Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоганн Хризант "Беда" Вебер (26 қазан 1798 – 28 ақпан 1859) – неміс бенедиктин профессоры, автор және Франкфурт парламентінің мүшесі.
Johann Chrysanth "Beda" Weber (26 October 1798 – 28 February 1859) was a German Benedictine professor, author, and member of the Frankfurt Parliament.
Өмірбаян
Вебер Тироль графтығының Лиенц қаласында дүниеге келді. Ол Бозенде төрт жылдық оқуын аяқтады және Инсбрукте екі жыл философияны оқыды. Әкесі оның шаруаның қарапайым жұмысымен қатар бір кәсіп үйренуін қалағандықтан, Вебер аяқ киімше жасаушы болды. Содан кейін ол Мальсқа жақын Виншгаудағы Мариенберг бенедиктин аббаттығына Беда есімімен кірді. 1821 жылдың күзінде ол Инсбрук университетінде теологияны оқуға кірісті, ал теологиялық факультет таратылғаннан кейін Бриксенде білімін жалғастырды. Вебер 1824 жылы дін қызметкері болып тағайындалды және пасторлық жұмысына дайындалу үшін Трентодағы епископ семинариясына қысқа мерзімге барды; 1825 жылы ол монастырына оралды. Пасторлық қызметте аз уақыт өткен соң, ол Мерандағы жоғары мектепте сабақ беруді бастады, онда жиырма жыл қызмет етті. Оған Инсбрук университетінен, Аугсбургтегі бенедиктин лицейінен және Гогенцоллерн-Зигмаринген тақ мұрагерінен профессорлық қызметке шақырулар келді, бірақ 1848 жылғы саяси оқиғалар оны шақырғанға дейін Меранда қалды. Оның парламенттік еңбегі көптің назарына ілікті. Франкфурт қаласының діни қызметкері қайтыс болғанда, Вебер оның орнын иеленді. Оның епископы оны Лимбург епархиясының каноны, епископтық комиссары, рухани кеңесші, Франкфурттағы епархиялық соттың және мектеп комиссиясының мүшесі, сондай-ақ кафедралық мектептің инспекторы етіп тағайындады. Вебер 1859 жылдың 28 ақпанында Франкфурт-на-Майнда инсульттан қайтыс болды. Оның құрметіне император соборында фреска салынды, оның қалпына келтіруін бастаған.
Weber was born at Lienz in the county of Tyrol. He completed coursework at Bozen in four years, and studied philosophy at Innsbruck for two years. His father wished him to learn a trade as well as the ordinary work of a peasant, and thus Weber became a shoemaker. He then entered the Benedictine Abbey of Marienberg in Vinschgau, near Mals, taking the name of Beda. In the autumn of 1821 he began to study theology at the University of Innsbruck, and on the abolition of the theological faculty there, he continued his course at Brixen. Weber was ordained in 1824, and went for a short time to the episcopal seminary at Trento to prepare himself for pastoral work; in 1825 he returned to his monastery. After a short time spent in the pastorate, he began to teach at the high school at Meran, where he remained for twenty years. He received calls to professorships from the University of Innsbruck, from the Benedictine Lyceum at Augsburg, and from the crown prince of Hohenzollern Sigmaringen, but remained at Meran until he was called away by the political events of 1848. His parliamentary labours attracted attention. When the town priest of Frankfurt died, Weber succeeded him. His bishop made him canon of the diocese of Limburg, episcopal commissary, spiritual councillor, and member of the diocesan court at Frankfurt and of the school commission, as well as inspector of the cathedral school. Weber died of apoplexy on 28 February 1859 at Frankfurt am Main. A fresco was painted in his honor in the Imperial Cathedral, the restoration of which he initiated.