Кіріспе

Жапон авторы – жапон жазушысы және әдеби сыншысы болған. Ол Мэйдзи кезеңінің соңында романтикалық жекелегендік, өзін-өзі дамыту, эстетика және ұлтшылдық идеяларын үйлестіре отырып, жапон әдебиетіне зор әсер етті. Дегенмен, Чогюдің көптеген еңбектері бүгінгі оқырмандарға көне стильде жазылуына байланысты түсініксіз болып көрінеді.

Ерте өмір

Чогю қазіргі Ямагата префектурасындағы Цуруока қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Мейдзи қайта жаңғыруынан кейін полицияда жұмыс тапқан Шонай доменінің кіші самурайы болды. Екі жасында оны әпкесінің отбасы асырап алды. 1887 жылы ол Сэндайдағы жоғары мектепке түсті, онда ағылшын тілі мен ағылшын әдебиетінен өте жақсы оқыды. Токио императорлық университетінде философияны оқығанда Томас Хилл Гриннің өзін-өзі дамыту және ұлтшылдық идеяларына ықпалланды.

Еңбек жолы мен өмірі

Чогю өзінің жартылай тарихи романы «Такигучи Нюдо» үшін «Йомиури Шимбун» газетінің ұйымдастырған көркем әдебиет байқауында жеңіске жетті. Бұл оның тұңғыш және жалғыз романы болды. Оқушы кезінде «Тейкоку Бунгаку» (Император әдебиеті) әдеби журналын бірге құрып, «Тайё» (Күн) әдеби журналына мақалаларын жіберді, кейін оның аға редакторы болды. Әскери шақырудан қашу үшін ресми тұрақты мекенін Хоккайдоға көшірді. 1896 жылы Чогю Сендайға оралып, беделді жоғары мектепте ағылшын тілі мен логика пәндерін оқытты. Келесі жылы болған студенттік наразылық оны оқытудан бас тартып, әдеби журналды редакциялауға мәжбүр етті, сосын ол Токиоға қайтып келді. Осы кезде ол Сато Сугиге үйленді. 1895 жылғы Бірінші қытай-жапон соғысы мен Үштік араласудан кейін Жапонияны шарлаған ультраұлтшылдық толқынында Чогю жапондық өзіндігі туралы жазды. Чогю патриоттық мақалалар жазып, император мен оның халқының біртұтастығын қадірледі. Ол сондай-ақ Уолт Уитменнің еңбектерінде сипатталған жеке тұлғалық ұғымын жоғары бағалады. Ол Пан-Азиялық идеяның жақтаушысы болды, батыс өркениетінің бағыты нәсілдік ұлтшылдық екенін, ал батыс елдерімен кез келген одақтар бәсекелестікке, тіпті нәсілдік соғысқа ұшырауы мүмкін екенін айтты. Алайда, кейін Чогю жапондық милитаризмге алаңдаушылық білдірді. 1898 жылы Васеда университетінде лекция оқығанда Чогю тарихи картиналардың құндылығы – картинаның өзінде, ол тарихи кезеңнің идеализацияланған сұлулығын немесе эстетикасын көрсетеді деп мәлімдеді. 1899 жылы «Кинсей Бигаку» (Қазіргі заманғы эстетика) атты еңбегін жариялады, онда Мори Огайдың «Эстетиканың негіздері» деген еңбегіне қарама-қарсы теориялар ұсынды. 1900 жылы Білім министрлігі Чогюды Нацуме Сосекипен бірге Еуропаға оқуға жіберді, ал ол елге оралғаннан кейін Киото императорлық университетінде лауазым күтіп тұрды, бірақ ол туберкулезге шалдығып, бас тартты. Санаторийде жатып, Фридрих Ницшеге мақтаулар мен эстетика туралы мақалалар жазды. 1901 жылы Чогю Тойо университетінің профессоры болды. Аптасына бір күн сабақ беріп, уақытының көп бөлігін жазуға жұмсады. 1902 жылы Токио императорлық университетінен әдебиет докторы ғылымын қорғады, тақырыбы Аска кезеңінің өнері болды. Бұл жұмыс оны шаршатып жіберді.

Денсаулықтың нашарлауы және өлім

Теңіз ауасы өкпе ауруларына пайдалы деп есептелгендіктен, Чогю Токиодан Атами, Шимидзу, Оисо теңіз жағалауындағы курорт қалаларына, соңында Камакураға көшіп, ауруын емдеуге тырысты. Қайта қалпына келу мүмкіндігі азайып бара жатқандықтан, ол XIII ғасыр буддалық көшбасшысы Ничиреннің үйретіктеріне көшті. Ол жазуын жалғастырды, бірақ діни философия, әсіресе Ничиреншілік туралы. Дегенмен, оның денсаулығы нашарлап, 1902 жылдың 24 желтоқсанында жақын орналасқан Чигасакидегі ауруханада қайтыс болды. Өмірінің соңғы жылын Камакураның Хасе-дера ғибадатханасының аумағындағы үйде өткізді, ал оның жаназасы сол ғибадатханада болды. Оның қабірі Шизуока префектурасының Шимидзу қаласындағы Рюге джи ғибадатханасында орналасқан. Қабірдегі жазу оның өзінің жазбаларынан алынған: "Күдіссіз, біз осыдан өтуіміз керек". Чогюдің әдеби өмірі бар болғаны алты жылға созғанмен, ол басқа жапон жазушыларына зор әсер етті; ол Жапониядан тыс жерлерде көп танылмаған.