Кіріспе

Аргентиналық футболшы және жаттықтырушы

Аргентиналық футболшы Карлос Бианки (26 сәуірде 1949 жылы туған), «Эль Виррей» (Вице-король) деген лақап атымен танымал, Аргентинаның бұрынғы футболшысы және жаттықтырушысы. Ұзақ бойға гол соққан, Аргентина мен Францияда шабуылшы ретінде жарқын мансапқа ие болған Бианки «Велес Сарсфилд» және «Бока Хуниорс» командаларын көптеген титулдарға жеткізген барлық уақыттағы ең табысты жаттықтырушылардың бірі ретінде белгілі. Бианки төрт рет Либертадорес кубогын жеңген жалғыз жаттықтырушы. Ол сондай-ақ үш Континентаралық кубокты жеңіп алған жалғыз жаттықтырушы және Жозеп Гвардиола мен Карло Анчелоттипен бірге үш клубтар әлем чемпионатының жеңімпазы атанды. Соңғы рет «Бока Хуниорс» клубының бас жаттықтырушысы қызметін атқарды. «Бока Хуниорс» және «Велес Сарсфилд» оның ескерткішін орнатты.

Өмірбаян

Буэнос-Айресте туған Бьянки орта таптық отбасында өсті. 1972 жылы Маргарет Мэри Пиллаға үйленді және олардың екі баласы болды: Мауро Карлос және Бренда. Қазір оның төрт немересі бар: Пол, Карлос және Луис (Мауроның ұлдары) және Матео (Бренда мен «Ураган» клубының қорғаушысы Эдуардо Домингестің ұлы). Әкесі сатушы болып жұмыс істеді, Карлос бірінші лига футбол клубы «Велес Сарсфилд» үшін ойыншы ретінде дебют жасағанға дейін үнемі көмектесті, ол осы клубтың жанкүйері болған. «Велес Сарсфилд» клубының бас жаттықтырушысы болған кезінде ол спорт журналисі Виктор Уго Моралес берген «Виррей» (испан тілінде – вице-король) деген лақап атымен белгілі болды. Бұл лақап футболдық және тарихи негізге байланысты, себебі Бьянки «Велес Сарсфилд» сапында ойыншы және жаттықтырушы ретінде бірнеше титул жеңіп алды. Клуб Линьерс ауданында орналасқан, бұл 1800 жылдың басында Рио-де-ла-Плата вице-корольдігіне басшылық еткен Виррей Линьерске сілтеме жасайды.

Бастау және шоғырландыру

Аргентиналық көптеген ерлер футболшылары сияқты, Бьянки де алғашқы қадамдарын "бала футболында" жасады – балалар мен жастар арасында кең таралған, бес адамнан құралған командамен кішкентай алаңда (әдетте паркет, цемент немесе синтетикалық шөп) ойналатын футзалдың бір түрі. 11 жасында Бьянки Vélez Sarsfield клубының филиалы – Club Ciclón de Jonte құрамында ойнай бастады. Бір жыл өткен соң, 1968 жылдың 7 шілдесінде Бианки Primera v Argentinos Juniors матчында өзінің алғашқы голын соқты. Бір аптадан кейін Бьянки Амадео Карризоның 769 минуттық ұзаққа созылған рекордын өз голымен бұзды. 19 жасында Бьянки 1968 жылғы Nacional чемпионатын жеңген Vélez Sarsfield командасының құрамында болды және 1970 жылғы Nacional чемпионатында 18 голмен, ал 1971 жылғы Metropolitano чемпионатында 36 голмен үздік бомбардир атанды. Командадағы жақсы өнер көрсетуі және шабуылшы Омар Веббеге жасалған ауыр жарақат Бьянкиге Vélez Sársfield командасының орталық шабуылшысы болуға мүмкіндік берді. 1977 жылы ол Париж Сен-Жермен клубына қосылды, онда Бьянки клубта өткізген екі маусымда лиганың үздік бомбардирі болды. Париждік клубтағы алғашқы маусымында Бьянки 38 матчта 37 гол соқты және маусымның үздік ойыншысы деп танылды. Келесі маусымда, 1978–79 жылдары, Бьянки тағы да 27 голмен үздік бомбардир атанды. Осы керемет жеке өнер көрсетуіне қарамастан, ПСЖ ешқандай жүлдеге қол жеткізе алмады, керісінше, олардың көрсеткіштері нашар болды – соңғы маусымдарда 11-ші және 13-ші орындарда қалды. Сондықтан Бьянки бәсекеге қабілетті командаға өтуді жөн көрді. Сонымен қатар, ол 179 голымен француз лигасының тарихындағы 9-шы үздік бомбардир. ФИФА Бианкиді әлемдік бірінші дивизион турнирлерінің тарихындағы Аргентинаның үздік бомбардирі деп мойындады, ол барлығы 385 гол соқты (Аргентинада 206 және Францияда 179), Альфредо Ди Стефаноны (377 гол) және Делио Оннисті (352 гол, Аргентинада 53 және Францияда 299) басып өтті – бұл үлкен жетістік, бірақ оның жаттықтырушылық мансабы оның футболшы ретіндегі күндерін көлеңкеге түсіргендіктен көптеген адамдар мойындамайды. Карлос Бьянки – бірінші дивизион футболының тарихындағы 8-ші үздік бомбардир. Сондай-ақ, ол 1970-1972 жылдар аралығында Аргентина құрамасы сапында 14 матч өткізіп, 7 гол соқты. Бианки Ниццадан кеткеннен кейін Парижге оралып, Париж ФК клубының бас жаттықтырушысы болды, онда ол екі жыл (1991–92) жұмыс істеді.

Аргентина

Бианки 1992 жылдың желтоқсанында Аргентинаға оралып, ол өзінің дебюті болған клуб – «Велес Сарсфилдке» жаттықтырушы болды, Эдуардо Лухан Манераны алмастырды. Оның жаттықтырушы ретіндегі алғашқы ойыны 1993 жылдың 21 ақпанында өтті, онда «Велес» 1993 жылғы Клаусура маусымының бірінші турында Омар Асадтың екі голымен «Депортиво Эспаньол» клубын 2:0 есебімен жеңді. «Велес» 19 ойында 27 ұпай жинап, екінші лигалық титулын жеңіп алды. Аргентина чемпионы ретінде «Велес» 1994 жылғы Либертадорес кубогына қатысуға ілікті, онда команда «Бока Хуниорс», бразилиялық «Крузейро» және «Палмейрас» сияқты күшті және тәжірибелі қарсыластармен бір топқа түсті. Дегенмен, «Велес» топта бірінші орынды иеленді, соның арқасында келесі кезеңге өтті. Содан кейін «Велес» «Дефенсор», «Минервен» және «Атлетико Хуниор» командаларын жеңіп, финалда титулдың қорғаушысы «Сан-Паулумен» кездесті. Екі команда да бірдей есеппен (1:0) бір-бір ойынды жеңгеннен кейін, чемпионды анықтау үшін пенальти сериясы тағайындалды. Жозе Луис Чилаверт бір соққыны қақпадан қайтарса, ал Роберто Помпей гол соқты, нәтижесінде «Велес Сарсфилд» серияны жеңіп, өзінің алғашқы Либертадорес кубогын жеңіп алды. Келесі қадам – 1994 жылғы Континентальдық кубок болды, онда Бьянки «Велес Сарсфилдті» «Миланды» 2:0 есебімен жеңіп, екінші халықаралық титулын жеңіп алды.

Мансап статистикасы

Бианки Франция мен Аргентинадағы голдарының таңсық көрсеткіштерінің арқасында барлық уақыттағы ең үздік шабуылшылардың бірі деп есептеледі. Ол 206 голмен «Велес Сарсфилд» клубының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншысы. Сонымен қатар, ол 179 голмен Францияның бірінші лигасының барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншыларының қатарында.