Кіріспе

Жапон жазушысы (1931 жылы туған)

Аяко Соно (曽野 綾子) – жапон жазушысы. Соно консерватор деп есептеледі. Ол премьер-министр Синдзо Абэнің кеңесшісі болған. Жапонияға келген иммигранттарға Оңтүстік Африканың апартеид жүйесіне ұқсас жүйені қолдауын жақтағаны үшін көп дау тудырды.

Өмірбаян

Соно 1931 жылы дүниеге келген. Бастауыш мектептен кейін Токиодағы католиктік «Қасиетті Жүрек» мектебінде оқыды. Ол сол кездегі белгілі сыншы Масао Ямакаваның ұсынысымен «Мита Бунгаку» журналына шақырылды, онда 1954 жылы Акутагава сыйлығына іріктеліп алынған «Энрай но Кяку тачи» («Алыстан келген қонақтар») әңгімесін жазды. Ол «Kaigai senkyosha katsudo enjo koenkai» (JOMAS: Japan Overseas Missionaries Assistance Society) атты коммерциялық емес ұйымды құрды, ол шетелде өмір бойы қызмет ететін жапон миссионерлеріне көмек көрсетуге арналған. 2000 жылы ол Перудің 1990-2000 жылдар аралығындағы бұрынғы президенті Альберто Фухимориді елден қуылғаннан кейін өз үйінде қабылдады. 1999 жылы күйеуінің еңбегін бағалағаннан кейін, 2003 жылы ол Мәдени еңбектерге ие болған тұлға ретінде танылды. Оңшыл идеологиялық көшбасшылардың бірі Сасакава Рёичи қайтыс болғаннан кейін, Соно «Ниппон қорының» төрағасы лауазымын иеленді, оның қаржысы Жапония бойынша өткізілетін қайық жарыстарынан түсетін табыстың 3 пайызынан құралды. Төраға ретінде ол дамып келе жатқан елдерге көмек көрсету және олардың әл-ауқатын жақсартуға баса назар аударды, 2005 жылдың 30 маусымында тоғыз жарым жылдық қызмет мерзімі аяқталғанға дейін. Қор төрағасы лауазымын Йохей Сасакава алды. 2009 жылдың қазан айында пошта реформасына жауапты министр Шидзука Камейдің ұсынысымен ол «Жапония пошта холдингі» компаниясының директорлар кеңесіне мүше болып тағайындалды. 2013 жылдың қаңтар айында ол білім беру реформасы жөніндегі 15 мүшелі комиссияға енгізілді, бірақ сол жылдың қазан айында осы лауазымнан бас тартты. 2015 жылдың ақпан айында жапондық консервативті «Санкей Шимбун» газетінде жарияланған мақаласы үшін Соно сынға ұшырады. Онда ол Оңтүстік Африкадағы апартеидтің мысалы Жапония иммиграцияны қалай басқаруы керек екенін көрсететінін айтты. Ол «Жапонияның қартайып бара жатқан халқына күтім жасау үшін жұмыс күшінің жетіспеушілігін азайту үшін иммигранттарды әкелу қажеттігін қолдайтынын» мәлімдеді, сонымен қатар Азиялық емес иммигранттарды, мысалы, ақ және қара нәсілділерді жалпы халықтан бөліп, оларды жеке аймақтарда қоныстандыруды ұсынды.