Саделерлер әулеті: Фламанд суретшілері мен граверлерінің тарихы
Sadeler family
Саделерлер отбасы – 16-17 ғасырлардағы фламанд гравюра шеберлерінің ең ірі және табысты династиясы. Еңбегі суретшілер мен баспагерлер ретінде маңызды болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саделерлер отбасы – 16 және 17 ғасырларда Солтүстік Еуропа баспа өнерінде суретшілер мен баспагерлер ретінде үстемдік құрған фламанд гравюра шеберлерінің ең ірі және, мүмкін, ең табысты әулеті. Wierixes және Van de Passe отбасылары сияқты, олардың мүшелерінің стилі өте ұқсас, сондықтан қолтаңба немесе датаның болмауы, сондай-ақ жұмыстың жасалған жері туралы мәліметтердің жетіспеуі салдарынан олардың еңбектерін ажырату қиын. Барлығы кем дегенде он Саделер испандық Нидерланды, Германия, Италия, Богемия және Австрияда гравюра шебері ретінде жұмыс істеген. Олардың ең жақсы туындыларының көп бөлігі – Бартоломей Спрангер (Эгидий II) немесе венециялық Бассано отбасысы (Ян I және Рафаэль I) сияқты замандас суретшілердің жоғары сапалы көшірме баспалары болды, бұл суретшілердің даңқын және стильдерін таратуға зор үлес қосты.
The Sadeler family were the largest, and probably the most successful of the dynasties of Flemish engravers that were dominant in Northern European printmaking in the later 16th and 17th centuries, as both artists and publishers. As with other dynasties such as the Wierixes and Van de Passe family, the style of family members is very similar, and their work often hard to tell apart in the absence of a signature or date, or evidence of location. Altogether at least ten Sadelers worked as engravers, in the Spanish Netherlands, Germany, Italy, Bohemia and Austria. Much of their best work was high quality reproductive prints of contemporary artists such as Bartholomeus Spranger (Aegidius II) or the Venetian Bassano family (Jan I and Rafael I), that were important in spreading the reputation and style of these artists.
Отбасы
Саделерлер Аалсттан шыққан "аңшылар", зәрлі қарулардың шебер гравёрлері. Ян де Саеелье немесе Саделердің үш ұлы болды, олардың барлығы көбінесе "Саделер" деп аталды: Ян I (1550 Брюссель – 1600 Брюссель немесе, мүмкін, Венеция), Эгидий I (шамамен 1555 Брюссель – 1609 Франкфурт-на-Майне) және Рафаэль I (1560/61 Антверпен – 1628 немесе 1632). Тағы бір Саделер, Маркус немесе Марко, баспагер және, мүмкін, баспа иесі болды, ол шамамен 1586-87 жылдары Харлемде жұмыс істеді және отбасының мүшесі деп есептеледі, бірақ оның отбасыдағы орны белгісіз. Ян I Юстустың (шамамен 1572 Антверпен – 1620) және Маркус Кристофтің (Мюнхенде туған, 1614 жылдан 1650 жылдан кейін белсенді болған) әкесі болды. Эгидий I Эгидий II-нің (шамамен 1570 Антверпен – 1629 Прага) әкесі болды. Рафаэль I Рафаэль II-нің (1584 – 1627 немесе 1632, екеуі де Антверпенде), Ян II-нің (шамамен 1588 – 1665 немесе одан кейін) және Филиптиң (шамамен 1600, 1650 жылға дейін белсенді болған) әкесі болды. Эгидий II 1670-75 жылдары Венада белсенді болған Тобиасқа әке болды.
The Sadelers were descended from "chasers," engravers of armour, from Aalst. Jan de Saeyelleer or Sadeleer had three sons, all usually called "Sadeler": Jan I (1550 Brussels 1600 Brussels or possibly Venice), Aegidius I (c. 1555 Brussels c. 1609 Frankfurt am Main) and Rafael I (1560/61 Antwerp 1628 or 1632). Another Sadeler, Marcus or Marco, was a printer and perhaps publisher who was working in Haarlem in c. 1586 87, and is presumed to be a member of the family, though it is not known where he fits in. Jan I was the father of Justus (ca. 1572 Antwerp c. 1620) and Marcus Christoph (b. Munich, active 1614 to after 1650). Aegidius I was the father of Aegidius II (c. 1570 Antwerp 1629 Prague). Rafael I was the father of Rafael II (1584 1627 or 1632, both Antwerp), Jan II (c. 1588 1665 or later) and Filips (c. 1600, active to 1650). Aegidius II was the father of Tobias, who was active from 1670 75 in Vienna.
Ян Саделер I және Рафаэль I
Ян 1572 жылы Антверпенде болды; ол кезде ол баспа өнерінің орталығы еді, өте өнімді шеберханалар Еуропа бойынша тамаша тарату жүйесі бар баспагерлерге жұмыс істеді. Сол жылы ол Әулие Луқа суретшілер гильдиясының шебері атанды және Антверпен соборында үйленді. 1569 немесе 1570 жылдары ол Кристофер Плантен баспасымен жұмыс істеді. Оның кіші інісі Рафаэль I оған қосылды, олар тығыз байланыста жұмыс істеуді жалғастырды, шамамен 1579 жылы Кельнге көшіп, бірақ Антверпенге қайта орала берді. Голландия төңкерісінің салдарынан Антверпен суретшілері Солтүстік Еуропаға тарап кетті, ал 1585 жылы Антверпенді қоршаудан кейін Ян мен Рафаэль бірнеше неміс қалаларында – Майнц, Франкфурт-на-Майне, Мюнхенде ұзақ тоқталмай жұмыс істеді, содан кейін 1593 жылы Италияға кетті, онда Ян қайтыс болған болуы мүмкін. Олар алғашқыда немере інісі Эгидий II-мен бірге Веронаға, содан кейін 1596/97 жылдары Венецияға барды, онда олардың дүкені болды. 1604 жылы Рафаэль Мюнхенге қайтып келді, онда өмірінің көп бөлігін өткізді, соңғы жазба 1622 жылға дейін сақталған. Янның ұлы Маркус немесе Марко Италияда баспагер және суретші ретінде қалды, бірақ оның жұмысы мен оның туысы деп есептелетін үлкен Маркустың еңбектері арасында шатасу тууы мүмкін. Бассаниден кейінгі олардың ең танымал үш гравюрасы "Саделердің ас үй көріністері" деп аталады. Олар Мәриям мен Мартаның үйіндегі, Еммаустағы Мәсіхті және Див пен Лазарды бейнелейді.
Jan was in Antwerp by 1572; it was then the centre of the printmaking world, with hugely productive workshops producing work for publishers with excellent distribution arrangements throughout Europe. In that year he became a master of the artists' Guild of Saint Luke, and married in Antwerp Cathedral. By 1569 or 1570 he was doing work for the publisher Christopher Plantin. His younger brother Rafael I joined him there, and they continued to work closely together, moving to Cologne in about 1579, but continuing to visit Antwerp. The disruptions of the Dutch Revolt scattered all the Antwerp artists across Northern Europe, and after the siege of Antwerp in 1585 Jan and Rafael worked in several German cities Mainz, Frankfurt am main, Munich without settling for long, before they went to Italy in 1593, where Jan may have died. They first went, accompanied by their nephew Aegidius II, to Verona, then Venice from 1596/7, where they had a shop. In 1604 Rafael returned to Munich, where he remained for most of the rest of his life, of which the last record comes in 1622. Jan's son Marcus, or Marco, remained in Italy as a publisher and artist, though there may be confusion between his work and that of his presumed relation the older Marcus. Three of their best known prints after the Bassani are known as the "Sadeler kitchen scenes". They show respectively Christ in the house of Mary and Martha, at Emmaus, and Dives and Lazarus.
Эгидий Саделер II
Эгидий Саделер (кейде Эгидий немесе Жиль деп те жазылады) – суретші және солтүстік манершілдік гравюра шебері, осы әулеттің ең көрнекті өкілі. Бала кезінде Кельнге (шамамен 1579), содан кейін Мюнхенге (шамамен 1588) қоныс аударған ол Антверпенде білім алды, Италияға барып, Римде (1593) жұмыс істеді. 1594 жылы Ян және Рафаэль екеуімен бірге Мюнхенге оралды, олармен Веронаға және, мүмкін, Венецияға (1595–97) саяхаттады. Неапольге (көрінетіндей, жеке) сапардан кейін 1597 жылы Прагаға көшіп, қалған өмірін өткізді, көбінесе император Рудольф II-ге қызмет етті. Спрангер, Ролант Савери және басқа прагалық суретшілердің гравюралары Рудольфтік манер стилін Еуропаға, әсіресе Германия мен Нидерландыға таратуға ықпал етті. Ол сурет те салған, бірақ оның ешқандай туындысы бізге жеткен жоқ. Оның ерте туындыларының көпшілігі солтүстік суретшілерінің діни гравюраларынан тұрды, олардың бірнешесі жинақтарда кездеседі. Италияда ол Италияда жұмыс істеген солтүстік суретшілерін, мысалы, Пол Бриль мен Денис Кальвертті, сондай-ақ бірнеше буын бұрынғы итальяндық шеберлерді (Тициан, Рафаэль, Пармиджанино) және замандастарын (Тинторетто, Барокки) бейнеледі. Прагада ол Рудольф сарайының манершілдерін, сонымен қатар көптеген белгілі тұлғалардың портреттерін жасады және императорлық коллекциядағы Дюрердің көптеген суреттерін гравюралады. Ол Якоб Типотиймен бірлесіп Прагалық эмблемалық кітап, «Символы Божественные и человеческие» жұмысын жасады.
Aegidius Sadeler (sometimes written Egidius, or Gilles) was also a painter, and a leading Northern Mannerist engraver; the best of the dynasty. After moving to Cologne in childhood (c. 1579), then Munich (c. 1588), he trained in Antwerp, and went to Italy, working in Rome (1593), then back to Munich with his uncles Jan and Rafael in 1594, travelling with them to Verona, and probably Venice (1595–97). After a trip (apparently alone) to Naples he moved to Prague in 1597, where spent the rest of his life, mostly employed by Emperor Rudolf II. and his prints after Spranger, Roelant Savery and other Prague artists were important in disseminating the style of Rudolfine Mannerism across Europe, especially Germany and the Netherlands. He also painted, although no works certainly by him survive. His early works were mostly religious prints after Northern painters, several in sets. In Italy he added Northern painters working in Italy, such as Paul Bril and Denys Calvaert, as well as Italian masters both some generations older (Titian, Raphael, Parmigianino, and contemporary (Tintoretto, Barocci). In Prague he engraved the Mannerists of Rudolf's court, but also did many portraits of notables, and engraved many of the Dürer drawings in the Imperial collection. He collaborated with Jacobus Typotius on the Prague emblem book, Symbola Divina et Humana.