Кіріспе

Австриялық нацистік қарсылық күресшісі (1913–1966)

Йозеф "Сепп" Плизеис (20 желтоқсан 1913 – 21 қазан 1966) – нацистік режимге қарсы күрескен австриялық қарсылық күресшісі.

Өмірбаян

Плизеис Бад-Ишльде дүниеге келіп, жас кезінде социалистік қозғалыстың мүшесі болды. Ол Австрияның Социал-демократиялық партиясына (SPÖ) жақын балалар мен олардың отбасыларына арналған Kinderfreunde Österreich ұйымына, содан кейін Социалистік жұмысшы жастарына (Sozialistische Arbeiter Jugend) қосылды. 1934 жылғы Австрия азамат соғысына қатысқаннан кейін, Плизеис Эбензееде Республикалық қорғаушылардың мүшелерімен бірге Австрия социал-демократиясынан бас тартып, Австрия Коммунистік партиясына (KPÖ) қосылды. Ол Испания азамат соғысында Халықаралық бригада құрамында ерікті болып шайқасты, онда екі рет жараланды. Республикалық күштер жеңілгеннен кейін Францияға қашып, онда тұтқындалып, Гурс, Сент-Сиприен және Аргильдегі концлагерьлерде қамалды. Ол шекарада нацистік билік өкілдерімен ұсталды. Вермахтқа әскери қызметке шақырылудан бас тартқаны үшін қайтадан тұтқындалып, Линцке, содан кейін Дахауға, ал соңында Дахаудың Халлейндегі бөлімшесіне жіберілді. Ол осы лагерден қашып, туған жерінің ормандары мен тауларында жасырынды. Сол жерде 1500-2000 адамнан тұратын SS оқу лагері орналасқан болса да, ол 1943 жылғы 23 қазанда әйелдер-ауыл шаруашылығы жұмыскерлерінің көмегімен таулар арқылы қашып, Жоғарғы Салцкаммергутта жасырынды. Сол жерде ол ұлттық-социализмге қарсы қарсылық қозғалысын ұйымдастырды, оның басты мақсаты – аймақтан қашқан дезертирлерді тауларда жасыру болды. 1945 жылғы мамыр айында аймаққа американдық әскерлер келгеннен кейін, топ өз қызметін тоқтатты, ал Зепп Плизеис Бад-Ишль және оның айналасындағы қауіпсіздік мәселелері бойынша американдықтарға кеңесші болды және муниципалдық қызметкер болып жұмыс істеді. Соғыстан кейін ол туған жерінде түрлі саяси лауазымдарда қызмет етіп, Австрия Коммунистік партиясының мүшелігін сақтап қалды. Ол сонымен қатар қарсылық күресіне қатысқан Мария Вагнерге үйленді. Зепп Плизеис Рудольф Х. Дауманның көмегімен өзінің естеліктерін жазып, басылымға шығарды. 1966 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Бад-Ишль зиратында жерленді.