Аргентинадағы Христиан-демократиялық партиясы

Кіріспе

Аргентинадағы саяси партия. Христиандық демократиялық партия (PDC), сондай-ақ, жай ғана Христиандық демократия (DC) деп те аталады, Аргентинадағы христиандық демократтық бағытты ұстанатын саяси партия.

Тарих

1947 жылы Американың Христиандық-демократиялық ұйымы өз елдерінде Христиандық демократия қағидаларын жақтау үшін құрылды. Мүше партиялардың әрқайсысы ерекше, кейде тіпті Христиандық демократияның өзі туралы әртүрлі көзқарастарға ие. Кейбір мүше партиялар өз елдерінде үкімет құрады, ал басқалары коалициялық үкіметте, үшіншілері үкіметке қатыспайды. 1952 жылы президент Перон қайта сайланғанда, үкімет пен Католик шіркеуі арасындағы қарым-қатынас нашарлады. Перон шіркеуден алшақтаған сайын, бұрын шіркеудің құқықтарын құрметтеген үкімет енді оларды тікелей қарсыласатын тәсілмен алып тастады. 1954 жылға қарай перонистер шіркеуге ашық түрде қарсы болды. Осы аралықта, Аргентинада Христиандық демократияны насихаттаған бірнеше ұйымнан кейін 1954 жылы Христиандық-демократиялық партия құрылды. Партия Аргентинада Христиандық демократияны белсенді түрде насихаттаған бірнеше ұйымнан кейін 1954 жылы құрылды. Оның алғашқы жылдарындағы жетекші белсенділері Мануэль Висенте Ордонес, Лукас Айарагарай-мүлісса, Хосе Альенде және Хорасио Суэлдо болды. 1973 жылы партия екіге бөлінді, Альенде басқаратын Халықтық Христиандық партиясы Перондық Фрехули майданының бір бөлігі болды, ол Гектор Хосе Кампораны билікке әкелді, ал Суэлдо басқаратын Революциялық Христиандық партиясы Интрансигент партиясымен бірлесіп, солшыл Халықтық революциялық альянсына қосылды. 1983 жылы демократия қайта орнатылғаннан кейін Христиандық-демократиялық партия қайта біріктірілді. 1989 жылы партия Карлос Менемнің президенттікке үміткерлігін қолдау үшін Justicialist партиясымен одақ құрды. Менем сайлауда жеңіске жеткеннен кейін көп ұзамай PDC коалициядан шықты, бірақ бұл стратегия партия қатарында жарылысқа себеп болды. PDC жетекшісі Карлос Ауэуро және оның "Гуманизм және азаттық" тобындағы жақтастары партиядан шығып, Карлос Альварес және басқа да наразы перонистермен бірге Кең майдан құруға көмектесті. Партия 1990-шы жылдары Кең майдан құраған солшыл FrePaSo коалициясына кірді және 1999 жылы Фернандо де ла Руаны президенттікке әкелген FrePaSo мен Радикалды азаматтық одақ арасындағы Альянс құрамында үкіметке кірді. Альянс 2001 жылы күйреп, FrePaSo іс жүзінде жойылды. 2003 жылдан кейін партия Нестор Киршнердің президенттігін қолдады және оның Жеңіс үшін майданына қолдау көрсету үшін Көпшілік келісімге қосылды. 2007 жылы партия президенттікке Кристина Фернандес де Киршнерді сайлауын қолдады. Алайда, 2011 жылы партия мүшелігін өзгертті және оппозициялық кандидат Эдуардо Духальдені қолдады.

In 1947 the Christian Democrat Organization of America was founded to advocate the principles of Christian Democracy in their respective countries. Each of the member parties is different, sometimes having differing views of Christian Democracy itself. Some of the member parties are in government in their country, others are in coalition government, and others are not in government. When President Perón was reelected in 1952, the government's relationship with the Catholic Church also worsened. As Perón increasingly distanced itself from the Church, the government, which had first respected the Church's privileges, now took them away in a distinctly confrontational fashion. By 1954, the Peronist was openly anti Church. Meanwhile, a Christian Democratic Party was founded in 1954 after several other organisations had been active promoting Christian democracy in Argentina. The Party was founded in 1954 after several other organisations had been active promoting Christian democracy in Argentina. Leading activists in its early years included Manuel Vicente Ordonez, Lucas Ayarragaray h., José Allende and Horacio Sueldo. In 1973, the Party split, with Allende's Popular Christian Party being part of the Peronist Frejuli front which brought Héctor José Cámpora to power, opposed by Sueldo's Revolutionary Christian Party which worked with the Intransigent Party and joined the left wing Popular Revolutionary Alliance. After the return of democracy in 1983, the Christian Democratic Party was reunited. In 1989, the Party formed an alliance with the Justicialist Party to support the presidential bid of Carlos Menem. Shortly after Menem won the election, the PDC left the coalition, but not before the strategy had provoked a split in its ranks. The PDC's leader, Carlos Auyero, and his followers in the 'Humanism and Liberation' grouping left the Party to help form what would become the Broad Front with Carlos Álvarez and other dissident Peronists. The party was part of the centre left FrePaSo coalition formed by the Broad Front in the 1990s and entered government in 1999 as part of the Alianza between FrePaSo and the Radical Civic Union that brought Fernando de la Rúa to the presidency. The Alianza collapsed in 2001 and FrePaSo effectively disappeared. After 2003, the Party backed the Presidency of Néstor Kirchner and joined the Plural Consensus in support of his Front for Victory. In 2007, the Party backed the election of Cristina Fernández de Kirchner as President. In 2011, however, the Party changed affiliation and supported opposition candidate Eduardo Duhalde.

Қазіргі заман

Хосе Мануэль де ла Сота, Кордова провинциясының бұрынғы губернаторы, 2015 жылғы президенттік сайлауда Христиан-демократиялық партияның үміткері болды, бұл «Жаңа балама үшін біріккен» саяси коалициясының бір бөлігі ретінде болды. 2015 жылы Хуан Фернандо Брюгге өзінің провинциясынан Депутаттар палатасына сайланды, ол орталықшыл Христиан-демократиялық партиясын ұсынды, «Жаңа балама үшін біріккен» саяси коалициясының құрамында.