Форт-Уэрт әскери базасы: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Форт-Уорт қаласының жанындағы әскери әуе базасы, Техас штаты, АҚШ.

Naval Air Station Joint Reserve Base Fort Worth (NAS JRB Fort Worth) – Форт-Уорт қаласының орталық бизнес ауданының батысында, Техас штатының Таррант округінде орналасқан әскери әуе базасы, оның құрамында Carswell Field бар. Бұл әскери әуеайлақ АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервімен басқарылады. Ол Форт-Уорт, Вест-Уорт және Уайт-Сеттлмент қалаларында, Форт-Уорт агломерациясының батыс бөлігінде орналасқан. NAS Fort Worth JRB – бұрынғы Naval Air Station Dallas базасының мұрагері, сонымен қатар Әуе күштері резервінің басқа да резервтік құрамалары мен бөлімшелерін қамтиды. Бұл құрамалар база Carswell Air Force Base деп аталған кезде, яғни Стратегиялық әуе командованиесінің (SAC) құрамында болғанда орналасқан, кейіннен база Әуе шабуылы командованиесіне (ACC) берілген. NAS Fort Worth JRB-де АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірнеше штабтары мен операциялық бөлімшелері орналасқан, олардың ішінде Әскери-теңіз әуе резервінің әуе қанаттары мен авиациялық эскадрильялары, барлау бөлімдері және Seabees бар. Әуе күштері резервінің 10-шы әуе күштерінің (10 AF) штабы және 301-ші истребитель авиациялық тобы, сондай-ақ Техас әуе ұлттық гвардиясының 136-шы әуе көлігі (136 AW) базада орналасқан. Теңіз жаяу әскерлерінің авиациялық тобы, бірнеше авиациялық эскадрильясы және АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің резервінің түрлі құрамалары да NAS Fort Worth JRB-де орналасқан. NAS Fort Worth JRB базасында алғашқыда F-14 Tomcat, F/A-18 Hornet, C-9B Skytrain II, C-130 Hercules және KC-130 Hercules ұшақтары орналасқан, олар бұрынғы NAS Dallas базасынан көшірілді және бұрын Carswell Air Force Base және кейін Carswell Air Reserve Station деп аталған базада орналасқан F-16 Fighting Falcon ұшақтарымен бірікті. Қазіргі таңда базада Әскери-теңіз күштерінің C-40 Clipper көлігі, Әуе күштері резервінің F-16 Fighting Falcon истребительдері, Техас әуе ұлттық гвардиясының C-130 Hercules әуе көлігі, Теңіз жаяу әскерлерінің F/A-18 Hornet шабуылдық ұшақтары және KC-130 Hercules май құю және көлік ұшақтары орналасқан. Соңғы кезде АҚШ Армиясының резерві де NAS Fort Worth JRB базасында RC-12 Guardrail барлау ұшақтарының батальонын орналастырды.

Naval Air Station Joint Reserve Base Fort Worth (abbreviated NAS JRB Fort Worth) includes Carswell Field, a military airbase located west of the central business district of Fort Worth, in Tarrant County, Texas, United States. This military airfield is operated by the United States Navy Reserve. It is located in the cities of Fort Worth, Westworth Village, and White Settlement in the western part of the Fort Worth urban area. NAS Fort Worth JRB is the successor to the former Naval Air Station Dallas and incorporates other Reserve commands and activities, primarily those of the Air Force Reserve, that were present on site when the installation was known as Carswell Air Force Base, a former Strategic Air Command (SAC) facility later transferred to the Air Combat Command (ACC). Several United States Navy headquarters and operational units are based at NAS Fort Worth JRB, including Naval Air Reserve air wings and aviation squadrons, intelligence commands and Seabees. The Air Force Reserve Command's Tenth Air Force (10 AF) headquarters and its 301st Fighter Wing continue to be based at the installation, as well as the 136th Airlift Wing (136 AW) of the Texas Air National Guard. A Marine Aircraft Group, several aviation squadrons, and various ground units of the U. S. Marine Corps Reserve are also co located at NAS Fort Worth JRB. Aircraft types initially based at NAS Fort Worth JRB were the F 14 Tomcat, F/A 18 Hornet, C 9B Skytrain II, C 130 Hercules and KC 130 Hercules that relocated from the former NAS Dallas, joining extant F 16 Fighting Falcon aircraft that were previously located at the installation while it was known as Carswell Air Force Base and later as Carswell Air Reserve Station. Currently based aircraft are Navy C 40 Clipper transports of the Naval Air Reserve, Air Force F 16 Fighting Falcon fighters of the Air Force Reserve Command and C 130 Hercules airlift aircraft of the Texas Air National Guard, and Marine Corps F/A 18 Hornet strike fighters and KC 130 Hercules aerial refueling and transport aircraft of the Marine Corps Reserve. Recently, the U. S. Army Reserve also based a battalion of RC 12 Guardrail reconnaissance aircraft at NAS Fort Worth JRB.

Шығу тегі

Карсвелл әуе базасы – Құрмет медалімен марапатталған АҚШ Әуе күштерінің майоры Хорас С. Карсвеллдің (1916–1944) құрметіне аталған. 1944 жылдың 26 қазанында Оңтүстік Қытай теңізіндегі жапон кемелеріне шабуылдан оралған майор Карсвелл, жауынгерлік қарудан парашюты қираған экипаж мүшесін құтқаруға тырысты. Ол өзінің зардап шеккен бомбалаушы ұшағының басқаруын жалғастырып, Қытайдың Туньчжэнь қаласының жанында B-24 Liberator ұшағымен апатқа ұшырап қаза тапты. 1948 жылдың 29 қаңтарында база оның құрметіне қайта аталды. Карсвеллдің тарихы авиацияның алғашқы жылдарына дейін жетеді. 1917 жылдың сәуірінде АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін генерал Джон Дж. "Блэкджек" Першинг британдық Корольдік ұшу корпусын (RFC) жылы ауа райы жыл бойы ұшуға қолайлы болатын АҚШ-тың оңтүстігінде оқу алаңдарын құруға шақырды. Маусым айында Соғыс департаменті Техас штатының Форт-Уорт қаласының айналасындағы 6 жерді тексерді. Тамыз айында Соғыс департаменті Форт-Уорт маңындағы 3 нысанда RFC-мен жалға келісімшартқа қол қойды. "Ұшу үшбұрышы" деп аталған бұл орындар олардың орналасқан жеріне байланысты Хикс Филд (#1), Баррон Филд (#2) және Бенбрук (кейін Каррутерс) Филд (#3) болды. 1918 жылдың сәуірінде бұл әуеайлақтар американдық ұшқыштарды даярлау үшін АҚШ армиясының Әуе қызметіне берілді. Соғыс кезінде Форт-Уорт ауданындағы осы әуеайлақтарда жүздеген ұшқыштар негізгі және бастапқы ұшу дағдыларын үйренді. Соғыс аяқталғаннан кейін 1919 жылы олар жабылды. 1940 жылы Форт-Уорт қаласы Азаматтық авиация басқармасына (CAA) Армия Әуе корпусы үшін бастапқы ұшқыштарды даярлауға арналған әуеайлақ беру туралы өтініш білдірді. Мамыр айында генерал Джейкоб Э. Фикель Форт-Уортқа инспекциялық сапармен келді. Фикель 1918 жылы Каррутерс Филдте ұшуды үйренген. Сол уақытта Форт-Уорт сауда палатасы ұшақ жасаушы компанияларды аймақта ұшақ құрастыру зауытын салуға көндіруге тырысты. Осы аймақта құрылыс салуды қалаған Consolidated Aircraft әуе корпусына Форт-Уортқа салуды жоспарлаған ауыр бомбалаушы зауытының жанында әуеайлақты бірлесіп салуды ұсынды. 1941 жылдың 16 маусымында президент Франклин Д. Рузвельт Consolidated өндіріс зауытының жанында әуеайлақ салу үшін 1,75 миллион доллар бекітті. Әскерилер зауыт өндіріске енгізілгенге дейін әуеайлақты тез арада дайындап алуды қалады және "Лейк Уорт бомбалау зауыты әуежайының" құрылысы бірден басталды. Бірінші ұшақ тамыз айында мектепке жіберілді. 29 шілдеде базаның атауы қайтадан өзгертілді, бұл жолы Форт-Уорт армиясының әуе алаңы деп аталды. Мектеп бастапқыда Consolidated-те ұшу жолағында құрастырылған B-24D-мен жабдықталған; кейіннен ол Consolidated-тің Мичигандағы Willow Run зауытында өндірілген B-24E-ге жаңартылды, содан кейін соңғы өзгерістер үшін Форт-Уорт зауытына ұшты. Бірінші B-32 1944 жылдың қыркүйегінде Форт-Уортқа келді, бірақ ол оқу мектебіне жіберілгенге дейін қаңтар айына дейін модификация зауытында болды. 1944 жылдың соңына дейін Consolidated компаниясы тек бес ұшақ жеткізді. Салыстырмалы түрде B-29 ұшағы алты айдай ұрыста ұшуға жіберілді. Әскер Dominator-ға және оның өндірісіндегі проблемаларға қатты наразы болды. Оның белсенділігімен 7-ші топ 15-ші Әуе күшінің (15 AF) бөлігіне айналды, ол Колорадо штатының Колорадо-Спрингс қаласында орналасқан. 12 қыркүйекте топ 30 B-29 ұшағын Батыс Германияның Вюрцбург қаласына жақын Гибельштадт әскери әуеайлағына орналастырды. Бұл ұшу Форт-Уорт ААФ-тан шетелге ұшқан ең үлкен бомбалаушы құрамасы болды, ол 13 қыркүйекте Германияға қонды. Он күндік сапар барысында топтың бомбалаушылары Еуропадағы оқу-жаттығу операцияларына қатысып, АҚШ-тың Кеңес Одағымен болған суық соғыстың алғашқы кезеңіндегі күш көрсетуіне қатысты. Ұшу 23 қыркүйекте Германиядан қайта жөнелтілді. Жаңа ұйымның құрамында 7-ші және 11-ші бомбалау топтары оның операциялық құрамдас бөліктері болды. Өз қызметіне айналғаннан кейін, Әуе күштері көптеген бұрынғы әскери әуеайлақтарды қайтыс болған ұшқыштарға арналған ескерткіштер ретінде қайта атады. 1948 жылдың 1 қаңтарында Форт-Уорт әуеайлағы Гриффисс әуе күштері базасы деп аталды. Бұл атау Буффалода туып өскен және 1922 жылы Вест-Пойнт оқу орнын бітірген лейтенант Таунсенд Гриффисс (1900-1942) құрметіне берілді, ол 1942 жылы екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропалық театрында қызмет атқару кезінде қаза тапқан АҚШ-тың алғашқы ұшқышы болды. 27 ақпанда базаның атауы тағы да өзгертілді, бұл жолы Қытайдағы өзінің мүгедек B-24 ұшағын құлатуға тырысқанда өмірін қиған Медальді жеңімпазы, майор Хорас С. Карсвеллдің есімімен аталды. 1942 жылдан бастап Consolidated компаниясы ұзақ қашықтықтағы XB-36 Peacemaker бомбалаушысын жасап шығарды, ал жұмыс оның Сан-Диего, Калифорниядағы зауытынан Форт-Уорттағы үкіметтік жалға алынған зауытына көшірілді. 1947 жылға қарай бастапқы өндіріс үлгісі B-36A дайын болды, ал 1948 жылдың маусымында бірінші Convair B-36A Peacemaker Әуе күштеріне жеткізілді. Бірінші B-36A "Форт-Уорт қаласы" (AF Serial No. 44-92015) деп аталды және 492-ші бомбалау эскадрильясына берілді. B-36 ұшақтары 1948 жыл бойы өндіріс зауытынан шығарылып, 7-ші бомбалау тобына берілді. Топтың соңғы B-29 ұшағы 6 желтоқсанда Техас штатының Эль-Пасо қаласындағы Биггс әуе күштері базасындағы 97-ші бомбалау тобына берілді. 10 жыл бойы Карсвеллдің "Peacemaker" паркі Совет темір қоршавына үлкен көлеңке тастады және АҚШ-тың басты ұстау қаруы жүйесі болды. 1951 жылдың қаңтарында 7-ші бомбалау тобы Ұлыбританияға арналған арнайы оқу миссиясына қатысты. Миссияның мақсаты жаңадан жаңартылған B-36D-ны соғыс жоспарының жағдайларында бағалау және ауыр бомбалаушы ұшақтары үшін эквиваленттік жылдамдық пен қысым тактикасын одан әрі бағалау болды. Ұшақтар, Мэн штатындағы Лимстоун Әуе базасы арқылы өтіп, Гелиголандқа түнгі радарлық бомбалау шабуылынан кейін Ұлыбританиядағы RAF Лейкенхитқа қонды. Содан кейін бомбалаушылар Лондонның Гестон бомбалау учаскесінде жаттығу бомбалау операциясын жүргізіп, RAF Лейкенхитке қонды. 1952 жылдың 1 қыркүйегінде Карсвеллдің ұшу жолағында торнадо болды, басқару мұнарасындағы жел жылдамдығы сағатына 90 мильден асып кетті. Ол өткеннен кейін "ұшу жолағы ұшақтардың, жабдықтардың және ғимараттардың бөліктерімен шатырылған" еді. 1954 жылы Карсвелл Джеймс Стюарт пен Джун Эллисоннің "Стратегиялық әуе командасы" фильмінде маңызды орын алды және түсірілім алақаны ретінде пайдаланылды. 1950 жылдары полковник шындығындағы Әуе күштеріндегі бөлім командирі болған Джеймс Стюарт 11-ші бомбалау тобының B-36 ұшақтарымен бірге түсті. 1965 жылдың 13 сәуірінде 7-ші бомбалау қанаты күштерін Гуамдағы Андерсен әуе базасына Вьетнам Социалистік Республикасын бомбалау үшін орналастырды. Қанаттың көп бөлігінің бомбалаушылары мен жанармай құюшылары, сондай-ақ экипаждар мен кейбір қолдау персоналы орналастырылды. Андерсенде қанат Вьетнамға 1300-ден астам миссия орындады және 1965 жылдың желтоқсанында Карсвеллге оралды. B-52 экипаждары Оңтүстік-Шығыс Азиядағы міндеттерге лайықты болу үшін B-52D курсынан интенсивті екі апталық оқудан өтті. Вьетнамдағы ұрыс міндеттеріне жіберілген B-52 ұшақтарының астыңғы бөлігі, ұшақтың корпусының төменгі бөлігі және вертикальді қанаттың екі жағы жылтыр қара түске боялды. Ұшақтың вертикальді қанатындағы қызыл жолақтың үстінде Әуе күштерінің сериялық нөмірі қара түспен жазылған. Содан кейін 1969 жылдың соңына дейін қанат стратегиялық бомбалау миссиясымен екі SAC B-58 қанатының бірі болды. Қанат Карсвелл Әуе базасында болған соңғы нәрсе 1964 жылдың 28 наурызында болды, Аляскадағы жер сілкінісінен кейін. Әуе күштерінің штаб-пәтері 43-шіге жер сілкінісінен зардап шеккен аймақтың суреттерін беруді тапсырды. 43-шінің мүшелері екі B-58 ұшағымен 5751 миль (9255 км) Аляскаға және кері ұшты, пленканы өңдеді, содан кейін суреттерді Wa...

Carswell Air Force Base was named after Medal of Honor recipient Major Horace S. Carswell, Jr., USAAF (1916–1944). Major Carswell was returning from an attack on Japanese shipping in the South China Sea on 26 October 1944 when he attempted to save a crewmember whose parachute had been destroyed by flak. He remained at the controls of his crippled bomber and died while crash landing the B 24 Liberator near Tungchen, China. The base was renamed in his honor on 29 January 1948. Carswell's origins date back to the early years of aviation. After the United States' entry into World War I in April 1917, General John J. "Blackjack" Pershing invited the British Royal Flying Corps (RFC) to establish training fields in the southern United States where the warmer weather would be more conducive for flying year round. In June, the War Department inspected 6 sites around Fort Worth, Texas which had been offered by the Chamber of Commerce. In August the War Department signed leases with the RFC on 3 sites around Fort Worth. Knows as the Flying Triangle, these sites were Hicks Field (#1), Barron Field (#2), and Benbrook (later Carruthers) Field (#3) based on their locations. In April 1918 these airfield were turned over to the Air Service, United States Army as training fields for American pilots. Hundreds of pilots learned their basic and primary flying skills at these airfields in the Fort Worth area during the war. They were closed in 1919 when the war ended. In 1940 the City of Fort Worth had filed an application with the Civil Aeronautics Administration (CAA), asking for a primary pilot training airfield for the Army Air Corps. In May, General Jacob E. Fickel visited Fort Worth on an inspection visit. Fickel had learned to fly at Carruthers Field in 1918. At the same time, the Fort Worth Chamber of Commerce was trying to convince aircraft manufacturers to build an aircraft assembly plant in the area. Consolidated Aircraft, wanting to build in the area, suggested to the Air Corps that they jointly build an airfield adjacent to the heavy bomber plant they wanted to build in Fort Worth. On 16 June 1941, President Franklin D. Roosevelt approved $1.75 million to construct an airfield next to the Consolidated manufacturing plant. The Army wanted to have the airfield ready quickly before the plant was put into production and construction of the "Lake Worth Bomber Plant Airport" began almost immediately. with the first aircraft being assigned to the school in August. On 29 July, the base was again renamed, this time as Fort Worth Army Air Field. The school was initially equipped with B 24Ds that were assembled across the runway at Consolidated; later it was upgraded to B 24Es that were manufactured at Consolidated's Willow Run Plant in Michigan, then flown to the Fort Worth plant for final modifications. The first B 32 arrived at Fort Worth in September 1944, however it was in the modification plant until January before it was released to the training school. By the end of 1944, only five production aircraft had been delivered by Consolidated; by comparison the B 29 had been flown in combat for nearly six months. The Army was quite unhappy about the Dominator and the production problems it was experiencing. With its activation, the 7th became part of the Fifteenth Air Force (15 AF), headquartered at Colorado Springs, Colorado. On 12 September, the group deployed 30 B 29s to Giebelstadt Army Airfield, near Würzburg, West Germany. This flight was the largest bomber formation flown from Fort Worth AAF overseas to date, landing in Germany on 13 September. During their ten day stay, the group bombers participated in training operations over Europe, as well as a show of force display by the United States in the early part of the Cold War with the Soviet Union. The flight redeployed from Germany on 23 September. As part of the new organization both the 7th and 11th Bombardment Groups became its operational components. Upon becoming its own service, the USAF renamed many former Army Air Fields as memorials to deceased airmen. On 1 January 1948, Fort Worth Airfield was renamed Griffiss Air Force Base as a memorial to Lt. Col. Townsend Griffiss (1900–1942), a Buffalo native and 1922 West Point graduate who, in 1942, became the first U. S. airman to be killed in the line of duty in the European Theatre of World War II when his Consolidated B 24 Liberator was shot down by friendly fire over the English Channel. On 27 February, the base's name was changed again to memorialize native son and Medal of Honor winner, Major Horace S. Carswell, Jr., who gave his life while attempting to crash land his crippled B 24 over China. Since 1942, the XB 36 Peacemaker long range bomber had been under development by Consolidated, and work on it was shifted from Consolidated's San Diego, California plant to its government leased plant in Fort Worth. By 1947 the initial production version B 36A was ready, and, in June 1948 the first Convair B 36A Peacemaker was delivered to the Air Force. The first B 36A was designated the "City of Fort Worth" (AF Serial No. 44 92015) and was assigned to the 492d Bomb Squadron. B 36s continued to roll out from the production plant throughout 1948 while being assigned to the 7th Bomb Group. The group's last B 29 was transferred out on 6 December to the 97th Bombardment Group at Biggs Air Force Base in El Paso, Texas. For 10 years, Carswell's "Peacemaker" fleet cast a large shadow on the Soviet Iron Curtain and served as the United States' major deterrent weapons system. In January 1951, the 7th Bombardment Group took part in a special training mission to the United Kingdom. The purpose of the mission was to evaluate the updated B 36D under simulated war plan conditions and further evaluate the equivalent airspeed and compression tactics for heavy bombardment aircraft. The aircraft, staging through Limestone AFB, Maine, would land at RAF Lakenheath, United Kingdom, following a night radar bombing attack on Heligoland, West Germany. From there the bombers would conduct a simulated bomb run on the Heston Bomb Plot, London, finally landing at RAF Lakenheath. On 1 September 1952, what was then thought to be a tornado rolled across the Carswell flight line, with winds over 90 miles per hour recorded at the control tower. By the time it had passed "the flight line was a tangle of airplanes, equipment and pieces of buildings." In 1954, Carswell was prominently featured and used as a filming location in the James Stewart and June Allyson film Strategic Air Command. 11th Bomb Group B 36s appeared with James Stewart who was also attached to the unit in the 1950s as a unit commander in his then rank of Colonel in the Air Force Reserve. On 13 April 1965, the 7th Bomb Wing deployed its forces to Andersen Air Force Base, Guam to bomb the Socialist Republic of Vietnam. Most of the wing's bombers and tankers, along with aircrews and some support personnel, were deployed. At Andersen, the wing flew more than 1,300 missions over Vietnam, and returned to Carswell in December 1965. B 52 crews were sent through an intensive two week course on the B 52D, making them eligible for duty in Southeast Asia. B 52s assigned to combat duty in Vietnam were painted in a modified camouflage scheme with the undersides, lower fuselage, and both sides of the vertical fin being painted in a glossy black. The USAF serial number was painted in black on the fin over a horizontal red stripe across the length of the fin. From then until the close of 1969, the wing served as one of two SAC B 58 wings with a strategic bombardment mission. One of the last things the wing did while at Carswell AFB took place on 28 March 1964, the day after a major earthquake devastated Alaska. Headquarters USAF tasked the 43rd to provide it with photographs of the region hit by the quake. Members of the 43rd flew two B 58s the 5751 mile (9255 km) to Alaska and back, processed the film, and then delivered the pictures to Washington DC 14.5 hours after the wing received the request. Six months later the 43rd Bomb Wing moved to Little Rock AFB, Arkansas. Beginning in 1972, the 301st Fighter Wing (under various designations) has trained at Carswell as an Air Force Reserve (AFRES) and Air Force Reserve Command (AFRC) unit, training for tactical air missions, including counter air, interdiction, and close air support. Originally gained by the former Tactical Air Command (TAC), the unit is now operationally gained by Air Combat Command (ACC). The 301st replaced the Air Force Reserve's 916th Military Airlift Group (916 MAG), which was inactivated.

Белсенділендіру

Карсвелл әуе базасы 1990 жылғы қорғаныс базаларын жабу және қайта құру туралы заңға сәйкес, II кезеңдегі базаларды жабу комиссиясының қарауы кезінде (BRAC 91) жабылуға таңдалды. BRAC 91 аясында 7-ші бомбалаушылық қанатты Карсвелл әуе базасынан Дайс әуе базасына көшіру және B-52-ден B-1 Lancer реактивтік бомбалаушысына ауысу туралы шешім қабылданды. 1992 жылғы Әуе күштерінің жалпы реорганизациясы кезінде, 1 маусымда SAC таратылды. Карсвелл және 7-ші бомбалаушылық қанат жаңа құрылған Әуе шабуылына басшылық ету командасына (ACC) қарастырылды, ал қанатқа бекітілген B-52H ұшақтарына ACC-нің "CW" құйрық коды берілді. NAS Fort Worth JRB бөлімшелері әртүрлі әуе кеңістігін жоспарлайды. Истребительдерді пайдалану үшін маңызды аймақ – Браунвуд әскери операциялар аймағы (Brownwood MOA). Бұл MOA бастапқыда бұрынғы теңіз әскери-әуе базасы Далласта орналасқан Теңіз әскери-әуе күштері резервінің (COMNAVAIRRESFOR) және 4-ші теңіз авиациялық қанатының (4-ші MAW) истребительдер мен шабуылдық ұшақ эскадрильяларына қызмет ету үшін құрылған, қазір NAS Fort Worth JRB-ге қарастырылған барлық истребительдер мен шабуылдық ұшақ бөлімшелері үшін негізгі әуе кеңістігі болып табылады. Оны NAS Fort Worth операциялық бөлімі жоспарлайды; біріктірілген жоспарлау белгілі бір кезеңде қарастырылды және бұл аймақты жоспарлауды Әскери-теңіз күштеріне қайтару туралы шешім қабылданды. Дегенмен, пайдаланушылардың пікірлеріне сәйкес, аймаққа қол жеткізу мүмкіндігі барлық пайдаланушыларға әділ және тең негізде бөлінеді. Жақында Брейди және Браунвуд MOA-ларын біріктіру туралы шешім әуедегі қарсылықты бақылау/әуедегі ұрыс маневрлерін (AIC/ACM) жүргізу үшін қосымша маневрлік әуе кеңістігін қамтамасыз етеді. Бір уақытта жоспарланған кезде, бұл аймақтар бірнеше бөлімшелерден келген көптеген ұшақтардың бірлескен истребительдер/бомбалаушылар оқу-жаттығуларына қатысуына мүмкіндік береді. Brownwood MOA инновациялық сынақтың нысаны болып табылады, мақсаты – қатысушы емес ұшақтарға SUA мәртебесі туралы ақпарат таратуды жақсарту. Бұл сынақ Федералдық авиация басқармасының (FAA) «еркін ұшуды жоспарлау» міндеттемелерін орындау бойынша қабылданған шешімдерді іске асыру үшін жүргізілуде және FAA-ның арнайы пайдалану әуе кеңістігін басқару жүйесін (SAMS) және Қорғаныс министрлігінің әскери әуе кеңістігін басқару жүйесін (MAMS) қоса алғанда, жақында орналастырылған әуе кеңістігін жоспарлау және есеп беру жүйелерінің үйлесімін пайдаланады. Сынақтың мақсаты – азаматтық пайдаланушыларға, әсіресе Браунвуд MOA айналасындағы бағыттарды өзгертуге мәжбүр болған өңірлік әуе тасымалдаушыларына интернет арқылы «нақты уақытқа жақын» аймақтың жағдайы туралы ақпарат беру. Егер сынақ пен технология сәтті және тиімді болып табылса, нәтижесі FAA тарапынан таратылатын арнайы пайдалану әуе кеңістігінің жай-күйі туралы ақпараттың сапасы мен уақтылылығына қатысты азаматтардың ұзақ жылдар бойына туындаған наразылықтарын шешуге көмектеседі. Мұндай мүмкіндіктер автоматтандырылған ұшу қызметі станцияларын (AFSS) жаңғыртудың келесі буынына енгізілуі мүмкін. Базаның ұшу-қону жолағын Lockheed Martin Aeronautics компаниясы да пайдаланады, өйткені олардың ірі Форт-Уорт құрастыру зауыты (F-16 Fighting Falcon және F-35 Lightning II ұшақтары құрастырылатын жер) базаға жақын орналасқан. Базада Армия және Әуе күштерінің сауда орталығы және азық-түлік дүкені бар. NAS Fort Worth JRB-ның қазіргі (13-ші) командирі – капитан Марк Маклин, USN. Карсвеллдегі Федералды медициналық орталық, Федералды түрмелер бюросының мекемесі, NAS Fort Worth JRB-ның солтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан және бұрын Карсвелл әуе базасының АҚШ Әуе күштерінің госпиталі болған ғимаратты пайдаланады. Оның мекенжайы J көшесіндегі 3000-ғимарат.

Carswell AFB was selected for closure under the Defense Base Closure and Realignment Act of 1990 during Round II Base Closure Commission deliberations (BRAC 91). As part of BRAC 91, the decision was made to relocate the 7th Bomb Wing from Carswell AFB to Dyess AFB and transition from the B 52 to the B 1 Lancer jet bomber. During the 1992 Air Force wide reorganization, SAC was disestablished on 1 June. Carswell and the 7th Bomb Wing were assigned to the newly created Air Combat Command (ACC), and the B 52Hs assigned to the wing were given the ACC tail code "CW". NAS Fort Worth JRB units schedule a variety of airspace. The key area for fighter operations is the Brownwood Military Operations Area (Brownwood MOA). This MOA, originally developed to serve Commander, Naval Air Force Reserve (COMNAVAIRRESFOR) and 4th Marine Aircraft Wing (4th MAW) fighter and fighter/attack squadrons stationed at the former Naval Air Station Dallas, now serves as the primary airspace resource for all fighter/attack units assigned to NAS Fort Worth JRB. It is scheduled by the NAS Fort Worth Operations Department; consolidated scheduling was evaluated for a period of time and the decision made to return this area to the Navy for scheduling. Nevertheless, user comments indicate that access to the area is allocated to its several users on a fair and equitable basis. The recent decision to join the Brady and Brownwood MOAs will provide additional maneuver airspace for Air Intercept Control/Air Combat Maneuvering (AIC/ACM) training. When scheduled concurrently, these areas enable numerous aircraft from several units to participate in joint fighter/bomber training exercises. Brownwood MOA is the subject of an innovative test to improve the dissemination of SUA status information to non participating aircraft. This test, conducted to address action items in meeting Federal Aviation Administration (FAA) Free Flight planning commitments, will use a combination of recently deployed airspace scheduling and reporting systems, including the FAA's Special Use Airspace Management System (SAMS) and the Department of Defense Military Airspace Management System (MAMS). The intent of the trial is to provide more accurate "near real time" area status via the internet to civilian users, especially to regional air carriers particularly affected by required rerouting around Brownwood MOA. Should the test and the technology prove successful and cost effective, the result could address long standing civilian dissatisfaction with the quality and timeliness of FAA distributed special use airspace status information. In particular, such functionality may be appropriate for incorporation into the next generation of Automated Flight Service Station (AFSS) modernization equipment. The base's runway is also used by Lockheed Martin Aeronautics, as their large Fort Worth assembly facility (where the F 16 Fighting Falcon and the F 35 Lightning II are built) is located adjacent to the base. The base has an Army and Air Force Exchange Service post exchange and a Commissary. The current (13th) Commanding Officer of NAS Fort Worth JRB is Captain Mark McLean, USN. Federal Medical Center, Carswell, a Federal Bureau of Prisons facility, is located in the northeast corner of NAS Fort Worth JRB, utilizing the facility that was formerly the USAF Hospital for Carswell AFB. Its address is Building 3000 along J Street.

Танымал мәдениетте

Джеймс Стюарттың "Стратегиялық әуе командалығы" фильмінің бір бөлігі осы базада түсірілді. NBC телеарнасының "The West Wing" сериалында Демократиялық партиядан президенттікке үміткер Мэтт Сантос (Джимми Смитс) F/A 18 Hornet ұшу операцияларына қатысу үшін Форт-Уорт қаласындағы Теңіз жаяу әскерінің резервтік қызметіне келді. Сериалда база қате түрде "Форт-Уорт Ұлттық гвардиясының оқу орталығы" деп аталды, ал көрсетілген эскадрилья VMFA 134, "Смокс" болды. Шындығында, "Смокс" 2007 жылы кадрлық статусына көшуге дейін Теңіз жаяу әскерінің Мирамар әуе базасында орналасқан. NAS Fort Worth JRB базасында шын мәнінде орналасқан Теңіз жаяу әскерінің резервтік F/A 18 эскадрильясы – VMFA 112, "Каубойлар".