Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші Ұлттар мен Канада Корольдігі арасындағы шарт
Treaty between the First Nations and Canadian Crown
6-шарт – 1871 және 1877 жылдар аралығында Канада Корольдігі мен түрлі Бірінші Ұлттар арасында қол қойылған сандық шарттардың алтыншысы. Бұл Канада Корольдігі мен Бірінші Ұлттар арасында жасалған 11 сандық шарттың бірі. Атап айтқанда, 6-шарт – Король мен Жазық және Вудс Кри, Ассинибойн және басқа да тайпалық үкіметтер арасындағы Форт Карлтон және Форт Питте жасалған келісім. Келіссөздерге Корольдік тарапынан қатысқан негізгі тұлғалар: Манитоба және Солтүстік-Батыс территорияларының лейтенант-губернаторы Александр Моррис; Манитобаның Ауыл шаруашылығы министрі Джеймс Маккей; және Гадсон Бэй компаниясының бас директоры Уильям Дж. Кристи. Бас Миставасис және Бас Ахтахкакуп Карлтон Кри тайпасын өкілдік етті. 6-шартқа 1-ден 5-ке дейінгі шарттарға енбеген талаптар кірді, оларға резерваттағы үнді агентінің үйіндегі дәрі-дәрмек қоймасы, ашаршылық пен жұқпалы аурулардан қорғау, көбірек ауыл шаруашылығы құралдары және резерваттағы білім беру кірді. Жазық және Вудс Кри келіскен аумақ қазіргі Саскачеван және Альберта провинцияларының орталық бөлігінің көп бөлігін құрайды. Шартқа қол қою 1876 жылдың 18 тамызында басталып, 9 қыркүйекке дейін жалғасты. Шарт аумағындағы тайпалар қосылған кезде, қосымша келісімдер кейін жасалды, оның ішінде 1898 жылы Манитоба тайпасы, ал сол жылдың соңында Монреаль көлі аймағында соңғы келісімге қол қойылды. 6-шартқа қол қойылғаннан бері, түпкілікті халық пен Корольдік тарапынан шарт талаптарының дұрыс түсіндірілмеуіне қатысты көптеген таластар туды. Бұл түсініспеушілік түпкілікті халық пен үкімет арасында шарт талаптарының әртүрлі түсіндірілуіне байланысты келіспеушіліктерге әкелді. 6-шарт бүгінге дейін қолданыста, және 1876 жылғы қол қоюды еске алу үшін 2013 жылдан бері әр тамызда Эдмонтонда 6-шартты тану күні тойланады.
Treaty 6 is the sixth of the numbered treaties that were signed by the Canadian Crown and various First Nations between 1871 and 1877. It is one of a total of 11 numbered treaties signed between the Canadian Crown and First Nations. Specifically, Treaty 6 is an agreement between the Crown and the Plains and Woods Cree, Assiniboine, and other band governments at Fort Carlton and Fort Pitt. Key figures, representing the Crown, involved in the negotiations were Alexander Morris, Lieutenant Governor of Manitoba and The North West Territories; James McKay, The Minister of Agriculture for Manitoba; and William J. Christie, a chief factor of the Hudson's Bay Company. Chief Mistawasis and Chief Ahtahkakoop represented the Carlton Cree. Treaty 6 included terms that had not been incorporated into Treaties 1 to 5, including a medicine chest at the house of the Indian agent on the reserve, protection from famine and pestilence, more agricultural implements, and on reserve education. The area agreed upon by the Plains and Woods Cree represents most of the central area of the current provinces of Saskatchewan and Alberta. The treaty signings began on 18 August 1876 and ran until 9 September 1876. Additional adhesions, when bands within the Treaty area signed on, were signed later, including a Manitoba band in 1898, and, later that year, the last was signed in the Montreal Lake area. Since Treaty 6 has been signed, there have been many claims over miscommunication of the treaty terms from the Indigenous and the Crown's perspective. This misunderstanding has led to disagreements between the Indigenous peoples and the government over the different interpretations of the treaty terms. Treaty 6 is still active today, and a Treaty 6 Recognition Day has been celebrated in Edmonton each August since 2013 to remember the signing in 1876.
Алты алғашқы халықтар конфедерациясы
1993 жылдың көктемінде Альбертадағы 17 Келісім 6 тайпалық үкіметтері Келісім 6 алғашқы халықтарының "біртұтас саяси дауысы" болу үшін Келісім 6 алғашқы халықтарының конфедерациясын құрды. Конфедерация Альбертадан тыс жерлерден келген тайпаларды қамтымайды. 2012 жылдың 6 шілдесінде Эдмонтон қаласы, оның мэрі Стивен Мандел атынан Конфедерациямен серіктестік келісіміне қол қойды. Бұл Альбертадағы қала мен алғашқы халықтар үкіметтері арасындағы алғашқы келісім деп есептеледі. Эдмонтон 6-шы келісім аумағында орналасқан және Канададағы кез келген муниципалитеттердегі Түпкі халықтың саны бойынша екінші орында тұрады. Конфедерация 2022 жылдың шілдесінде Альберта үкіметімен және Альберта Конфедерациясымен Алты келісім алғашқы халықтары арасындағы қарым-қатынас туралы келісімге қол қойды, ол Түпкі халықтармен байланыс министрімен тоқсан сайынғы және Альберта премьер-министрімен жыл сайынғы кездесулерді қарастырады. 2022 жылғы мәліметтер бойынша Конфедерацияға 16 мүше тайпа кіреді, оның ішінде Альбертадағы резервациялары бар 6-шы келісімге қатысушы барлық тайпалар, бірақ екі тайпа (Садл Лейк Кри және Пияз көл Кри Ұлты) ерекшелік құрайды.
In the spring of 1993, 17 Treaty 6 band governments in Alberta formed the Confederacy of Treaty Six First Nations to be the "united political voice" of the Treaty 6 First Nations. The confederacy does not contain any bands from outside of Alberta. On 6 July 2012, the City of Edmonton, represented by Mayor Stephen Mandel, signed a partnership agreement with the Confederacy. This believed to be the first such agreement between a city in Alberta and a group of First Nations governments. Edmonton is within Treaty 6 territory and has the second largest Indigenous population of any municipality in Canada. The Confederacy signed a protocol agreement with the Government of Alberta and the Alberta Confederacy of Treaty Six First Nations Relationship Agreement in July 2022 which provides for quarterly meetings with the minister of Indigenous relations and yearly meetings with the premier of Alberta. as of 2022 the Confederacy includes 16 member bands, including all bands party to Treaty 6 with reserves in Alberta but two (the exceptions being the Saddle Lake Cree and the Onion Lake Cree Nation).
Өмірбаян
6-шарт 1876 жылдың тамызында Канада Коронасы мен Алаңдық және Вудс Кри, Ассинибойн және Форт Карлтон мен Форт Питтегі басқа да тайпалық үкіметтер арасындағы келісім ретінде қол қойылды. Қол қоюшылардың қатарында Солтүстік-Батыс территорияларының вице-губернаторы Александр Моррис, Манитобаның Ауыл шаруашылығы министрі Джеймс Маккей және Гадсон шығанағы компаниясының (HBC) бас директоры У. Дж. Кристи болды. Бас Миставасис және Бас Ахтахкакуп Карлтон Криін өкілдік етті. Полковник Джеймс Уокердің осы келісімді келісудегі рөлі де зор болды. 19-ғасырдың соңында американ бизонының немесе бұқаның құрылысқа жақын қалып, Америка шекарасына еуропалық иммигранттар келген кезде, дәстүрлі бизон аулау Солтүстік Американың үлкен бизон белдеуін қамтитын дәстүрлі жерлері бар жазық тайпаларының өмір салты болды. Бизондар осы тайпалардың мәдени символы болды – олар тағам, киім және баспанамен қамтамасыз етті. 1871 жылға қарай Солтүстік-Батыс территорияларының (СШТ) солтүстік жазықтарындағы Кри, Оджибва және Ассинибойн тайпалары өздерінің дәстүрлі жерлерін қоныс аударушылар мен HBC геодезиялық зерттеушілерінен қорғау үшін үкіметпен келісім жасауды қарастырды. 1870 жылдары бір кезде көптеп кездесетін бизонның саны азайып, тайпа басшылары, ақсақалдар және көптеген адамдар аштықтан сақтану үшін Коронаның қорғанына жүгінді. Олар үкіметпен келісім жасаса, көмек көрсетіліп, аштықтың алдын алуға болатынына сенді. 1870–1874 жылдардағы шешек індеті кезінде солтүстік жазық тайпаларына тараған шешекке қарсы сезімталдық басшыларды Тақпен келісім жасауды қарастыруға тағы бір себеп болды. Бұл індет солтүстік жазық тайпаларына таралып, жаңа ауруға иммунитеті жоқ көптеген Крилердің өліміне әкелді. Көші-қонның нәтижесінде шешек Америкаға ғасырлар бойы енгізілді. 1873 жылға қарай мыңдаған адам, жүздеген адам шығыстағы қалаларда, мысалы Бостон мен Нью-Йоркте ауруға шалдықты және ол Канадаға тарады. Америкаға көшіп келгендер әкелген бұрынғы шешек індеттерінің арасында 1837 жылғы Ұлы жазық шешек індеті болды, ол Миссури өзенінің бойындағы мыңдаған жергілікті халықтың өліміне себеп болды. Солтүстік-Батыс территорияларын HBC-ден Канадаға сатуды ескере отырып, Түпкі халықтар өздерінің жерлеріне қол сұғылмауы үшін Канада үкіметімен келісімге отырудан алаңдады. Солтүстік-Батысқа келісімдер баяу жылжуда болғандықтан, үкіметке келісімдер жасау үшін қысым артты. 1872 жылы вице-губернатор Александр Моррис үкіметке батыста келісім жасауды ұсынды, бірақ ұсыныс қабылданбады. Крилерге саудагерлер әр жыл сайын олардың алаңдаушылықтарын талқылау үшін жақын арада келісім жасалатынын айтты, бірақ жылдар өтті, ал үкімет келісім жасауға тырыспады. Үкімет сол кезде Түпкі халықтармен келісімге келісуге мүдделі болмады, бірақ нәтижесінде Крилер өз аумағына зерттеушілерді кіргізбей, Виннипегтен Форт-Эдмонтонға телеграф желісін салудан тоқтатты. Бұл оқиғалар ақыры үкіметтің назарын аударды, ол Түпкі халықтармен соғысқысы келмеді. Ол Солтүстік-Батысқа иммиграцияны жалғастыруды қалады, ал соғыс әлбетте қоныстануды тоқтатады. Осылайша Форт-Карлтон қаласында 6-шарт бойынша келіссөздер басталды. Моррис 1872 жылы үкіметке Солтүстік-Батыстағы Түпкі халықтармен келісім жасауды ұсынды. Көп жылдан кейін ол 1876 жылдың жазында Форт-Карлтон мен Форт-Питте келісім жасалатынын Крилерге хабарлау үшін пастор Джордж Макдугаллды жіберуге рұқсат алды. Моррис Форт-Гарриде болды және 27 шілдеде 1876 жылы Кри халықтарымен келісім жасау үшін Форт-Карлтонға аттанды. Морриске У. Дж. Кристи, доктор Джексон қосылды және Форт-Карлтон қаласында Джеймс Маккеймен кездесуі тиіс болды. Моррис және оның командасы 15 тамызда Форт-Карлтонға келді және Карлтон Кри басшылары Миставасис және Ахтукукооппен кездесті. 18 тамызда Дакк-Лейк тайпаларын келісімге қосуға тырысқаннан кейін келіссөздер басталды.
Treaty 6 was signed in August 1876 as an agreement between the Canadian Crown and the Plains and Woods Cree, Assiniboine, and other band governments at Fort Carlton and Fort Pitt. Signatories included Alexander Morris, Lieutenant Governor of the North West Territories, James McKay, Manitoba's Minister of Agriculture, and W. J. Christie, Chief Factor of the Hudson's Bay Company (HBC). Chief Mistawasis and Chief Ahtahkakoop represented the Carlton Cree. Colonel James Walker had also been instrumental in negotiating the treaty. Prior to the near extinction of the American bison or buffalo in the late nineteenth century as waves of non Indigenous immigrants arrived on the American frontier, traditional bison hunting was the way of life of the Plains Indians peoples, whose traditional lands spanned the North American great bison belt. Bison were the cultural symbol of these tribes—providing food, clothing and shelter. By 1871, the Indigenous peoples from the northern plains of the North West Territories (NWT), the Cree, Ojibwa and Assiniboine, considered negotiating a treaty with the government to protect their traditional lands from settlers and HBC surveyors. By the 1870s, the population of the once plentiful bison had decreased to the point that tribal chiefs, elders, and many of the people sought the Crown's protection to ward off starvation. They believed that a treaty with the government would guarantee assistance and prevent starvation. The fear of smallpox, which had spread to the northern plains tribes during the smallpox pandemic of 1870–1874, was another motivation for the chiefs to consider entering into a treaty with the Crown. The epidemic spread to the northern plains tribes, killing many of the Cree who had no immunity to this new disease. Because of emigration, smallpox had been introduced to America over the centuries. By 1873, thousands had caught the disease, hundreds, in eastern cities, such as Boston and New York and it had spread into Canada. Previous smallpox epidemics brought by the emigrants to America included the 1837 Great Plains smallpox epidemic that killed thousands of indigenous people along the Missouri River. Considering the sale of the NWT to Canada from the HBC, the Indigenous peoples were concerned about entering into a treaty with the Canadian government as they did not want their land to be taken over. As treaties made their way slowly towards the North West, the pressures of the Indigenous peoples on the government to make treaties increased. Lieutenant Governor Alexander Morris proposed the government make a treaty in the west in 1872, but the suggestion was dismissed. The Cree were told by traders each year that a treaty would be made with them soon to discuss their concerns, but years passed, and the government made no effort to create a treaty. The government was uninterested in negotiating a treaty with the Indigenous peoples at the time, but as a result, the Cree stopped letting surveyors onto their territory and stopped telegraph workers from creating a line from Winnipeg to Fort Edmonton. The events eventually caught the attention of the government, which did not want a war with the Indigenous peoples. It wanted immigration to the North West to continue, and a war would certainly halt settlement. Thus began the negotiations for Treaty 6 at Fort Carlton. Morris advised the government in 1872 to negotiate a treaty with the Indigenous peoples in the North West. Many years later, he received authorization from the government to send the Reverend George McDougall to inform the Cree that a treaty would be negotiated at Fort Carlton and Fort Pitt during the summer of 1876. Morris was at Fort Garry and left on 27 July 1876 to make his way to Fort Carlton to negotiate a treaty with the Cree peoples. Morris was joined by W. J. Christie, Dr. Jackes, and was to meet James McKay at Fort Carlton. Morris and his team arrived at Fort Carlton on 15 August, and met with the chiefs of the Carlton Cree, Mistawasis and Ahtukukoop. On 18 August, negotiations began after attempting to include the Duck Lake Indigenous peoples in the treaty.
Шарттары
Үкімет Робинсон шарттарын 6-шарт және барлық нөмірленген шарттардың негізі ретінде пайдаланды. Робинсон шарттарына қатысқан жергілікті халықтарға ақша және қосымша жылдық төлемдер берілді. Қорықтар белгіленді және жергілікті халыққа бұрын иеленген жерлерінде, егер жер сатылмаса немесе пайдаланылмаса, аң аулау және балық аулау құқығы берілді. Алайда, Робинсон шарттары негіз болғанына қарамастан, 6-шарттың жергілікті халықтары өз келісімдеріне үкімет қосуды жоспарламаған қосымша шарттарды енгізді. Қоныс аударушылар тарихы мен келісімшарт жасау шарттарына сәйкес, алғашқы ұлттар үкіметтен алған мүмкіндіктер үшін жерге қатысты дәстүрлі құқықтарынан бас тартты. Алғашқы ұлттардың түсінігі британдық нұсқадан өзгеше: ауызша тарихтарда, аудармаларда (мысалы, кри тілінде «жер меншігі» немесе «бас тарту» деген ұғым жоқ, ол жер меншігінен туындайды) және британдық әдет-ғұрыптарда келісімге қол қойылған кезде қолданылған терминдердің әртүрлі түсініктеріне қатысты даулар жалғасуда. Жазық және Ормандық Кри тайпалары және осыдан кейін сипатталған және анықталған ауданда тұратын барлық басқа да үндістер, Канада Доминионының Үкіметіне, оның мәртебелі Падишайымы мен оның мұрагерлеріне мәңгілікке, олардың барлық құқықтарын, титулдарын және артықшылықтарын, кез келген сипаттағы, төменде көрсетілген шекаралар ішіндегі жерлерге береді.
The government used the Robinson Treaties as an outline for Treaty 6 and all the numbered treaties. The Indigenous peoples involved in the Robinson Treaties were given money plus additional annual payments. Reserves were identified and indigenous people were given the right to hunt and fish on the land they used to own unless the land was sold or occupied. However, despite the Robinson Treaties serving as an outline, the Indigenous peoples of Treaty 6 negotiated additional terms into their treaty which the government did not intend to include. According to the settler version of history and the terms of treaty making, First Nations gave up their customary title to the land under common law in exchange for provisions from the government. The First Nations understanding is radically different from the British version; in the oral histories, translations (for example there is no concept of "land ownership" or "cede", which follows from the concept of land ownership, in the Cree language), and British customs, there continues to be controversy as to possible different understandings of the terms as they were used at the time of the treaty signings. The Plain and Wood Cree Tribes of Indians, and all other the Indians inhabiting the district hereinafter described and defined, do hereby cede, release, surrender and yield up to the Government of the Dominion of Canada, for Her Majesty the Queen and Her successors forever, all their rights, titles and privileges, whatsoever, to the lands included within the following limits
Келісім келіссөздері кезінде жергілікті халықтар әрбір отбасы үшін бұқа мен сиыр сияқты ауыл шаруашылығы құралдары, жануарлар, кедейлер мен жұмыс істей алмайтындарға көмек, Саскачеван провинциясында алкогольге тыйым салу және әрбір қорықта білім беруді ұсынды. Сонымен қатар, жергілікті халықтар жерді зерттеуден бұрын қоныстану орнын өзгертуге, тағайындалған жерлерден ағаш, пісіру пештері, дәрі-дәрмек, қол диірмені, көпірлерге қол жеткізуге және соғыс жағдайында қызмет етуден бас тартуға рұқсат сұрады. Қарсылық ретінде федералды үкімет белгілі бір аумақтарды «қорықтар» ретінде белгілеуге келісті (яғни ақ қоныс аударушылардың басып кіруінен қорғалған). Бұл жерлер енді жергілікті халыққа тиесілі емес, олар онда тұрып жатыр. Жергілікті халықтардың жерлері үкіметтің келісімімен немесе өтемақы төленген жағдайда ғана алынып немесе сатыла алады. Сонымен қатар, үкімет жергілікті балалар үшін мектептер ашуға уәде берді. Әрбір қорықта үкімет салған мектеп салынуы керек еді. Жергілікті халыққа білім беру идеясы олардың қоныс аударушылармен байланыс жасау кезінде табысқа жетуіне көмектесу мақсатын көздеді. Бұл сонымен қатар жергілікті қауымға еуропалықтардың өмір салтын түсінуге және олардың өмір салтын жергілікті халықтың өркендеуіне пайдалануға көмектесу әрекеті болды. Алайда, келісімнің басында қорықтардағы білім беру ерікті болды. Егер жергілікті халық білім алғысы келсе, федералды үкімет білім беруді ұсынды, бірақ бұл міндетті емес еді. Дегенмен, келісімге қол қойылғаннан кейін көп ұзамай, жергілікті балалар келісімде балалардың қатысуы ерікті екені айтылғанына қарамастан, мектепке баруға мәжбүр болды. Алкогольді ішімдіктерді сату да қорықтарда шектелді. 6-шарттың шарттарына сәйкес, қорықта бес адамнан тұратын әрбір отбасыға бір шаршы миль жер берілді. Кіші отбасыларға жер олардың мөлшеріне қарай бөлінді. Әр адам бірден және жыл сайын қосымша 5 доллар алды. Әрбір топтың ең көп дегенде төрт басшысы мен басқа да лауазым иелері әрқайсысына 15 доллар және жылдық жалақысы 25 доллар, сондай-ақ бір жылқы, бір жеке арба немесе екі арба алды. Жергілікті халықтар оқ-дәрі мен балық аулауға арналған жіптерді алу үшін жыл сайын 1500 доллар көлемінде грант алды. Сонымен қатар, әрбір отбасыға қазық, орақ, балта, орақ тастары, сабан, орақ, ара, балта, соқа және тұқым салынған бірнеше қаптарды қамтитын ауыл шаруашылығы құралдарының толық жиынтығы берілуі керек еді. Олар сондай-ақ қолмен пісіретін арақ, ойық арақ, ағаш, ұсақтағыш, шүберек және ағаш ұстасының құрал-саймандарын алуға тиіс болды. Бұған қоса, оларға бидай, арпа, картоп, сұлы, төрт өгіз, бір бұқа, алты сиыр, екі шошқа және қол диірмені берілді. Бұлардың барлығы 6-шартқа енгізілді, сонда жергілікті халықтар осы құралдарды өздерінің өмір сүруін қамтамасыз ету үшін пайдалана алады.
During the treaty negotiations, the Indigenous peoples requested for agricultural tools, animals such as an ox and a cow for each family, assistance for the poor and those unable to work, the ban of alcohol in the province of Saskatchewan, and education to be provided for each reserve. In addition, the Indigenous peoples asked to be able to change the location of their settlement before the land was surveyed, ability to take resources from Crown lands such as timber, cooking stoves, medicine, a hand mill, access to bridges, and in the event of war the ability to refuse to serve. In exchange, for Indigenous lands, the federal government agreed to set up certain areas as "reserves" (i. e. protected from encroachment by white settlers). These lands no longer belong to the Indigenous peoples despite them living on it. The lands on which the Indigenous peoples lived, can be taken or sold by the government, but only with the consent of the natives peoples, or with compensation. In addition, the government promised to open schools for Indigenous children. Each reserve was to receive a school house, which would be built by the government. The idea of giving the Indigenous peoples an education was an attempt to help them become more successful in terms of communication with the settlers. It was also an attempt to help the Indigenous community understand how the Europeans lived, and to use their ways of living to help the Indigenous population thrive. However, education was optional on reserves for the beginning of the treaty. The federal government offered education if the Indigenous peoples should desire it, but it was not mandatory. Nevertheless, not long after the treaty was signed, Indigenous children were being forced to attend school despite the treaty stating that it was optional for children to attend. The sale of alcohol was also restricted on reserves. The terms of Treaty 6 gave every family of five living on the reserve one square mile. Smaller families received land according to the size of their family. Each person immediately received and an additional $5 a year. A maximum of four chiefs and other officers per band would receive $15 each and a salary of $25 per year plus one horse, one harness, and one wagon or two carts. The Indigenous peoples also received a $1500 grant every year to spend on ammunition and twine in order to make fish nets. As well, each family was to be given an entire suite of agricultural tools including spades, harrows, scythes, whetstones, hay forks, reaping hooks, ploughs, axes, hoes, and several bags of seed. They were also to acquire a cross cut saw, a hand saw, and a pit saw, files, a grindstone, an auger, and a trunk of carpenter's tools. Additionally, they were to receive wheat, barley, potatoes, oats, as well as four oxen, a bull, six cows, two sows, and a hand mill. These were all included in Treaty 6 so that the Indigenous peoples would use these tools to create a living for themselves.
Құбыр рәсімдері
Діни амалдар түпкілікті халық үшін маңызды пікірталас пен қабылданатын шешімдермен бірдей дәрежеде маңызды. Түпкілікті қауымдастықта құбыр рәсімі өте қасиетті саналады. Бұл рәсім құрмет пен мақтанышпен байланысты және келісімге келген екі тараптың да берген сөздерін орындауын қамтамасыз ету үшін өткізіледі. Құбырдың қасында тек шындықты айту керек деп есептеледі. 6-шы шартты жасау келіссөздерінде құбырды тарту осы шартты түпкілікті халықтар мен Таж мәңгілікке сақтайтынын білдіру үшін жүргізілді. Бұл сондай-ақ Таж өкілдері мен түпкілікті халықтар арасында айтылған әрбір сөздің құрметтелетінін көрсетеді. Шарт келіссөздерінің басында құбыр қолданылды, ол вице-губернатор Александр Морриске тапсырылды, ол оны Таж өкілдеріне бергенге дейін бірнеше рет сүртті. Бұл рәсім Таж өкілдерінің түпкілікті халықтардың достығын қабылдағанын көрсету үшін жасалды, бұл келіссөздердің басталғанын білдірді. Бұл сонымен қатар тараптардың бір-біріне берген сөздеріне кепілдік беру үшін келісімге қол жеткенін білдіретін түпкілікті халықтың дәстүрі. Түпкілікті халық пен Таж арасындағы сенімдердің өзгешелігіне байланысты, Таж бұл рәсімді түпкілікті халық сияқты маңызды деп санамады. Таж өкілдері бұл рәсімнің түпкілікті халық үшін қасиетті маңызы бар екенін түсінбеді, сондықтан олардың сөздері мен келісімдері келіссөзшілер мен Таж үшін қарағанда түпкілікті халық үшін әлдеқайда маңызды болды. Түпкілікті халық үшін ауызша келісімдер жазбаша келісімдермен бірдей мәнге ие.
Religious practices are just as important to the Indigenous people as the serious discussions and decisions made. The pipe ceremony in the Indigenous community is something of sacred significance. It is associated with honour and pride and is conducted for both parties involved in an agreement to keep to their word. It is believed that only the truth must be told when the pipe is in attendance. The smoking of the pipe was conducted at the negotiations of Treaty 6 to symbolize that this treaty would be honoured forever by both the Indigenous peoples and the Crown. It was also to indicate that anything said between the Crown's negotiators and the Indigenous peoples would be honoured as well. A pipe was used at the beginning of the treaty negotiations as it was passed to Lieutenant Governor Alexander Morris, who rubbed it a few times before passing it to other agents of the Crown. This ceremony was to display that the Crown's negotiators accepted the friendship of the Indigenous peoples, which signalled the start of the negotiations. It is also the Indigenous way to signal the completion of an agreement between parties to guarantee each other's words. Due to the contrast of beliefs between the Indigenous and the Crown, the Crown did not see this ceremony as significant as the Indigenous people did. The Crown's negotiators did not realize that this ceremony was of sacred importance to the Indigenous population which made their words and agreements mean much more to the Indigenous peoples than it did to the negotiators and the Crown. Spoken agreements to the Indigenous peoples have the same importance as written agreements do.
Қате байланыс
Канада үкіметі келісім шарттарының құжатта нақты жазылған деп санайды, бірақ Түпкі халықтардың ауызша дәстүрлерінде келісім шарттарының басқаша түсінігі бар. 6-баптағы келісімге қатысты келіссөздерде үш аудармашы болғанмен, олардың екеуі – коронадан, біреуі – Түпкі халықтардан келген, алайда ағылшын және кри тілдеріндегі сөздерді тікелей аудару мүмкін болмады. Екі тілде де кейбір сөздердің қарсы тілдегі сөзі болмады. Бұл екі тараптың да бір-бірін толық түсінбегенін білдірді, себебі тілдер арасындағы сөздердің алмасуы ұғымдарды өзгертіп жіберді. Түпкі халықтар өз аудармашыларына ерекше сенуге мәжбүр болды, өйткені қол қоюға тиіс құжат тек ағылшын тілінде болды, бұл оларға қиындық туғызды, себебі аудармашы келісім мәтінінің сөздерін, мағыналарын және ұғымдарын түсіндіруі керек болды, өйткені кри тіліндегілер ағылшынша сөйлей де, оқи да алмады. Түпкі халықтар 6-бап келісімін қабылдағанын мәлімдейді, себебі оларға корона олардың жерін сатып алуды емес, қарызға алуды көздегені айтылды. Тағы бір түсінік бойынша, Түпкі халықтар өздері қалаған жер көлемін таңдауға құқылы болған, бірақ жер өлшеушілер резервациялардағы жердің мөлшерін адам басына шаққанда белгіледі, бұл келісімді бұзу болып саналды. Түпкі халықтар шарттың өзгеретін жағдайларға, мысалы, ақша сомасына, денсаулық сақтау қызметтерінің күрт өзгеруіне, сондай-ақ шаруашылық жағдайларына сәйкес жаңа немесе жетілдірілген ауыл шаруашылығы құралдарына бейімделетінін ойлады. Алайда, келісім шарттары өзгеріссіз қалды, сондықтан Түпкі халықтар келісім шарттарын қайта қарастыру қажет деп санайды. Александр Моррис королеваның оны Канадада бейбітшілік орнату үшін және барлық балаларының бақытты және қамқор болуын қалағанын баса айтты. Бұл сөздер Түпкі халықтарға күшті әсер етті, өйткені олардың мәдениетінде әйелдердің рөлі ерлерге қарағанда маңыздырақ. Бұл сенім Түпкі халықтардың саяси рөлдеріне енгізілген, сондықтан әйелдер жерді әйелдердің иелігінде деп есептейді және келіссөздерге қатыспайды, себебі әйелдер келіссөздерге қатыспаса, жер толығымен берілмейді. Королева мен оның балаларының қайталап көрсетілуі Түпкі халықтардың 6-бап келісіміне қол қоюының басты себебі болды. Олар королеваның әйел ретінде олардың жерін тартып алмай, тек бөлісіп отырғанына сенді. "Күн сәулесімен және су ағынымен" деген тіркес осы келісімнің мәңгілік болатынына кепілдік беру үшін қолданылды. Корона суды өзендер мен көлдер деп түсіндірді, бірақ Түпкі халықтар суды бала туумен байланыстырды және балалар туғанша келісім күшінде болады деді.
The Government of Canada believes the terms of the treaty were written down clearly within the document, but in the oral traditions of the Indigenous peoples, they have a different understanding of the treaty terms. Although there were three interpreters presents at the negotiations for Treaty 6, two from the Crown and one from the Indigenous peoples, direct translation of words between English and Cree was not possible. Certain words in either language did not have a corresponding word in the opposite language. This meant that both groups did not understand each other fully as the concepts were changed due to the word changes between the languages. The Indigenous peoples had to especially rely on their interpreter because the document they were to sign was solely in English, giving them the disadvantage as the interpreter had to explain the words, meanings and concepts of the treaty text because the Cree could not speak or read English. The Indigenous peoples claim they accepted Treaty 6 because they were informed that the Crown did not want to buy their land, but instead borrow it. Another understanding was that the Indigenous peoples could choose the amount of land they wanted to retain, but surveyors came to set per person perimeters on the reserves which was seen as a violation of the treaty. Indigenous peoples thought the treaty would adapt due to the changing conditions such as the amount of currency, the drastic change in health services, and the more efficient agricultural tools which have been invented or modified to better suit the conditions of farming. However, the treaty terms have remained the same which have caused Indigenous peoples to believe the treaty terms should be re evaluated to better suit the needs of Indigenous people today. Alexander Morris emphasized that the Queen had sent him as she wanted peace within Canada, and for all her children to be happy and well taken care of. The Indigenous peoples were affected by this statement as women in their culture are seen as having a more important role than men. This belief is implemented into Indigenous people's political roles which is the reason why women do not negotiate as the land is seen as the women's, therefore if women do not negotiate then the land can never fully be surrendered. The reoccurring image of the Queen and her children was a main reason for the Indigenous peoples to sign Treaty 6. They believed the Queen, as a woman, was not taking away their land but only sharing it. The phrase "for as long as the sun shines and the waters flow" was used in ensuring that this treaty would last forever. The Crown interpreted the water to be the rivers and lakes, however the Indigenous peoples saw the water to mean the birth of a child and as long as children were being born then the treaty would remain.