Кіріспе

Неміс философы және теологы (1814–1908)

Эдуард Готтлоб Зеллер (22 қаңтар 1814, Кляйнботтвар – 19 наурыз 1908, Штутгарт) – неміс философы және протестант теологы, Тюбинген теология мектебінің өкілі. Ол ежелгі грек философиясы, әсіресе Сократтан бұрынғы философия туралы еңбектерімен және, ең бастысы, "Гректердің философиясы тарихи дамуында" (1844–52) атты көп томдық тарихи зерттемесімен кеңінен танымал болды. Зеллер неокантиандықты жаңғыртудағы маңызды тұлғалардың бірі болды.

Өмір

Эдуард Зеллер Вюртембергтің Кляйнботвар қаласында мемлекеттік қызметкердің ұлы болып дүниеге келді. Ол 1831 жылдан бастап Маулбронн мен Блаубереннің евангелистік семинарияларында, кейін Тюбинген университетінде (Тюбингер Стифт) білім алды, бұл кезде Гегельдің ықпалы зор болды. 1836 жылы Платон заңдары тақырыбында диссертация қорғап, доктор ғылымын алды. 1840 жылы Тюбингенде теология пәнінен приват-доцент, 1847 жылы Берн университетінде теология профессоры, ал 1849 жылы Марбург университетінде теология профессоры болды. Бірақ, діни партиямен туындаған даулардың нәтижесінде ол философия факультетіне ауысты. 1862 жылы Гейдельберг университетінде философия профессоры болды, 1872 жылы Берлинге көшіп, шамамен 1895 жылы зейнеткерлікке шықты. Ол ең белгілісі «Гректердің тарихи дамуындағы философиясы» (1844–52) еңбегімен танылды. Жаңа зерттеулерді ескере отырып, ол осы еңбегін үздіксіз кеңейтіп, жетілдіріп отырды, ал соңғы басылымы 1902 жылы жарық көрді. Ол Еуропаның көптеген тілдеріне аударылып, грек философиясы бойынша стандартты оқулыққа айналды. Зеллер сонымен қатар теология саласында көптеген еңбектер мен философиялық эсселердің үш томын жариялады. Ол Дэвид Штраус пен Кристиан Баурдың тарихи әдісін жақтайтын «Теологиялық жылнамалар» (Theologische Jahrbücher) журналының негізін қалаушылардың бірі болды. Теология ғылымның бір түрі ме екендігі туралы пікірталасқа қатысып, көп жазды (Wissenschaft). Замандастарының көпшілігі сияқты, оның ішінде Фридрих Теодор Вишер де гегелиандықтан бастады, бірақ кейіннен өзінің жеке жүйесін құрастырды. Ол Кантқа қайта оралып, Канттың ішінара ғана шешкен деп санайтын эпистемологиялық мәселелерді қайта қарастыру қажеттігін сезінді.