Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың линчтеуді болдырмау туралы заң жобасы
U. S. bill intended to prevent lynching
1918 жылғы Дайердің линчтеуге қарсы заң жобасы алғаш рет 65-ші АҚШ Конгресінде, АҚШ Өкілдер палатасында республикашыл Леонидас С. Дайер (Миссури штаты, Сент-Луис қаласы) тарапынан H. R. 11279 ретінде енгізілді. Заңның мақсаты – штаттардың қорғауы жеткіліксіз болған жағдайда, АҚШ азаматтарын линчтеуден қорғау. Бұл заң линчтеуді федералдық қылмыс ретінде бекітуді көздеген. Дайердің линчтеуге қарсы заң жобасы АҚШ Конгресінің келесі сессияларында қайтадан ұсынылып, 1922 жылдың 26 қаңтарында Өкілдер палатасы 230 дауысқа 119 дауыспен қабылдады. Алайда, оның Сенаттағы қабылдануы Оңтүстік штаттарының демократтары жасаған филибүстер салдарынан тоқтатылды. Бұл демократтардың біріккен күші зор болды. Оңтүстік демократтары линчтеулердің зорлауға жауап ретінде жасалатынын және линчтеу мәселесін штаттар шешуі керек деп мәлімдеу арқылы заң жобасына қарсылық білдірді. Содан кейін де бірнеше заң жобалары ұсынылды, бірақ Оңтүстік штаттарының сенаторларының қарсылығына байланысты Конгресс линчтеуді федералдық қылмыс деп танымады. 2018 жылға дейін Сенат линчтеуге қарсы заңнаманы қабылдаған жоқ. 2020 жылдың 26 ақпанында Палата 410–4 дауыспен Эммет Тилл атымен аталатын линчтеуге қарсы заңның жаңартылған нұсқасын қабылдады. Бұл заң 117-ші Конгресте тағы да жаңартылды. 2022 жылдың 28 ақпанында Палата, ал 2022 жылдың 7 наурызында Сенат заңды қабылдады. АҚШ Конгресі тарихында линчтеуге қарсы заң жобасы екі палатада да алғаш рет қабылданды. Президент Джо Байден бұл заңға 2022 жылдың 29 наурызында қол қойды.
The Dyer Anti Lynching Bill (1918) was first introduced in the 65th United States Congress by Representative Leonidas C. Dyer, a Republican from St. Louis, Missouri, in the United States House of Representatives as H. R. 11279 in order “to protect citizens of the United States against lynching in default of protection by the States.” It was intended to establish lynching as a federal crime. The Dyer Anti Lynching Bill was re introduced in subsequent sessions of United States Congress and passed, 230 to 119, by the House of Representatives on January 26, 1922, but its passage was halted in the United States Senate by a filibuster by Southern Democrats, who formed a powerful block. Southern Democrats justified their opposition to the bill by arguing that lynchings were a response to rapes and proclaiming that lynchings were an issue that should be left for states to deal with. Subsequent bills followed but the Congress never made lynching a federal crime due to powerful opposition from Southern senators; it was not until 2018 that the Senate passed the anti lynching legislation Justice for Victims of Lynching Act, on which the House of Representatives took no action. On February 26, 2020, the House passed a revised version, the Emmett Till Antilynching Act, by a vote of 410–4. It was reintroduced in the 117th Congress with further revision. It was passed by the House on February 28, 2022, and by the Senate on March 7, 2022, marking the first time in the history of the United States Congress that an anti lynching bill passed both houses. President Joe Biden signed it into law on March 29, 2022.
Өмірбаян
Линчтер көбінесе Оңтүстік және шекаралық штаттарда африкалық американдықтарға қарсы ақ адамдар тарапынан жасалған. Тускеги институтының статистикасына сәйкес, 1882 жылдан 1951 жылға дейін АҚШ-та 4730 адам линчеленген, оның 3437-сі қара нәсілді, ал 1293-і ақ нәсілді адамдар болған. Линчтердің бірінші толқыны Азамат соғысынан кейінгі жылдары болды, бірақ 1870 жылы бірінші Ку-Клукс-Кланның таратылуымен күрт азайды. 1890-жылдары қайта жандандырылды; линчеленгендердің ең көп саны 1892 жылы тіркелді (сол жылы 230 адам линчеленді: 161 африкалық американдық және 69 ақ). Американың нәсілдік қатынастарының төмендеген кезеңі деп аталатын кезеңде, келесі 20 жыл бойы салыстырмалы түрде жоғары деңгейде жалғасты, Оңтүстікте афроамерикандықтардың сайлау құқығынан айырылуы, Джим Кроу заңдары және бүкіл елде афроамерикандықтарға қарсы дискриминациямен сипатталды. Көптеген линчтер Оңтүстік ақтарының ақ үстемдікті сақтау үшін заңсыз әрекеттерінің нәтижесі болды, олар 19-ғасырдың соңы мен 20-ғасырдың басында дискриминациялық сайлау тіркеуі мен сайлау ережелері арқылы көптеген қара нәсілділердің сайлау құқығын алып, қара халқына сегрегация мен Джим Кроу заңдарын енгізді. Экономикалық істерде ақ үстемдікті сақтау да маңызды рөл атқарды. Оңтүстік және Шығыс Еуропадан иммиграцияның күрт өсуі, Екінші Ку-Клукс-Кланның пайда болуы және Оңтүстіктен Солтүстік-Шығыс пен Орта Батысқа қара нәсілділердің ішкі Ұлы көші-қоны салдарынан туындаған әлеуметтік өзгерістер зорлық-зомбылыққа әкелді. 1917 жылы ақ топтар Шығыс Сент-Луистегі (Миссисипи өзенінің ар жағында орналасқан қала) қара нәсілділерге жұмыс үшін бәсекелестік пен ереуілді бұзушыларға жаза ретінде шабуыл жасады. 1900 жылы Солтүстік Каролинадан шыққан қара нәсілді республикашыл Джордж Генри Уайт Конгреске алғашқы линче қарсы заң жобасын енгізді. Бірақ ол кейіннен комитетте жеңіліске ұшырады. 1919 жылдың сәуір айында NAACP көптеген линчтер ақ нәсілді әйелдерге жасалған шабуылдарға негізделген деген мифті жоққа шығарған есеп жариялады: 1889 жылдан 1918 жылға дейін линчеленген 2500 афроамерикандықтардың оннан бірі тіпті зорлауда айыпталған жоқ. Көпшілігі афроамерикандықтардан тұратын округтің өкілі Леонидас С. Дайер өзінің айналасында болып жатқан жеккөрушілік қылмыстарды байқады және мұндай тәртіпсіздіктердегі зорлық-зомбылық пен заңға бағынбаушылықтан қатты ашуланды. Дайерді әсіресе Оңтүстікте линчеленудің жоғары деңгейі және жергілікті және штаттық биліктің оларды қудаламауы алаңдатты. Бұл оның линче қарсы заң жобасын жасауына түрткі болды. 1922 жылдың 14 маусымында Вашингтонда афроамерикандықтар заң жобасын қолдау үшін үнсіз наразылық акциясын ұйымдастырды. АҚШ-тың республикашыл президенті Уоррен Г. Хардинг Бирмингемде (Алабама штаты) сөйлеген сөзінде Дайердің заң жобасын қолдайтынын мәлімдеді. Заң жобасы Өкілдер палатасының көпшілігімен тез қабылданғанымен, Оңтүстік Демократиялық блогының филибүстерлері салдарынан 1922, 1923 және 1924 жылдары АҚШ Сенатында дауысқа қойылмады.
Lynchings were predominantly committed by whites against African Americans in the Southern and border states. According to statistics compiled by the Tuskegee Institute, between the years 1882 and 1951 some 4,730 people were lynched in the United States, of whom 3,437 were black and 1,293 were white. The first wave of lynchings occurred in the years immediately following the Civil War, but fell off sharply with the dissolution of the first Ku Klux Klan about 1870. There was a revival in the 1890s; the largest annual number of lynchings occurred in 1892 (230 persons were lynched that year: 161 African Americans and 69 whites). and continued for the next two decades at relatively high levels, in what is often called the nadir of American race relations, a period marked by disfranchisement of African Americans and Jim Crow in the South, and discrimination against African Americans across the country. Many lynchings were the result of Southern whites' extrajudicial efforts to maintain white supremacy, after gaining disfranchisement of most blacks through discriminatory voter registration and electoral rules, and imposing segregation and Jim Crow laws on the black population in the late 19th and early 20th century. Maintaining white supremacy in economic affairs played a part as well. Social changes resulting from a rapid rise in immigration from southern and eastern Europe, the rise of the Second Ku Klux Klan, and the internal Great Migration of blacks from the South to industrial cities in the Northeast and Midwest contributed to violent confrontations. In 1917, white mobs had attacked blacks in East St. Louis (a city located directly across the Mississippi River from St. Louis, Missouri) over competition for work and punishment for strikebreakers. In 1900 Representative George Henry White, a black Republican from North Carolina, introduced the first anti lynching bill in Congress. It was subsequently defeated in a committee. In April 1919, the NAACP published a report which disproved the myth that stated most lynchings were based on African American attacks on white women: less than one sixth of the 2,500 African Americans lynched from 1889 to 1918 had even been accused of rape. Representative Leonidas C. Dyer, who represented a majority African American district, had taken notice of the hate crimes occurring around him and was outraged by the violence and disregard for law in such riots. Dyer was especially concerned about the continued high rate of lynchings in the South and the failure of local and state authorities to prosecute them. This inspired his anti lynching bill. A silent protest in support of the bill was organized by African Americans on June 14, 1922 in Washington, D. C. Republican U. S. President Warren G. Harding announced his support for Dyer's bill during a speaking engagement in Birmingham, Alabama. Although the bill was quickly passed by a large majority in the House of Representatives, it was prevented from coming to a vote in 1922, 1923, and 1924 in the U. S. Senate, due to filibusters by the Southern Democratic bloc.
Салдары
1882 жылдан 1968 жылға дейін Конгреске линчке қарсы 200-ге жуық заң жобасы ұсынылды, ал үш заң жобасы Өкілдер палатасынан өтті. 1890-1952 жылдар аралығында жеті президент Конгрестен федералды заң қабылдауды сұрады. Бұл кезеңде консервативті Оңтүстік Демократиялық дауыс беру блогының күшті қарсылығына байланысты Сенат ешқандай заң жобасын мақұлдамады. 2005 жылдың 13 маусымында Луизиана штатының сенаторы Мэри Ландриу және Вирджиния штатының сенаторы Джордж Аллен бастамасымен, сондай-ақ тағы 78 сенатордың қолдауымен АҚШ Сенаты осы және басқа да линчке қарсы заң жобаларын "көмек ең қажет болған кезде" қабылдамағаны үшін ресми түрде өкініш білдірді. 2018 жылдың 30 маусымында үш сенатор (Камала Харрис, Кори Букер және Тим Скотт) линчті федералдық жеккөрушілік қылмыс деп жариялау мақсатында Линч құрбандарына әділдік туралы заң жобасын ұсынды. Сенат 2018 жылдың 19 желтоқсанында бірауыздан мақұлдады, бірақ заң жобасы 2019 жылдың 3 қаңтарында аяқталған 115-ші Конгресте Өкілдер палатасынан өтпегендіктен күшін жойды. 2020 жылдың 26 ақпанында "Эммет Тиллдің линчке қарсы заңы", "Линч құрбандарына әділдік туралы заңның" жаңартылған нұсқасы, Өкілдер палатасынан 410–4 дауыспен қабылданды. Пол заң жобасының түзетілген нұсқасын жеделдетуді сұрады, ол линч деп есептелуі үшін "денеге зиян келтіруге талпыну" қажеттігін көздейді, линчтің федералдық заң бойынша қылмыс екенін айтты. Палатадағы көпшілік көшбасшысы Стень Хойер Полдың ұстанымын сынап, Twitter-де "бір ғана GOP сенаторының бұл заң жобасының заңға айналуына кедергі келтіруі ұятты" деп жазды. Бұрынғы сенатор Камала Харрис "Сенатор Пол қазір бұрыннан қабылданған заң жобасын әлсіретуге тырысуда, мұның ешқандай себебі жоқ" деп қосты, түзетулерді жеңуге шақырып. "Эммет Тиллдің линчке қарсы заңының" жаңартылған нұсқасы, ауыр дене жарақаты стандартын қосып, 117-ші Конгресте ұсынылды. Ол 2022 жылдың 28 ақпанында Өкілдер палатасынан, ал 2022 жылдың 7 наурызында Сенаттан өтті. Президент Джо Байден 2022 жылдың 29 наурызында заңға қол қойды.
From 1882 to 1968, " nearly 200 anti lynching bills were introduced in Congress, and three passed the House. Seven presidents between 1890 and 1952 asked Congress to pass a federal law." No bills were approved by the Senate during this time period because of the powerful opposition of the conservative Southern Democratic voting bloc. On June 13, 2005, in a resolution sponsored by senators Mary Landrieu of Louisiana and George Allen of Virginia, together with 78 others, the US Senate formally apologized for its failure to enact this and other anti lynching bills "when action was most needed." On June 30, 2018, three senators (Kamala Harris, Cory Booker, and Tim Scott) introduced the Justice for Victims of Lynching Act to make lynching a Federal hate crime. The Senate voted unanimously in favor of it on December 19, 2018, but the bill died because it was not passed by the House before the 115th Congress ended on January 3, 2019. On February 26, 2020, the Emmett Till Antilynching Act, a revised version of the Justice for Victims of Lynching Act, passed the House of Representatives, by a vote of 410–4. Paul requested expedited passage of an amended version of the bill, which would require "an attempt to do bodily harm" for an act to be considered lynching, saying that lynching is already illegal under federal Law. House Majority Leader Steny Hoyer criticized Paul's position, saying on Twitter that "it is shameful that one GOP Senator is standing in the way of seeing this bill become law". Then senator Kamala Harris added that "Senator Paul is now trying to weaken a bill that was already passed — there's no reason for this" while speaking to have the amendment defeated. A revised version of the Emmett Till Antilynching Act, with the addition of a serious bodily injury standard, was introduced in the 117th Congress. It passed the House of Representatives on February 28, 2022, and the Senate on March 7, 2022. It was signed into law by President Joe Biden on March 29, 2022.