Кіріспе
Ficus тұқымдасына жататын өсімдіктердің өндіретін жемісінің түрі – инжир (Ficus). Сиконий (syconia) – кеңейген, етті, іші қуыс гүл төсегінен және ішкі бетінде орналасқан көптеген аналық гүлдерден құралған жеміс. Анығында, бұл көптеген гүлдері бар етті сабақ, сондықтан ол бірнеше және қосымша жеміс ретінде қарастырылады.
Syconium (: syconia) is the type of fruit borne by figs (genus Ficus), formed by an enlarged, fleshy, hollow receptacle with multiple ovaries on the inside surface. In essence, it is really a fleshy stem with a number of flowers, so it is considered both a multiple and accessory fruit.
Этимология
Сиконий термині ежелгі грек сөзі συκον (sykon) -дан шыққан, "инжур" деген мағынаны білдіреді.
Морфология
Сиконий – құмыра тәрізді қап, оның ішкі бетінде 50 мен 7000-ға дейін (түріне қарай) өте қарапайым, бір-бірлеп орналасқан гүлдер немесе гүлшоғырлары болады. Ол остиол арқылы көптеген организмдерден жабылады, оның шеті қабықша тәрізді жапырақшалармен шеңберленген. Сиконийлар бір үйлі немесе функционалды түрде екі үйлі болуы мүмкін: біріншілерінде өзгергіш торапша ұзындығы бар аналық гүлдер мен аздаған аталық гүлдер болады, олар тұқымдар мен тозаң өндіреді. Екіншілерінде әртүрлі өсімдіктерде аталық және аналық түрлері болады: тұқымдық инжірлерде ұзын торапшалы аналық гүлдер болады және тұқымдар береді; галл инжірлерінде қысқа торапшалы аналық гүлдер мен аталық гүлдер болады және тозаң береді. Инжір арасымен тозаңданғаннан кейін, сиконийдің ішіндегі жеке гүлшоғырлар ахенаға немесе дәнекке айналады, онда тұқымдар эндокарп қабатымен қапталған. Осы тұрғыдан алғанда, инжір – ондаған, тіпті мыңдаған жемістерді қамтитын жабық кеңістік.
Даму
Сиконийдің қалыптасуы бракталардың бастапқы өсуімен басталады, олар сауытты құру үшін иіліп өседі. Сыртқы бракталар қосылғанда, бірімен-бірі байланысып остиол құрайды. Сиконийлерде бүйірлік, тамырлық немесе гүлсабақтық бракталар да дамуы мүмкін. Остиолдың пішіні мен тозаңдастырушы араның морфологиясы арасында байланыс бар.
Аңтану
Сиконийдің жоғарғы жағындағы тығыз остиолалық қоршау оны нақты тозаңдастырушыларға тәуелді етеді. Остиола тозаң қабылдауға дайын болғанда сәл кеңейеді, арнайы құрттардың ішке өтуіне мүмкіндік береді. Құрттар осы процесте қанаттарын жоғалтады, ал ішке кірген соң, кейбір аналық гүлдерді тозаңдатып, жұмыртқаларын түйіншелерге салады, олар кейін галлға айналады. Содан кейін құрттар өліп, личинкалары галлда, ал тұқымдары тозаңданған гүлдерде дамиды. Жұмыртқа салғаннан кейін 4–6 апта өткен соң қанатсыз еркек құрттар пайда болып, галл ішіндегі аналықтармен жұптасады және сиконийден тоннель қазады. Аналықтар еркек гүлдерден тозаң жинап алады, олар кейін піседі. Құрттар шыққаннан кейін, өрік "жеміс" күйіне жеткенде химиялық өзгерістер болады.
Эволюция
Сиконий алғаш рет 83 миллион жыл бұрын, креда кезеңінде, Кастиллиялар тайпасы мен Фикус туысын қамтитын Морасеялар отбасының энтомофильді клады ішінде пайда болған деп саналады, гүл шоғырын қорғайтын гүл жапырақшалары остиолды құру үшін тығыздалған кезде. Бұл өсімдіктің тозаңдаушыға қатысты таңдаулылығын күрт арттырып, інжір мен оның тозаңдаушы аралары (агонидтер) арасындағы ұзақ және күрделі бірлесіп эволюциялану тарихын бастады.