Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жануардың аузының созылған бөлігі
Extended part of an animal's mouth
Соңғы мұрын – жануардың бетінің ілгері шығып тұрған бөлігі, оған мұрыны, аузы және жақ сүйегі кіреді. Көптеген жануарларда бұл құрылым тұмсық, рострум немесе сопақша деп аталады. Көптеген сүтқоректілердің мұрын тесіктерінің айналасындағы жүнсіз, ылғал бет ринарий деп аталады (көбінесе бұл кейбір сүтқоректілердің "салқын, ылғал мұрны" деп аталады). Ринарий көбінесе күшті иіс сезу қабілетімен байланысты.
A snout is the protruding portion of an animal's face, consisting of its nose, mouth, and jaw. In many animals, the structure is called a muzzle, rostrum, or proboscis. The wet furless surface around the nostrils of the nose of many mammals is called the rhinarium (colloquially this is the "cold wet snout" of some mammals). The rhinarium is often associated with a stronger sense of olfaction.
Түрлілігі
Көптеген сүтқоректілерде әртүрлі пішінде мұрын кездеседі. Кейбір жануарлар, оның ішінде аюлар мен ірі мысықтар, қорап тәрізді мұрынға ие, ал басқалары, мысалы, егеуқұйрықтар, ұшты мұрынға ие. Шошқаның мұрыны жалпақ және цилиндрлі.
Snouts are found on many mammals in a variety of shapes. Some animals, including ursines and great cats, have box like snouts, while others, like shrews, have pointed snouts. Pig snouts are flat and cylindrical.
Бастапқылар
Стрепсиринді приматтардың және бабуиндердің тұмсықтары болады. Ұлы маймылдардың тұмсықтары кішірейген, бірақ адамдарда беттерінде ілгері шығыңқы жақ сүйектері немесе тұмсық болмайды, тек адам мұрыны ғана болады.
Strepsirrhine primates have muzzles, as do baboons. Great apes have reduced muzzles, with the exception being human beings, whose face does not have protruding jaws nor a snout but merely a human nose.
Иттер
Мұрынның басталуы иттің көзінен төмен, тоқтау нүктесінен басталады және мұрын мен аузын қамтиды. Үй иттерінің жоғарғы мұрынының көп бөлігі иіс сезу мүшелерін қамтиды. Жоғарғы мұрынның екі жағындағы, ауыздың үстінен әртүрлі ұзындықта салқындап тұратын бос тері жапсырмалары "ерін қақпақтары" деп аталады. Мұрынға бас сүйегінің он екі жұбының бірі жүйке талдамдарын жібереді, олар мидан басталып, бас сүйегі арқылы мақсатты мүшелерге жетеді. Бұл жүйкелердің басқа да бағыттары – көздер, тістер және тіл. Үй иттерінің мұрын пішіні тұқымына қарай өзгереді, өте ұзын және жұқадан (долихоцефалиялық), мысалы, Rough Collie, дейін, ол өте жазық болғандықтан (ашық брахицефалиялық), мысалы, мопс сияқты, дерлік жоққа шығады. Кейбір тұқымдар, мысалы, көптеген шана тартушы иттер мен шпицтер, бастапқы қасқырдың мөлшері мен пішініне ұқсас мұрынға ие, ал басқалары, аздап экстремалды диапазонды, көптеген аңшы иттердегідей, оны сәл қысқартқан (мезоцефалиялық).
The muzzle begins at the stop, just below the eyes, and includes the dog's nose and mouth. In the domestic dog, most of the upper muzzle contains organs for detecting scents. The loose flaps of skin on the sides of the upper muzzle that hang to different lengths over the mouth are called 'flews'. The muzzle is innervated by one of the twelve pairs of cranial nerves, which start in the brain and emerge through the skull to their target organs. Other destinations of these nerves are the eyeballs, teeth and tongue. The muzzle shape of a domestic dog ranges in shape depending upon the breed, from extremely long and thin (dolichocephalic), as in the Rough Collie, to nearly nonexistent because it is so flat (extreme brachycephalic), as in the pug. Some breeds, such as many sled dogs and spitz types, have muzzles that somewhat resemble the original wolf's in size and shape, and others in the less extreme range have shortened it somewhat (mesocephalic) as in many hounds.