Кіріспе
Италиялық мотоцикл жарыскері Массимилиано "Макс" Биагги (; 1971 жылдың 26 маусымында туған) – алты әлем чемпионатын жеңіп алған итальяндық бұрынғы кәсіби Гран-при мотоцикл жарыскері. 250 кубик сантиметрлік төрт жол жарысы және екі World Superbike чемпионатында жеңіске жеткен ол, екі тәртіптің екеуінде де чемпионат жеңіп алған небары екі мотоциклшінің бірі. 2019 жылдан бері Монакода орналасқан Moto3 жарыс командасының иесі. 2020 жылы Биагги FIM Road Racing Legend атағын алды, ал 2022 жылы MotoGP Даңқ залына енгізілді.
Massimiliano "Max" Biaggi (; born 26 June 1971) is an Italian former professional Grand Prix motorcycle road racer who achieved six World Championships. With four 250 cc road race titles and two in World Superbikes, he is one of only two riders to score championships across both disciplines. Since 2019, he has owned a Moto3 racing team, based in Monaco. In 2020, Biaggi was named a FIM Road Racing Legend, followed by inductance into the MotoGP Hall of Fame in 2022.
Жарыс тарихының қысқаша мазмұны
Биагги премьер-класс жарыстарында 13 рет жеңімпаз атанды. Ол 250 куб.см. әлем чемпионатында 4 рет, Супербайк әлем чемпионатында 2 рет жеңіске жетті және премьер-класта 3 рет күміс жүлдегер атанды. 1994, 1995, 1996 және 1997 жылдары қатарынан 4 мәрте 250 куб.см. титулын жеңіп алғаннан кейін, Биагги 1998 жылы 500 куб.см. класына өтті және бірден Honda командасымен 2 жеңіспен Мик Духаннан кейін екінші орын алды. Бұл оған 1999 жылы Factory Yamaha Team командасына өтуге мүмкіндік берді. Yamaha командасымен өткізген 4 маусымда Биагги 8 жеңіске қол жеткізді және 2000 жылы Валентино Россиден кейін екінші орын алды. Содан кейін ол Camel Honda командасына ауысты, бірақ 2001 және 2002 жылдары чемпионатта тек үшінші орынға ғана қол жеткізді, оны тек Валентино Росси ғана емес, Gresini Honda жүргізушісі Сете Гибернау да жеңді. 2003 жылы Factory Honda Team командасымен бір жеңісі жоқ маусым болды және Биагги 4 подиум мен чемпионатта 5-орынға ие болғанына қарамастан, Дани Педросамен алмастырылды. Бұл Биаггидің MotoGP-дегі соңғы маусымы болды. 2007 жылы Биагги Супербайк әлем чемпионатында өнер көрсетіп, жаңадан келген ретінде үшінші орын алды және 2010 жылы өзінің алғашқы Супербайк әлем чемпионатында жеңіске жетті, бұл Raymond Roche-тан кейін Ұлыбританиядан тыс Еуропалықтардың екіншісі болды. 2012 жылы 41 жасында екінші Супербайк әлем чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін Биагги жарыстан зейнеткерлікке шықты. Бірақ ол 2015 жылы Малайзияда wildcard ретінде қайта оралды және 44 жасында тұғырға көтерілді. Тұрақты жүргізуші болған Биагги MotoGP/500 куб.см. класында өткізген 8 маусымында чемпионаттың алдыңғы 5 қатарында аяқтады және 1998, 2000 және 2001 жылдары 3 рет күміс жүлдегер атанды. 1998 жылдан 2004 жылға дейін премьер-класта қатарынан 7 маусым бойы жарыс жеңіске жетті. Биаггидің 13 жеңісі, 58 подиум және 23 Pole Position позициясы оны MotoGP әлем чемпионатында жеңіске жетпеген ең табысты жүргізушілердің біріне айналдырады.
After winning 4 consecutive 250 cc titles in , , and Biaggi moved to the 500 cc class in and immediately finished runner up to Mick Doohan with 2 victories with Honda. This earned him a move to the Factory Yamaha Team in In his 4 seasons with Yamaha Biaggi collected 8 victories and finished runner up to Valentino Rossi in and Then he moved to Camel Honda in But only managed third place in the championship in and beaten by not only Valentino Rossi but also Gresini Honda rider Sete Gibernau. A sole winless season followed in with Factory Honda Team and Biaggi was replaced by Dani Pedrosa for even though he got 4 podiums and a 5th place in the championship. This proved to be Biaggi's final season in MotoGP. In 2007 Biaggi switched to the Superbike World Championship finishing third overall as a rookie and earned his first Superbike World Championship in 2010 becoming only the second European from outside the United Kingdom after Raymond Roche to do so. After winning a second Superbike World Championship in 2012 at the age of 41, Biaggi retired from racing. But he came back in 2015 in Malaysia as a wildcard to get a podium at the age of 44. A consistent rider, In all of his 8 seasons with MotoGP/500 cc Biaggi finished inside the top 5 in the championship standings and 3 times as championship runner up in , and Winning a race for 7 consecutive seasons in the Premier Class from 1998 to 2004. Biaggi's 13 wins, 58 podiums and 23 Pole Positions in the Premier Class makes him one of the most accomplished riders to not win the MotoGP World Championship.
125cc әлем чемпионаты
Бала кезінде Бьягги футболға көбірек қызығушылық танытқан. Бірақ 1989 жылы, он жеті жасқа толған күні мотоцикл алғаннан кейін, ол он сегіз жасында 125cc класында жарыс мансабын бастады. 1990 жылы Италияның спорттық өндіріс чемпионатында жеңіске жетті. 125cc класындағы жетістіктерінен соң, Бьягги 250cc класына өтті.
250cc әлем чемпионаты
1991 жылы Биагги Aprilia RS250 мотоциклінде 250cc Еуропа чемпионатында британдық Woolsey Coulter-ден кейін екінші орынды алды, ал сол жылы Grand Prix 250cc әлем чемпионатында жиырма жетінші орынды иеленді. 1992 жылы Биагги Aprilia үшін 250cc Гран-придегі алғашқы толық маусымын аяқтады және жалпы есепте бесінші орынды жеңіп алды. Сол маусымда ол Оңтүстік Африканың Кьялами қаласындағы жарыста алғашқы жеңісін тойлады. Келесі маусымда Биагги Honda командасына қосылды және чемпионаттың жалпы есебінде төртінші орынды иеленді, оның ішінде Барселонада бір рет жеңіске жетті. 1994 жылы ол Aprilia-ға қайта оралды және 1994, 1995 және 1996 жылдары үш рет қатарынан әлем чемпионы атанып, 250cc Гран-при класында басымдық танытты. 1997 жылы Биагги тағы да Honda-ға оралды, Ерв Канемотоның командасында жүріп төртінші рет қатарынан титул жеңіп алды. Одан кейін ол 500cc класына көтерілді.
500cc әлем чемпионаты
Бьягги 500 кубтық сыныптағы дебютінде керемет старт берді, pole-ден біліктілік алды, ең жылдам айналым жасады және 1998 жылғы Жапон мотоциклдер Гран-присінде Сузукадағы алғашқы жарысын жеңіп алды, ол Канемото Хонда командасы үшін бәсекелесті. Ол Чехия Гран-присінде де жеңіске жетті, онда ол кездейсоқ 90 градусқа дейін дөңгелегін көтеріп, құлаудың аз ғана алдында болды, және маусымды Мик Духаннан кейін екінші орында аяқтады. Бьягги содан кейін Yamaha командасына қосылып, үстемдік құрған Honda мотоциклімен күресті. 1999 жылы төртінші, 2000 жылы үшінші, ал 2001 жылы екінші орынды иеленді.
MotoGP әлем чемпионаты
2002 жылы Биагги төрт тактілі мотоциклге алғаш рет отырды, жаңа мотоциклді жетілдіру маусым бойы қарқынды жүрді. Ол Брнода (Чехия) және Сепангта (Малайзия) жеңіске жетіп, қарсыласы Валентино Россиден кейін чемпионатта екінші орынды иеленді. 2003 жылы Биагги Хонданың Camel Pramac Pons командасына қайта қосылғаннан кейін MotoGP чемпионатында үшінші орынды алды және Росси айыпталғаннан кейін Тынық мұхиты Гран-при мен Ұлыбританияда жарыстарда жеңіске жетті. 2004 жылы Биаггидің титулға басты үміткерлердің бірі болары күтілді. Ол Германияда жеңіп алды, бірақ Эсторилдегі апат оның маусымын әлсірете бастады. 2004 жылғы MotoGP маусымының соңында Биагги чемпионатты Сете Гибернау және серия жеңімпазы Россиден кейін үшінші орында аяқтады. 2005 жылғы MotoGP маусымын Биагги ресми Honda жүргізушісі ретінде бастады, американдық Никки Хейденмен бірге Repsol Honda командасына қосылды, команданың техникалық директоры Эрв Канемото болды. Канемотомен ынтымақтастықты жалғастыру және Honda компаниясының толық зауыттық қолдауы Биаггиді 2005 жылы титулға басты үміткерлердің біріне айналдырады деп үміттенді. Алайда, Биагги маусымды бесінші орында ғана аяқтады. Биагги 2006 жылғы маусымда өз орнын жоғалтты, оның орнына 2005 жылғы 250cc Гран-при чемпионы Дани Педроса келді. Ол Honda, Kawasaki және Suzuki компанияларымен келіссөздер жүргізді, бірақ ірі темекі демеушісі Camel-дің қолдауына қарамастан келісімшартқа қол қоя алмады, ал Camel 2006 жылы зауыттық Yamaha командасының титулдық демеушісі болды. 2006 жылдың 10 қаңтарында Биагги өзінің веб-сайтында 2006 жылғы MotoGP маусымына қатыспайтынын хабарлады.
Супербайк әлем чемпионаты
Биагги 2009 жылы «Корона Алстаре Сузуки» үшін Супербайк әлем чемпионатында жарысуға келісімге қол жеткізуге тырысты, бірақ команда өзінің қазіргі жүргізушілері, чемпион Трой Корсер және Юкио Кагаямамен тең жабдықпен қамтамасыз ете алмады. Нәтижесінде ол демалысқа шықты, бірақ 2006 жылдың 14 қыркүйегінде Биагги Корсердің орнына командаға қосылғанын жариялады. Биагги маусымды Катардағы Лосаил халықаралық трассасында бірінші жарыста жеңіске жетіп, екінші жарыста екінші орын алды. Осылайша Макс Биагги өзінің алғашқы Супербайк әлем чемпионатында жеңіске жеткен бес жүргізушінің бірі және өзінің алғашқы Супербайк жарысында және 500cc Гран-приде алғашқы жарысында жеңіске жеткен жалғыз жүргізуші болды. Ол Филипп аралында (Австралия) 3-ші және 4-ші орындарға ие болды. Ауыр чемпионаттан кейін Биагги әлем чемпионы Джеймс Тозеланд пен «Ямаха» командасының үздік жүргізушісі Нориюки Хагадан кейін үшінші орынды иеленді. Маусым соңында «Alstare Suzuki Racing Team» директоры Фрэнсис Батта негізгі демеуші «Corona Extra» жоғалғандықтан, қаржылық келісімге келе алмағандықтан Биаггиді босатуға мәжбүр болды. Сонымен қатар, «Suzuki» ресми Супербайк әзірлеуін тоқтатуға шешім қабылдады. Биагги үшін команда менеджері Марко Борчианиді өзінің «Team Sterilgarda/Go Eleven» командасының жүргізушісі ретінде алмастырды, ол Рубен Хауспен бірге «Ducati 1098RS» спутниктік мотоциклін жүргізді. Ол жалпы есепте жетінші орынды иеленіп, Хаустан үш орын, «Ducati» зауытының жүргізушісі Мишель Фабрициодан бір орын жоғары болды. 2009 жылы ол «Aprilia» командасына қосылды. Ол Катардағы 2-турда екі мәрте подиумға шықты және Брнода жарыстың көшбасшылары Фабрицио мен Бен Спис соқтығысқаннан кейін алғашқы жеңіске жетті. Ол екінші жарыста Спистен шамалы екінші орын алды және маусымды жалпы есепте 4-ші орында аяқтады. Биагги 2010 жылы «Aprilia» командасымен жалғасты, Монцада команданың үй жарысында екі рет жеңіске жетіп, рейтингте екінші орынға көтерілді. АҚШ-тағы тағы бір екі жеңіс оған бұрынғы көшбасшы Леон Хаслам 2-жарыста аяқталмағаннан кейін чемпионатта бірінші орын берді. 2010 жылдың тамызында Биагги «Aprilia» командасымен екі жылдық жаңа келісімшартқа қол қойды, ол 2012 жылға дейін «World Superbikes» командасында қалатындығын растады. 2010 жылы Биагги «Aprilia» және Италияның бірінші Супербайк әлем чемпионы атанды. Биагги 2011 жылғы маусымды үшінші орында (303 ұпай) аяқтады және ұпайлар бойынша Юджин Лавертимен тең болды. Биагги 2012 жылы Том Сайкстен жарты ұпайға ғана басымдықпен титулды жеңіп алды. Маусымнан кейін Биагги жарыстан шықты. Үш жылдан кейін Биагги «Aprilia» үшін жауынгерлік карта ретінде жарысқа қысқа уақытқа оралды.
Biaggi began the season by winning the first race at the Losail International Circuit in Qatar and finishing second in race two. In doing so Max Biaggi became one of only five men to win their first Superbike World Championship race, and the only rider ever to win his first Superbike race and his first race in 500cc Grand Prix. He then finished 3rd and 4th at Phillip Island, Australia. After a hard championship Biaggi finished third, behind World Champion James Toseland and Yamaha top rider Noriyuki Haga. At the end of the season, Francis Batta, Alstare Suzuki Racing Team director, was forced to release Biaggi, due to the loss of the main sponsor Corona Extra, as they could not reach financial agreement. Furthermore, Suzuki decided to stop official Superbike development for , instead focusing on the MotoGP championship. For Biaggi replaced team manager Marco Borciani as a rider at his Team Sterilgarda/Go Eleven, riding a satellite works Ducati 1098RS alongside Ruben Xaus. He finished seventh overall with seven podiums, three places ahead of Xaus and one ahead of factory Ducati rider Michel Fabrizio. For 2009 he joined the returning factory Aprilia team. He took a double podium in round 2 at Qatar, and scored solid points before taking their first win since the return at Brno, after race leaders Fabrizio and Ben Spies collided. He finished a close second behind Spies in race two there, and finished the season 4th overall. Biaggi continued with Aprilia for 2010, taking a double victory at the team's home race at Monza to move up to second in the standings. Another double in the USA gave him first place in the championship, after previous leader Leon Haslam failed to finish in race 2. In August 2010, Biaggi signed a renewed, two year contract with Aprilia to remain with the team in World Superbikes until 2012. In 2010, Biaggi became Aprilia's and Italy's first Superbike World Champion. Biaggi ended the 2011 season in third place (303 points) and tied in points with Eugene Laverty. Biaggi would go on to win the 2012 title by only a half point over Tom Sykes. Following the season, Biaggi retired from racing. Three years later, Biaggi would briefly return to racing as a wildcard for Aprilia.
Жеке өмір
Биагги "Рим императоры" және "Жынды Макс" деп белгілі және баспасөз, команда мүшелері және басқа да мотоциклшілермен қарым-қатынастағы қиындықтарымен әйгілі. Ол 2002 жылғы "Miss Italia" жеңімпазы, тележүргізуші Элеонора Педронмен никелескен; олардың бір қызы мен ұлы бар. 2015 жылдың қыркүйегінде олар ажырасып кетті.