Майлз Джозеф Беркли: Британдық өсімдік патологының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Британдық ботаник (1803–1889)

Майлз Джозеф Беркли (1 сәуір 1803 – 30 шілде 1889) – ағылшын криптогамисі және дін қызметкері, өсімдік патологиясы ғылымын қалыптастырушылардың бірі.

Өмір

Беркли Нортгемптонширдегі Бенфилд ауданындағы Биггин Холлде дүниеге келді. Ол Рагби мектебінде және Кембридж университетінің Крайст колледжінде білім алды. Діни қызметке кірісіп, 1837 жылы Апеторптың пасторы, ал 1868 жылы Маркет Харбороға жақын Сиббертофттың викарийі болды. Ол ерте жасында криптогамиялық ботаниканы (лишайларды) ұнатып, көп ұзамай саңырауқұлақтар мен өсімдік патологиясы саласындағы британдық сарапшы ретінде танылды. 1883 жылы Крайст колледжі оны құрметті мүше етті. Микроскопист ретінде ол кішкентай балдырлар мен саңырауқұлақтардың көптеген суреттерін, сондай-ақ мүктер мен гепатикалардың тамаша диссекцияларын жасаған адал және дәл жұмысшы еді. Оның картоптың қурауы (Phytophthora infestans қоздырған), жүзімнің қызыл шұқасы (Oidium Tuckeri деп атаған), бидайдың қызыл тотығының, арпаның қызыл шұқасының, капуста, алмұрт, кофе, пияз, помидор және басқа да өсімдіктердің әртүрлі аурулары туралы зерттеулері, осы зиянкестердің тіршілік циклы туралы аз мәлімет болған кезде маңызды нәтижелер берді және 1850 мен 1880 жылдар аралығында осы организмдердің биологиясындағы айтарлықтай жетістіктердің тарихи есебінде әрқашан ескерілуі керек. Бұл жұмыстың қазіргі заманғы құрал-жабдықтар мен жабдықталған зертханадағы тиісті дайындықсыз жасалғанын еске алғанда, Берклидің пионерлік еңбегінің нағыз маңызы айқын болады. «Өсімдік патологиясының тарихы жазылғанда, Берклидің есімі басқаларға қарағанда анық көрінеді. Шындығында, Берклиді өсімдік патологиясының бастаушысы және негізін қалаушы деп айту артық емес». Британдық микологияның негізін қалаушы ретінде оның маңызды еңбегі сэр Уильям Джексон Хукердің «Британдық флорасы» (1836), «Криптогамиялық ботаникаға кіріспе» (1857) және «Британдық фунгологияның негіздері» (1860) еңбектерінде британдық саңырауқұлақтар туралы мәліметтерде қамтылған. Оның Кьюдегі Корольдік ботаникалық бағындағы гербарийі әлемдегі ең ірі коллекциялардың бірі болып табылады, онда 9000-нан астам үлгі, сондай-ақ көптеген жазбалар мен эскиздер сақталған. Беркли жаңа саңырауқұлақ түрлерін сипаттаған ең жемісті авторлардың бірі, өмірінде шамамен 5300 түрді ресми түрде сипаттаған. Беркли Анна Мария Хассимен хат алмасып, оған үлгілерді анықтауға көмектесіп, ал ол өз гербарийін толықтыру үшін жинаған үлгілерін ұсынды. 1857 жылы Майлз Джозеф Беркли неміс ғылым академиясы Леопольдинаның мүшесі болып сайланды. 1879 жылдың маусым айында ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1863 жылы олардың Корольдік медалімен марапатталды. Ол 1889 жылдың 30 шілдесінде Маркет-Харбороға жақын Сиббертофт шіркеуінде қайтыс болды. Оның құрметіне Dematiaceae тұқымдасына жататын Berkleasmium саңырауқұлақ туысының аты берілді. Ол 1871 жылы ағылшын ботаник және миколог Мордекай Кубит Кук патогенді саңырауқұлақтың бір туын зерттеп, оны Sarcostroma деп атады, ал типтік түрі Sarcostroma berkeleyi деп аталды.

Berkeley was born at Biggin Hall, Benefield, Northamptonshire, and educated at Rugby School and Christ's College, Cambridge. Taking holy orders, he became incumbent of Apethorpe in 1837, and vicar of Sibbertoft, near Market Harborough, in 1868. He acquired an enthusiastic love of cryptogamic botany (lichens) in his early years, and soon was recognized as the leading British authority on fungi and plant pathology. Christ's College made him an honorary fellow in 1883. As a microscopist he was an assiduous and accurate worker, as shown by his numerous drawings of the smaller algae and fungi, and his admirable dissections of mosses and Hepaticae. His investigations on the potato murrain, caused by Phytophthora infestans, on the grape mildew, to which he gave the name Oidium Tuckeri, and on the pathogenic fungi of wheat rust, hop mildew, and various diseases of cabbage, pears, coffee, onions, tomatoes, and other plants, were important in results bearing on the life history of these pests, at a time when very little was known of such matters, and must always be considered in any historical account of the remarkable advances in the biology of these organisms made between 1850 and 1880. When it is remembered that this work was done without any of the modern appliances or training of a properly equipped laboratory, the real significance of Berkeley's pioneering work becomes apparent. It has been said that " when the history of Plant Pathology is elaborated, Berkeley's name will undoubtedly stand out more prominently than that of any other individual. In fact, it is not saying too much to pronounce Berkeley as the originator and founder of Plant Pathology." As the founder of British mycology, his significant work is contained in the account of native British fungi in Sir William Jackson Hooker's British Flora (1836), in his Introduction to Cryptogamic Botany (1857), and in his Outlines of British Fungology (1860). His herbarium at the Royal Botanic Gardens, Kew, is one of the world's most extensive, containing over 9000 specimens as well as numerous notes and sketches. Berkeley was one of the most prolific authors of new fungal species, having formally described about 5300 in his career. Berkeley corresponded with Anna Maria Hussey assisting her with identifying specimens while she supplied specimens she had collected to add to his herbarium. In 1857, Miles Joseph Berkeley was elected as member of the German Academy of Sciences Leopoldina. In June, 1879 he was elected a Fellow of the Royal Society and was awarded their Royal Medal in 1863. He died at his vicarage, Sibbertoft, near Market Harborough, on 30 July 1889. He is honoured in the naming of Berkleasmium, which is a genus of fungi belonging to the family Dematiaceae. He was also honoured in 1871, when English botanist and mycologist Mordecai Cubitt Cooke examined a genus of pathogenic fungus and named them as Sarcostroma, with the type species named as Sarcostroma berkeleyi .

Отбасы

Беркли ғылыми суретші Рут Эллен Берклидің әкесі болды және оның құрметіне Агарикус рутха (қазір Плеуротус рутха) атауын берді.