Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Николаус фон Вайс (8 наурыз 1796, Римлинг, Мозель, Франция – 13 желтоқсан 1869, Шпайер) 1842 жылдан 1869 жылға дейін Шпайер Рим-католик епархиясының епископы болды, ол уақытта Пфальц (Бавария Корольдығының бір бөлігі) аймағында орналасқан.
Nicolaus von Weis (born Rimling, Moselle, France, 8 March 1796 died Speyer, 13 December 1869) was from 1842 to 1869 Bishop of the Roman Catholic Diocese of Speyer, in the Palatinate (in that time a district of the Kingdom of Bavaria.
Өмір
Оның әкесі қойшы болған, ал кедей неміс отбасы Германия шекарасына жақын Лотарингияда тұрған. Әкесінің ерте қайтыс болуынан кейін анасы баласымен Германияға қайтып келді, ал ол қазір Саар жеріндегі Блискастель қаласының бір бөлігі болып табылатын Альтеймде өсті. Бруно Франц Леопольд Либерман регент болған кезде Майнц семинариясында оқыды және 1818 жылдың 22 тамызында Иосиф Людвиг Колмар епископы оны дін қызметкері етіп тағайындады. Содан кейін ол семинарияда гуманитарлық ғылымдарды оқытты (1818–20), Дуденхофенде пастор болды (1820–22), Шпейер соборында канон (1822–37) және собор деканы (1837–42) қызметтерін атқарды. Осы кезеңде ол көрнекті әдеби қызмет көрсеткен деп айтылады.
His father was a shepherd and the poor German family lived in Lorraine, near the German border. After the early death of the father, his mother went back with the boy to Germany and he grew up in Altheim, now a part of Blieskastel, Saarland. He studied at the seminary at Mainz, when Bruno Franz Leopold Liebermann was regent, and was ordained 22 August 1818 by Bishop Joseph Ludwig Colmar. Hereupon he taught the humanities at the seminary (1818–20), was pastor at Dudenhofen (1820–22), canon at the Speyer Cathedral (1822–37), and dean of the cathedral (1837–42). During this time he was said to have displayed remarkable literary activity.
Шығармалары
Ол кейін Страсбург епискобы Андреас Расспен бірлесіп бірнеше апологетикалық, догматикалық, гомилетикалық және агиографиялық еңбектерді қайта қарады, кеңейтті және аударды, олардың ең танымалдары – Батлердің «Қасиеттілердің өмірі» (24 том, Майнц, 1821–27), Каррон, Брильет, Пико және басқалардың француз тілінен аудармалары, әртүрлі авторлардың уағыздарының кең жинағы. Ол Расспен бірлесіп Майнцте «Der Katholik» айлық журналын құрды. 1827–1841 жылдар аралығында ол оның жалғыз редакторы болды. Біраз уақыт ол Германиядағы жетекші католик айлық басылымдарының бірі болды. 1842 жылдың 27 ақпанында ол өзінің досы және семинарияда бірге оқыған Шпейер епискобы Гейсселдің орнына тағайындалды. 23 мамырда Мюнхенде архиепископ Гебсаттель оны 10 шілдеде құлшылыққа тағайындады және 20 шілдеде Шпейер соборында салтанатты түрде таққа отырғызды. Ол адалдардың арасында христиандық білім беруді дамыту үшін үлкен жетістікке жеткені айтылады, халықтық миссияларды және дінге берілген шіркеулік қоғамдарды қолдады, өзінің епархиясының дін қызметкерлері үшін жыл сайынғы рухани жаттығуларды ұйымдастырды және діни ордендерді, әсіресе әйелдерді оқыту ордендерін дамытты. Оның теологиялық семинария құруға жасаған тырабы Бавария үкіметі тарапынан тоқтатылғані айтылады. Оның епископтығы кезінде Шпейер соборы Иоганн Шраудольфпен (1846–53) көркем фрескалармен безендірілді және оның батыс фасадының жаңартылуы аяқталды (1858). Ол сондай-ақ монастырлар мен жетімдер үйлерін құрды және 1817 жылы қайта құрылғаннан кейін қазіргі Шпейер епархиясын қайта жаңғыртушы деп есептеледі. Оның кедейлерге көрсеткен қайырымдылығы мен меймандостығы туралы аңыз тараған. Сондықтан неміс романының авторы Конрад фон Боланден оны 1864 жылғы «Die Aufgeklärten» романында «кедейлер әке деп атайтын алтын кресттің иесі» деп сипаттады. Атақты суретші Эдуард фон Штайнле оның досы Николаус фон Вайс бейнесімен дін қызметкерін «Құдайдың қасиетті сыйымен тауларға аттанған дін қызметкері» атты әсерлі туындысында бейнеледі. Епископ Николаус фон Вайс Шпейер соборында жерленген. Шпейерде оның есімімен көше мен мектеп, ал Ландштульде көше, мектеп және жетімдер үйі аталған.
In conjunction with Andreas Rass, afterwards Bishop of Strasbourg, he revised, enlarged, and translated several apologetic, dogmatic, homiletic, and hagiographic works, the best known of which are an enlarged German edition of Butler's "Lives of the Saints" (24 vols., Mainz, 1821–27), translations from the French of Carron, Brillet, Picot, and others, and an extensive compilation of sermons by various authors. He founded the monthly review "Der Katholik" at Mainz, conjointly with Rass. He was its sole editor from 1827 to 1841. For some time it was one of the leading German Catholic monthly periodicals. On 27 February 1842, he was nominated as successor to Bishop Geissel of Speyer who was his friend and seminary classmate. He was preconized, 23 May, consecrated at Munich by Archbishop Gebsattel on 10 July, and solemnly enthroned in the cathedral of Speyer on 20 July. He laboured with what has been said to be great success for the advancement of Christian education among the faithful, promoted popular missions and pious ecclesiastical societies, introduced annual retreats for the priests of his diocese, and fostered religious orders, especially female teaching orders. His efforts to establish a theological seminary were said to have been frustrated by the Bavarian Government. During his pontificate the cathedral of Speyer was artistically frescoed by Johann Schraudolph (1846–53), and the renovation of its western front was completed (1858). He founded also monasteries and orphanages and is called the rebuilder of the modern Speyer Diocese after the refoundation in the year 1817. His charity for the poor and his hospitality were legendary. Therefore, the German novelist Conrad von Bolanden characterized him in his novel Die Aufgeklärten, 1864, as the "landlord of the golden cross, whom call the poor their father". The famous artist Eduard von Steinle painted the clergyman in his impressive work "Priest carries the Holy Sacrament over the mountains" with the face of his friend Nikolaus von Weis. Bishop Nikolaus von Weis is buried in the Speyer Cathedral. In Speyer a street and a school are named after him; in Landstuhl a street, a school and an orphanage.