Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық жазушы және философ (1949 жылы туған)
Danish author and philosopher (born 1949)
Эрвин Нойцский Вульф (24 қараша 1949 жылы туған) – Даниялық ғылыми фантастика, ғылым, қорқыныш, көркем проза және ғылыми емес әдебиет жазушысы және философы. Ол Аге Нойцский Вульфтің (1891–1967) ұлы және Вита Андерсеннің туған інісі. Нойцский Вульф Копенгаген университетінде философия курстарын тыңдаған, бірақ бірінші курстан кейін оқуын доғарды. Өмірінің бар сағатын Копенгагенде өткізген ол әйелімен бірге Рандерстің солтүстігіндегі Винструптегі құлаған мектепке көшіп, қазір авторлық жұмыстарын кеңейтумен айналысады. Ол кейде өте көп қызығушылықтарынан туындаған тақырыптар бойынша лекциялар оқиды.
Erwin Neutzsky Wulff (born 24 November 1949) is a Danish science fiction, science, horror, prose and non fiction author and philosopher. He is the son of Aage Neutzsky Wulff (1891–1967) and half brother to Vita Andersen. Neutzsky Wulff attended courses in philosophy at the University of Copenhagen, but abandoned his studies after his first year. Having lived in Copenhagen all of his life, he moved into an abandoned school in Vinstrup north of Randers with his wife, where he presently spends his time expanding his authorship. He occasionally holds courses on themes drawn from extensive interests.
Шығармалары
Нейцский Вулф проза мен белетристикада, тарих, философия, таным, дін, оккультизм, психология және қорқыныш жанрындағы туындылар жазған. Ол сонымен қатар 1980 жылдары компьютерлік бағдарламалау туралы кітаптардың авторы болды. Эрвин Нейцский Вулф өзінің алғашқы жарияланған әдебиетінде жеке әдеби әлемін құрайды. «The Dialog om det 21. århundredes to vigtigste verdenssystemer» (1971) – Галилео Галилейдің «Екі бас әлем жүйесі туралы диалог» еңбегінің классикалық стилінде жазылған философиялық диалог. Оқиға Данияда азамат соғысы басталган жақын болашақта өрбуде. Оқырман үш адамның пікір таласын бақылайды, олардың бірі адамзатқа және оның жаңа идеологиясына (немесе антиидеологиясына) – Вулффианизмге жаңа гуманистік көзқарас ұсынады. Вулффианизм – сөздің нағыз мағынасындағы анархия, ол зорлық-зомбылықты қазіргі өркениеттің құралы ретінде қабылдауды және оны жоққа шығаруды білдіреді, бұл қоғамдық пікір қақтығысына әкеледі. Бұл ерте кезеңдегі басқа да кітаптары эсселер мен өлеңдер жинағынан тұрады және көбінесе диалогтарға қосымша ретінде жарық көреді. Нейцский Вулфтың барлық поэзиясы ұйқасты, метрикалық және пастиштің нәзік қолданылуымен ерекшеленеді. 1972 жылы жарық көрген «Адам Харттың ашылулары» (ағылш. Adam Harts Opdagelser) романымен Нейцский Вулф өзінің стилін бекітіп, оқырман базасын қалыптастыра бастады. Кітаптың басты кейіпкерлері – Адам Харт пен оның серігі Виктор Янис, екеуі де «оккульттік детективтер» ретінде жұмыс істейді. Нейцский Вулфтың өзі де екінші рөлде пайда болады. Серия 1977 жылы «Адам Харт және жанкеші машина» (ағылш. Adam Hart og sjælemaskinen) және «Виктор Янис және ұлы» (Victor Janis og søn) эпизодтық романдарымен жалғасты, екеуі де дәстүрлі романдық құрылымды көрсетеді, ал соңында тәжірибелік роман – «Оифаэль» (1977) өлеңмен жазылған. «Адам Харт және жанкеші машинадан» алынған бір эпизод 1990 жылы оның өзінің сценарийі негізінде «Адам Харт Сахарада» (Adam Hart i Sahara) қысқа фильміне бейімделді. Жанрдың дәстүрлі конвенцияларынан кейде шегініп, Нейцский Вулф өзін ғылыми фантастика авторы ретінде қарастырады. Ол осы жанрды біздің заманымыздың мифологиясын көркемдік тұрғыдан бейнелеудің ең маңызды сатысы деп санайды. «Anno Domini» (1975) – ғажайып планетада адамзат эволюциясының макротарихи нұсқасын бастан өткерген ғарышкердің оқиғасын баяндайды. «Құдай» (1976, ағылш. God) ғылыми фантастиканың классикалық формасын сынға алады: бір топ адам шетелдік кеме арқылы Құдай планетасына бет алады. «33-ші наурыз» (1977, ағылш. The 33rd of March) сюжеті сыртқы кеңістіктен «ішкі кеңістікке» ауысады, бұл американдық ғылыми фантастика жазушысы Филип К. Диктің платформасына ұқсас. 1970 жылдардағы Копенгагенде өмір сүрген адам қоғамның әсерін тек сахналық құрал ретінде көреді. Кітапханадағы кітаптар бос, ол қала шекарасында тұтқынға алынған. Санаторияда ол басқа әлем туралы «көріпкелдіктер» көреді, онда ол күтілетін Мәсіх ретінде бейнеленеді. 1978 жылы жазылған «Теңіз» (ағылш. The Ocean) романы да ғарыш саяхаты туралы. Мистикалық оқиғалар Тарок карталары арқылы жүзеге асырылады. «Адам» (1982, ағылш. Man) романында компьютер өздігінен санаға жетеді және адам ретінде өмір сүрудің қандай екенін білуге кіріседі. Соның салдарынан ол Тас дәуіріне, адамзат тарихына, 1970 жылдардағы Данияның пародиалық бейнесімен аяқталатын саяхатқа шығады.
Neutzsky Wulff has written in both fiction and non fiction, on a variety of subjects such as history, philosophy, cognition, religion, the occult, psychology and horror fiction. He is also the author to computer programming books during the 1980s. In his earliest published literature, Erwin Neutzsky Wulff builds up his own literary universe. The Dialog om det 21. århundredes to vigtigste verdenssystemer, (1971), is a philosophical dialogue modelled on the classical style of Galileo Galilei's Dialogue Concerning the Two Chief World Systems. The plot is set in a not too distant future, where a Danish civil war has broken out. The reader is witnessing a debate between three persons, one representing a new humanistic view on mankind and its new ideology (or anti ideology), called Wulffianism. Wulffianism is anarchic in the word's real sense, entailing an acceptance of violence as a means and denial of modern civilization, resulting in public controversy. Other books from this early period are anthologies of essays and poems, and mainly appear as supplements to the dialogues. All of Neutzsky Wulff's poetry is in rhyme, metrical with the subtle use of pastiche. With his 1972 episodic novel Adam Harts Opdagelser (English: The Discoveries of Adam Hart), Neutzsky Wulff began to consolidate his style and built his reader base. The book's protagonists are Adam Hart and his partner Victor Janis, both working as "occult detectives". Neutzsky Wulff himself makes an appearance within a more secondary role. The series continued in 1977 with the episodic Adam Hart og sjælemaskinen (English: Adam Hart and the Soulmachine), and Victor Janis og søn (Victor Janis and Son), both representing a more conventional novel structure, ending with an experimental novel, Oiufael (1977), primarily written in verse. An episode from Adam Hart og sjælemaskinen was adapted as the short film Adam Hart i Sahara (1990), based on his own screenplay. Occasionally departing from the traditional conventions of the genre, Neutzsky Wulff sees himself as an author of science fiction. He emphasizes the genre as the most prominent stage of artistic interpretations of the mythology of our time. Anno Domini (1975) tells the story of an astronaut on a strange planet, experiencing a macrohistorical version of the evolution of humankind. In Gud (1976, English: God), the classical form of science fiction itself, is challenged: A group of people are, by means of an alien vessel, heading towards the planet of God. With Den 33. marts (1977, English: The 33rd of March), the plot is altered from outer to "inner space", a platform resembling that of American science fiction author Philip K. Dick. A person living in the 1970s Copenhagen discovers effects of society as mere stage equipment. Library books are empty and he is trapped within city borders. In a sanitarium, this person "hallucinates" about another world where he features as an awaited Messiah. His 1978 novel, Havet (English: The Ocean), is again about space travel. The supernatural setting pivots around the cards of Tarok. In Menneske (1982, English: Man), a computer independently achieves consciousness and sets out to discovering out what existing as a human being is like. Consequently, it embarks on a Stone Age odyssey, following the history of man, ending in a parody of 1970s Denmark.
Жын-шайтандар мен компьютерлер
Эрвин Нойцский Вулф эзотерикалық бастау және жын-шайтанмен иеленуді романдық формада сипаттайды, "Indsigtens sted" (1980, ағылшын тілінде: "The Place of Insight") кітабында. Оқиға мектеп мұғалімінің күнделігі арқылы баяндалады, ол оккультизмге қызығушылығын арттырады. Бұл қорқынышты әңгіме оның басқа шығармаларынан ерекшеленеді. Неутцкий Вулф үшін 1980-ші жылдар прозаның дәуірі болуға тиіс еді. Неутцкий Вулф компьютерлік бағдарламалауды өзі үйреніп, алғашқы үй компьютерлері нарыққа енген кезде "Микродатаматен – Программирование и применение" (1982) атты кіріспе нұсқаулық жариялады, одан кейін келесі жылдары бірнеше ұқсас нұсқаулықтар шықты – бұл компьютерлік бағдарламалаудың зихи кездесу ретінде қаралатын уақыт еді. Оның табиғаттан тыс құбылыстарға қатысты зерттеулері "Оккультизм" (1985, Occultism) және "Магия" (1986, Magic) кітаптарымен жалғасты. "Оккультизм" эпистемология, қазіргі физика және неврология негізінде, сондай-ақ Уильям Блейк сияқты авторлардың көрнекі лирикалық туындыларының интерпретациялары арқылы құрылады. Кітаптың екінші бөлімінде діндер тарихына – тайпалық діндерден, яһуди және христиан діндерінен бастап сатанизмге дейінгі қысқаша шолу берілген. "Сатанизм" Неутцкий Вулфтың еңбектерінде белгілі бір топты анықтау үшін де, сонымен қатар қазіргі қоғамның жетекші идеологиясы ретінде философиялық ұғым ретінде де қолданылады. Бұл идеология христиандыққа қарсы бағытталған. "Магия" табиғаттан тыс күштер, олардың тәжірибесі, табиғаттан тыс тәжірибелер және біздің әлемімізден тыс әлемнің азаматтары сияқты тақырыптарды қарастырады. Қазіргі өркениет осыншалықтай жамандыққа толы бейнеленген, оның нәтижесінде жек көрушілік негізгі адамдық жағдай ретінде ұсынылады (222-бет). "Магия" кітабынан кейін "Oprindelse" (1988, Origin) жарық көрді – бұл әлемдік тарихтың бірінші және жалғыз томы, ол Ұлы жарылыстан шамамен б.з.д. 2700 жылға дейінгі кезеңді қамтиды. "Фауст" (1989) кітабы құрылымы мен формасы жағынан белгілі бір дәрежеде бұрынғы "Den 33. marts" кітабына ұқсас. Неутцкий Вулфтың заманауи Фаусты теолог емес, керісінше, өзінің саласынан бас тартқан психоаналитик. 1989 жылдың 20 тамызында Эрвин Нойцский Вулф Копенгагеннің орталық бөлігіндегі Hellig Kors Kirke шіркеуінде уағыз айтып, христиан дінінің аяқталғанын жариялады.
Erwin Neutzsky Wulff describes by novel form esoteric initiation and demonic possession in Indsigtens sted (1980, English: The Place of Insight). The narration is set through a schoolteacher's diary experiencing an increasing interest in the occult. This horror story distinguishes itself from his other books. For Neutzsky Wulff, the eighties were to stand under the parole of prose. Neutzsky Wulff had taught himself computer programming and when the first home computers entered the market, he published an introductory manual, Mikrodatamaten – Programmering og anvendelse (1982), followed by several similar guides in the following years at a time when computer programming was still seen as an intellectual pursuit in a rather anti intellectual climate. His prosaic studies of the supernatural followed with Okkultisme (1985, Occultism) and Magi (1986, Magic). Okkultisme raises its groundwork from epistemology, modern physics and neurology, as well as interpretations of visionary lyrics, such as those produced by William Blake. The book's second part gives an historical briefing on the history of religions, from tribal religion through Judaism and Christianity, to Satanism. "Satanism" is partly used in Neutzsky Wulff's works as a common denominator of a specific group, and partly as a philosophical term for modern society's guiding ideology. This ideology is classed as anti Christian. Magi treats themes such as the supernatural, its practice, supernatural experiences and citizens of the world beyond ours. Our present day civilization is depicted evil to an extent that hatred is given as the primary human condition (p. 222). Magi was followed by Oprindelse (1988, Origin), the first and only volume of an abortive world history, covering a time line from the Big Bang until ca. 2700 BC. Faust, (1989) resembles, by structure and form, to a certain point the earlier "Den 33. marts". Neutzsky Wulff's modern Faust is not a theologian, but rather a psychoanalyst who defies his discipline. On 20 August 1989, Erwin Neutzsky Wulff preached at Hellig Kors Kirke, a church in central Copenhagen, declaring that Christianity had come to an end.
Кирпіш романдары
Нейцский Вулфтың авторлығында дәстүрлі роман формасы жарылуға айналған сияқты, өйткені оның романдары көлемі ұлғайып, негізгі оқиғамен қатар бірнеше қосалқы сюжеттерге толыға береді. Бұдан әрі, олар одан да объективті формаға және қарапайым мазмұнға ие болады, бұл оның онтологиялық платформасын тереңірек түсініктермен байытады. Автордың өзі де кең таралған, жиі ойдан шығарылған оқиғаларға түсініктеме береді немесе тікелей оқырманға сөз сүйейді. 2000 (1991) – ғылыми-фантастикалық «Декамерон», онда бір топ адам оқшауланып, бір-бірімен ақпарат алмасады. Олардың төңірегінде өркениет құлдырап, жаңа түрдегі адам дүниеге келеді. «Верден» (1994, The World) эпосында Нейцский Вулф уақыт саяхаттары және осыған ұқсас құбылыстарды бейнелейді, Мәсіхті тарихтан жоюға тырысады. «Døden» (1996, Death) романы, әсіресе 1990-жылдардағы шовинистік және неофашистік тенденциялар сияқты, өзінің басты саяси тақырыбымен басқа романдардан ерекшеленеді. Бұл роман көпшіліктің назарына ілікті, себебі «Факлен» журналының жабылуы редакторлар арасында қалысқан дауға себеп болды. Нейцский Вулф өзінің авторлық еңбектеріне «UFO» (1999) атты жаңа туындысын қосты. Бұл роман 70-ші жылдардағы ғылыми-фантастикалық туындыларын НЛО құбылысының эзотерикалық және мифологиялық негіздерін қарастыру арқылы толықтырады. Роман жазудың арасында Нейцский Вулф «Жаратылыс» кітабын аударды, ол «For længe siden» (2000, A Long Time Ago) деген атпен жарияланды. «Абатоир» (2003, Slaughterhouse) романында ол Адам Харт сериясын еске түсіретін жеңіл стильге оралады.
In Neutzsky Wulff's authorship the traditional novel form now appears to be cracking, as his novels grow in size and are thoroughly embedded with several subplots parallel to the main story. Furthermore, they attain a more objective form and prosaic essence, which provides his ontological platform with deeper insights. Also the author himself becomes omnipresent, frequently either commenting on fictional actions or directly addressing the reader. 2000 (1991) is a science fictional Decameron, where a handful of persons are isolated and share information between themselves. Around them, civilization deteriorates and a brand new kind of human is born. In the epic Verden (1994, The World), Neutzsky Wulff includes time travels and similar phenomena, as he tries to delete Christ from history. Døden (1996, Death), distinguishes itself from other novels by its political main theme, especially the 1990s' emerging chauvinist and neofascist tendencies. This novel attracted public spotlights, as the dissolution of the journal Faklen caused a public dispute between its editors. Neutzsky Wulff himself added yet another creation to his authorship with UFO (1999). UFO enhances his science fiction novels of the 70s by reviewing the occult and mythological foundations of the UFO phenomenon. In between his novel writing, Neutzsky Wulff translated Genesis, which was published as For længe siden (2000, A Long Time Ago). In his Abattoir (2003, Slaughterhouse), he returns to his lighter style, reminiscent of the Adam Hart series.
Қазіргі заманғы гримори
Трансценденттік амбициялар оның ең үлкен көркем шығармасы – "Рум" (2001, Room) және діни тәжірибе мен шындықтың өзін түсіндіретін "Дет овернатурлиге" (2004, The Supernatural) прозалық шығармаларындағы маңызды аргументтерді қалыптастырады. Бұл шығармалар бұрынғы "Оккультизм" мен "Магия" сияқты тақырыптарды қарастырады, бірақ одан да тереңірек зерттейді. Осы екі параллель жұмыс екі түрлі көзқараспен осы амбицияларды толыққанды жүзеге асырады. "Румды" Жорген Бич әдейі "жаман талғамды" деп сипаттаған. Сюжет әртүрлі бөлмелерде өріледі: өзін секс құлы ретінде сататын қыз, ядролық соғыстан кейін бункердегі адам, шетел планетасына экспедиция, қорқынышты үйді зерттеуші және, соңында, өзін жаппай қырғынға шабыттандыратын тұлға екенін білмейтін ақын. Бұл бөлмелер бір-бірімен байланысты деп есептеуге болады: олар бункердегі адам оқыған кітаптар немесе құл қыздың көріп тұрған түстері сияқты. Нейцкий Вульф пен оның әйелі де кейіпкерлер арасында көрінеді. Кейіннен кейіпкерлер орын ауыстырады. Шындық өзін-өзі жасаған бөлмелермен шектеледі, ал сырттай ұғымсыз көрінетін оқиғалар оқырманды мистикалық тұрғыдан ойлауға итермелейді. Бұл терең, түсіну қиын кітап, оны тек бірнеше адам ғана толыққанды түсіне алады. "Det overnaturlige" прозасы, "Оккультизм" мен "Магия" сияқты, сонымен бірге оларды қазіргі заманғы гримуар жазу арқылы ығыстыруға бағытталған. Кітапта көптеген ақпараттар бар, ол қажетсіз бөлшектерден айырылған және оқырманнан кітапта тек айтылған мәтіндерді зерттеп, оны дұрыс түсінуді талап етеді. Кітап мистикалық инициацияны, әйелдердің сексуалдық құлдыққа түсуін қажет ететін радикалды тәжірибені (мысалы, "Румдағыдай") сипаттайды, ал ерлерге белгілі бір виртуалды кастрациядан өту қажет. Кабала, қасиетті Грааль дәстүрлері, гностицизм, ертегілер, Моцарттың "Солғай флейтасы" және Вагнер сияқты алуан түрлі тақырыптар терең зерттелген.
Transcendent ambitions forge the massive arguments appearing in Rum (2001, Room), his greatest fictional work to date, and the prose work Det overnaturlige (2004, The Supernatural) expounding on the essence and forms of religious experience and reality itself, treating much the same topics as the earlier Okkultisme and Magi, only now in much more depth. These parallel works fulfil these ambitions fully from two different holds. Rum is illustrated with a deliberate "bad taste" by Jørgen Bitsch. The plot is set in separated rooms: A girl selling herself as a sex slave, a man in a bunker after a nuclear war, an expedition to an alien planet, a haunted house investigator and finally, a poet not knowing he is an inspirational source for a mass murderer. These rooms can be thought of as interlinked: They are books read by the man in the bunker or visions seen by the slave girl etc. Neutzsky Wulff and his wife also appear. Later, the characters exchange locations. Reality constrains itself to self created rooms and the apparently incoherent action is deliberately supposed to influence the reader to assume a magical way of thinking. It is an abyssal book, hardly fully comprehensible by any but a few. The prose Det overnaturlige, more or less exactly like Okkultisme and Magi, is at the same time meant to displace them by writing a modern grimoire. It is information dense, cut to the bone and indirectly demands that the reader study a number of texts only referred to in the book to properly understand it. The book describes the mystic initiation, a radical practice requiring women to be sexually enslaved (as in Rum), whereas men have to undergo a kind of virtual castration. Themes as diverse as kabbalah, the mystic traditions of the Holy Grail, Gnosticism, fairy tales, Mozart's The Magic Flute and Wagner are treated in depth.
Сын-пікір
Нейцский Вулфтың кітаптары қазіргі Дания әдебиетінен өзгеше, кейде оларды жат, беймәлім діннің кітаптарындай оқуға болады.
Neutzsky Wulff's books differ from most contemporary Danish literature, reading at times like texts of a strange, foreign religion.