Кіріспе

Француз саясаткері (1888–1941)

Рене Маркс Дормой (René Marx Dormoy, 1 тамыз 1888 – 26 шілде 1941) – француз социалистік саясаткері, оңшыл экстремистерге қарсы күресімен белгілі. Леон Блум үкіметіндегі Ішкі істер министрі ретінде, оның басшылығымен француз полициясы «Ла Кагуль» ұйымына еніп, Халық майдан үкіметі басқарған Францияның үшінші республикасын құлатуды жоспарлаған олардың қызметін тоқтатты. Дормой 1937 жылдың қараша айында 70 «кагулардты» тұтқындап, түрмеге қамады. Олардың жасырын орындарынан 2 тонна қару-жарақ табылды. Францияның оккупацияланғаннан кейін, Дормой депутат ретінде маршал Филипп Петен мен Виши үкіметіне толық өкілеттік беруге келіспеді. 1940 жылы тұтқындалып, Монтелимарда үй қамауына алынды. 1941 жылдың шілдесінде үйінде болған жарылыстан қаза тапты. Бұл қылмыстың «Ла Кагуль» террористері жасады деп есептеледі.

Ерте мансап

Ол Монлусон қаласында, Альеде, француз жұмысшы партиясының белсенді мүшесі және аяқкиімші Жан Дормойдың кіші ұлы ретінде дүниеге келді, кейіннен ол Монлусонның тұңғыш социалистік мэрі болды. Рене Маркс Дормой (Маркс деп аталды) жергілікті мектептерде оқып, саяси қызметке қатысты. 1926 жылы ол туған қаласының мэрі болып сайланды. 1931 жылы ол Франция Ұлттық Ассамблеясына Алье департаментінен француз секциясы (SFIO) өкілі ретінде сайланды.

Халықтық майдан

Халықтық фронт үкіметінің мүшесі, Леон Блумның кабинет хатшысы болған ол Матиньон келісімін келісуде атсалысты. 1936 жылдан 1938 жылға дейін ол Ішкі істер министрі қызметін атқарды (Роджер Саленгроны алмастырды). Ол Кагуль сияқты зорлық-зомбылыққа ұмтылған оңшыл топтарды басуға күш салды. Сен-Дени коммунасы республикаға қарсы агитация ортасына айналды деген үкіммен Сен-Дени қаласының мэрі Жак Дориотты қызметтен шеттету үшін өкілеттігін пайдаланды. Ол Шығыс Еуропалық саяси бежендердің Францияға заңсыз көшіп келуіне қарсы болды. 1937 жылдың 16 наурызында Дормой Халықтық фронт ішінде дағдарыс тудырды. Клишиде «Croix de Feu» митингісіне қарсы наразылық білдірген халыққа француз полициясы оқ атты, наразылық шатаққа түскен соң осы қадамға барылды. Кейін Дормой троцкишіл топтар мен француз коммунистік партиясының басшысы Морис Торездің шабуылына ұшырады, олар оны құрбан болғандарға жауапты деп айыптады, себебі Дормой бастапқыда «Croix de Feu» митингісіне қалада жүруге рұқсат берген еді. Дормой Леон Блумның қолдауына ие болды және 23 наурызда парламентте сенім туралы резолюция қабылданды. 1937 жылдың қараша айында Дормой полицияның оңшыл ұйымға енуінен кейін «Ла Кагуль» ұйымының 70 мүшесін қамауға бұйрық берді. Олар сол айда үкіметті күшпен құлатуды және фашистік үкімет орнатуды жоспарлап отырған. Француз полициясы 2 тонна жарылғыш зат, бірнеше танкке қарсы және авиацияға қарсы қару, 500 пулемет, 65 автомат, 134 мылтық және 17 қысқартылған ұңғы мылтық тәркіледі. 1938 жылы Альедегі SFIO сенаторы ретінде Дормой нацистік Германиямен жасалған Мюнхен келісіміне қарсы сөйледі.

Түрмеге қамау және өлім

Екі жыл өткен соң, Францияның құлауынан кейін, ол маршал Филипп Петанға толық билік беруден бас тартқан парламентшілердің аз бөлігінің бірі болды. Петанның Виши Франция режимі оны 1940 жылдың 20 қыркүйегінде қала әкімі лауазымынан шеттетуге және бес күннен кейін тұтқындауға алып келді. Дормой Пеллевоазинде, содан кейін Валс-ле-Бенде түрмеге қамалды, кейін Монтелимарда үй қамауына алынды. 1941 жылдың шілдесінде оның үйінде жарылған бомбадан қаза тапты; оның Кагуль террористері қойғандығы болжамдалды. Бұл 1937 жылы оның осы топты басуына жауап ретінде жасалған деп есептелді. Маркс Дормой туған жері Монлусон қаласында салтанатты жерлеу рәсімімен қойылды.

Мұра мен құрмет

Париждің 18-ші округінде метро станциясы мен көше оның құрметіне аталды. Лильде олимпиадалық жүзу бассейніне оның есімі берілді.