Жол қадаулары: трафик толқындары – көлік ағынындағы бұзылыстар. Олардың пайда болу себептері, жылдамдығы және физикалық зерттеулерге қатысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Автомобиль жолдарындағы кептелістің түрі
Type of highway congestion
Жол қозғалысы толқындары, сондай-ақ тоқтау толқындары, көшпелі кептелістер, жол жыландары немесе жол соққылары деп аталатын бұл құбылыстар, автомобильдердің автомобиль жолындағы таралуында туындайтын қозғалыс бұзылыстары болып табылады. Жол қозғалысы толқындары автомобильдерге қатысты кері бағытта қозғалады. Жолдың бір тұрақты нүктесіне қатысты толқын, қозғалыспен бірге немесе оған қарсы жылжуы мүмкін, тіпті тоқтау күйінде де болуы мүмкін (толқын қозғалыспен бірдей жылдамдықпен алыстаған кезде). Жол қозғалысы толқындары – бұл кептелістің бір түрі. Жол қозғалысы толқындарын жан-жақты зерттеу, жол қозғалысын физикалық тұрғыдан зерттеудің мақсаты болып табылады, онда қозғалысты сұйық динамикасында қолданылатын әдістерге ұқсас тәсілдермен бағалауға болады. Бұл құбылыс аккордеон эффектісімен байланысты.
Traffic waves, also called stop waves, ghost jams, traffic snakes or traffic shocks, are traveling disturbances in the distribution of cars on a highway. Traffic waves travel backwards relative to the cars themselves. Relative to a fixed spot on the road the wave can move with, or against the traffic, or even be stationary (when the wave moves away from the traffic with exactly the same speed as the traffic). Traffic waves are a type of traffic jam. A deeper understanding of traffic waves is a goal of the physical study of traffic flow, in which traffic itself can often be seen using techniques similar to those used in fluid dynamics. It is related to the accordion effect.
Жеңілдіктер
Жол қозғалысы толқындарының қалай пайда болатынын білген жүргізушілер кейде көліктер арасындағы қашықтықты ұлғайту арқылы және тежегіштерді қолдануды азайту арқылы олардың әсерін азайта алады, нәтижесінде аймақтағы барлық адамдар үшін жол тығындары жеңілдейді. Дегенмен, басқа модельдерде алға жылжу аралығын ұлғайту жолдың өткізу қабілетін төмендетіп, тығындарды күшейтеді; алайда, мұндай принциптер қақпалар арқылы қойларды бағуға да қатысты екені айтылады, және осындай жағдайда адамның араласуымен солитонды "ілініп қалған қойларды" шапалақтау және агрессивті қойларды тоқтату арқылы азайтуға болады. Қойларды қақпа арқылы өткізу кезінде, қайда және қанша араласу қажет екенін анықтауға болады, бұл бөтелке мойынды болдырмауға көмектеседі. Осыған ұқсас қағидаларды адам ағынына да қолдануға болады, егер әрбір адамның соңғы бағыты мен толық маршруты белгілі болса, онда маршрут бойынша қозғалыс жасағанда кез келген күрт өзгерістің сол маршрутты кесіп өтуге дайын тұрғандар үшін кешігуге себеп болатынын толық білуі керек.
It has been saidUnreliable source: date=May 2014 that by knowing how traffic waves are created, drivers can sometimes reduce their effects by increasing vehicle headways and reducing the use of brakes, ultimately alleviating traffic congestion for everyone in the area. However, in other models, increasing headway leads to diminishing the capacity of the travel lanes, increasing the congestion; however, disputed by acknowledging that similar principles apply to herding sheep through gates, and that in such a case, via human intervention, solitons are diminished simply by slapping "stuck sheep" and holding back aggressive sheep. In funnelling sheep through gates it can be determined how much intervention is needed to curb bottlenecks. Similar principles can be applied to human traffic streams, where, if each individual had the knowledge of final destination and complete route planning, then traversal along a route would be done so with the full knowledge that any abrupt change from any itinerary causes delays for those about to traverse the same route.
Тарих
Жол қозғалысының шок толқындарының ең алғашқы теориялық моделін 1955 жылы Лайтхилл мен Уитэм ұсынды. Келесі жылы Пол Ричардс дербес түрде осыған ұқсас модельді жариялады. Екі мақала да сұйықтық динамикасына негізделген, ал модель Лайтхилл-Уитэм-Ричардс моделі деп аталады.
The earliest theoretical model of traffic shock waves was offered by Lighthill and Whitham in 1955. The following year Paul Richards independently published a similar model. Both papers were based on fluid dynamics and the model is known as the Lighthill Whitham Richards model.