Кіріспе
1996 жылғы американдық қылмыстық фильм, режиссері Роберт Альтман. «Канзас-Сити» фильмінде Женефер Джейсон Ли, Миранда Ричардсон, Гарри Белафонте, Майкл Мерфи және Стив Бускеми түскен. Фильмде Канзас-Ситидің музыкасы қолданылған, қазіргі заманғы музыканттар 1930 жылдардағы Канзас-Сити джазын қайта жасайды. Бұл фильм 1996 жылғы Канн кинофестиваліне іліккен.
Kansas City is a 1996 American crime film directed by Robert Altman, and starring Jennifer Jason Leigh, Miranda Richardson, Harry Belafonte, Michael Murphy and Steve Buscemi. The musical score of Kansas City is integrated into the film, with modern day musicians recreating the Kansas City jazz of 1930s. The film was entered into the 1996 Cannes Film Festival.
Сюжет
1934 жылы Канзас-Ситиде Демократиялық партияның алғашқы сайлауына бір күн қалғанда, ұсақ қылмыскер Джонни О’Хара Шипшан Редтің, жарты жылда бір рет «Хей-Хей» клубына келіп ойнайтын бай қара нәсілді қазық ойнаушыны тонауға тырысады. Шипшан Ред – жергілікті қара нәсілді қылмыстық топтың басшысы Селдом Синдің джаз клубы мен казиносының тұрақты тұтынушысы болған. Өте жоғары табыс әкелетін клиентке құрмет ретінде Селдом Джонниді өзі ұрлап, оны «Хей-Хей» клубында ұстайды. Онда ол Джонниге расизм туралы ұзақ сөздер айтады және оны қалай жазалау керектігін ойластырады. «Хей-Хей» клубында Канзас-Ситидің джаз орындары фильмнің көп бөлігімен араласып келеді. Джоннидің Жан Харлоуға ғашық әйелі Блонди О’Хара, оның босатылуының жолын табуға тырысады. Ол жергілікті саясаткер Генри Стилтонның әйелі Кэролин Стилтонды ұрлап алып, оның араласуын пайдаланып, Генриді Джонниді босатуға мәжбүрлеуді жоспарлайды. Блонди Стилтонның сарайынан Кэролинді көп қарсылықсыз ұрлап алады. Ол Кэролиннің махаббатсыз некеде тұтқындалғанын және күйеуінің салқындығына шыдау үшін лауданумға тәуелді екенін біледі. Кэролин Блондидің күйеуіне деген адалдығына таң қалады, және екеуі қала бойынша қашып бара жатқанда, полицияның ескертуінен кейін, араларында сырлы достық қалыптасады. Блонди Генриге ұрлау туралы айтқанда, ол әйеліне деген сезімі мен қайта сайлану науқанына қауіп төнуі арасында қысылады. Пендергаст саяси машинасының мүшесі ретінде ол оның басшысы Томас Пендергасттан көмек сұрайды, ол Селдомға тікелей емес жолмен хабарласуға келіседі. Сайлау күні таңында Блонди Кэролинді өзінің ағасына тиесілі барда жасыруға тырысады (ирониялық түрде, ол Пендергасттың адамы, жергілікті жалқылар мен есірткіге тәуелділерге дауыс беру үшін ақы төлейтін), бірақ ол Кэролиннің кім екенін біліп, оларды қуып жібереді. Селдом Джонниді өлтіру туралы шешімін білдіргенде, Джонни өзін Селдомге құл ретінде беруге ұсыныс жасайды. Кешке Блонди мен Кэролин Джонниді бір күн бұрын ұрлап кеткен О’Харалар үйіне қайта оралады. Генри Джонниді босатуға жетеді, бірақ Селдом мен оның қарақшылары оны қайтарудан бұрын атып, мүкілдетеді, ол үйге кіргеннен кейін құлап, көз жұмады. Блонди оның денесін жоқтап жылап тұрғанда, Кэролин тапаншасын алып, Блондини атып өлтіреді. Ол үйден шығып, Генридің машинасына отырады. Генри оған жағдайы қалай екенін сұрайды, бірақ Кэролин жауап бермейді.
Қабылдау
Фильм 42 рецензияға негізделген Rotten Tomatoes сайтында 60% оң баға алды, орташа бағасы 6.0/10, соның нәтижесінде "Жаңа" статусын иеленді. Metacritic-те фильм 23 сыншының бағалауы бойынша 100 балдық шкала бойынша 58 балға ие болды, бұл "аралас немесе орташа" пікірлерді көрсетеді. Роджер Эберт Альтманның "түпнұсқалығы мен шығармашылығы" үшін үш жұлдыз берді, оқиғаның "біршама жұқа" екенін айтса да, "Алтман қазіргі замандағы ең жақсы джаз музыканттарын жинап, оларды Хей Хей клубын бейнелейтін декорацияға орналастырып, Канзас-Сити джаз гиганттарының (Каунт Бэси, Коулман Хокинс, Джей МакШанн, Лестер Янг және т.б.) стиліндегі кезеңдік музыка орындауды тапсырды. Ол олардың орындауын концерттік деректі фильм түрінде түсіріп, оны монтаждап шығарды". Эберт киім, көліктер және жарнамалардың сол дәуірге тән түстерін және көрінісін жоғары бағалады, сондай-ақ Альтманның 1930 жылдардағы басқа гангстерлік фильмі "Бізге ұқсайтын ұрылар" (1974) есіне түсті. The Washington Post жариялаған рецензияда саундтрек мақталып, фильм Альтманның "гангстерлерге, сұлуларға, саясаткерлерге және барлық джазға жасаған құрметі" деп сипатталды. "Машиналық саясаттың, ақталмаған махаббаттың және қызу соңғы кезеңнің мозаикасы" деген қорытынды жасалды: "Бірақ кейіпкерлер мен сюжеттен бас тартсаңыз, керемет музыкалық бейнероликке ие боласыз". Гарри Белафонте Нью-Йорк киносыншыларының жүлдесінде "Ең үздік екінші пландағы актер" номинациясын жеңіп алды.
Саундтрек
Саундтрек Хэл Уилнер мен Стивен Бернштейннің продюсерлігімен жасалды және онда 1930 жылдардағы джаз музыканттарының рөлін сомдаған бірнеше қазіргі заманғы музыканттар тартылды. Мысалы, Джошуа Редман Лестер Янг рөлін, Крейг Хенди Коулман Хокинс рөлін, Гери Аллен Мэри Лу Уильямс рөлін, ал Джеймс Картер Бен Вебстер рөлін ойнады.