Кіріспе

1950-1951 жылдар аралығында ұйымдасқан қылмысты терген АҚШ Сенатының арнайы комитеті – 1950 жылдан 1951 жылға дейін жұмыс істеген және АҚШ-та штаттар аралық саудадағы ұйымдасқан қылмысты терген АҚШ Сенатының арнайы комитеті. Комитет төрағасы сенатор Эстес Кефовер болғандықтан, ол халық арасында «Кефовер комитеті» деп белгілі болды. «Capo di tutti capi» терминін американдық қоғамға Кефовер комиссиясы таныстырды.

Комитеттің пайда болуы

Ұйымдасқан қылмыс 1949 жылы бірнеше ірі газеттер мен журналдарда кеңінен оқылатын көптеген мақалалардың тақырыбы болды. Ірі қалалар мен штаттардағы бірнеше жергілікті «қылмыс комиссиялары» да ұйымдасқан қылмыстың саяси процеске қатысты кең ауқымды сыбайлас жемқорлығын ашты. 600-дан астам куәгерлер куәлік берді. Комитет отырыстарының көп бөлігі ұлттық теледидардан тікелей эфирде көрсетілді, бұл көптеген американдықтарға ұйымдасқан қылмыстың АҚШ-тағы ықпалын алғаш рет көрсетті. Комитет алдында Тони «Джо Баттерс» Аккардо, Луис «Литтл Нью-Йорк» Кампания, Микки Коэн, Уилли Моретти, Фрэнк Костелло, Джейк «Грейси Тэмп» Гузик, Мейер Лански, Пол «Кейтер» Рикка, Вирджиния Хилл (бұрынғы Джо Адонис Чикаго ұйымының хабаршысы және мафиози Бенджамин Сигельдің сүйіктісі) және Атлантик-Ситидегі ирланд мафиози Энох «Нуки» Джонсонның бұрынғы төрт полицейі де шақырылды. Кефовер ұлттық деңгейде танымал тұлғаға айналды.

Кефовер комитетінің көптеген отырыстары сицилиялық итальяндық ұйымның АҚШ-тағы кең ауқымды ұйымдасқан қылмысты орталықтан басқарып отырғанын дәлелдеуге бағытталған, бірақ комитет мұндай талапты растауға жақындаған жоқ. Керісінше, комитет барлық ұлттардың, этникалық топтардың және діндердің өкілдері жергілікті деңгейде өздері басқаратын, шала ұйымдасқан қылмыстық синдикаттарды құрғанын көрсетті. Конгресс бұл шақыруға жауап берді және 1970 жылы комитет ұсынысы бойынша тікелей жауап ретінде «Рэкетке ықпал ететін және жемқор ұйымдар» туралы заңды қабылдады. Бұл трансляцияның үлкен табысы құқық қорғау органдарының күрделі қылмыстық ұйымдарды жою туралы «ашық» қылмыс фильмдерінің туындауына әкелді. Олардың біріншісі – «Тұтқын қала» (1952) фильмі, оған сенатор Кефовердің өзі қолдау көрсетті: режиссер Роберт Уайз фильмнің көшірмесін сенаторға көрсету үшін Вашингтонға апарды, ол оны мақұлдап қана қоймай, тіпті пролог пен эпилогта пайда болып, көрермендерді ұйымдасқан қылмыстың қаупінен ескертті. Отырыстардан шабыттанған басқа да танымал «ашық» фильмдерге «Худлум империясы» (1952) және «Шығу нүктесі» (1952) жатады. Комитет есебі 1956 жылғы Джеймс Бондтың «Алмаз – мәңгілік» романына әсер етті. Сенат отырыстарының қияли нұсқасы 1974 жылғы «Крестный отец II» фильмінің маңызды сюжеттік желісі болып табылады, онда Майкл Корлеоне, қазір оның есімдік қылмыс отбасының басшысы, және наразы капорежим Франк Пентангели куәлік береді.