы" Кулио 1996 "Someday" All 4 One 1998 "Жатқызу уақыты (Версия 2)" Ашер Раймонд 1999 "Көк періштелер" Прас 2007 "Азамат/Сақшы" 3 Doors Down 2011 "Көленке" Лил Уэйн
Year Title Artist Ref(s) (Reference(s))1990 "I Like the Girls" Mr. Lee 1992 "Love's Taken Over" Chanté Moore "It's Alright" "All I See" Christopher Williams "Saving Forever for You" Shanice 1993 "Another Sad Love Song" Toni Braxton 1994 "Ain't Nobody" Jaki Graham "Somewhere" Shanice "I'm in the Mood" CeCe Peniston "Deep Down" Ladae "The Most Beautiful Girl in the World" Prince "United Front" Arrested Development "Freedom" Various Artists "Gangsta's Paradise" Coolio 1996 "Someday" All 4 One 1998 "Bedtime (Version 2)" Usher Raymond 1999 "Blue Angels" Pras 2007 "Citizen/Soldier" 3 Doors Down 2011 "Mirror" Lil Wayne