Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей Императорлық гвардиясы, ресми түрде Лейб гвардиясы (Лейб гвардия, неміс тіліндегі Leib "дене" сөзінен; қараңыз, Life Guards / Bodyguard) – Ресей императорының жеке күзетшілері ретінде қызмет еткен әскери бөлімдер. Петр I 1683 жылы саяси себептермен құрылған Стрельцтерді алмастыру мақсатымен алғашқы мұндай бөлімдерді құрды. Императорлық гвардия кейіннен көлемі мен құрамына қарай, император армиясының барлық түрлерінен құралған элиталық корпусқа айналды, бұл патшаның тікелей күзетінде болған үй әскерлерінен өзгеше болды. Дегенмен, императорлық отбасымен байланыс сақталып, императорлық гвардияның көп бөлігі бейбіт уақытта Санкт-Петербург қаласында және оның төңірегінде орналасты. 1917 жылы Ресей революциясынан кейін Императорлық гвардия таратылды.
The Russian Imperial Guard, officially known as the Leib Guard (Лейб гвардия Leyb gvardiya, from German Leib "body"; cf. Life Guards / Bodyguard) were military units serving as personal guards of the Emperor of Russia. Peter the Great founded the first such units in 1683, to replace the politically motivated Streltsy. The Imperial Guard subsequently increased in size and diversity to become an elite corps of all branches within the Imperial Army rather than Household troops in direct attendance on the Tsar. Numerous links were however maintained with the Imperial family and the bulk of the regiments of the Imperial Guard were stationed in and around Saint Petersburg in peacetime. The Imperial Guard was disbanded in 1917 following the Russian Revolution.
1905 жылғы революция
Император гвардиясы 1905 жылғы төңкерісті басуда маңызды рөл атқарды, әсіресе 22 қаңтар 1905 жылы жексенбі күні Санкт-Петербургте (Қанды жексенбі). Семенов полкі кейіннен Мәскеуде кең таралған ала-құлалықты басты. Бірақ, 1906 жылғы маусымда Преображен полкінің толық батальоны бүлік көтерді.
The Imperial Guard played a key role in suppressing the 1905 Revolution, most particularly at Saint Petersburg on Sunday, 22 January 1905 [O. S. 9 January 1905] (Bloody Sunday). The Semyonovsky Regiment subsequently repressed widespread disturbances in Moscow. However, a full battalion of the Preobrazhensky Regiment mutinied in June 1906.
1917 жылғы Ресей революциясы
1917 жылғы ақпан революциясы кезінде Санкт-Петербург гарнизонында Император гвардиясының 99 000 сарбазы болды. Бұл резервтік батальондар, жаңа қосылғандар мен майданнан келген Император гвардиясының сарбаздарынан құралған. Гвардияның қатардағы сарбаздары негізінен ауылдық жерлерден шақырылған болғанымен, 1905 жылғы сәтсіз революция кезіндегідей патшалық өкіметтің сенімді құралы емес еді. Осы резервтік бөлімдердің офицерлерінің шамамен 90 пайызы соғыс уақытында тағайындалған, көбінесе әскери тәжірибесіз және кейде саяси реформалар қажеттігін жақтап сөйлейтін. Санкт-Петербург гарнизонының жалпы моральдық жағдайы мен басшылығы нашар болды, бірақ олар өкілдік еткен тарихи полктардың беделіне ие болды. Санкт-Петербургтегі наразылықтың алғашқы күндері Семеновский, Павловский және Волинский полктары офицерлерінің бұйрығын орындап, наразылық білдірушілерге оқ атты. Бірақ 27 ақпанда, ең алдымен Волинский, содан кейін Семеновский, Московский және Измайловский полктары революцияға жаппай қосылды. Кейбір офицерлер қаза тапты. Шамамен екі күннің ішінде астанадағы 66 700-ге жуық гвардияшы дезертирлік жасады немесе жаққа ауысты. Император гвардиясының бөлімдерінен осылай жаппай өту патшалық режимнің аяқталуын білдірді. 1917 жылғы қазан революциясы кезінде Наполеон соғыстарындағы ерлігімен танылған Павловский полкі большевиктерге қосылған алғашқы полктердің бірі болды және Қысқы сарайға шабуылға қатысты. 1917 жылғы қазан айында бұрынғы Император гвардиясының көп бөлігі әлі де сақталып, тарихи атауларын сақтап қалды, бірақ енді олардың міндеті саяси белсенді республикалық сарбаздардың міндетіне айналды. Павловскийден басқа, Семеновский және Измайловский полктары революцияның шешуші кезеңінде большевиктермен бірікті.
During the February Revolution of 1917, the garrison of Saint Petersburg included 99,000 soldiers of the Imperial Guard. These were reserve battalions, made up of a mixture of new recruits and of veterans from the regiments of the Imperial Guard serving at the front. While generally still recruited from rural districts, the rank and file of the Guards were no longer the reliable instruments of Tsarist autocracy that their predecessors had been during the abortive revolution of 1905. About 90 percent of the officers of these reserve units were wartime commissioned, often militarily inexperienced and sometimes sympathetic towards the need for political reform. The overall morale and leadership of the Saint Petersburg troops was poor, although they still enjoyed the status of the historic regiments they represented. During the early days of rioting in Saint Petersburg, the Semyonovsky, Pavlovsky, and Volinsky Regiments obeyed their officers and fired on the crowds of demonstrators. But on 27 February, first the Volinsky, then the Semyonovsky, Moskovsky, and Izmailovsky Regiments defected in large numbers to what had now become a revolution. Some officers were killed. An estimated 66,700 guardsmen in the capital had deserted or defected within about two days. This mass defection from units of the Imperial Guard marked the end of the Tsarist régime. During the October Revolution of 1917, the Pavlovsky Regiment, though celebrated for its actions during the Napoleonic Wars, was one of the first regiments to mutiny and join the Bolsheviks; it then participated in the storming of the Winter Palace. Much of the former Imperial Guard was still extant in October 1917, retaining their historic titles, though now their role was that of politicised republican soldiers. In addition to the Pavlovsky, the Semenovsky and Ismailovsky Regiments rallied to the Bolsheviks at a crucial stage in the revolution.
Санаттары
Гвардияның әрбір сарбазы мен офицері Лейб гвардиясының стиліне ие болды (Лейб гвардии), мысалы: Лейб гвардиясының полковнигі. Монархтың өзі Лейб гвардиясының полкінің қолбасшысы болған деген қате түсінік бар, сондықтан тек ол және императорлық отбасының кейбір мүшелері ғана гвардияның полковнигі (полковник) атағын ала алатын. Шын мәнінде, полковник шеніне ие көптеген гвардия офицерлері болған. Комиссиялық офицерлер әскери офицерлерге қарағанда шендік тізімде екі сатыға жоғары тұрды; кейін бұл Жаңа гвардия үшін, содан кейін Лейб гвардиясының қалған бөлігі үшін бір сатыға төмендетілді. 1884 жылы майор шені жойылғаннан кейін, VII сатыдан төменгі сатылардың көпшілігі бір сатыға көтеріліп, Ескі гвардияның деңгейіне қайта келді. Саты, Ескі гвардияСаты, Жаңа гвардияКатегориясыЖаяу әскері, 1891 жылға дейін казактарКазактар (1891 жылдан бастап)IVVШтаб офицерлеріПолковник (Полковник)VVIЛейтенант-полковник (Подполковник) (1798 жылға дейін)VIVIIПремьер-майор, секунд-майор (Премьер майор, секунд майор) (1798 жылға дейін)VIIVIIIБас офицерлерКапитан (Капитан)Ротмистр (Ротмистр)Есаул (Есаул)VIIIIXШтаб капитаны (Штабс капитан)Штаб ротмистрі (Штабс ротмистр)Кіші есаул (Подъесаул)IXПорщик/Лейтенант (Поручик)Сотник (Сотник)XXКіші порщик/Подлейтенант (Подпоручик)Хорунжий (Хорунжий)IXIIПрапорщик (Прапорщик)Корнет (Корнет)XIIXIIIКіші офицерлерФельдфебель (Фельдфебель)XIIIXIVСержант (Сержант) (1800-1884) Вахмистр (Вахмистр)Кіші хорунжий (Подхорунжий)XIV Кіші прапорщик (Подпрапорщик); Бас-унтер офицер (Старший унтер офицер) 1800 жылдан бастап Вахмистр (Вахмистр)Унтер офицер (Унтер офицер)Урядник (Урядник)Ефрейтор (Ефрейтор)Приказной (Приказный)Қарапайым сарбаздарМушкетер, фузилер, гренадер және т.б. (Мушкетер, фузилер, гренадер и т.д.)Драгун, гусар, кирасир, казак және т.б. (Драгун, гусар, кирасир, казак и т.д.)Казак (Казак)
Every soldier and officer of the Guard had the style of the Leib Guard (Лейб гвардии ), for example: Colonel of the Leib Guard (Лейб гвардии полковник). It is a misconception that the monarch himself functioned as the commander of the Leib Guard regiments, so only he and some members of the imperial family could hold a title of Colonel (Polkovnik) of the Guards. In fact, there were many guards officers in the rank of colonel. Commissioned officers enjoyed a two grade elevation in the Table of Ranks over regular army officers; this later changed to a one grade elevation—first for the New Guards then for the rest of the Leib Guard. Following the abolition of the rank of Major in 1884, most grades below VII shifted one position upwards, effectively returning to those of the Old Guards. Grade, Old GuardsGrade, New GuardsCategoryInfantryCavalry, Cossacks until 1891Cossacks (since 1891)IVVStaff OfficersColonel (Полковник) VVILieutenant colonel (Подполковник) (until 1798) VIVII Premier Major, Second Major (Премьер майор, секунд майор) (until 1798)VIIVIIIOber OfficersCaptain (Капитан)Rittmeister (Ротмистр)Yesaul (Есаул)VIIIIXStaff Captain(Штабс капитан)Staff Rittmeister (Штабс ротмистр)Junior Yesaul (Подъесаул)IXX Poruchik/Lieutenant (Поручик)Sotnik (Сотник)XXIJunior Poruchik/Sub lieutenant (Подпоручик)Khorunzhiy (Хорунжий)XIXII Praporshchik (Прапорщик)Cornet (Корнет)XIIXIIIUnder OfficersFeldwebel (Фельдфебель)XIIIXIVSergeant (Сержант) (1800 1884) Wachtmeister (Вахмистр)Junior Khorunzhiy (Подхорунжий)XIV Junior Praporshchik (Подпрапорщик); Senior Unteroffizier (Старший унтер офицер) since 1800 Wachtmeister (Вахмистр)Unteroffizier (Унтер офицер)Uryadnik (Урядник)Gefreiter (Ефрейтор)Prikazny (Приказный)PrivatesMusketeer, Fusilier, Grenadier etc. (Мушкетер, фузилер, гренадер и т.д. )Dragoon, Hussar, Cuirassier, Cossack etc. (Драгун, гусар, кирасир, казак и т.д. )Cossack (Казак)
Таңдау негізі
18 ғасырдан бастап Император гвардиясының қатардағы сарбаздары жыл сайынғы шақырудан алынған жаңа сарбаздардың ішінде іріктелді. Бейбіт уақытта көптеген полктерде дене бітімі, бойы, шаштың түсі сияқты сыртқы көрініс ерекшеліктеріне негізделген іріктеу талаптары болды. Бұл дәстүрдің мақсаты – парад кезінде әрбір бөлімнің сыртқы түрін жақсарту болды. Мысалы, Семенов полкінен шақырылған сарбаздардың бойы ұзын (Гвардиялық жаяу әскеріндегі ең биіктер), шашы ақшыл қоңыр және сақалы болмауы талап етілді.
From the 18th century onwards the rank and file of the Imperial Guard were picked from each annual intake of conscripts. In peacetime most regiments had a selection criteria based on features of physical appearance such as height, hair colour etc. The purpose of this tradition was to enhance the uniform appearance of each unit when on parade. As an example, the Semyonovsky Regiment conscripts were picked for their height (tallest of the Guard Infantry), light brown hair and being clean shaven.