Кіріспе

Агостино Джемелли (18 қаңтар 1878 – 15 шілде 1959) – итальяндық францискан монахы, дәрігер және психолог, сонымен қатар Милан қаласындағы Университета Католика дель Сакро Куоре (Сакр-Кюор Католик Университетінің) негізін қалаушы және алғашқы ректоры. Гемеллидің психология институты Италиядағы осындай саланың ең көрнекті мекемесі болды. 1959 жылы ол Римде университет медицина мектебі үшін оқу ауруханасын құрды, қазір оның есімімен аталатын Агостино Джемелли университеттік поликлиникасы. Ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде жасаған нәсілшілдік мәлімдемелері мен Бенито Муссолиниді жақтауы үшін тарихи талдауларда белгілі болды. Ол зерттеулерінің бір бөлігін жұмыс орнының психологиясына арнады.

Ерте өмір

Ол 1878 жылы масондық қозғалыстың мүшесі болған, дінге сенбеген, жақсы жағдайдағы буржуазиялық миландық отбасында Эдоардо Джемелли болып дүниеге келді. Жастық шағында әлеуметтік мәселелерге деген ынтасы оны Италия социалистік партиясына мүше болуға жетеледі. Білімін алу үшін ол Гислиери колледжіне оқуға түсті. Дәрігерлік білімін алғаннан кейін, ол нейрофизиологиялық және психологиялық тәжірибелер жасады, олардың кейбіреулерін танымал физиолог Камилло Голджимен бірге өткізді. Өсіп келе жатып агностик болған Джемелли, әскери қызметте ауруханада болған кезде дінге келді, онда ол терең әсер қалдырған капелланмен танысты. Бұл оны 1903 жылы Кіші бауырлар орденіне қосылуға итермеледі, сол кезде ол Агостино есімін қабылдады. Ол 1904 жылдың 23 желтоқсанында орденге қабылданды және 1908 жылдың 14 наурызында дін қызметкері болып тағайындалды. Католик шіркеуінің діни ордендердің мүшелеріне медициналық практика жасауға тыйым салғандықтан, ол медициналық зерттеулерін жалғастырып, нейропсихология саласына көшті, онда ол сол кездегі орталық нерв жүйесі туралы көптеген теорияларға көңіл бөлмеді.

Дін негізін қалаушы

Сонымен қатар, Джемелли көптеген рухани іс-шараларды жүзеге асырды, христиандық әлеуметтік белсенді Армида Барелли құрған Мәсіхтің Патшалығының Миссионерлерінің зайырлы институтын құруға көмектесті. Ол оны алғаш рет Үшінші Сент-Франциск орденіне қабылдады, ал 1919 жылы, одан да үлкен міндеттемелерді іздеп, Джемеллидің жетекшілігімен Барелли басқа францискандық терциарлармен бірігіп, осы ұйымды құрды. 1928 жылы ол институттың ерлер бөлімін құруға жетекшілік етті, оны Италия Сенатының депутаты Джорджио Ла Пира басқарды.

Католиктік қасиетті жүрек университеті

Гемелли 1921 жылы Католик университетін құрды және көп ұзамай Папа Бенедикт XV-нің қамқорлығына ие болды. Ол болашақ католик мемлекеті үшін жаңа басшылық қабатын дайындау құралы ретінде негізделді. Бұл діни ынталы саяси мақсат 1860 жылы қазіргі Италияны біріктіргендер құрған дінге қарсы мемлекетке тойтарыс беру үшін көзделіп жасалды. 1929 жылы Ватикан Бенито Муссолини үкіметімен Конкордатқа қол қойды, осы арқылы Католик шіркеуі Италияның мемлекеттік діні деп жарияланды. Осы кезде университет католиктердің әлеуметтік саясатын зерттейтін орталыққа айналды, арқылы шіркеу фашистік мемлекетті канондық құқық пен Папаның үйретіктеріне сәйкес келтіруге тырысты. Гемелли университетте қолданбалы психологиядан профессор болып жұмыс істеді. Гемеллидің мемлекетпен келісімге баруына қарамастан, ол өз университетінің белгілі бір тәуелсіздігін сақтап қалды. Бұл Христиан-демократиялық партиясының солшыл қанатына Муссолининің билігінің шарықталу кезеңінде Università Cattolica-да ұйымдасып, дамуға жағдай жасады.

Өлім

Гемелли 1959 жылдың 15 шілдесінде Милан қаласында қайтыс болды.

Академиялық мұра

Геммелли ХХ ғасырдағы ең көрнекті францискандықтардың бірі саналады. Ол христиан діні мен қазіргі мәдениетті жақындастыруға ұмтылды, бірақ соңғы кезде оның саяси мұрасы туралы сұрақтар туындады. Университет ректоры қызметін атқарумен қатар (ол өмірінің соңына дейін осы қызметте болды), Геммелли ғылыми және философиялық зерттеулермен де айналысты. Папа Пий XI-нің өтінішімен ол Рим Папасы Ғылым академиясының алғашқы президенті болды (1937). Бұған қоса, ол францискандық руханиаттың қазіргі мағынасы туралы көп жазды және шіркеу миссиясына мирянтарды белсенді түрде тартуда бастама көтерді.

Падре Пио туралы дау

Агостино Джемелли Падре Пионың қатал сыншысы болды; оны "білімсіз, өзін-өзі мүгедектендіретін және стигмалары арқылы адамдардың сенімін пайдаланған психопат" деп атады. Гемеллидің сын-пікірлері Ватиканның Падре Пиоға қатысты айыптау шараларын қабылдауына, оның ішінде көпшілік алдында мисса тоқтатуға ықпал еткен деп саналады.