Кадиллак 70 сериясы: Тарихы мен модельдері

Кіріспе

Cadillac Series 70 (модельдер 70 және 75) – 1930 жылдардан 1980 жылдарға дейін Cadillac компаниясы өндірген толық өлшемді, V8 қозғалтқышты автомобильдер сериясы. Ол 1935 жылғы 355E моделін, әлдеқайда арзан 60 сериясы енгізілген кезде компанияның басты көлігі ретінде алмастырды. 72 және 67 сериялары 75 сериясына ұқсас болды, бірақ 72 сериясы қысқа, ал 67 сериясы ұзын дөңгелек базасымен шығарылды. 72 сериясы тек 1940 жылы, ал 67 сериясы 1941 және 1942 жылдары ғана өндірілді. Соғыстан кейінгі кезеңнің көп бөлігінде бұл Cadillac-тің ең жаңа үлгісі болып саналды және компанияның зауытта жасалған лимузині болып табылды. Қысқа дөңгелек базасы бар 70 сериясының өндірісі 1938 жылы тоқтатылды, бірақ 1957-1958 жылдары салыстырмалы түрде қымбат Series 70 Eldorado Brougham 4 есікті купе түрінде қайтадан қысқа мерзімге өндірілді, ал ұзын дөңгелек базасы бар 75 сериясы 1987 жылғы модельде соңғы рет пайда болды.

67 сериясы

1941–42 жылдардағы 67 сериясы 75 сериясынан сәл ұзын болды. Ол Fisher компаниясы жасаған кузовқа ие болды, бірақ оның доңғалақ базасы стандартты болды. 67 сериясы стандартты металл панельдерді пайдаланды, олар көбінесе 61 және 62 серияларымен ұқсас және бір-бірімен алмастырылатын болды. Оның сыртқы түрі 75 сериясынан гөрі көбірек ағымдақ болды, себебі 75 сериясы биік және формальды болды, сондай-ақ оның капоты мен капот сызығы жоғарырақ орналасқан.

1950-1953 жылдар

1950 жылы жаңа 75 сериясы 1948 жылы басқа Кадиллактарда енгізілген соғыстан кейінгі стильге сәйкес жасалды. Бұл 1941 жылғы соғысқа дейінгі дизайнды жаңа доңғалақ базасымен алмастырды. Ол алты терезелі стильмен, бір бөліктен тұратын алдыңғы әйнекпен, қадамтақтардың болмауымен және "биік төбесі" бар лимузин сияқты көрініспен ерекшеленді. Седан, бизнес-седан және Imperial седан түрлерінде секіргіш орындықтар арқылы қайтадан 7 жолаушыға арналған орындар ұсынылды. Күтпегендей, Hydramatic автоматты беріліс қосымша опция ретінде берілді, бірақ электр терезелері стандартты жабдық болды. 1951 жылы жасалған шағын өзгерістер мен кішкентай безендіру элементтері Cadillac стилінің негізгі жаңалықтары болды. Фаралардың астындағы сыртқы тордың кеңейтім панельдеріне кішкентай жұмыртқа жәшігі түріндегі торлар орнатылды. Ірі, оқ пішіндес бампер сақшылары қолданылды. Сегіз жолаушылы седан мен Imperial лимузинінде секіргіш орындықтар пайдаланылды. Hydramatic автоматты беріліс қосымша опция ретінде берілді және гидравликалық терезе көтерулер стандартты болды. Бизнес-седандар шектеулі санда, арнайы тапсырыс бойынша жасалды. 1952 жылы Cadillac-тің 50 жылдығын мерекелеу үшін V пішіндес капот пен багаж жабынға орнатылған эмблемалар алтыннан құйылды. Төртбұрышты тор панельдері қайтадан жаңартылды, әр фараның астында кең хромды жиектер, бүйірлік ойықтар стилі және алтын түсті қанатты эмблема орталыққа орнатылды. Артқы шамдар енді стандартты жабдыққа кірді және артқы шамдарға біріктірілді. Барлық Cadillac машиналары артқы бөлігінде бампер арқылы екі құбырлы эгзосты жүйесін қабылдады. 75 сериясының барлық машиналары 1938 жылдан бері Fleetwood кузовымен жасалған болса да, 1952 жылға дейін ғана артқы жабынның қақпағында Fleetwood логотипі пайда болды. 1953 жылы ауыр интегралды бампер және бампер сақшыларымен қайта жобаланған тор, тұрақ шамдарын фаралардың тікелей астына орнату және хромды "қабақша" типті фара есіктері пайда болды. Доңғалақ дискілері тартымды жаңа дискілі дизайнмен жасалды. Басқа жағынан, сыртқы көрініс пен жабдықтар бұрынғы жылдардағыдай болды. Тұрақты өндірістегі модельдерге Imperial сегіз орынды лимузині, шыны бөлігішпен немесе сегіз орынды седан кірді, екеуі де секіргіш орындықтармен жабдықталған.

An all new Series 75 was introduced for 1950 which conformed to the postwar styling introduced on other Cadillacs in 1948. This would replace the pre war design dating back to 1941 with a new wheelbase. It featured six window styling, a one piece windshield, the absence of running boards and a "high headroom" limousine type appearance. 7 passenger seating was again offered via jump seats in the sedan, business sedan and Imperial sedan. Surprisingly Hydramatic automatic transmission was optional but power windows were standard equipment. A minor face lift and small trim variations were the main Cadillac styling news in 1951. Miniature eggcrate grilles were set into the out board grille extension panels below the headlights. Larger, bullet shaped style bumper guards were used. Jump seats were used in both the seven passenger sedan and Imperial limousine. Hydramatic automatic transmission was optional and hydraulic window lifts were standard. Business sedans were built in limited numbers on a special order basis. In 1952, to commemorate the 50th anniversary of Cadillac, the V shaped hood and deck emblems were done as gold castings. The grille wraparound panels were redesigned once again having broad chrome trim below each headlight with side scoop styling and gold colored winged emblem mounted in the center. Back up lights were now standard equipment and were incorporated in the taillights. At the rear all Cadillacs adopted a through the bumper dual exhaust system. Although all Series 75 had been Fleetwood bodied since 1938 it was not until 1952 that Fleetwood script appeared on the rear deck lid. 1953 saw a redesigned grille with heavier integral bumper and bumper guards, the repositioning of parking lamps directly under the headlights and chrome "eyebrow" type headlamp doors. Wheel discs were fashioned in an attractive new disced design. Otherwise, appearance features and equipment were about the same as in previous years. Regular production models included the Imperial eight passenger limousine with glass partition or eight passenger sedan, both with jump seats.

1954-1956 жылдар

75-сериялы үлкен "жоғарғы бас кеңістігі" бар автомобиль сегіз орынды лимузин түрінде, жүргізушінің бөлімімен немесе бөлімсіз сегіз орынды седан түрінде келді, екеуінде де қосымша орындықтар болды. 75-серияда төменгі, әсерлі корпус, жаңа ұялы тордың орнатылуы, кері бұрылған қанат тәрізді алдыңғы бамперлер және тагмар стиліндегі бампер сақшылары болды. Дөңгелек реактивті стильдегі екі тегіс шығару құбыры тік бамперге енгізілді, ал артқы бампер толығымен жаңадан жасалды. Эльдорадо стиліндегі кеңейтілген жел әйнегі қолданылды. Желдеткіштің кең жарығы енді жел әйнегінің негізі бойымен созылып, хромдалған фаралардың ерекшеленіп тұруына назар салынды. Капот пен багаж қақпағында V пішіндес әшекейлер пайда болды, соңғысында Флитвуд жазуы болды. 1954 жылға қарай доңғалақ аралығы ұлғайтылып, қозғалтқыштың қуаты 230 а.к. (172 кВт) жетті. 1955 жылы решетка қайта жасалды, аралықтары кеңейтілді, ал тұрақ шамдары фаралардың тікелей астына орналастырылды. 75-сериялы ұзын доңғалақты модельдің безендірілуі басқа модельдерден ерекшеленді. Көлденең сырғалмалы өрнек алдыңғы тұрақ шамдарынан алдыңғы есіктің артқы жиегіне дейін созылып, тоқтады. Артқы есіктердің артқы жағында толық бойлы тік ауа тегіс үлгісіндегі қанаттық бөлігі орналастырылды. Екі өрнек тік бұрышпен қиыспады. Артқы багаж қақпағында Флитвуд жазуы пайда болды. Жоғары бас кеңістігінің сыртқы түрі қайтадан көрінді. Седан мен лимузиннің екеуі де қосымша жолаушыларға арналған қосымша орындықтармен жабдықталды, ал Империал лимузинінде гидравликалық түрде басқарылатын шыны жүргізушінің бөлімі болды. Қозғалтқыштың қуаты 250 а.к. (186 кВт) дейін арттырылды. Қосымша екі төрт барабанды карбюраторлық жиынтық 270 а.к. (201 кВт) қуатты қамтамасыз етті. Гидраматикалық автоматты беріліс енді стандартты жабдық болды. 1956 жылы жаңа решетка, одан да жіңішке текстуралы кіріктірмелер және тұрақ шамдары бамперлерде, қанат сақшыларының астына орналастырылды. Сатып алушыларға стандартты жылтыр решетка немесе қосымша алтын решетка таңдау мүмкіндігі берілді. Кадиллак жазуы сол жақта орналастырылды. Тар хромдалған өрнек және тоғыз тік жалюзилер көрінді. Бүйірлік безендірілуі 1955 жылғыдан шамамен бірдей болды, бірақ артқы қанатқа ауа шығару өрнектері қосылды. Өрнек дөңгелек қуысының үстінен артқы бамперге дейін созылған, конус тәрізді кеңейтіммен жабдықталды. Багаж қақпағында Флитвуд жазуы пайда болды және лимузин стилі қайтадан көрінді. Седан мен лимузиннің екеуі де қосымша орындықтармен жабдықталды, ал Империал лимузині тағы да шыны жүргізушінің бөлімімен жабдықталды. Стандартты жабдықтар өткен жылмен салыстырылатын болды. 1956 жылы қозғалтқыш 285 немесе 305 а.к. (213 немесе 227 кВт) қуатты қамтамасыз ету үшін ұзартылды.

The big Series 75 "high headroom" car came as an eight passenger limousine with driver's partition or eight passenger sedan without partition, both having jump seats. The Series 75 included a lower sleeker appearing body, a new cellular grille insert, and inverted gull wing front bumpers and tapered dagmar style bumper guards. Round jet style dual exhaust outlets were incorporated into the vertical bumper extensions and the rear bumper was entirely redesigned. An Eldorado style wraparound windshield was seen. A wide ventilator intake was now stretched across the base of the windshield and a chrome visored headlamp look was emphasized. V shaped ornaments appeared on the hood and deck lid with Fleetwood script in the latter location. Wheelbase was up to for 1954, and engine output jumped to 230 hp (172 kW). In 1955 the grille was redesigned with wider spaces between the blades and the parking lamps were repositioned beneath directly below the headlights. The trim of the Series 75 long wheelbase model was distinctive from other lines. A horizontal rub molding ran from the front parking light housings to the trailing edge of the front door and stopped. A full length vertical air slot style fender break molding was placed directly behind the rear gap of the back doors. The two moldings did not meet at right angles. A Fleetwood script appeared on the rear deck lid. The high headroom appearance was seen again. Both the sedan and the limousine continued to feature auxiliary seats for extra passenger carrying capacity and the Imperial limousine had a hydraulically operated glass driver's partition. Engine output was increased to 250 hp (186 kW). An optional dual four barrel carb setup boasted 270 hp (201 kW). Hydramatic automatic transmission was now standard equipment. In 1956 there was a new grille, with finer textured insert, and the repositioning of the parking lights in the bumpers, below the wing guards. Buyers were given an option of the standard satin finish grille or an optional gold finish. Cadillac script was found on the left side. A narrow chrome molding and nine vertical louvers were seen. Side trim was about the same as in 1955, except for the addition of exhaust extension moldings on the rear fender. The trim ran long a tapering conical flare from above the wheel housing to the rear bumper. A Fleetwood script appeared on the deck lid and limousine styling was seen again. Both the sedan and the limousine had auxiliary seats and the Imperial limousine again featured a glass driver's partition. Standard equipment was comparable to the previous year. The engine was stroked to for 285 or 305 hp (213 or 227 kW) in 1956.

1957-1958 жылдар

1957 жылы қосалқы рельссіз құбырлы X-шасси қабылданды. Бұл конструкцияның беріктігін арттырып, пайдалы кеңістікті қысқартпай, төмендетілген кузовға мүмкіндік берді. Алдыңғы бөлігі резеңке бампер сақшыларымен және төменгі бамперге орнатылған екі дөңгелек фаралармен ерекшеленді. Жақыннан қарағанда, екі жақты артқы шамдар қолданылды. 75-серияны анықтаған жарқыраған металл қалыптар артқы дөңгелектің алдында жеті көлденең жел тесігімен безендірілген. Бұл фендерлік сынық жоғарғы жағында конустық кеңеюмен екі артқы шамға қарай созылатын көлденең қалыпқа жалғасты. 75-серия лимузин немесе тоғыз орынды седан түрінде, екеуі де қосымша орындықтармен жабдықталған күйінде ұсынылды. 1957 жылы қуаты 300-325 а.к. (224-242 кВт) құрады. 1958 жылы горизонталь және вертикаль бөліктерінің қиылысында бірнеше дөңгелек "тісті" элементтері бар жаңа радиатор торы пайда болды. Радиатор торы кеңейтілді, ал жаңа бампер сақшылары тұрақ шамдарының деңгейіне төмендетілді. Жаңа екі фара қолданылды және алдыңғы крылоларды шағын хромды қанаттар әшекейледі. Артқы қанаттар бұрынғыдан аз көрінді және безендіру элементтері жаңартылды. Автомобильдің бүйірінде артқы дөңгелек арқасының алдында бес ұзын көлденең жел тесігі және крылолардың көлденең қалыптары орналасқан, олардың үстінде шығыршықтар бейнеленген, ал төменгі бөлігіндегі қалыптар алынып тасталды. Лимузин және тоғыз орынды ұзынша базалы седан қайтадан қолжетімді болды. Өте қымбат және эксклюзивті төрт есікті Cadillac Eldorado Brougham хардтопы 70-серия атауын қайтаруға мүмкіндік берді, бірақ ол тек екі жыл ғана сақталды, өйткені 1959-60 жылдардан бастап Eldorado Brougham 6900-сериясы деп аталды және одан әрі өндірілмеді. 1956 жылдың желтоқсанында жарияланған және 1957 жылдың наурызында сатылымға шығарылған 70-сериялы Eldorado Brougham 1953-54 жылғы Park Avenue және Orleans шоу-карларының негізінде жасалған қолмен құрастырылған, лимиттік модель болды. Эд Глоуактің дизайны бойынша жасалған ол алғашқы төрт фаралы шамдар мен бірегей безендіру элементтерін ұсынды. Сыртқы безендіруге кең, қабырғалы артқы төрт бөліктің сұлулық панельдері, рокерлік сұлбалар бойымен созылатын және тікбұрышты пішіндегі жақтаулардағы бес көлденең жел тесігімен безендірілген "ков" кірді. Артқы бөліктің дизайны Eldorado стилінде шешілген. Артқы есіктері "суицид" типтес болған бұл төрт есікті хардтоп өте сәнді автомобиль болатын, оның құны таңғаларлық 13,074 долларды құрады – бұл 1957 жылғы кез келген басқа Eldorado-дан екі есе қымбат, тіпті сол жылғы Rolls Royce Silver Cloud-тан да жоғары. Ол тот баспайтын болаттан жасалған шатырмен, ауа серіппесімен, алғашқы автоматты "жадты" электрлік орындықтармен, екі есе төрт карбюраторлы V8 қозғалтқышымен, жұқа ақ қабырғалы төмен профильді шиналармен, автоматты багажник ашылғышымен, круиздік басқарумен, жоғары қысымды салқындату жүйесімен, поляризацияланған күн көзілдірілген қорғағыштармен, сигнал іздейтін екі динамикті радиомен, электр антеннасымен, автоматты тұрақ тежегішімен, электрлі есік құлыптарымен, екі есе жылыту жүйесімен, күміс магниттелген қолғап салмағымен, сусынға арналған стақандармен, темекі және салфетка тарату құрылғыларымен, еріңіз бен одеколонмен, қыздар пудрасы, айнасы және сәйкес келетін былғары блокноты, тарақ және айнасы, Lanvin парфюмімен Arpège атомизаторымен, автоматты іске қосу және қайта іске қосу функциясы бар, Autronic Eye, барабанды электр сағатымен, қуат терезелерімен және ауа кондиционерімен жабдықталған. Brougham сатып алушылары 44 түрлі толық былғары интерьер және безендіру комбинациясын таңдауға мүмкіндік алды және Mouton, Karakul немесе қозы терісі кілемдерін таңдауға болатын. 1957 жылғы 70-сериялы Eldorado Brougham Sixty Special және 75-сериясымен бірге Fleetwood кузовы бар жалғыз Cadillac модельдері болды, бірақ Fleetwood логотипі немесе эмблемалары автомобильдің сыртында ешқайда пайда болмады, сондықтан бұл 20 жыл ішінде Fleetwood кузовы бар автомобильдің Brougham атауымен жұптастырылғанын бірінші рет көрсетті. Ауа серіппесімен байланысты бірқатар қиындықтар туындады. Кейбір иелері жүйені алып тастап, оны кәдімгі серіппелермен ауыстыруды тиімдірек деп тапты. 1957 жылы 70-сериялы 400 ғана Eldorado Brougham сатылды. 1958 жылы 70-сериялы Eldorado Brougham-дегі негізгі өзгерістер автомобильдің ішкі бөлігінде байқалды. Ішкі есік панельдері 1957 жылы қолданылған металл емес, былғарымен қапталды. Сондай-ақ, жаңа дөңгелек қаптары пайда болды. 44 түрлі безендіру комбинациясымен қатар, 15 түрлі монотонды бояу түсі ұсынылды. 1958 жылы барлығы 304 70-сериялы Eldorado Brougham сатылды. 1958 жыл - Cadillac-тің Детройт зауытында қолмен құрастырылған 70-сериялы Eldorado Brougham-ның жергілікті өндірісінің соңғы жылы болды, өйткені арнайы кузовтардың болашақ өндірісі Италияның Турин қаласындағы Pininfarina компаниясына ауыстырылды. 1959 жылы ол 6900-сериясы деп қайта аталды.

In 1957 a tubular X frame without side rails was adopted. This resulted in greater structural rigidity and provided for a lower body without a loss of usable space. Front end styling was marked by rubber bumper guard tips and dual circular lamps set into the lower bumper section. Side trim was revised and a dual taillight theme was used. Identifying the Series 75 were bright metal moldings, just forward of the rear wheel openings, highlighted by seven horizontal wind splits. At the upper end this fender break trim joined a horizontal molding that ran along a conical flare extending towards both taillamps. The Series 75 came as a limousine or in a nine passenger sedan configuration, both with auxiliary seats. Power was 300 to 325 hp (224 to 242 kW) for 1957. In 1958 there was a new grille featuring multiple round "cleats" at the intersection of the horizontal and vertical members. The grille insert was wider and new bumper guards were positioned lower to the parking lamps. New dual headlamps were used and small chrome fins decorated the front fenders. Tailfins were less pronounced and trim attachments were revised. On the sides of the car were five longer horizontal wind splits ahead of the unskirted rear wheel housing and front fender horizontal mouldings with crests placed above the trailing edge and no rocker sill trim. The limousine and nine passenger long wheelbase sedan were available once again. The highly expensive and exclusive 4 door Cadillac Eldorado Brougham hardtop marked the return of the name Series 70, but for only two years, as from 1959 60 the Eldorado Brougham was denoted a Series 6900, and it was discontinued thereafter. Announced in December 1956 and released around March 1957, the Series 70 Eldorado Brougham was a hand built, limited car derived from the Park Avenue and Orleans show cars of 1953 54. Designed by Ed Glowacke, it featured the first appearance of quad headlights and totally unique trim. The exterior ornamentation included wide, ribbed lower rear quarter beauty panels extending along the rocker sills and rectangularly sculptured side body "cove" highlighted with five horizontal wind splits on the rear doors. Tail styling treatments followed the Eldorado pattern. This four door hardtop with rear suicide doors was an ultra luxury car that cost an astonishing $13,074 — twice the price of any other 1957 Eldorado and more than the Rolls Royce Silver Cloud of the same year. It featured a stainless steel roof, air suspension, the first automatic "memory" power seats, a dual four barrel V 8, low profile tires with thin white walls, automatic trunk opener, Cruise Control, high pressure cooling system, polarized sun visors, Signal Seeking twin speaker radio, electric antenna, automatic release parking brake, electric door locks, dual heating system, silver magnetized glovebox, drink tumblers, cigarette and tissue dispensers, lipstick and cologne, ladies compact with powder puff, mirror and matching leather notebook, comb and mirror, Arpège atomizer with Lanvin perfume, automatic starter with restart function, Autronic Eye, drum type electric clock, power windows, forged aluminum wheels and air conditioning. Buyers of Broughams had a choice of 44 full leather interior and trim combinations and could select such items as Mouton, Karakul or lambskin carpeting. The 1957 Series 70 Eldorado Brougham joined the Sixty Special and the Series 75 as the only Cadillac models with Fleetwood bodies although Fleetwood script or crests did not appear anywhere on the exterior of the car, and so this would also mark the first time in 20 years that a Fleetwood bodied car was paired with the Brougham name. There were serious difficulties with the air suspension. Some owners found it cheaper to have the system removed and replaced with conventional coil springs. Only 400 Series 70 Eldorado Broughams were sold in 1957. The major changes to the Series 70 Eldorado Brougham in 1958 were seen inside the car. The interior upper door panels were finished in leather instead of the metal finish used in 1957. New wheel covers also appeared. Forty four trim combinations were available, along with 15 special monotone paint colors. A total of 304 Series 70 Eldorado Broughams were sold in 1958. 1958 was the last year for the domestic production of the handbuilt Series 70 Eldorado Brougham at Cadillac's Detroit factory, as future manufacturing of the special bodies was transferred to Pininfarina of Turin, Italy. It was relabeled the Series 6900 in 1959.

1959-1960 жылдар

1959 жылғы Cadillac үлкен құйрық плавниктерімен, екі дөңгелек шамдарымен, жаңа әсем тор үлгілерімен және палубаның әдемі панельдерімен ерекшеленді. Модельдің ішкі код нөмірі 7500-ден 6700-ге өзгертілді, бұл Cadillac-тің жаңа нөмірлеу жүйесіне сәйкес келді, бірақ коммерциялық атауы «Жетпіс Бесінші Серия» болып сақталды. Өндірілген модельдердің арасында тоғыз орынды седан және императорлық лимузин болды, оларға қосымша секіретін орындықтар қосылған. «Императорлық» термині 1955 жылы Chrysler компаниясы өздерінің жоғары санаттағы сәнді седандары мен лимузиндерін «Императорлық» деп таныстырғаннан кейін көп ұзамай қолданыстан шықты. Fleetwood әріптері артқы палубаның жиегінде пайда болды. Бір жақты әшекейлік жолақтар алдыңғы доңғалақтың қуысынан машинаның артқы жағына дейін созылды. Стандартты жабдыққа қуатты тежегіштер, қуатты руль, Hydramatic автоматтік беріліс, екі резервтік шам, желдеткіш жуғыштары және екі жылдамдықты сүргіштер, доңғалақ дискілері, екі сыртқы көрінер айна, көңіл көтеру айнасы, май сүзгісі және қуатпен ашылатын терезелер кірді. Осы жылы қуатты руль және амортизаторлар жақсартылды. Cadillac OHV V8 қозғалтқышының көлемі артты.

The 1959 Cadillac incorporated totally new styling with a large tailfin, twin bullet taillamps, new jewel like grille patterns and matching deck lid beauty panels personified these cars. The in house code number for the model was changed from 7500 to 6700, in keeping with Cadillac's new numbering scheme, but the commercial name remained "Series Seventy Five". Production models again were a nine passenger sedan and Imperial limousine with auxiliary jump seats. The "Imperial" term was no longer used soon after Chrysler introduced their top level luxury sedans and limousines with the Imperial in 1955. Fleetwood lettering appeared on the rear deck lid trim strip. Single side trim moldings extended from the front wheel housing to the rear of the car. Standard equipment included power brakes; power steering; Hydramatic automatic transmission; dual back up lamps; windshield washers and two speed wipers; wheel discs; dual outside rearview mirror; vanity mirror; oil filter and power vent windows. Power steering and shock absorbers were improved this year. Engine displacement on the Cadillac OHV V8 was increased to
The 1960 Cadillacs exhibited smoother styling, more subtle rendition of the styling theme introduced one year earlier. General changes included a full width grille; the elimination of pointed front bumper guards; increased restraint in the application of chrome trim; lower tailfins with oval shaped nacelles which encased stacked taillights and back up lamps and front fender mounted directional indicator lamps. The long wheelbase sedan and limousine had auxiliary jump seats, high headroom formal six window styling, broad ribbed edge beauty panels and trim generally similar to Series 6200 Cadillacs in other respects. The limousine passenger compartment was trimmed in either bradford cloth or Bedford cloth, both in combinations with wool. Florentine leather upholstery was used in the chauffeur's compartment. Standard equipment was essentially the same as the previous year.

1960 жылғы Cadillac-тар бір жыл бұрын ұсынылған стильдің тегірек нұсқасын көрсетті. Басты өзгерістерге толық енді тор, сүйір алдыңғы бампер сақшыларының алынып тасталуы, хром әрлеуіндегі шектеулер, овал пішіндес қуыстарда орналасқан төмен құйрық плавниктері, онда қатарланған артқы шамдар мен резервтік шамдар, сондай-ақ алдыңғы қанаттарға орнатылған бағыт көрсеткіш шамдары кірді. Ұзын доңғалақты базасы бар седан мен лимузинде қосымша секіретін орындықтар, жоғары төбесі бар формалды алты терезелі стиль, кең қабырғалы әдемі панельдер және басқа жағынан 6200 сериялы Cadillac-тарға ұқсас әрлеу болды. Лимузиннің жолаушылар бөлімі Брэдфорд немесе Бедфорд матасымен, жүнмен үйлесімде жасалған. Шофердің бөлімінде флоренциялық былғарыдан жасалған төсемдер қолданылды. Стандартты жабдықтар негізінен өткен жылғыдай болды.

1961-1965 жылдар

Cadillac 1961 жылы қайта стильдендіріліп, жаңаша жасалды. Жаңа тор радиатор шұңқыры мен капоттың жиегіне қарай көлденең жазықтықта кері бұрылып, екі фараның арасында орналасты. Модельдер қатарының қалғаны жаңа артқа қарай бұрылған А тіректерімен және аздап иілген желдеткішпен жабдықталса, 75-серия 1959 жылы енгізілген жылыжай дизайнын сақтап қалды. Жаңа стандартты жабдыққа багаж бөлімін қашықтан құлыптау жүйесі қосылды. 1962 жылы Cadillac стиліндегі өзгерістер жұмсақ жаңарту сипатында болды. Жалпақ радиатор торы, қалыңдатылған көлденең орталық сызығы және нәзік тікелей өрнектелген кіріктірмелер пайда болды. 1961 жылы алдыңғы дөңгелектер алдында көрінген қабырғалы хромды панельдер бұрылыс шамдарымен алмастырылды, ал модельдер мен серияларды анықтайтын белгілер алынып тасталды. Алдыңғы бампердің үлкен бөліктеріне тікбұрышты тұрақ шамдары орнатылды. Артқы фаралар енді тік қуыстарда, ортасында бұрышты шыңы бар дизайнмен орналастырылды. Деканың құлыптағыш панелінде тік қабырғалы артқы сәндік панель пайда болды. Cadillac логотипі радиатор торының төменгі сол жағында да пайда болды. Жаңа стандартты жабдыққа сыртқы қашықтан басқару, артқа қарау айнасы, жылытқыш, мұздатқыш және алдыңғы бұрылыс шамдары кірді. 1963 жылғы сыртқы өзгерістер көлікке батыл және бұрышты көрініс берді. Капоттар мен деканың қақпақтары жаңаша жасалды. Алдыңғы крылалар 1962 жылғыға қарағанда алға қарай көбірек шығып тұрды, ал артқы қанаттар төмендеу профильді қамтамасыз ету үшін біршама қысқартылды. Алдыңғы екі жылғы дене жағындағы мүсіндер толығымен жойылды. Біршама V пішіндес радиатор торы биік болды және енді екі фараның астындағы сыртқы кеңейтулерді қамтыды. Бұл кеңейтулерге кішігірім дөңгелек алдыңғы тұрақ шамдары орнатылды. Cadillac-тің ең ұзын, тоғыз орындық автомобильдері желідегі төрт есікті седанның жалғыз тіректі түрі болды. Стандартты жабдықтардың негізгі бөлігі өзгеріссіз қалды. Оған қарапайым, бірақ әдемі дизайнмен жасалған толық ұзындықтағы төменгі белдік қалыптамасы кірді. Алып тасталатын шатырлар мен алға қарай иілген "ит аяғы" тіректері бар желдеткіштер осы серияда ғана 1961 жылдан бері қолданылып келеді. 1963 жылы қозғалтқыш толығымен жаңаланды, бірақ оның көлемі мен қуаты бұрынғыдай қалды. 1964 жылы тағы бір стильді жаңарту қажет болды, бірақ бұл өзгеріс шамалы болды. Алдыңғы жағында V пішінді тор пайда болды, ол тік және көлденең жазықтықта V пішінін құрайды. Басты көлденең тордың сызығы енді автомобильдің бүйіріне дейін созылды. Сыртқы тордың кеңейтілген панельдеріне тұрақ және бұрылыс шамдары орнатылды. Бұл Cadillac қанаттарының дәстүрін жалғастыратын жаңа, жақсы пішінделген дизайнмен 17-ші жыл қатарынан болды. Жабдықтардың көп бөлігі 1963 жылғыдай болды. Comfort Control – аспаптар панеліндегі термостатпен басқарылатын толық автоматты жылыту және кондиционерлеу жүйесі, бұл индустриядағы алғашқы жаңалық болды. 1964 жылы қозғалтқыш V8 OHV-ге дейін жетілдірілді, нәтижесінде 340 ат күші (254 кВт) қуаты алынды. 1965 жылы Cadillac-тің ең ұзын, ең ауыр, ең сәнді және ең қымбат моделі басқа модельдерге қарағанда дәстүрлі жабдықталған болды. Мысалы, жаңа периметрлік рама қолданылмады, сондай-ақ жақсартылған автоматты беріліс те қолданылмады. Сонымен қатар, автоматты деңгейді бақылау жүйесі де болмады. Тіпті жыл сайынғы стильді жаңарту да дәстүрге адал бұл сәнді көліктерге әсер етпеді. Олар Эльдорадодағы барлық электр басқару элементтерімен, сондай-ақ сыпайылық шамдарымен, карта шамдарымен және стандартты жабдықтар тізімімен бірге келді. Коммерциялық шасси сатылымы 30 бірлікке өсті, лимузиндердің жеткізілімі аздап төмендеді, ал тоғыз орындық седанның танымалдылығы айтарлықтай төмендеді.

Cadillac was restyled and re engineered for 1961. The new grille slanted back towards both the bumper and the hood lip, along the horizontal plane, and sat between dual headlamps. While the rest of the model line gained new rearward slanting A pillars and a less severely wrapped windshield the Series 75 continued with the greenhouse design introduced in 1959. New standard equipment included a remote control trunk lock. A mild face lift characterized Cadillac styling trends for 1962. A flatter grille with a thicker horizontal center bar and more delicate cross hatched insert appeared. Ribbed chrome trim panel, seen ahead of the front wheel housings in 1961, were now replaced with cornering lamps and front fender model and series identification badges were eliminated. More massive front bumper end pieces appeared and housed rectangular parking lamps. At the rear tail lamps were now housed in vertical nacelles designed with an angled peak at the center. A vertically ribbed rear beauty panel appeared on the deck lid latch panel. Cadillac script also appeared on the lower left side of the radiator grille. New standard equipment included remote control outside rearview mirror, heater and defroster and front cornering lamps. Exterior changes for 1963 imparted a bolder and more angular look. Hoods and deck lids were redesigned. The front fenders projected further forward than in 1962 while the tailfins were trimmed down somewhat to provide a lower profile. The body side sculpturing from the previous two years was entirely eliminated. The slightly V shaped radiator grille was taller and now incorporated outer extensions that swept below the flush fender dual headlamps. Smaller circular front parking lamps were mounted in those extensions. Cadillac's extra long nine passenger cars were the only pillared four door sedans in the line. Standard equipment again essentially remained unchanged. Trimmings included a full length lower beltline molding of a simple yet elegant design. Convertible top like rooflines and windshields with forward "dog leg" pillars were 1961 carryovers seen exclusively on this series. The engine was entirely changed for 1963, though the displacement and output remained the same. It was time for another facelift in 1964 and really a minor one. New up front was a bi angular grille that formed a V shape along both its vertical and horizontal planes. The main horizontal grille bar was now carried around the body sides. Outer grille extension panels again housed the parking and cornering lamps. It was the 17th consecutive year for the Cadillac tailfins with a new fine blade design carrying on the tradition. Equipment features were same as in 1963 for the most part. Comfort Control, a completely automatic heating and air conditioning system controlled by a dial thermostat on the instrument panel, was introduced as an industry first. The engine was bumped to OHV V8 for 1964. 340 hp (254 kW) was the result. Cadillac's longest, heaviest, richest, and highest priced model was again more conventionally engineered than the other lines in 1965. For example, the new perimeter frame was not in use and neither was the improved automatic transmission. In addition automatic level control was not featured. Even the annual styling face lift did not affect these tradition bound luxury cars. They came with all power controls found in Eldorados and added courtesy and map lights and the standard equipment list. Sales of the commercial chassis earned an increase of 30 units, while limousine deliveries tapered slightly downward and the popularity of the nine passenger sedan saw a considerable decline.

1966-1970 жылдар

Кәдімгідей, 1966 жылы Fleetwood сыртқы және ішкі безендірулері 75-серияны жаңартты. 1961 жылдан бергі алғашқы ірі өзгерісте толық периметрлік рама болды. Жаңа сыртқы көрініс үлкен седан мен лимузиннің дизайнын заманауи деңгейге көтерді, басқа Cadillac модельдерімен үйлесімді болды. Бұл, әсіресе, стандартты модельдердің сатылымын арттырды, бірақ коммерциялық шассиге әсер етпеді. 1967 жылы Cadillac-тегі жаңалық – қайта жасалған бүйірлік панель контуры, ол көлікке ұзындық және айқын пішін берді. Техникалық жақсартуларға жаңартылған клапан механизмі, жаңа карбюратор, Mylar басылған схемасы бар приборлық панель, қайта баптаудан өткен шанақ тіректері және тыныш жұмыс істеуі үшін жаңа муфтасы бар қозғалтқыш желдеткіші кірді. Радиатор торының бұрыштардағы әшекейі, сондай-ақ бампердің үстінен және төменгі бөлігінен көрінетін торлы өрнек, 1954–1956 жылғы модельдерде қолданылған V пішінді дизайнды еске түсірді. Жаңа тордың алға қарай бұрышы және тік элементтерін ерекшелейтін жапырақшалары болды. Сыртқы шеттерінде тікбұрышты тұрақ шамдары орналасқан. Артқы бөліктің стилі металлдан бөлінген артқы шамдармен және боялған төменгі бампер бөлімімен жаңартылды. Биылғы жаңа стиль 75-серияда ерекше көзге түсті, ол өте ұзын артқы крылоларымен және кеңейтілген, биік шатыры бар "жасыл үйімен" ерекшеленді. Fleetwood гүлдестесі мен гербі капот пен багаж бөлімін әшекейледі, ал палубаның оң жағында Fleetwood әріптері орналасқан. Көлденең қабырғалардың бойымен созылған қарапайым қабырға қорғағыштары көлікке сәндік сыртқы түрін берді. Стандартты жабдыққа автоматты деңгейді басқару, кондиционер, кілемшеленген аяқ тірегі және 8.20 x 15 төрт қабатты 8PR қара қабырғалы шиналар кірді. 1968 жылғы модельдегі стиль мен инженерия негізгі өзгерістерсіз сақталды, бірақ бірнеше жақсартулар енгізілді. Жаңа тордың сыртқы бөлігі ұсақ тормен және төменгі бөлігімен жабдықталды, бұл тікбұрышты тұрақ шамдарын бұрынғыдан сәл жоғары орналастырды. Артқы бөліктің стилі де шамалы өзгертілді. Ең айқын өзгеріс – ұзартылған капот, онда жаңартылған желдеткіштер орналасқан. Палубаның қақпағы да көбірек иілді. Стандартты V8 қозғалтқышының көлемі ұлғайтылды, ол американдық қозғалтқыштардың арасында ең үлкен қуатты (375 а.к. / 280 кВт) және айналымдық моментті қамтамасыз етті. 20 сыртқы түстің 14-і жаңа болды. Тағы да қарапайым, ұзын қабырға қорғағыштары, шатырға енгізілген есіктер, Fleetwood гүлдестесі мен эмблемалары бар тоғыз орынды модельдер Cadillac өндірісіндегі ең ұзын дөңгелек аралығына ие болды, сондай-ақ қуатты алдыңғы желдеткіштер, автоматты деңгейді басқару, оң жақта қолмен басқарылатын сыртқы айналар, 8.20 x 15 8PR қара қабырғалы шиналар және автоматты климаттық бақылау жүйесі стандартты жабдыққа кірді. Көлемі мен сипаты көбінесе өзгермеген 1969 жылғы Cadillac қайта жасалды. Артқы бөліктер ұзартылып, көлікке ұзындық сыртқы түрін берді. Жаңа торда екі көлденең фара, тордың сыртқы төмендетілген бөліктерінде орналасқан. Капот тағы да ұзартылды, бұл көлікке қосымша ұзындық сезімін берді. Ұзартылған корпус және безендіру; Fleetwood эмблемалары мен әшекейлері; биік шатырға енгізілген есіктер және жалпы жоғары сапалы безендіру Cadillac-тің ең сәнді моделін анықтады. Стандартты жабдыққа автоматты деңгейді басқару, автоматты климаттық бақылау, артқы терезенің буындыруы, төрт артқы күл салғыштары және 8.20 x 15 төрт қабатты қара қабырғалы шиналар кірді. 1970 жылғы Cadillac-тың рестайлингі салыстырмалы түрде шағын болды. Бетін жаңарту үшін 13 тік жапырақшасы бар жаңа тор орнатылды. Жарқыраған металл фаралар айналасы дене түсімен шектелді, бұл көлікке жаңаша көрініс берді. Тар тік артқы шамдар қайтадан пайда болды, бірақ енді бампердің астында төмен қарай бағытталған V пішінді линзалары болған жоқ. Дөңгелек дискілері мен қанатты гербтері бар крыло ұштары жаңа болды. Үлкен Cadillac седаны мен лимузинінде автоматты деңгейді басқару, артқы терезенің буындыруы, төрт артқы күл салғыштары және оң жақта қолмен басқарылатын сыртқы айна бар арнайы жабдықтар орнатылды. Алдыңғы және артқы бөліктерге жеке климаттық бақылау жүйелері берілді. Fleetwood гүлдестелері седан мен лимузиндегі артқы крылолардың шетінде, белбеудің үстінде орналасқан. Әдеттегідей, лимузиндегі есіктер шатырға енгізілді, ал ішкі бөлігінде реттелетін шыны бөлімі бар тұрақты жүргізушінің бөлімі болды. Алдыңғы бөлік шынайы былғарымен, ал артқы бөлік бес түрлі комбинацияда безендірілді. Олардың үшi – стандартты Divan матасы, ал ең қымбат нұсқалар Decardo матасы немесе былғарымен біріктірілген Dumbarton матасы болды.

As usual Fleetwood exterior trim and interior appointments enriched the Series 75 in 1966. The first major redesign since 1961 featured a full perimeter frame. The new look brought the appearance of the big sedan and limousine up to date so that it matched the visual impression of other Cadillac lines. A big jump in sales for both regular production models, but not the commercial chassis, was the result. New at Cadillac for 1967 was a redesigned side panel contour that created a longer look and more sculptured appearance. Technical improvements included a revised engine valve train, different carburetor, Mylar printed circuit instrument panel, re tuned body mounts and a new engine fan with clutch for quieter operation. A squarer cornered radiator grille insert had a cross hatch pattern that appeared both above the bumper and through a lowered center section of it, with a V shaped appearance last used in 1954–1956 models. The new grille had a forward angle and blades that seemed to emphasize its vertical members. Rectangular parking lamps were housed in the outer ends. Rear end styling revisions were highlighted by metal divided taillamps and a painted lower bumper section. This year's new styling was particularly beautifully rendered on the Series 75 which had extra long rear fenders and an extended "greenhouse" with a formal high headroom look. Fleetwood wreath and crest emblems decorated the hood and the trunk, with Fleetwood block letters at the right side of the deck lid. A simple horizontal body rub molding running the length of the elongated sides added to the elegance. Standard equipment now included automatic level control; air conditioning; carpeted fold down foot rests and 8.20 x 15 four ply 8PR blackwall tires. The same basic styling and engineering continued into the 1968 model year, with a number of refinements. A new grille had an insert with finer mesh and step down outer section, which held the rectangular parking lights just a little higher than before. Rear end styling was modestly altered. An obvious change was a longer hood, which incorporated recessed windshield wipers. The deck lid also had more of a rake. The standard V8 was enlarged, with the greatest displacement and torque of any American engine, putting out 375 hp (280 kW). Of the 20 exterior paint color combinations 14 were totally new. Again marked by simple extra long body rub moldings, a formal high headroom look with doors cut into the roof and Fleetwood type wreath and crest emblems, the nine passenger models had the longest Cadillac production wheelbase, as well as power front ventiplanes, automatic level control, right hand manually operated outside rearview mirrors, 8.20 x 15 8PR blackwall tires and automatic climate control air conditioning as standard equipment. Although its overall size and character was largely unchanged, the 1969 Cadillac was restyled. Rear quarters were extended to give the car a longer look. There was an all new grille with dual horizontal headlamps positioned in the outboard step down areas of the grille. The hood was again extended, a total of to add the impression of extra length. Stretched body and trim; Fleetwood emblems and embellishments; doors cut into a formal, high headroom roof, and generally higher appointment and trim levels continued to mark Cadillac's most luxurious line. Standard equipment included automatic level control, automatic climate control, rear window defogger, four rear ashtrays and 8.20 x 15 four ply blackwall tires. A relatively minor restyling marked 1970 Cadillacs. A face lift included a new grille with 13 vertical blades set against a delicately cross hatched rectangular opening. The bright metal headlamp surrounds were bordered with body color to give a more refined look. Narrow vertical taillights were seen again, but no longer had smaller V chaped bottom lenses pointing downward below the bumper. Wheel discs and winged crest fender tip emblems were new. Special equipment found on the big Cadillac sedan and limousine included automatic level control; rear window defogger; four rear ashtrays and manual right hand outside rearview mirror. Separate climate control systems were provided for front and rear compartments. Fleetwood wreath crests appeared at the extreme edge of the rear fenders, above the belt molding, on both the sedan and the limousine. As usual, the doors on the limousine cut into the roof and a fixed driver's partition with adjustable glass compartment divider was inside. The front compartment was trimmed in genuine leather, the rear in one of five combinations. Three of these were the more standard Divan cloth trim, while Decardo cloth or Dumbarton cloth with leather were the richest selections available.

1971-1976 жылдар

GM-нің барлық толық өлшемді модельдері сияқты, 75-серия 1971 жылға қайта жаңартылды. Жаңа GM толық өлшемді кузовтары 64.3 дюйм алдыңғы иық кеңістігі (Cadillac-та 62.1 дюйм) және 63.4 дюйм артқы иық кеңістігі (Cadillac-та 64.0 дюйм) арқасында ішкі кеңдік бойынша рекорд орнатты, бұл көрсеткіш 1990-шы жылдардың басында және ортасында шыққан GM артқы жетектегі толық өлшемді модельдеріне дейін ешбір автомобильде қайталанбады. Жұп-жұптан орналасқан, шаршы пішіндес фаралар бір-бірінен кеңірек орналастырылды. V пішіндес радиатор торы жұмыртқа жәшігі сияқты безендірілген және тік нөмірлік тақтаны қоршаған үлкен тік қорғағыштармен қорғалған. Кең капоттың бойында желдің бағытын өзгертетін элементтер, ортасындағы айқын жал және жасырылған жел әйнегі сүрткіштері орналасқан. Әр алдыңғы крылдің үстінде жаңа көрсеткіш шамдары пайда болды. Алдыңғы дөңгелектің артында орналасқан көлденең белдік сызығы, кузовдағы эллипстік иілімге дейін созылып, хромдалған жолақтың үстінде және астында жұқа тікбұрышты бүйірлік маркерлер орналастырылған. Артқы дөңгелек аркалары қайтадан крылшалармен жабылды. Артқы крылдердің соңында хромдалған ұзын тік артқы шамдар орналасқан. Терең ойыс нөмірлік тақтаның екі жағында ұзын көлденең резервтік шамдар бамперге орнатылған. Стандартты жабдыққа автоматты деңгейді басқару, автоматты климатты бақылау, артқы терезенің буындыруы, төрт артқы күлтұмар және оң қолмен басқарылатын сыртқы артқы айна кірді. Қолмен орнатылған, төселген винил төбе қол жетімді болды. Арқадағы төбені үшбұрышты "коуч" терезелері немесе винилмен қапталған "жабық төртінші" көрінісі сияқты бірнеше әртүрлі тәсілдермен безендіруге болады. Әшекейлеуге дәстүрлі Fleetwood лавр гүлшоғыры мен жазулары кірді. Жоғарғы жақтағы тақталар, панельдер немесе кеңейтімдер қолданылмады. Әрине, лимузиннің шатырынан ойылып жасалған есіктері, арнайы төсемдері және жүргізушінің бөлімі мен реттелетін бөлімі бар еді. 1972 жылы қарапайым алдыңғы жағына жасалған өзгерістер горизонталь радиатор торының бөренелеріне көбірек назар аударды. Тұрақ шамдары бамперден төртбұрышты, бейімделген фаралардың арасына көшірілді, олар енді бір-бірінен кеңірек орналастырылды. Стандартты жабдыққа автоматты деңгейді басқару, кілемдік аяқ тіреуіштер, тұрақты қатынастағы күштік руль, қашықтан басқару оң жақ сыртқы артқы айна, артқы терезенің буындыруы және автоматты климатты бақылау кірді. Седанға жиналатын қосымша орындықтар да кірді. Лимузиннің есіктері шатырдан кесіліп, дәстүрлі бөлігіш пен шыны бөлімі бар еді. Бұл модельдерді зауытта жасалған жартылай арнайы типтегі көліктерге айналдыратын бірнеше қосымша шатыр безендірулері болды. 1973 жылы GM-нің барлық көліктерінде жаңа энергия сіңіретін бамперлер пайда болды және ол 75-серияға стильдік жетілдірулер әкелді. Радиатор торы кеңейтілді және күрделі жұмыртқа жәшігі сияқты дизайнға ие болды. Үлкен тік төртбұрыштар кең арақашықтықты фаралардың арасында тұрақ шамдарын орналастырды, олардың белбеулері шаршы болғанмен, линзалары дөңгелек болды. Бамперлер алдыңғы жағы арқылы жүреді және екі жағына оралады. Тік қорғағыштар радиатор торының сыртындағы нүктеде бір-бірінен әлдеқайда алыс орналастырылды. Артқы жағында дөңгелектің жоғарғы бөлігі тегіс, ал оның ішінде нөмірлік тақтаны бұрышты орналастыруға арналған ойыс бар. Шекаралық контурлы қалыптар тік "V" пішіндес артқы дене жақтарындағы крылдер жиегінің пішініне параллель. Бірден тікбұрышты көлденең артқы жақтаушы шамдар жіңішке белдік сызығының артқы ұшынан жоғары және төмен орналастырылды. Cadillac жазуы дөңгелектің артындағы белбеудің астында алдыңғы крылдің жағында көрінді. Ұзын дөңгелек аралығы, қымбат 75-серия автомобильдері дөңгелек бұрыштардағы жақтағы терезелері мен артқы төбесінің бағаналарына кесілген үлкен "коуч" терезелері бар орасан үлкен автомобильдер болды. 75-серияның денесі жіңішке көлденең қалыппен жабдықталған, алдыңғы крылдегі атау тақталары, артқы жағына созылған толық ұзындықтағы дене астындағы жақтаулар және Fleetwood стиліндегі лавр гүлшоғырымен әшекейленген. Стандартты жабдыққа кілемдік аяқ тіреуіштер, тұрақты қатынастағы күштік руль, артқы орындықтың терезелерін дефолктандыру, автоматты климатты бақылау және қашықтан басқару арқылы басқарылатын сыртқы артқы айналар кірді. Бампердің соққыға қарсы жолақтары да стандартты болып саналды. 1974 жылы кең жұмыртқа жәшігі сияқты радиатор торы қолданылды. Екі дөңгелек жарық шамдары бір-біріне жақын орналасқан төртбұрышты белбеулермен орнатылған. Алдыңғы жақта екі қабатты паркинг шамдары орналасқан. Қысқа тік радиатор торының қорғағыштары бұрынғыдай бірдей орналасады. Артқы крылдер эллипстік иілімсіз тегіс болды. Белдік сызығының жұқа қалыбы бірнеше сантиметрге төмен орналастырылды. Артқы жағында тік бамперлердің ұштарында жақтағы жарық белгілері орнатылған. Жаңа көлденең артқы шамдар багаж бөлімінің қақпағының астына орналастырылды. Екі бампер, әсіресе артқы бампер, кузовдан көбірек шығып тұрды. Ішінде жаңа қисық "ғарыш заманы" приборлық панелі жаңа кварцты басқарылатын цифрлық сағатты орналастырды. Стандартты жабдыққа автоматты деңгейді басқару, кілемдік аяқ тіреуіштер, тұрақты қатынастағы күштік руль, артқы орындықтың терезелерін дефолктандыру, автоматты климатты бақылау, тіркеме жиынтығы және қашықтан басқару арқылы басқарылатын оң жақ сыртқы артқы айна кірді. Қара бүйірлік қабырғалары бар L78 15/D шиналары стандартты болды. 75-серияда жаңа сұр және ақ бампердің соққыға қарсы жолақтары да болды. "Серия" жазуы дөңгелектің артындағы крылдерде және артқы төбе бағанасындағы "коуч" терезелерінде пайда болды. Twilight Sentinel енді барлық 75 модельдерінде стандартты бағамен ұсынылды. 1975 жылғы стильдік өзгерістер екі тікбұрышты фараны, тікбұрышты бұрылыс шамдарымен қабаттастырылған және жаңа, шаршыланған алдыңғы крылдерге оралған. Жаңа кесілген радиатор торы да пайда болды, ал оның үстінде Cadillac жазуы бар. Ұзын дөңгелек аралығы бар екі 75-серия модельдері екі жеке климатты бақылау жүйесімен, автоматты деңгейлеулі ауа серіппелерімен, жиналатын орындықтармен, артқы терезенің буындыруымен, тіркеме жабдықтарымен және қашықтан басқару арқылы басқарылатын оң жақ сыртқы артқы айналармен жабдықталған. Лимузинде шафёрдың алдыңғы бөлімінде былғарыдан жасалған төсем және шыны бөлігіш терезе болды. Жазу идентификациялық тақталары дөңгелектің артындағы крылдерде орналастырылды, ал Fleetwood әшекейлеуі көрінді. Жаңа үшбұрышты артқы төртінші терезе, бұрынғыдан әлдеқайда жіңішке дизайнға ие болды. 1976 жылы радиатор торы жаңа, әлдеқайда жіңішке кесілген нұсқаны алды. Бұрылыс шамдары жаңа көлденең хромды әшекейлеу алды, ал артқы шамдар жаңа хром сияқты әшекейлеу алды. Жаңа 'Fleetwood' тақталары, блок әріптерімен, алдыңғы крылдердегі және багаж бөлімінің қақпағындағы 'Fleetwood' жазуын алмастырды. Қосымша ұстау үшін шектеулі сырғу дифференциалы қосылды. Қосымша жарықтандырылатын кіру және ұрлыққа қарсы жүйе қол жетімді болды. Жаңа Delco Freedom аккумуляторына су құю қажет болмады. Жаңа турбиналық қанатты және сымды дөңгелек қақпақтары ұсынылды. Жаңа опция беріліс рычагы "Жүргізу" күйіне ауысқанда есіктерді құлыптайтын. Cadillac Track Master жүйесін де ұсынды, бұл компьютерлік сырғуды болдырмау жүйесі, төтенше жағдайда тоқтау қашықтығын қысқарту үшін артқы тежегіштерді автоматты түрде соқтырады. Жаңа опцияларға AM/FM стерео радиосындағы погодалық лентаның батырмасы кірді. 15 стандартты және 6 қосымша Firemist түсінің 13-і осы жылы жаңа болды. 75-серия лимузин ретінде ғана құрылған және жасалған американдық автомобиль болып қала берді. Үлкен 75 модельдері екі жеке климатты бақылау жүйесімен жабдықталған. Ішкі безендіруге қара немесе қою көк түсті Medici ұсақ барқыты немесе ақ сұр түсті Magnan Knit кірді. Толық ені бойынша жиналатын орындықтар үш қосымша жолаушыны сыйдыра алады. Жолаушылар терезелерді көтеру/төмендету, шамдарды қосу, радионы басқару немесе (лимузиндерде) орталық бөлігішті көтеру/төмендету үшін басқару тақтасын пайдалана алады. Артқы есіктердің артында үлкен бекітілген төртінші терезелер болды. OHV V8 қозғалтқышында қосымша электронды отын инъекциясы қол жетімді болды. Қосымша опция ретінде кесілген битумды винил төбе қол жетімді болды. 75-серия жаңа графитпен өңделген артқы тежегіш қаптамаларымен, күшейтілген астар және Hydro Boost күштік тежегіш күшейткішімен де жабдықталған. Олар сондай-ақ әдеттегі екі емес, төрт күлтұмармен мақтанды. 1974 жылы кең жұмыртқа жәшігі сияқты радиатор торы қолданылды. Екі дөңгелек жарық шамдары төртбұрышты белбеулерде бір-біріне жақын орналастырылды. Алдыңғы жақта екі қабатты паркинг шамдары орналасқан. Қысқа тік радиатор торының қорғағыштары бұрынғыдай бірдей орналасады. Артқы крылдер эллипстік иілімсіз тегіс болды. Белдік сызығының жұқа қалыбы бірнеше сантиметрге төмен орналастырылды. Артқы жағында тік бамперлердің ұштарында жақтағы жарық белгілері орнатылған. Жаңа көлденең артқы шамдар багаж бөлімінің қақпағының астына орналастырылды. Екі бампер, әсіресе артқы бампер, кузовтан көбірек шығып тұрды. Ішінде жаңа қисық "ғарыш заманы" приборлық панелі жаңа кварцты басқарылатын цифрлық сағатты орналастырды. Стандартты жабдыққа автоматты деңгейді басқару, кілемдік аяқ тіреуіштер, тұрақты қатынастағы күштік руль, артқы орындықтың терезелерін дефолктандыру, автоматты климатты бақылау, тіркеме жиынтығы және қашықтан басқару арқылы басқарылатын оң жақ сыртқы артқы айна кірді. Қара бүйірлік қабырғалары бар L78 15/D шиналары стандартты болды. 75-серияда жаңа сұр және ақ бампердің соққыға қарсы жолақтары да болды. "Серия" жазуы дөңгелектің артындағы крылдерде және артқы төбе бағанасындағы "коуч" терезелерінде пайда болды. Twilight Sentinel енді барлық 75 модельдерінде стандартты бағамен ұсынылды. 1975 жылғы стильдік өзгерістер екі тікбұрышты фараны, тікбұрышты бұрылыс шамдарымен қабаттастырылған және жаңа, шаршыланған алдыңғы крылдерге оралған. Жаңа кесілген радиатор торы да пайда болды, ал оның үстінде Cadillac жазуы бар. Ұзын дөңгелек аралығы бар екі 75-серия модельдері екі жеке климатты бақылау жүйесімен, автоматты деңгейлеулі ауа серіппелерімен, жиналатын орындықтармен, артқы терезенің буындыруымен, тіркеме жабдықтарымен және қашықтан басқару арқылы басқарылатын оң жақ сыртқы артқы айналармен жабдықталған. Лимузинде шафёрдың алдыңғы бөлімінде былғарыдан жасалған төсем және шыны бөлігіш терезе болды. Жазу идентификациялық тақталары дөңгелектің артындағы крылдерде орналастырылды, ал Fleetwood әшекейлеуі көрінді. Жаңа үшбұрышты артқы төртінші терезе, бұрынғыдан әлдеқайда жіңішке дизайнға ие болды. 1976 жылы радиатор торы жаңа, әлдеқайда жіңішке кесілген нұсқаны алды. Бұрылыс шамдары жаңа көлденең хромды әшекейлеу алды, ал артқы шамдар жаңа хром сияқты әшекейлеу алды. Жаңа 'Fleetwood' тақталары, блок әріптерімен, алдыңғы крылдердегі және багаж бөлімінің қақпағындағы 'Fleetwood' жазуын алмастырды. Қосымша ұстау үшін шектеулі сырғу дифференциалы қосылды. Қосымша жарықтандырылатын кіру және ұрлыққа қарсы жүйе қол жетімді болды. Жаңа Delco Freedom аккумуляторына су құю қажет болмады. Жаңа турбиналық қанатты және сымды дөңгелек қақпақтары ұсынылды. Жаңа опция беріліс рычагы "Жүргізу" күйіне ауысқанда есіктерді құлыптайтын. Cadillac Track Master жүйесін де ұсынды, бұл компьютерлік сырғуды болдырмау жүйесі, төтенше жағдайда тоқтау қашықтығын қысқарту үшін артқы тежегіштерді автоматты түрде соқтырады. Жаңа опцияларға AM/FM стерео радиосындағы погодалық лентаның батырмасы кірді. 15 стандартты және 6 қосымша Firemist түсінің 13-і осы жылы жаңа болды. 75-серия лимузин ретінде ғана құрылған және жасалған американдық автомобиль болып қала берді. Үлкен 75 модельдері екі жеке климатты бақылау жүйесімен жабдықталған. Ішкі безендіруге қара немесе қою көк түсті Medici ұсақ барқыты немесе ақ сұр түсті Magnan Knit кірді. Толық ені бойынша жиналатын орындықтар үш қосымша жолаушыны сыйдыра алады. Жолаушылар терезелерді көтеру/төмендету, шамдарды қосу, радионы басқару немесе (лимузиндерде) орталық бөлігішті көтеру/төмендету үшін басқару тақтасын пайдалана алады. Артқы есіктердің артында үлкен бекітілген төртінші терезелер болды. OHV V8 қозғалтқышында қосымша электронды отын инъекциясы қол жетімді болды. Қосымша опция ретінде кесілген битумды винил төбе қол жетімді болды. 75-серия жаңа графитпен өңделген артқы тежегіш қаптамаларымен, күшейтілген астар және Hydro Boost күштік тежегіш күшейткішімен де жабдықталған. Олар сондай-ақ әдеттегі екі емес, төрт күлтұмармен мақтанды.

As with all GM full size lines, the Series 75 was redesigned for 1971. The new GM full size bodies, at 64.3 inches front shoulder room (62.1 inches on Cadillac) and 63.4 inches rear shoulder room (64.0 inches on Cadillac) set a record for interior width that would not be matched by any car until the full size GM rear wheel drive models of the early to mid 1990s. Pairs of individually housed squarish headlamps were set wider apart. The V shaped grille had an egg crate style insert and was protected by massive vertical guards framing a rectangular license plate indentation. A wide hood with full length wind splints, a prominent center crease and hidden windshield wipers was seen. A Cadillac wreath and crest decorated the nose and new indicator lamps appeared atop each front fender. A horizontal belt line molding ran from behind the front wheel housing, almost to the rear stopping where an elliptical bulge in the body came to a point and where thin rectangular side markers were placed above and below the chrome strip. The rear wheel openings were again covered with fender skirts. Long vertical taillights in chrome bezels were located at the end of the rear fenders Long horizontal back up lamps were set in the bumper, on either side of a deeply recessed license plate housing. Standard equipment included automatic level control; automatic climate control; rear window defogger; four rear ashtrays and manual right hand outside rear view mirror. A hand fitted padded vinyl roof was available. The rear roof could be custom finished in several different ways including triangular "coach" windows or vinyl covered "blind quarter" looks. Ornamentation included the traditional Fleetwood laurel wreath crests and lettering. No rocker sill strips, panels or extension moldings were used. And, of course, the limousine had doors cut into the roof, special upholstery appointment and a driver's partition with adjustable division window. In 1972, a modest frontal revision placed more emphasis on horizontal grille blades. The parking lamps were moved from the bumper to between the square beveled headlamps, which were now set wider apart. Standard equipment included automatic level control; carpeted foot rests; fixed ratio power steering; remote control right hand side outside rearview mirror; rear window defogger and automatic climate control. The sedan included folding auxiliary seats. The limousine had the doors cut into the roof and had the traditional partition and glass divider. Trim included bright body underscores with rear extensions; horizontal thin belt moldings; Fleetwood front fender lettering and laurel wreath badges for the hood and deck lid. Several optional roof treatments were available making these models true factory built semi custom type vehicles. New energy absorbing bumpers were seen on all GM cars in 1973 and it brought styling refinements to Series 75. Grilles were widened and had an intricate eggcrate design. Larger vertical rectangles housed the parking lamps between wide spaced headlamps which had square bezels but round lenses. Bumpers ran fully across the front and wrapped around each end. Vertical guards were spaced much further apart at a point outboard of the grille. The rear end had a bumper with a flatter upper section housing an angled license plate recess. Border outline moldings vertically "veed" paralleled the fender edge shape at the rear bodysides. Single horizontally mounted rectangular rear side marker lamps were placed over and under the rear tip of the thin beltline trim. Cadillac script was seen on the front fender sides below the belt molding behind the wheel opening. The long wheelbase, expensive Series 75's were immense automobiles with rounded corner side window treatments and rather large "coach windows" cut into the rear roof pillars. The Series 75 had a thin horizontal bodyside molding; front fender nameplates; full length body underscores with rear extensions and Fleetwood style wreath badge ornamentation. Standard equipment included carpeted foot rests; fixed ratio power steering; rear seat window defogger; automatic climate control and right outside rearview mirrors operated by remote control. Bumper impact strips were also standard. In 1974, a wide eggcrate grille was used. Dual round headlamps were mounted close together in square bezels. Further outboard were double deck wraparound parking lamps. Shorter vertical grille guards appeared in about the same position as before. Rear fender sides were flatter without the elliptical bulge. The thin beltline molding was positioned lower by several inches. The rear end had vertical bumper ends with the sidemarker lights built in. New horizontal taillamps were placed beneath the trunk lid. Both bumpers, especially the rear, protruded further from the body. Inside, a new curved "space age" instrument panel housed a new quartz controlled digital clock. Standard equipment included automatic level control; carpeted footrests; fixed ratio power steering; rear seat window defogger; automatic climate control; trailering package and remote control right hand outside rearview mirror. Black sidewallL78 15/D tires were standard. Also found on the Series 75 new gray and white bumper impact strips. Series script appeared on the front fenders, behind the wheel housings, and "coach" windows appeared at the rear roof pillar. Twilight Sentinel was now featured on all 75s at regular prices. Styling changes for 1975 brought dual rectangular headlamps flanked by rectangular cornering lights wrapped around new, squared off front fenders. A new cross hatched grille also appeared, with Cadillac script on the header. Both long wheelbase Series 75 came with two separate climate control systems; automatic leveling air shocks; folding jump seats; rear window defogger; trailering equipment and remote control right hand outside rearview mirrors. The limousine had a leather front chauffeur's compartment and glass partition window. Script identification nameplates were worn on the front fenders, behind the wheel opening. Fleetwood decorative trim was seen. New triangular rear quarter window, of much slimmer design than before, were seen. In 1976, the grille saw a new finer crosshatching pattern. Cornering lamps got new horizontal chrome trim while taillamps gained new chrome like trim. New 'Fleetwood' nameplates with block lettering replaced the 'Fleetwood' script on the front fenders and trunk lid. A Controlled (limited slip) Differential was included for extra traction. An optional illuminated entry and theft deterrence system was optional. A new Delco Freedom battery never needed water. New turbine vaned and wire wheel covers were offered. A new option locked the doors when the transmission lever was shifted to "Drive". Cadillac also offered Track Master, a computerized skid prevention system that automatically pumped the back brakes in an emergency situation to shorten stopping distance. New options included a push button Weather Band built into the AM/FM stereo signal seeking radio. Of the 15 standard and six optional Firemist body colors, 13 were new this year. The Series 75 remained the only American built vehicle that was designed and built strictly as a limousine. Big 75's had two separate automatic climate control systems. Interior choices were Medici crushed velour fabric in black or dark blue, or Magnan Knit in light gray. Full width folding seats held three extra passengers. Passengers could use the control panel to raise/lower windows, turn on reading lamps, operate radio, or (in limousines) raise/lower the central partition. There were large fixed quarter windows behind the rear doors. Electronic fuel injection was optional on the OHV V8. A cross grain padded vinyl roof was optional. Series 75 also had new graphite treated rear brake linings, reinforced shoes, and Hydro Boost power brake booster. They also boasted four cigarette lighters rather than the usual two.

1977-1984 Fleetwood Limousine компаниясы

1977 жылы General Motors АҚШ Федералдық CAFE стандарттарына жауап ретінде толық өлшемді автомобильдерін айтарлықтай кішірейтті. Cadillac 1977 жылы 75-сериялық атауын жойды. 1977 жылғы Cadillac Fleetwood Limousine 144,5 дюймдік (367 см) доңғалақ базасымен және 425 куб дюймдік (7,0 л) V8 қозғалтқышымен жабдықталды. Бұл қозғалтқыш, негізінен, алдыңғы жылдардағы 472/500 (7,7/8,2 л) V8 қозғалтқыштарының кішірейтілген нұсқасы болды. 1976 жылғы Cadillac Fleetwood 75-пен салыстырғанда, Cadillac Fleetwood Limousine-нің доңғалақ базасы 7,0 дюймге (17,8 см) қысқа, ал салмағы шамамен 900 фунтқа (340 кг) жеңіл болды. Пассажирлер есіктерді құлыптауға/ашуға, электр терезелерді басқаруға, климат-бақылау жүйесін және стереожүйені басқаруға мүмкіндік беретін артқы басқару панельдері болды. Сонымен қатар, артқы панельдердегі түймелер арқылы артқы орындықтардағы жолаушылар артқы есіктерді электрлік түрде аша алатын болды. Алғашқыда тек стандартты сегіз орындық лимузин қол жетімді болды, бірақ модель жылының соңында алдыңғы және артқы бөлімдері арасында сырғымалы шынымен бөлінген жеті орындық формальды лимузин ұсынылды, сондай-ақ, жүксалғышта орналасқан қосымша климат-бақылау жүйесі де болды. 75 сериялы лимузиндерде электрмен басқарылатын айналар және "Fleetwood" стиліндегі ерекше орындық дизайны болды. Барлық 75 модельдерінде стандартты жабдық ретінде алюминий қорытпасынан жасалған дөңгелектер орнатылған. 1985 жылдың маусым айында Cadillac бас директоры және General Motors вице-президенті Джон О. Греттенбергер жаңа Fleetwood 75 лимузинін "Cadillac Motor Car Division компаниясының 83 жылдық тарихындағы ең маңызды көліктердің бірі" деп атады. 1986 жылы жабдыққа енгізілген шағын өзгерістердің ішінде, бұрын опция ретінде ұсынылған электронды приборлар панелі енді стандартты жабдыққа кірді, ал төбедегі микрофоны бар ұялы телефон қолжетімді болды. Приборлар панелі мен есіктердің әрлеуіне жаңғақ ағашының орнына алмұрт ағашының әрлеуі қолданылды. Автоматты есік құлыптауы лимузин қозғалғанда есіктердің ашылуын болдырмады. Cadillac Fleetwood 75 Limousine сегіз түсте (екі эмаль, төрт металл және екі қосымша төлемді түс) ұсынылды. Сыртқы түстерге Cotillion White, Sable Black, Platinum Metallic, Academy Gray Metallic, Gossamer Blue Metallic, Commodore Blue Metallic, Corinthian Blue Firemist және Black Cherry Pearlmist кірді. Tuxedo Grain винил төбесі барлық түстерге (Black Cherry Pearlmist қоса алғанда) алты сәйкес түсте қол жетімді болды, бірақ Gossamer Blue және Corinthian Blue түстеріне Dark Blue (Commodore Blue модельдерінде қолданылатын түс) винил төбесі орнатылды. Стандартты жабдыққа кіретін бір түсті сыртқы акценттік жолақтар тоғыз түсте ұсынылды: ақ, қара сұр, қара, ашық көк, орташа маув, қара көк, алтын, қызыл және қара сары. Ішкі бөлігі қара, сұр және қара көк түсте Royal Prima Cloth матасымен немесе опциялық былғарымен қапталған. Формальды лимузиннің алдыңғы бөлігі (бөлгіш терезесі бар) артқы бөлігі үшін таңдалған түске немесе материалға қарамастан қара былғарымен қапталған. Лимузин мен формальды лимузиннің алдыңғы және артқы стилі 1987 жылы жаңартылды. Жаңа решетка, спойлерлер және айналдыра оралған жиектері және бұрылыс шамдары бар композиттік фаралар қолданылды. Артқы бөлігінде енді артқы шамдарға, бамперге және бампер әрлеуіне сәйкес келетін ұзартылған қанаттар болды. Сондай-ақ, жаңалық ретінде, бір жолақты акценттік ойығы бар, тот баспайтын болат/алюминий композитінен жасалған алты дюймдік (15 см) тасбақа орнатылды. 1987 жылы қозғалтқыштың дірілінен қосымша оқшаулау үшін жаңа гидроэластикалық қозғалтқыш тіректері қолданылды. 1987 жылы лимузин емес сұранысты қанағаттандыру үшін Cadillac Fleetwood Sixty Special шектеулі өндіріспен қайтадан ұсынылды. Cadillac сол жылы Fleetwood 75 лимузинінің өндірісін тоқтатты, бірақ лимузиндер Hess & Eisenhardt компаниясымен 1992 жылға дейін арнайы тапсырыс бойынша жасала берді.

In 1977, General Motors significantly downsized their full sized cars in response to United States Federal CAFE standard legislation. The Series 75 designation was dropped by Cadillac in 1977. The 1977 Cadillac Fleetwood Limousine rode on a 144.5 inch wheelbase and was powered by a 425 cubic inch (7.0 L) V8. This engine was basically a de bored version of the 472/500 (7.7 L/8.2 L) V8 of previous years. Compared with the 1976 Cadillac Fleetwood 75 which it replaced, the Cadillac Fleetwood Limousine had a wheelbase 7.0 inches shorter and weighed about 900 lb (340 kg) less. |assembly = Madison Heights, Michigan Rear control panels let passengers lock or unlock doors, operate power windows, adjust climate, and control the stereo unit. Additionally, pushbuttons in the rear panels allowed backseat passengers to unlatch the rear doors electrically. Initially, just the standard eight passenger limousine was available, but later in the model year, a seven passenger formal limousine was offered featuring a partition with sliding glass between the front and rear compartments, and a secondary (trunk mounted) climate control unit. Series 75 limousines had power operated mirrors and specific "Fleetwood" style seating patterns. Aluminum alloy wheels were standard on all 75s. In June 1985, Cadillac general manager and General Motors vice president John O. Grettenberger called the all new Fleetwood 75 limousine "one of the most significant vehicle development achievements in the 83 year history of the Cadillac Motor Car Division." Only minor equipment changes arrived for 1986, including the previously optional electronic instrument cluster was now standard equipment, and an armrest mounted cellular telephone with overhead microphone became available. Cherry grain replaced the former walnut grain on instrument panel and door trim appliques. Automatic door locking prevented the doors from opening with the limousine in gear. The Cadillac Fleetwood 75 Limousine was available in eight colors (two enamels, four metallics, and two extra cost colors). Exterior colors included Cotillion White, Sable Black, Platinum Metallic, Academy Gray Metallic, Gossamer Blue Metallic, Commodore Blue Metallic, Corinthian Blue Firemist, and Black Cherry Pearlmist. Tuxedo Grain vinyl roof covering was available in six matching colors for all shades (including Black Cherry Pearlmist), except for Gossamer Blue and Corinthian Blue, which were equipped with the Dark Blue (the same color used for the Commodore Blue models) vinyl roof. Standard equipment single color exterior accent stripes were available in nine colors, including White, Dark Gray, Black, Light Blue, Medium Mauve, Dark Blue, Gold, Red, and Dark Claret. Interior colors were upholstered in Black, Gray, and Dark Blue in Royal Prima Cloth or optional Leather. The front compartment of the Formal Limousine (with the divider window) was upholstered in Black Leather regardless of the color or material selected for the rear compartment. Both the front and rear styling of the limousine and formal limousine was revised for 1987. A new grille, header moldings and composite headlights with wraparound bezel and cornering lamps were used. Rear styling now featured elongated quarter extensions against which the taillamps, bumper and bumper trim fascia fit flush. Also new was grooved six inch wide rocker molding made of stainless steel/aluminum composite with a single rib accent groove. For 1987, new hydro elastic engine mounts were used to further isolate powertrain vibration. In 1987, the Cadillac Fleetwood Sixty Special was reintroduced in limited production to fill non limousine demands. Cadillac dropped production of the Fleetwood 75 limousine that year, though limousines continued to be built by Hess & Eisenhardt and offered until 1992 by special order only.