Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сталаг III C – екінші дүниежүзілік соғыста Германия әскерінің одақтас әскерлерін ұстаған әскери тұтқын лагері. Ол Альт-Древиц-бей-Кюстрин ауылының жанында, қазіргі Польшадағы Древице, Костшин-над-Одра орналасқан Бранденбург провинциясының Неймарк аймағында, Берлиннен шамамен 80 шақырым шығысқа қарай орналасқан. Лагерь бастапқыда Польша, Франция, Ұлыбритания, Югославия және Бельгиядан келген бірнеше мың сарбаз бен кіші офицерлерді ұстауға арналған. 1943 жылдан бастап, итальяндық әскери тұтқындар да онда ұсталды. 1944 жылдан бастап АҚШ сарбаздары да онда сақталды. Кеңес тұтқындарының көп бөлігі (12 000-ға дейін) өлтірілді немесе аштықтан қайтыс болды. Тұтқындардың көпшілігі, әсіресе төменгі шендегілер, Бранденбургтегі өнеркәсіп және шаруашылықтарда жұмыс істеу үшін Arbeitskommandos-қа жіберілді. Бірақ лагерь әкімшілігі Stammlager-де қалды.
Stalag III C was a German Army World War II prisoner of war camp for Allied soldiers. It was located on a plain near the village of Alt Drewitz bei Küstrin then located in the Neumark of the province of Brandenburg (now Drzewice, Kostrzyn nad Odrą, Poland), about 50 mile (80 km) east of Berlin. Initially the camp served as a place of internment for several thousand soldiers and NCOs from Poland, France, Britain, Yugoslavia and Belgium. From 1943, a number of Italian POWs were also held there. From 1944, soldiers from the United States of America were kept there too. The majority of the Soviet prisoners (up to 12,000) were killed or starved to death. Most of the lower rank prisoners were sent to Arbeitskommandos to work in industry and on farms in Brandenburg. However the administration stayed with the Stammlager.
Уақыт шкаласы
1940 жылдың маусымы: Лагерь Кустринде (Кострин-над-Одра) Франция шайқасынан шыққан бельгиялық және француз тұтқындары үшін құрылды. 1941 жылдың мамыр-маусым айлары: Балқан кампаниясынан югославиялық және британ тұтқындары келді. 1941 жылдың шілдесі: Барбаросса операциясы кезінде тұтқындалған кеңес тұтқындары келді. Олар жеке-жеке орындарда сақталды, қатал жағдайлар мен аштықтан зардап шекті. Оларға үшінші Женева конвенциясы бойынша тиіс келетін қараусыздық көрсетілмеді. Мыңдаған адам аштықтан және аурулардан қайтыс болды. 1943 жылдың қыркүйегі: Италияның қарусыздығына байланысты ұсталған итальяндықтар келді. 1944 жылдың қыркүйегі: алғашқы американдықтар келді, олар «Market Garden» операциясының сәтсіз аяқталуы немесе АҚШ армиясының Германияға қарай жылжуы кезінде тұтқынға алынды. 1 желтоқсан 1944: тізімде 2036 америкалық, 631 бельгиялық, 1416 британдық, 17 568 француз, 1046 итальяндық, 2 поляк, 1591 серб және 13 727 кеңес тұтқыны болды. 1944 жылдың желтоқсаны: «Bulge» шайқасында тұтқынға алынған тағы да американдық тұтқындар келді. 1945 жылдың 31 қаңтары: лагерь Қызыл Армия тарапынан босатылды. 1945 жылдың 31 қаңтарындағы шабуыл кезінде көптеген американдықтар қашып кетті. Қалған американдық және британдық тұтқындар ақырында пойызбен Қара теңіздегі Одессаға жіберілді.
June 1940: the camp was established from Küstrin (Kostrzyn nad Odrą) for Belgian and French prisoners from the Battle of France. May to June 1941: Yugoslavian prisoners and British prisoners arrived from the Balkans Campaign. July 1941: Soviet prisoners taken during Operation Barbarossa arrived. They were held in separate facilities and suffered severe conditions and starvation. They were not accorded the treatment required by the Third Geneva Convention. Thousands of them died of starvation and disease. September 1943: Italians who had been interned because of the Italian Armistice arrived. September 1944: the first Americans arrived, taken prisoner as a result of the failure of Operation Market Garden or during the advance of the U. S. Army towards Germany. 1 December 1944: the roster showed 2,036 Americans, 631 Belgians, 1,416 British, 17,568 French, 1,046 Italian, 2 Polish, 1,591 Serbian, and 13,727 Soviet prisoners. December 1944: more American prisoners arrived, taken prisoner in the Battle of the Bulge. January 31, 1945: the camp was freed by the Red Army. Many Americans escaped during the January 31, 1945 assault. The remaining American and British prisoners were eventually moved by train to Odessa on the Black Sea for repatriation.
Қашу
Жозеф Бейрл 101-ші әуедесанттық дивизияның 506-шы парашюттік жаяу әскер полкінің десантшысы болды. 1944 жылғы маусымда Нормандияда тұтқындалып, ол тұтқын лагеріне әкелінді. Ол екі рет қашып құтылды, бірақ қайта тұтқындалып, Сталаг III С-ге жіберілді. 1945 жылдың қаңтар айының басында ол тағы да қашып, кеңес танк батальонына жетті. Ол легендарлы танк бригадасының командирі Александра Самусенконы (Екінші дүниежүзілік соғыста сол шендегі жалғыз әйел танк офицері) олармен бірге соғысуға көндірді. Ол кеңес бөлімінде соғысқан жалғыз американдық әскери қызметші деп саналады. Неміс авиациясының шабуылы кезінде жараланған ол кеңес әскери госпиталіне жеткізілді, одан кейін Мәскеуге АҚШ елшілігіне жіберілді. (Оның ұлы Джон Бейрл 2008–2012 жылдары сол жерге АҚШ-тың Ресейдегі елшісі қызметіне оралды.) Уолтер Мехлхафф 1944 жылғы 19 қыркүйекте Германия шекарасында 1-ші жаяу әскер дивизиясының 16-шы жаяу әскер полкімен шайқас кезінде тұтқындалды. Сталаг III С-де тұтқындалған ол 1945 жылдың қаңтар айының басында жұмыс тобынан қашып кетті. Ол Польшаға қарай бет алды және ақырында репатриация үшін Одессаға жеткізілді.
Joseph Beyrle was a paratrooper in the 506th Parachute Infantry Regiment of the 101st Airborne Division. Captured in Normandy in June 1944 he was taken to a POW camp. He escaped twice, and when recaptured he was sent to Stalag III C. Early in January 1945 he escaped again and made his way to a Soviet tank battalion. He convinced the legendary tank brigade commander Alexandra Samusenko (allegedly the only female tank officer of that rank in World War II) to allow him to fight with them. He is believed to be the only American serviceman to have actually fought in a Soviet unit. Wounded during a German air attack, he was evacuated to a Soviet military hospital, from where he was sent to Moscow to the U. S. Embassy. (His son, John Beyrle, returned there to serve as United States Ambassador to Russia 2008–2012.) Walter Mehlhaff was captured 19 September 1944 while fighting with the 16th Infantry Regiment, 1st Infantry Division, on the German border. Imprisoned at Stalag III C, he escaped from a work group early in January 1945. He made his way towards Poland and finally was taken to Odessa for repatriation.