Ағылшын Реформациясында қатыстықтары үшін шейіт болған 40 қасиетті адам туралы мақала. Генрих VIII заңына бағынбаған монахтар мен дін қызметкерлерінің тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реформация кезінде шейіт болған католиктер Англия мен Уэльстің қырық шейіті немесе Кэтберт Мейн және отыз тоғыз серігі – 1535 және 1679 жылдар аралығында Англия реформациясы кезінде Парламент қабылдаған түрлі заңдар бойынша мемлекетке қарсы қылмыс және оған байланысты қылмыстар үшін жазаланған католик, дінге жат және діни қызметкерлердің ерлер мен әйелдерден құралған тобы. Тізімде көрсетілгендер 1535 жылы Генрих VIII-нің Жоғарлық туралы заңына бағынудан бас тартқан карфузиандық монахтардан бастап, 1679 жылы Карл II-ге қарсы деп айыпталған Папалық қастандыққа қатысқан семинариялық діни қызметкерлерге дейін жетеді. Көптеген адамдар көрсетпелі сот отырысында немесе мүлдем сотсыз өлім жазасына кесілді.
Catholics martyred during the Reformation
The Forty Martyrs of England and Wales or Cuthbert Mayne and Thirty Nine Companion Martyrs are a group of Catholic, lay and religious, men and women, executed between 1535 and 1679 for treason and related offences under various laws enacted by Parliament during the English Reformation. The individuals listed range from Carthusian monks who in 1535 declined to accept Henry VIII's Act of Supremacy, to seminary priests who were caught up in the alleged Popish Plot against Charles II in 1679. Many were sentenced to death at show trials, or with no trial at all.
Өмірбаян
Өлім жазаларының алғашқы толқыны король Генрих VIII билік құрған кезде болды және 1534 жылғы Жоғарғылық актісін және монастырларды таратуды қолдамаған адамдарға қатысты. Картузиан Джон Хоутон мен Бриджетин Ричард Рейнольдс осы кезде қайтыс болды. 1570 жылы папа Пій V Англия мен Ирландиядағы түрлі көтерілістерді қолдап, Елизаветаны анафемаға ұшыратып, оның католик поддандыларын оған адалдықтан босатты. Тақ бұған жауап ретінде бұрын қабылданған түрлі жазалау заңдарын қатаң түрде орындады және жаңаларын бекітті. 1571 жылғы "Мемлекетке қарсы қылмыс туралы" заң бойынша патшайымның тәжді иеленбеуін немесе оны дінсіз деп жариялауды мемлекетке қарсы қылмыс деп есептеді. 1584 жылғы "Иезуиттер және т.б." заңы, ағылшын шейіттерінің көпшілігінің қасіретіне себеп болған заң, кез келген иезуит немесе семинариялық дін қызметкерінің Англияда болуын мемлекетке қарсы қылмыс деп, ал кез келген адамның оларды баптауын немесе көмектесуін қылмыс деп қарастырды. Қырық адамның алтысынан басқасының барлығы дарға асылып, кесілді, олардың көпшілігі Тибернде.
The first wave of executions came with the reign of King Henry VIII and involved persons who did not support the 1534 Act of Supremacy and dissolution of the monasteries. Carthusian John Houghton and Bridgettine Richard Reynolds died at this time. In 1570 Pope Pius V, in support of various rebellions in England and Ireland, excommunicated Queen Elizabeth, absolving her Catholic subjects of their allegiance to her. The Crown responded with more rigorous enforcement of various penal laws already enacted and passed new ones. The Treason Act 1571 made it high treason to affirm that the queen ought not to enjoy the Crown, or to declare her to be a heretic. The Jesuits, etc. Act 1584, the statute under which most of the English martyrs suffered, made it high treason for any Jesuit or any seminary priest to be in England at all, and a felony for any person to harbour or aid them. All but six of the forty had been hanged, drawn and quartered, many of them at Tyburn.
Қасиеттілер қатарына қабылдау процесі
1886 және 1929 жылдар аралығында қасиеттілікке ие болғаннан кейін Англия мен Уэльстен шыққан көптеген шейіттер қасиеттілер дәрежесімен мойындалды. Провинция епископтары тағы 40 есімді тізімдеді; осы есімдерді таңдау себептері әлеуметтік жағдай, діни шен, географиялық таралу және бұрыннан бар халықтық құлшылық болды. 1960 жылдың желтоқсан айында есімдер тізімі Римге жіберілді. Шейіт жағдайында керемет қажет емес. Шейітке Папа тек шейіттік туралы мәлімдеме жасауы керек, ол құрметті адамның католик дінінің куәсі ретінде ерікті түрде немесе басқаларға батыл қайырымдылық көрсету арқылы қаза тапқанын куәландырады. Вестминстер архиепископы, сол кездегі кардинал Уильям Годфри, қасиетті конгрегацияға 24 айқын керемет жағдайдың сипаттамасын жіберді. Дұғаларына жауап ретінде қарастырылған 20 жағдайдың ішінде, жас ананың қатерлі ісіктен құтылуы ең анық жағдай деп танылды. Томас Мор мен Джон Фишердің, осы шейіттер тобына жататындары, кереметтерден босатылып қасиетті деп жарияланғанын ескере отырып, Папа Павел VI қасиеттілердің істері жөніндегі қасиетті конгрегациямен кеңескеннен кейін, бір кереметтің негізінде қасиеттілікке қол жеткізуге болатынын шешті. Папа Павел VI осы бір кереметтің күшімен 40 есімнің толық тобын қасиетті деп тануға рұқсат берді. Қасиеттілікке қабылдау рәсімі 1970 жылдың 25 қазанында Римде өтті.
Following beatifications between 1886 and 1929, there were already numerous martyrs from England and Wales recognised with the rank of Blessed. The bishops of the province identified a list of 40 further names; reasons given for the choice of those particular names include a spread of social status, religious rank, geographical spread and the pre existence of popular devotion. The list of names was submitted to Rome in December 1960. In the case of a martyr, a miracle is not required. For a martyr, the Pope has only to make a declaration of martyrdom, which is a certification that the Venerable died voluntarily as a witness of the Catholic faith or in an act of heroic charity for others. The Archbishop of Westminster, then Cardinal William Godfrey, sent a description of 24 seemingly miraculous cases to the Sacred Congregation. Out of 20 candidate cases for recognition as answered prayers, the alleged cure of a young mother from a malignant tumor was selected as the clearest case. In light of the fact that Thomas More and John Fisher, belonging to the same group of Martyrs, had been canonized with a dispensation from miracles, Pope Paul VI, after discussions with the Sacred Congregation for the Causes of Saints, considered that it was possible to proceed with the Canonization on the basis of one miracle. Pope Paul VI granted permission for the whole group of 40 names to be recognised as saints on the strength of this one miracle. The canonization ceremony took place in Rome on 25 October 1970.
Литургиялық мейрам күні
Англияда бұл шейіттер бұрын католик шіркеуінде 25 қазанда мерекеленіп келді, бұл күн қасиетті Криспин мен Криспиниан мерекесімен бірге келеді. Бірақ қазір олар 4 мамырда ағылшын реформациясының 284 қасиетті немесе жарылқаған шейітімен бірге аталады. Уэльсте католик шіркеуі 25 қазанды алты уэльстік шейіт және олардың серіктерінің мерекесі ретінде сақтайды. Уэльс шейіттері – дін қызметкерлері Филип Эванс және Джон Ллойд, Джон Джонс, Дэвид Льюис, Джон Робертс және мұғалім Ричард Гвин. Серіктері – жоғарыда аталған 34 ағылшын шейіті. Уэльс 4 мамырды Англия мен Уэльстің жарылқаған шейіттерінің жеке мерекесі ретінде әлі де сақтап келеді.
In England, these martyrs were formerly commemorated within the Catholic Church by a feast day on 25 October, which is also the feast of Saints Crispin and Crispinian, but they are now celebrated together with all the 284 canonized or beatified martyrs of the English Reformation on 4 May. In Wales, the Catholic Church keeps 25 October as the feast of the Six Welsh Martyrs and their companions. The Welsh Martyrs are the priests Philip Evans and John Lloyd, John Jones, David Lewis, John Roberts, and the teacher Richard Gwyn. The companions are the 34 English Martyrs listed above. Wales continues to keep 4 May as a separate feast for the beatified martyrs of England and Wales.