1922 жылғы Дублиндегі IRA-дан қуылған Gypo Nolan және Америкаға қашу арманындағы Katie Madden туралы Джон Фордтың 1935 жылғы фильмі. Ирландия тарихы, драма.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Фордтың 1935 жылғы фильмі
1935 film by John Ford
Сюжет
1922 жылы Дублинде Гипо Нолан Ирландия Республикалық Армиясының (ИРА) құрамынан, ИРА-ны өлтірген қара және қоңыр киімді адамды өлтірмегені үшін қуылды. Ол көшедегі әйелі Кэти Мэдденді клиент іздеп жүргенін көргенде ашуға булығады. Ол адамды көшеге лақтырып жіберген соң, Кэти Америкаға жаңа өмір бастау үшін 10 фунт стерлингке ие емес екеніне қайғырады. Кейін Гипо досы және ИРА-дағы әріптесі Фрэнки МакФилиппен кездеседі, ол 20 фунт сыйлықпен іздеудегі адам. Фрэнки алты айдан бері жасырынып, шаршап, анасы мен қарындасы Мэриді көру үшін түнелген түнді жамылып үйіне қайтады. Ақыл-ойы кем Гипо 20 фунт сыйлық үшін жасырын хабар беруге шешім қабылдайды, бұл екеуіне де Америкаға баруға жетеді. Қара және қоңыр киімділер Фрэнкиді үйінен табады, ал одан кейін болған атыста Фрэнки қаза табады. Британдықтар Гипоға қан ақысын береді де, босатып жібереді. Гипо кейін вискинің бір бөтелкесін сатып алып, Кэтиге американдық теңізшіні ұрып-соғып ақша тапқанын айтады. Ол Фрэнкидің жаназасына барады, қалтасынан монеталар түсіп кеткенде күдік тудырады. Сол жердегілер Гипоның жасырын хабар бергеніне күдікпен қарамайды, бірақ ол бұрынғы ИРА-дағы әріптестерімен кездеседі, олар Фрэнкиді кім жасырын хабарлағанын білуге асығады. Гипоның айтуынша, ол Маллиган деген адам. Гипо мас және дұрыс сөйлей алмайтын болса да, басқалары оған күдікпен қарай бастайды, бірақ әлі жеткілікті дәлелдері жоқ. Гипо шығып, соқыр адамға және бірнеше бар клиенттеріне 1 фунттан береді, бірақ адамдар оның кенеттен ақшаға ие болуын таңғалады. Осы уақытта Мэри ИРА-ға Фрэнки сол күні тек Гипомен сөйлескенін айтады, ал олар өлімге қатысты тергеу жүргізуге шешім қабылдайды. Гипо Кэтиді іздеу үшін жоғары сыныптық кешке барады, бірақ мас болып, ішімдік сатып алады. Оны бұрынғы ИРА-дағы әріптестері ұстап алып кетеді, олар оның кінәлі екенін білгеннен кейін. Ол кенгуру сотына апарылады, онда Маллиган сұраққа тартылады және Гипо оны тағы да айыптайды. Алайда, әріптестер Гипоға сенбейді және оған 20 фунт сыйақысын қалай жұмсағанын егжей-тегжейлі түсіндіреді. Гипо Фрэнкиді жамандағанын мойындайды. Гипо қамауға алынады, бірақ өлтірілместен бұрын төбедегі тесік арқылы қашып кетеді. Ол Кэтидің пәтеріне жүгіріп барып, Фрэнкиді жасырын хабарлағанын айтады. Кэти сот төрағасы Дэн Галлахерге барып, Гипоны жалғыз қалдыруын өтінеді. Галлахер қатаң түрде ештеңе істей алмайтынын айтады, егер оған өмір сүруге рұқсат берілсе, Гипо бүкіл ұйымды полицияға тапсыруы мүмкін. Алайда, Кэтидің сөзін естіген басқа ИРА мүшелері оның пәтеріне барып, Гипоны атып өлтіреді, Кэти үлкен қорқынышпен оқ дыбысын естіп тұрады. Гипо Франкидің анасы дұға оқып жатқан шіркеуге кіреді және ол оған кешірім сұрайды. Ол оны кешіреді, оған не істеп жатқанын білмейтінін айтады, ал кешірілген Гипо шіркеу еденінде Франкиге қуанышпен шақырып, мамыражай өледі.
In Dublin in 1922, Gypo Nolan has been kicked out of the outlaw Irish Republican Army (IRA) for not killing a Black and Tan who killed an IRA man. He becomes angry when he sees his streetwalker girlfriend Katie Madden trying to pick up a customer. After he throws the man into the street, Katie laments that she does not have £10 for passage to America to start afresh. Gypo later runs into his friend and IRA comrade Frankie McPhillip, a fugitive with a £20 bounty on his head. Frankie, tired of hiding for six months, is on his way home to visit his mother and sister Mary under cover of the foggy night. The slow witted Gypo decides to turn informer for the £20 reward, enough for passage to America for the both of them. The Black and Tans find Frankie at his house, and Frankie is killed in the ensuing gunfight. The British contemptuously give Gypo his blood money and let him go. Gypo subsequently buys a bottle of whiskey and tells Katie that he obtained money by beating up an American sailor. He goes to Frankie's wake, and acts suspiciously when coins fall out of his pocket. The men there tell him that they do not suspect Gypo of informing, but he then meets with several of his former IRA comrades, who wonder who informed on Frankie. Gypo claims it was a man named Mulligan. Though Gypo is drunk and talking nonsense, the others begin to suspect him but do not have enough evidence as yet. Gypo leaves and gives out £1 notes to a blind man and some bar patrons, but people wonder why he had such a sudden influx of cash. Meanwhile, Mary tells the IRA that the only person Frankie talked to that day was Gypo, and the men decide to hold an inquest into the death. Gypo goes to an upper class party to look for Katie, but gets drunk and buys rounds of drinks. Gypo is then taken away by his former IRA comrades when they figure out it was he. He is taken to a kangaroo court, where Mulligan is questioned and is accused once again by Gypo. However, the comrades do not believe Gypo, and give him a detailed accounting of where he spent his entire £20 reward. Gypo then confesses to ratting out Frankie. Gypo is locked up, but before he can be killed he escapes through a hole in the ceiling. He runs to Katie's apartment, where he tells her that he informed on Frankie. Katie goes to see the commissioner who presided over the trial, Dan Gallagher, to beg him to leave Gypo alone. The rigid Gallagher says he cannot do anything, and Gypo might turn in the entire organization to the police if he is allowed to live. However, other IRA members, having overheard Katie, go to her apartment and shoot Gypo, much to Katie's horror as she hears the shots. Gypo wanders into a church where Frankie's mother is praying and begs forgiveness as he confesses to her. She does forgive him, telling him that he did not know what he was doing, and the absolved Gypo dies content on the floor of the church after calling out to Frankie with joy.
Саяси контекст және цензура
Фильмде ИРА аты аталмады және Кэрол Ридтің "Odd Man Out" (1947) фильмі сияқты, "жасырын қақтығысқа кездейсоқ тоқталды". "Ирландиялық кино және теледидардағы ИРА: Тарих" еңбегінде автор Марк Коннелли екі фильмнің де "ирланд ұлтшылдығына және оның жақтастарына көзқарасының күңгірттігімен" ортақ екенін айтады. ИРА "негізгі қызметі тонау, кісі өлтіру және өздігінен жазалау шараларын қолдану болған" қылмыстық топ ретінде бейнеленді. Гипо Ноланның идеологиялық ынтасы аз болды, оның орнына ол "Ұйымға" қайта қосылып, "қауіпсіздік, мәртебе және жамағатқа жақындық сезімін" қайта табуды қалады. Фильмдер "Тарбалар" аясын ең көп көрерменге ұнату үшін жасалған моральдық оқиғалар үшін пайдаланды. АҚШ және Ұлыбританияда "дауды болдырмау және цензурадан өту" мақсатымен саясаттан және ирланд ұлтшылдығынан аулақ болды. Фильмді Ұлыбританияда көрсетуді ескере отырып, Американың кино өндірушілер мен таратушылардың өкілі Джозеф Брин "Информер" сценарийін Британдық кино цензуралық кеңесіне ұсынды, ол ағылшын-ирланд қақтығысына сілтемелерді жою үшін көптеген өзгерістерді сұрады. "Odd Man Out" және "The Informer" фильмдері де "сенімін жоғалтқан католиктердің қайта оянған дінінің драматикалық бейнесі" ретінде ұсынылады және "өліміне жеткен кейіпкерлерінің Мәсіх тәрізді позада бейнеленуімен аяқталады".
The film did not mention the IRA by name and, like Carol Reed's Odd Man Out (1947), only "casually touched on the underlying conflict." Writing in The IRA in Film and Television: A History, author Mark Connelly observes that both films share a common "jaundiced view of Irish nationalism and its adherents." The IRA was portrayed as little more than a criminal gang "whose principal activities were robbery, murder and vigilante reprisals." Gypo Nolan was largely unmotivated by ideology, instead wishing to rejoin the "Organization" to regain "security, status, and a sense of belonging." Instead, the films used the backdrop of The Troubles for morality tales designed to appeal to the broadest possible audience. Politics and the cause of Irish nationalism was avoided to "circumvent controversy and pass the censors" in both the U. S. and Great Britain. With an eye toward distribution of the film in Britain, Joseph Breen of the Motion Picture Producers and Distributors of America, submitted the script of The Informer to the British Board of Film Censors, which requested numerous changes to omit references to the Anglo Irish conflict. Odd Man Out and The Informer are also similar in being "dramatic portrayals of lapsed Catholics rediscovering their lost faith," and "end with their dying protagonists assuming Christ like poses."
Беделі
1950 жылдар шамасында "Информер" көптеген ең үздік фильмдер тізіміне енді, және сол кездегі көптеген сыншылар оны ең ұлы американдық дыбысты фильм деп есептеді. Бірақ, содан бері фильмнің танымалдылығы мен беделі айтарлықтай төмендеді.
Circa 1950, The Informer graced many lists of the top films ever made, and many critics at the time considered it the greatest American sound film. The movie's reputation as one of the all time greats has declined considerably since then.
Басқа ақпарат құралдарында бейімделу
The Informer радиоспектысы 1944 жылдың 10 шілдесі мен 1950 жылдың 17 қазанындағы «The Screen Guild Theater» эпизодтарында, сондай-ақ 1948 жылдың 28 наурызындағы «Ford Theatre» эпизодында қойылды. 1946 жылдың 25 мамырындағы «Academy Award Theater» эпизодында МакЛаглен өзінің бұрынғы рөлін қайта ойнады.
The Informer was adapted as a radio play on the July 10, 1944, and October 17, 1950, episodes of The Screen Guild Theater, the March 28, 1948, episode of the Ford Theatre. On the Academy Award Theater's May 25, 1946, episode, McLaglen reprised his role.