Кіріспе
1856 жылы батыс жазбаларында арал туралы қайтадан айтылған: «Камбоджа королі Анг Дуонг (Камбоджа) Бангкокқа сапарлаған француз елшісі де Монтиньи мырзаға епископ Мише арқылы Фу Куо аралын Францияға беруге ниетті екенін жеткізді». Мұндай ұсыныс Вьетнамның Камбоджаға төнген қатерінен сақтану үшін Франциямен әскери одақ құру мақсатын көздеді. Француздар бұл ұсынысқа жауап бермеді. 1856 жылғы «The Nautical Magazine» журналында Фу Куо әлі де Камбоджаның бір бөлігі екені, бірақ оны Кочинхина жаулап алғаны айтылады. Журналдан алынған цитата: «Аралдың барлық бөлігі тығыз орманды, тек жағалау аймақтарында ғана, негізінен вьетнамдықтар тұрады». Вьетнам мен Франция арасындағы соғыс басталуға азық болған кезде, Анг Дуонг 1856 жылдың 25 қарашасында Наполеон III-ге Камбоджаның Кочинхинаның төменгі аймағына қатысты талаптары туралы ескерту жолдады: Камбоджа патшасы провинциялар мен аралдарды, соның ішінде Фу Куо аралын бірнеше жыл немесе ондаған жылдар бойы (Сайгон үшін 200 жылдай) Вьетнамның құрамында санады. Анг Дуонг француз императорынан осы аумақтардың ешқайсысын аннексияламауын сұрады, себебі оның сөзіне сәйкес, Вьетнамның осылайша ұзақ уақыт билік еткеніне қарамастан, олар Камбоджа жерлері болып қала берді. 1867 жылы Фу Куоның вьетнамдық билігі Ха Тьенді жаулап алған француз әскерлеріне адалдық серт берді. 1939 жылы әкімшілік мақсаттармен Француз Индокитайының генерал-губернаторы Жюль Бревье Камбоджа мен Кочинхина арасындағы теңіз шекарасын белгілейтін сызық жүргізді, Фу Куо Кочинхина әкімшілігінде қалды. 1954 жылы Женева келісімдерінен кейін Кочинхинаның егемендігі Вьетнамға берілді. 1949 жылы Қытайдың материктік бөлігі Қытай Коммунистік партиясының бақылауына өткеннен кейін генерал Хуан Чжие 33 000-нан астам Қытай Республикасы армиясының әскерлерін, көбінесе Хунань провинциясынан Вьетнамға жеткізді, олар Фу Куода уақытша орналастырылды. 1953 жылғы маусымда армия Тайваньға көшті. 1967 жылы Вьетнам және Камбоджа үкіметтері «Бревье сызығын» теңіз шекарасы ретінде мойындады. Кейін Сианук Ко Тралға қатысты талаптарын жаңартты. Вьетнамдықтар да Бревье сызығын бұрынғыдай қабылдаудан бас тартты. 1975 жылдың 1 мамырында қызыл кхмерлер тобы Фу Куоға шабуыл жасап, басып алды, бірақ Вьетнам оны көп ұзамай қайта басып алды. Бұл 1979 жылы Камбоджа-Вьетнам соғысына дейін күшейе түсетін шабуылдар мен қарсы шабуылдар сериясының бастауы болды. Камбоджа 1976 жылы Фу Куоға қатысты талаптарынан бас тартты. Бірақ екі елдің үкіметтері арасындағы аралға қатысты даулар тоқтамады, себебі екеуінің де оған және айналасындағы суларға тарихи құқығы бар. 1982 жылғы шілдеде Вьетнам мен Кампучия Халық Республикасы арасындағы келісім дауды реттеді деп мәлімделді, алайда арал әлі де ирредентистік сезімдердің нысаны болып табылады. 1999 жылы Камбоджаның Вьетнам-Камбоджа бірлескен шекара комиссиясындағы өкілі мемлекеттің Бревье сызығын және Вьетнамның Фу Куоға қатысты егемендігін қабылдағанын растады, бұл ұстаным Ұлттық Ассамблеяға хабарланды және мақұлданды.
The whole of the island is thickly wooded, and only the shore parts appear to be inhabited, principally by [[Vietnamese people
While the war between Vietnam and France was about to begin, Ang Duong sent another letter, dated November 25, 1856, to Napoleon III to warn him on Cambodian claims on the lower Cochinchina region: the Cambodian king listed provinces and islands, including Phú Quốc, as being parts of Vietnam for several years or decades (in the case of Saigon some 200 years). Ang Duong asked the French emperor to not annex any part of these territories because, as he wrote, despite this relatively long Vietnamese rule, they remained Cambodian lands. In 1867, Phú Quốc's Vietnamese authorities pledged allegiance to French troops just conquering Hà Tiên. In 1939, for administrative purposes, Governor General of French Indochina, Jules Brévié, drew a line demarcating maritime boundary between Cambodia and Cochinchina; and Phú Quốc remained under Cochinchina administration. After the Geneva Accords, in 1954, Cochinchina's sovereignty was handed over to Vietnam. After mainland China fell under the control of the Chinese Communist Party in 1949, General Huang Chieh moved 33,000+ Republic of China Army soldiers mostly from Hunan Province to Vietnam and they were interned on Phú Quốc. Later, the army moved to Taiwan in June 1953. In 1967, the Vietnamese and Cambodian government accepted the "Brévié Line" as the maritime border. Later on, Sihanouk renewed his claim on Koh Tral. The Vietnamese also abandoned their previous acceptance of the Brevie Line. On May 1, 1975, a squad of Khmer Rouge soldiers raided and took Phú Quốc, but Vietnam soon recaptured it. This was to be the first of a series of incursions and counter incursions that would escalate to the Cambodian–Vietnamese War in 1979. Cambodia dropped its claims to Phú Quốc in 1976. But the bone of contention involving the island between the governments of the two countries continued, as both have a historical claim to it and the surrounding waters. A July 1982 agreement between Vietnam and The People's Republic of Kampuchea ostensibly settled the dispute; however, the island is still the object of irredentist sentiments. In 1999 the Cambodian representative to the Vietnam Cambodia Joint Border Commission affirmed the state’s acceptance of the Brevie Line and Vietnamese sovereignty over Phú Quốc, a position reported to and accepted by the National Assembly.
Әкімшілік бірліктер
Фу Куин қаласы ресми түрде тоғыз коммуна деңгейіндегі әкімшілік бөлімшелерге бөлінеді, оның ішінде екі қалалық аудан (Дương Đông, An Thới) және жеті ауылдық коммуна (Bãi Thơm, Cửa Cạn, Cửa Dương, Dương Tơ, Gành Dầu, Hàm Ninh, Thổ Châu).
Экономика
Фу Куок өзінің екі дәстүрлі өнімімен танымал: балық соусы және қара бұрыш. Жағалаудағы мол балық аулау орындары анчоустарды ұстауға мүмкіндік береді, олардан соус дайындалады. Вьетнамдықтардың көпшілігінің пікірінше, ең жақсы балық соусы Фу Куоктан шығады. Аралдың аты балық соусы индустриясында жиі қолданылады және оны теріс пайдалануға тырысады, сондықтан жергілікті өндірушілер оның тегін қорғау үшін күресіп жатыр. Бұрыш аралдың барлық жерінде, әсіресе Гань Дау және Куа Дыонг коммуналарында өсіріледі. Ірі жемчужина өсіру шаруашылығы 20 жылдан астам бұрын басталды, Австралия және Жапониядан келген мамандар осы саланың дамуына көмектесті. Сол кезде Куок Ан сияқты бірнеше вьетнамдық жемчужина шаруашылықтары құрылды. Туризм экономикада маңызды рөл атқарады, жағажайлар – басты тартымдылық. Фу Куокқа Хо Ши Мин қаласы (Сайгон) Тан Сон Нхат халықаралық әуежайы, Ханой (Ной Бай халықаралық әуежайы), Рạch Giá (Рạch Giá әуежайы) және Кан То (Кан То халықаралық әуежайы) қалаларынан әуе байланысы бар Фу Куок әуежайы қызмет көрсетті. 2012 жылдың 2 желтоқсанында Фу Куок әуежайы жабылып, оның орнына жаңа Фу Куок халықаралық әуежайы ашылды. Фу Куок Rạch Giá және Hà Tiên қалаларымен де паром арқылы байланысты. Air Mekong әуе компаниясының бас кеңсесі Ан Тхой қаласында орналасқан. Туризм саласына қатысты көптеген ішкі және халықаралық жобалар жүзеге асырылды, соның ішінде Бангкоктан Фу Куокқа Bangkok Airways әуе компаниясының соңғы тікелей рейстері, бұл Фу Куок аймақтық туризм орталығына айналуына мүмкіндік береді. Vinpearl Phú Quốc курорттарының бірігуімен және 2015 жылдың маусым айында жаңа Vinmec Phú Quốc халықаралық ауруханасының ашылуымен Фу Куок жергілікті экономикаға медициналық қызметтер, медициналық туризм және медициналық білім беру салаларында қосымша кіріс көзін әкеледі.
Климат
Аралдың муссондық субэкваторлық климаты ерекше жаңбырлы (сәуірден қарашаға дейін) және құрғақ маусымдармен (желтоқсаннан наурызға дейін) сипатталады. Осындай климатты аймақтарда кең таралғандай, құрғақ маусымда да жаңбыр жауады. Жылдық жауын-шашын мөлшері жоғары, солтүстік тауларда орташа есеппен 8 мың миллиметрге дейін жетеді. Сәуір және мамыр айлары ең ыстық айлар болып табылады, температура 35 °C (95 °F) дейін көтеріледі.
Қорғау
Фу Куок аралында құрлықтағы ұлттық парк және теңізді қорғау аймағы бар. Фу Куок ұлттық паркі 2001 жылы бұрынғы қорғау аймағының жаңартылуы ретінде құрылды. Парк аралдың солтүстік бөлігін қамтиды. Фу Куок теңіз қорғау аймағы, немесе қысқаша Фу Куок ҚҚА, 2007 жылы аралдың солтүстік және оңтүстік жағалауларында құрылды және теңіз бетінің ауданын қамтиды. Фу Куок айналасындағы теңіз Вьетнамдағы ең өнімді балық аулау орындарының бірі болып табылады, ал қорғау аймағының мақсаты – коралл рифтері, теңіз шөптері және мангр ормандарын сақтау, олар су жануарларының өрбуі мен есігі үшін маңызды орындар. Қорғау аймағында жасыл теңіз тасбақасы, былғары тасбақа, дельфин және дугонг сияқты жануарлар кездеседі. Фу Куок аралында пластикалық қоқыстар мәселесі күшейіп барады, сондықтан жергілікті тұрғындар тазалау шараларын ұйымдастыруда.