Генри Уидол: Британ дін қызметкері мен педагогтың өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық католик уағыздаушысы, педагогы және шіркеу қайраткері Генри Уидалл (6 қыркүйек 1788 – 7 қараша 1859) – XIX ғасырдағы британдық католик уағыздаушысы, педагогы және шіркеу қайраткері.

Өмірбаян

Ол Лондонда дәрігердің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның ата-анасы ерте балалық шағында қайтыс болды. Ол 1794-1804 жылдары Седгли Паркте, ал 1804-1814 жылдары Бермингемге жақын орналасқан Сент-Мэри колледжінің семинариясында білім алды. 1814 жылдың 6 сәуірінде Вулвергемптонда дін қызметкері болып тағайындалды. Ол Оскотта кіші ұстаз болып жұмыс істеді, ал ординациядан кейін классикалық пәндерді оқытуын жалғастырды, сонымен қатар Оскотт миссиясын басқаруға көмектесті. 1816 жылдың басында ол оқу префекті болды; ал Томас Уолш (кейін округ епископы) президент болғанда (1818 жылдың тамызында), Уидалл вице-президенттікке өтті, дінтануды оқытты және студенттер мен отбасының рухани қамына келді. 1821 жылдың жазынан бастап ол Оскоттың де-факто президенті болды, ал Уолш Оскоттан кеткенде, викариатқа (1826 сәуір) ие болғанда, Уидалл президенттік лауазымды ресми түрде де атқара бастады. Уолш оны өзінің бас викариі етіп тағайындады (1828 жылдың 14 маусымында) және оған дінтану докторы дәрежесін алды (1829 жылдың 27 қаңтарында). Ол 1827 жылдың 8 мамырында Ескі Капитулдың мүшесі болып сайланды. Оның басшылығымен Оскот айтарлықтай дамыды, ал қазіргі колледж ғимараты ескі ғимараттан екі шақырым қашықтықта салынды (1826-1838). 1840 жылы викариаттардың бөлінуі кезінде Уидалл Солтүстік округтің апостолдық викариі болып тағайындалды, Абидос титулдық тағын алды; ал Уайзман Уолшқа коадъютор болып, Оскоттың президенті болды. Уидалл Римге барып, викариаттан бас тартуға рұқсат сұрады. Содан кейін ол 1841-1843 жылдары Олд Оскоттағы дайындық мектебінің директоры болды, одан кейін 1843-1848 жылдары Уильям Бернард Уллаторн Орталық округке келгенге дейін Лимингтонда ректор болып қызмет етті. Уидалл бас викарий, собор шіркеуінің деканы және округ пен екі колледждің уақытша басқарушысы болып тағайындалды. 1852 жылы ол жаңа құрылған Бирмингем Капитулының бірінші провосты болды. (1853 жылдың 2 шілдесінде ол Оскотқа қиын жағдайда оралды, "оның қабырғаларындағы шіркеулік ізгілік пен тәртіптің ерекше рухын жаңарту үшін" жіберілді, ол өзінің мінезімен алғашқы күндерден бері сіңіріп алған еді, және денсаулығының нашарлығына қарамастан, толыққанды табысқа жетті. Ол 1859 жылдың 7 қарашасында Оскотта 71 жасында қайтыс болды және колледж шіркеуінің астына жерленді. 1854 жылы ол Пий IX-тың жеке кеңесшісі болып тағайындалды. Уидалл көрнекті уағызшы ретінде танымал болды және мерзімді баспасөздерге мақалалар жазды. Уидалл шіркеуі Оскотта оның есімін мәңгі есте сақтайды.

He was born in London the son of a doctor. Both his parents died during his early childhood. He was educated at Sedgley Park (1794 1804), and at St. Mary's College, Oscott, a seminary near Birmingham, from 1804 to 1814. He was ordained a priest at Wolverhampton on 6 April 1814. He had been acting as a junior master at Oscott, and after his ordination he continued to teach classics, assisting also in the care of the Oscott mission. In the beginning of 1816 he became prefect of studies; and when Thomas Walsh (afterwards bishop of the district) became president (August, 1818), Weedall undertook the vice presidency, taught Divinity, and had the spiritual care of lay students and the familia. From the summer of 1821 he had been in effect the president of Oscott, and when Walsh left Oscott, on succeeding to the vicariate (April, 1826), Weedall was made president in name also. Walsh named him his vicar general (14 June 1828), and obtained for him the degree of Doctor of Divinity (27 January 1829). He had been elected a member of the Old Chapter, 8 May 1827. Under his rule Oscott made noteworthy progress, and the present college edifice, two miles from the old, was erected (1826–38). On the division of the vicariates in 1840, Weedall was appointed Vicar Apostolic of the Northern District, with the titular See of Abydos; Wiseman being at the same time made coadjutor to Walsh and president of Oscott. Weedall went to Rome and obtained leave to decline the vicariate. He was then head of the preparatory school at Old Oscott, 1841–43, followed by becoming rector at Leamington, 1843 8, until William Bernard Ullathorne came to the Central District (August, 1848). Weedall was named as vicar general, dean of the cathedral church, and temporal administrator of the district and the two colleges. In 1852 he became the first provost of the newly erected Birmingham Chapter. (On 2 July 1853, he returned to Oscott in its hour of difficulty, sent "to renew that peculiar spirit of ecclesiastical piety and discipline within its walls with which his character imbued it from the first", and, in spite of almost continuous ill health, he was entirely successful. He died at Oscott on 7 November 1859, aged 71, and was interred underneath the college's chapel. In 1854 he had been made a domestic prelate to Pius IX. Weedall had considerable reputation as a preacher, and was an occasional contributor to the reviews. The Weedall Chantry perpetuates his memory at Oscott.