Сапкот тарихы және археологиялық ескертмелер

Кіріспе

Сапкотт – Англияның Лестершир графтығының оңтүстік-батысындағы, Sparkenhoe Hundred аймағындағы шағын ауыл. 2021 жылғы халық санауы бойынша халқы шамамен 3260 адамды құрайды. Жақын жерде Stoney Cove танымал құрлық ішіндегі суға батыру орыны орналасқан.

Тарих

Мұнда ерте қола дәуіріне жататын қоныс орыны табылды. Лестердегі (Ratae Corieltauvorum) маңызды римдік орталықтың шеткері аймағында орналасқан бұл жердің римдік билеуі, Уотлинг көшесімен қиылысынан алыс емес, жақын жерде өтетін Фосс жолымен байланысты. Оның орталығы – мозаикалық едендері мен моншаханасы бар римдік вилла, біздің заманымыздың II және III ғасырларында үздіксіз пайдаланылған. Аймақтағы басқа да байланысты жерлер – Мансеттер, Барвелл және Хинкли. Қазіргі елді мекеннің үздіксіз қоныстануы англосаксон кезеңінде басталып, Лестерширде орналасқан Орталық Англия провинциясының құрамына кірді. Бұл аймақтың билігін Мерсияның Пендасы 653 жылы өзінің ұлы Пеадаға берді. Сол кезде Диума жетекшілігіндегі христиан миссионерлері Нортумбриядан Пеаданың патшалығына келді. 2003 жылы Сапкотте табылған, үлкен қалқан пішіндес гранаты бар VII ғасырға жататын алтын әшекей, сол кездегі жоғары мәртебелі адамға тиесілі болған. Сапкот Норман шапқысынша атын алған және «Domesday Book» кітабында Сцепекотт деп тіркелген. Бұл англосаксондық Scēapcot – «қой сарайы немесе қоршауы» дегенді білдіреді. Сапкот шіркеуі Барлық Әулиелерге арналған. 1188 жылы Уильям Бассеттің қамқорлығында болды, ал 1220 жылы Томас Спенсер алғашқы пастор болып тағайындалды. Норман билігі тұсында, XII-XIV ғасырларда Сапкот күшті Бассет әулетінің орталығына айналды, олар патшалық судья Ральф Бассеттің (1127 жылы қайтыс болған) ұрпақтары еді және көршілес Стони Стэнтон иелігін басқарды. Ральф де Бассет (1282 жылы қайтыс болған) Англияның жоғары шерифі болған және, мүмкін, парламентке алғашқы шақырылған мүше, Симон де Монфорттың барондар парламентіне шақырған алғашқы лорд. Николс Бассеттердің сарайы ауылдың шағын төбесінде орналасқан, ол 18 ғасырда тегістелгенін айтады. Реформациядан кейін Сапкот иелігі Феррер, Грей және Тафтон отбасыларына көшті. 19 ғасырда ауыл тұрғындарының негізгі кәсіптері – тоқыма өнеркәсібі (қолғап тоқу) және тас карьерлері болды.

An early Bronze Age occupation site has been discovered here. The Roman occupation of the site, in the hinterland of the major Roman centre at Leicester (Ratae Corieltauvorum), was associated with the Fosse Way which passed close by, not far from its crossing with the Watling Street. It was centred upon a Roman villa with mosaic pavements and bath house, occupied continuously during the 2nd and 3rd centuries AD. Related sites in the district were at Mancetter, Barwell and Hinckley. The continuous occupation of the existing settlement had its origins in the Anglo Saxon period, and lay within that province of the Middle Angles, centred in Leicestershire, the rule of which was granted by Penda of Mercia to his son Peada in AD 653. At that time Christian missionaries, led by Diuma, came into Peada's kingdom from Northumbria. A 7th century gold necklace pendant enclosing a large shield shaped garnet, found at Sapcote in 2003, belonged to a person of social importance of that time. Sapcote took its name before the Norman Conquest, and was mentioned in the Domesday Book, as Scepecote. This represented the Anglo Saxon Scēapcot = "shed or enclosure for sheep". The Church of Sapcote is dedicated to All Saints. In 1188 William Basset was the patron of the living and the first rector was Thomas Spencer in 1220. Under Norman rule, from the 12th 14th century Sapcote became a seat of the powerful Basset family, descendants of the royal justice Ralph Basset (died 1127), who held the neighbouring manor of Stoney Stanton. Ralph de Basset (died 1282) was High Sheriff of England and, possibly, the first Member of Parliament, being the first Lord to be called to the Barons Parliament by Simon de Montfort. Nichols refers to the site of a castle of the Bassets having been on a slight eminence in the village, which was levelled off during the 18th century. After the Reformation the lordship of Sapcote was successively in the Ferrers, Grey and Tufton families. During the 19th century the main occupations of the villagers were frame work knitting (hosiery) and quarrying.

Ғимараттар

Ауылдағы ең көне ғимарат – 13-15 ғасырлардағы ағылшын сәнді және перпендикуляр сәулет стилінде салынған Барлық Әулиелер приход шіркеуі. Норман қазбасы – бұрынғы шіркеуден қалған жалғыз нәрсе: Уильям Бассетт 12 ғасырдың соңында ректор Томасқа демеуші болып көрінеді. 1376 жылы Ральф де Бассет әнхана құрды, ал оның капелласы қазіргі солтүстік бөлігін құрайды. Кез келген уақытта шіркеу терезелерінде Бассеттің гербі мен әйнек бұйымдары болған, бірақ 1788 жылы хор терезелері алынып тасталды, қазір тек бір бөлігі ғана қалды. Осы кезде Бассеттердің біріне тиесілі болған тас қабір ашылып, қайта жерленді. Веслиандар Сапкотте алғашқы шіркеуін 1805 жылы салды. Бұл қауым табысты және белсенді болды. Хинкли округіндегі сабырлылық тобы – Сапкот Веслиандық Үміт тобы 1880 жылы 65 мүшесімен өркендеді. 1902 жылы төртбұрышты таспен салынған шіркеу тұрғызылды. Тасты шіркеудің жұмыскерлері қазып алды және оны соншалықты жақсы орындады, сондықтан шіркеу Сапкоттағы ең жақсы ғимараттардың бірі болып қала берді. Ол 1905 жылы ашылды және Өнер мен қолөнер дәуірінің көрнекті үлгісі болып табылады. 1806 жылы Джон Фруэн Тернер Сапкотте шипажай ашу мақсатымен Стэнтон жолындағы «Алтын құдық» деп аталатын жерде монша үйін салды. Ғимаратта суық және жылы ванналар болды, сондай-ақ жүйке, ревматизм және скрофулез ауруларына ем жасалды. Құрылысқа шамамен 600 фунт стерлинг жұмсалды: судың пайдалы әсерін Хинклидің докторы Роберт Чешер жоғары бағалады, ал премьер-министрлер Джордж Кэннинг пен Веллингтон герцогы моншаға келді. Басқа тарихи ғимараттарға бірнеше сабаннан төселген үйлер, Парк фермасы (Стантон жолындағы 1683 жылы салынған ағаштан жасалған үй), 1819 жылы салынған Лестер жолындағы Ескі мектеп және Рев. Стэнли Берроудың Кук жолындағы қайырымдылық үйлері кіреді, олар 1847 жылы Томас Фруэн Тюдор стилінде қайта жаңғырту арқылы салынған. (Стэнли Берроу, магистр, 1779 жылдан 1807 жылға дейін Сапкоттың ректоры болды).

The oldest surviving building in the village is the parish church of All Saints, a building in English Decorated and Perpendicular architectural styles of the 13th to 15th centuries. The Norman font is all that remains of an earlier church: William Bassett appears as the patron of rector Thomas in the last decades of the 12th century. A chantry was established by Ralph de Basset in 1376 and its chapel forms the present north aisle. At one time the church windows had the Basset coat of arms and devices in glass, but those of the chancel window were removed in 1788, and only a fragment now remains. At this time a stone coffin, probably of one of the Bassetts, was opened and re interred. The Wesleyans built their first church in Sapcote in 1805. This was a successful and active congregation. The Sapcote Wesleyan Band of Hope, a Temperance group in the Hinckley circuit, was flourishing in 1880 with some 65 members. In 1902 a square stone built church was erected. The stone was quarried by the men of the church and they made such a good job of it that the church remains as one of the best buildings in Sapcote. It opened in 1905 and is a fine example of the Arts and Crafts period. In 1806 a bath house was built by John Frewen Turner over the so called Golden Well in Stanton Road, in an attempt to establish a Spa at Sapcote. In the building were cold and warm baths, and treatment was given for nervous, rheumatic and scrofulous complaints. The building cost around £600: the beneficial effects of the waters were much approved by Dr Robert Chessher of Hinckley, and Prime Ministers George Canning and the Duke of Wellington all visited the baths. Other historical buildings include several thatched cottages, Park Farm (a timber framed house dated 1683 in Stanton Road), the Old School in Leicester Road which was built in 1819, and the Revd. Stanley Burrough's Almshouses in Cooke's Lane, erected by Thomas Frewen in 1847 in Tudor revival style. (Stanley Burrough, MA, was Rector of Sapcote from 1779 to 1807).

Адамдар

Роберт Бикерстет, кейін Рипон епискобы, бірнеше жыл бойы Сапкотте әкесінің ректоры болып қызмет етті. Ауылдың өмірі түрлі естеліктерде қалдырылған. Көп жылдар бойы актер Билл Мейнард Сапкотте тұрды, ол теледидар көрермендеріне «Сельвин Фроггитт» және «Heartbeat» сериалындағы «Клод Гринграсс» рөлдерімен таныс болған.