31-ші жаяу әскер полкі ("Polar Bears") тарихы: құрылуы, таратылуы, қайта құруы. АҚШ армиясының дамуы мен филиппиндік кезеңі туралы ақпарат. Жаяу әскер полкі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
31-ші жаяу әскер полкі ("Полярлық аюлар")
The 31st Infantry Regiment ("Polar Bears"
Бұл полк аталған үшінші полк; алғашқысы 1812 жылғы соғыс үшін құрылып, 1815 жылы таратылды. Екіншісі 1866 жылғы 28 шілдеде 13-ші жаяу әскер полкінің 3-ші батальонынан құрылды. АҚШ Армиясы Азамат соғысынан кейін қайта ұйымдастырылғанда, екінші рет 31-ші жаяу әскер полкі деп аталған ұйым 1869 жылғы қайта ұйымдастыру кезінде 22-ші жаяу әскер полкімен (ол да 13-ші полктен құрылған) біріктірілді. Бұрынғы 31-ші полктардың тарихы олардың кейінгі бөлімшелеріне берілгендіктен, қазіргі 31-ші жаяу әскер полкі олардың тарихын және құрметін бөліспейді.
The regiment is the third to bear the designation; the first was formed for the War of 1812 and disbanded in 1815. The second was created from the 3rd Battalion of the 13th Infantry on 28 July 1866, in the reorganization of the U. S. Army following the American Civil War. The second organization to be called the 31st Infantry was consolidated with its sister regiment the 22nd Infantry (also formed out of the 13th) in an 1869 reorganization. Because the lineage of the previous regiments called the 31st were passed down to their successor units, the current 31st Infantry Regiment does not share their history or honors.
Ұйым
Үшінші ұйым – 31-ші жаяу әскер полкі, ол 1916 жылғы 13 тамызда Филиппин аралдарындағы Форт-Уильям МакКинлиде 8-ші, 13-ші, 15-ші және 27-ші жаяу әскер полктерінен алынған негізгі құрамды пайдалана отырып құрылды. 1-ші батальон Реган казармасында, 2-ші – Макграт лагерінде, ал 3-ші – Форт-Уильям МакКинлиде құрылды. Бұл ұйым 1916 жылғы Ұлттық қорғаныс заңы бойынша АҚШ армиясының кеңейтілуі аясында құрылған алғашқы ұйым болды.
The third organization called the 31st Infantry Regiment was formed at Fort William McKinley, Philippine Islands on 13 August 1916 using cadre from the 8th, 13th, 15th, and 27th Infantry Regiments. The 1st Battalion was formed at Regan Barracks, the 2nd at Camp McGrath, and the 3rd at Fort William McKinley. It bears the distinction of being the first organization created under expansion of the US Army under the National Defense Act of 1916.
Ресейлік Азамат соғысы
Ресей революциясы кезінде, 1918 жылдың 13 тамызында 31-ші полк Маниланың тропиктерінен Сібірдің қатал суығына Америка экспедициялық күшінің құрамында жіберілді. Олардың міндеті – Владивосток портында қалған одақтас әскери жабдықтарын тонаудан қорғау болды. 31-ші полк Форт Уильям МакКинлиден Манилаға, содан Владивостокқа (Сібірге) аттанды және 21 тамызда жетті. Кейін полк әртүрлі бөлімдерге бөлініп, Транссибір темір жолын және Сучан кеніштеріне дейінгі 130 шақырымдық тармақ жолды күзетті. Келесі екі жыл бойы 31-ші полк және оның туысқан полкі – 27-ші жаяу әскер полкі, Сібір ауылдарын тонап, Транссибір темір жолын бақылауға тырысқан қызыл революционерлер мен ақ контрреволюционерлерге қарсы күресті. Олар сондай-ақ 40 мың жапондық одақтастарын Ресей аумағын басып алудан да ынталандырды. Полк 1918 жылдың 29 тамызында Угольная маңындағы шайқаста алғашқы жаралыларын алды. Сібірдегі әскери операция кезінде 31-ші жаяу әскер полкінен 30 адам қаза тауып, 60-қа жуық адам жарақаттанды. Бұған қоса, көптеген әскерлер суықтан аяқ-қолын жоғалтты. Осы операция кезінде полк бір "Құрмет медалі" мен 15 "Ерен қызмет орденіне" ұсыныс жасады. Сібірдегі қызметі үшін 31-ші жаяу әскер полкі "Ақ аю полкі" деп аталды және күміс аюды өз нышаны ретінде қабылдады.
During the Russian Revolution, on 13 August 1918, the 31st moved from Manila's tropics to the bitter cold of Siberia as part of the American Expeditionary Force, Siberia. Its mission was to prevent allied war material left on Vladivostok's docks from being looted. The 31st moved from Fort William McKinley to Manila, and there set sail for Vladivostok, Siberia, arriving on 21 August. The regiment was then broken into various detachments and used to guard the Trans Siberian railway, as well as 130 km of a branch line leading to the Suchan mines. For the next 2 years, the 31st and its sister, the 27th Infantry Regiment, fought off bands of Red revolutionaries and White counterrevolutionaries that were plundering the Siberian countryside and trying to gain control of the Trans Siberian Railroad. They also dissuaded their 40,000 Japanese allies from taking control of Russian territory. The regiment suffered its first battle casualties on 29 August 1918, in action near Ugolnaya. During the Siberian deployment, 30 men of the 31st Infantry were killed, and some 60 men were wounded in action. In addition, a large number of troops lost limbs due to frostbite. During this deployment, the regiment recommended one Medal of Honor and 15 Distinguished Service Crosses. For its service in Siberia, the 31st Infantry became known as "the Polar Bear regiment", adopting a silver polar bear as its insignia.
Соғыс аралық кезең
Полк құрамының бір бөлігі 1920 жылдың ақпан айында Владивостоктан USAT Crook кемесімен теңіз жолымен жүзіп, айдың соңында Филиппин аралдарындағы Манила қаласына келді. Қалған бөлігі 1920 жылдың 30 наурызында USAT South Bend кемесімен жүзіп, 1920 жылдың 16 сәуірінде Филиппиндегі Форт Уильям МакКинлиге жетті. 1920 жылдың 16 желтоқсанында полк толығымен Манила гарнизонына ауыстырылды. 1921 жылдың 22 қазанында Филиппин дивизиясына бекітілді және 1931 жылдың 26 маусымында дивизиядан босатылды.
Part of the regiment sailed from Vladivostok on the USAT Crook in February 1920 and arrived at Manila, Philippine Islands, near the end of the month. The remainder sailed on the USAT South Bend on 30 March 1920 and arrived at Fort William McKinley, Philippines, on 16 April 1920. On 16 December 1920, the entire regiment was transferred to the Post of Manila. It was assigned to the Philippine Division on 22 October 1921, and relieved from the division on 26 June 1931.
Қытай қызметі
1932 жылдың 1 ақпанында полк Қытайдың Шанхай қаласына жіберілді, 4 ақпанда жетті. Онда, бірлік жапон және қытай әскерлері арасындағы қызу шайқастар кезінде Халықаралық қоныстың бір бөлігін күзетті. 4-ші теңіз жаяу әскерлері полкі мен басым түрінде британдық Халықаралық күштерді нығайтып, 31-ші жаяу әскерлері Шанхайдың Халықаралық қонысын қорғау үшін теңіз арқылы жедел түрде орналастырылды. Жапон және қытай әскерлері арасындағы қақтығыстардан Шанхайдың іргелес аймақтары қираса да, Халықаралық қоныс қауіпсіз арал болып сақталды. Сәуір айында кейбір офицерлер отбасыларын Маниладан шақырып алып, Халықаралық қоныстағы қонақ үйге орналастырды. 1932 жылдың 1 шілдесінде дағдарыс сейілген соң, бірлік USAT Republic кемесімен Филиппинге аттанды. Шанхайдағы қызметтері үшін олар Янцзы қызмет медалімен марапатталды (теңізшілер). Полктің Филиппин департаментінің қорғаныс жоспарындағы міндеті – Коррегидорға дислокацияланып, Манила және Субик шығанақтарының портын қорғау үшін жағажай қорғаныс күштері ретінде әрекет ету болды. 1941 жылдың желтоқсан айында полк Филиппин дивизиясына қайта бағындырылды.
On 1 February 1932, the regiment was ordered to Shanghai, China, arriving on 4 February. There, the unit guarded a section of the International Settlement, during a period of considerable fighting between Japanese and Chinese troops. Reinforcing the 4th Marine Regiment and a predominantly British International Force, the 31st Infantry deployed hastily by sea to protect Shanghai's International Settlement. Although adjacent parts of Shanghai were demolished by fierce fighting between Japanese and Chinese troops, the International Settlement remained an island of security. By April, some officers sent for their families from Manila and billeted them at a hotel in the International Settlement. On 1 July 1932, when the crisis passed, the unit sailed for the Philippines on the USAT Republic. For their service in Shanghai, they received the Yangtze Service Medal (Marines). The regiment’s mission in the Philippine Department’s defense plan was to deploy to Corregidor and act as the beach defense force for the Harbor Defenses of Manila and Subic Bays. The regiment was reassigned to the Philippine Division in December 1941.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылғы 8 желтоқсанда жапондық ұшақтар Филиппиндегі АҚШ әскери нысандарына шабуыл жасады. Багиодағы Джон Хей лагеріндегі 31-ші жаяу әскер сержанты осы науқандағы алғашқы қаза болды. Жапониялықтар солтүстік және оңтүстік Лузонға түскеннен кейін Манилаға қарай жылдам ілгеріледі, жақсы жаттығу алмаған және аз ауыр қару-жарағы бар филиппин армиясының біріншілік бөлімдерін жеңді. 31-ші жаяу әскер американдық және филиппин күштерінің Батан түбегіне шегінуін қамтамасыз етті. Айынып қалғаны, түбек азық-түлік пен дәрі-дәрмекпен қамтамасыз етілмеген еді, және Тынық мұхиты флотының көп бөлігі Перл-Харборда жойылғаннан кейін, сондай-ақ Гуам мен Уэйк аралдарындағы орталық базалардың құлауынан кейін сырттан ешқандай көмек келмейтін. Аштық, ауру, жетіспейтін жабдықтар, ескірген қару-жарақ және көбінесе қолданысқа келмейтін оқ-дәрілерге қарамастан, түбектің қорғаушылары 4 ай бойы жапондықтарға қарсы тұрып, Азияны басып алу жоспарын бұзды. Генерал-майор Кинг 1942 жылғы 9 сәуірде Батан қорғаныс күштерін тапсыратынын жариялағанда, 31-ші жаяу әскер өз туларын және бағалы Шанхай тостағанын жаудың қолына тимеу үшін жерге көмді. 31-ші полктің аман қалғандарының бір бөлігі қарсылықты жалғастыру үшін қашып кетті, ал көпшілігі Батан өлім маршында қатыгездыққа ұшырап, үш жылға жуық тұтқындыққа түсті. Полктің жиырма тоғыз сарбазы "Еңбегі үшін орденмен" марапатталды, ал біреуі "Мәрттік орденіне" ұсынылды, бірақ командалық тізбектегі барлығы тұтқындықтан қайтыс болды, орденді ұсыну ресми түрде берілмеді. Батанда жапондықтарға берілген 31-ші жаяу әскердің 1600 адамының шамамен жартысы тұтқындықтан қайтыс болды. Айта кетейік, Шанхай тостағаны капитан Эрл Р. Шорт (оны жерлеген) тұтқыннан босатылғаннан кейін және полковник Нидерпреумның күш-жігері арқасында кейін табылды. Ол 1945 жылдың қыркүйегінде генерал-майор Маршаллдың бұйрығымен Коррегидор аралына тостағанды жасырынған жерінен алу үшін барды. Ол аумақты анықтай алды, бірақ тостағанды 1945 жылдың желтоқсан айында табылғанша қазба жұмыстарын жалғастыру қажет болды. Тостаған мен кеселер капитан Шорттың есінде қалған жерден бір жарым метрдей қашықтықта табылған. Осылайша, 31-ші полктің символы мен кубогы оларға қайтарылды.
On 8 December 1941, Japanese planes attacked U. S. military installations in the Philippines. A 31st Infantry sergeant on detail at Camp John Hay in Baguio became the campaign's first fatality. After landing in northern and Southern Luzon, the Japanese pushed rapidly toward Manila, routing hastily formed Philippine Army units that had little training and few heavy weapons. The 31st Infantry covered the withdrawal of American and Philippine forces to the Bataan Peninsula. Unfortunately, the peninsula had not been provisioned with food and medicine and no help could come in from the outside after much of the Pacific fleet was destroyed at Pearl Harbor and mid ocean bases at Guam and Wake Island were lost. Despite starvation, disease, no supplies, obsolete weapons, and often inoperative ammunition, the peninsula's defenders fought the Japanese to a standstill for 4 months, upsetting Japan's timetable for Asia's conquest. When Major General King announced he would surrender the Bataan Defense Force on 9 April 1942, the 31st Infantry buried its colors and the cherished Shanghai Bowl to keep them out of enemy hands. Some of the 31st's survivors escaped to continue resisting, but most underwent brutal torture and humiliation on the Bataan Death March and nearly three years of captivity. Twenty nine of the regiment's men earned the Distinguished Service Cross and one was recommended for the Medal of Honor, but the entire chain of command died in captivity before the medal recommendation could be formally submitted. Roughly half of the 1600 men of the 31st Infantry who surrendered at Bataan perished while prisoners of the Japanese. Perhaps of note, the Shanghai Bowl was later recovered due to the efforts of Cpt. Earl R. Short (who had buried it) after his release from a POW camp, and Col. Niederpreum. He returned to Corregidor Island under the orders of Major General Marshall in September 1945 to retrieve the bowl from its hidden location. While he was able to pinpoint the area, others had to continue the excavation until it was located in December 1945. The Bowl and Cups were found a yard and a half from where Cpt. Short had remembered them to be. And so, the trophy and symbol of the 31st Regiment was returned to them.
Корей соғысы
1946 жылдың қаңтар айында генерал МакАртур Сеулдегі Кореяда өзінің бұрынғы құрмет сақшыларын қызметке қайта орналастырып, 31-ші полкті 7-ші жаяу әскер дивизиясына қосты. Келесі 2 жыл бойы 31-ші жаяу әскері Кореяның орталық бөлігінде оккупациялық міндеттерді орындады, 38-ші параллельдің ар жағында Совет әскеріне қарама-қарсы тұрды. 1948 жылы Кореядағы оккупация аяқталып, полк өзінің бұрынғы жауынгерінің жерін басып алып, Жапонияның Хоккайдо аралына көшті. 1950 жылдың жазында Солтүстік Корея әскерлері Оңтүстік Кореяға басып кірген кезде, 31-ші жаяу әскері Кореяға жіберілген басқа бөлімдерді нығайту үшін кадрлық құрамынан айырылды. Қыркүйекте полк толық күшіне келді, АҚШ және корейлік (KATUSA) сарбаздары үкіметтері тарапынан жедел дайындалып, Америка бөлімдерінің құрамында отанына оралғанға дейін бірнеше апта бойы Жапонияда жаттығудан өтті. 31-ші жаяу әскері генерал МакАртурдың Инчхонға шабуыл жасаған күштерінің бір бөлігі ретінде Кореяға оралды. 1950 жылдың қарашасында 31-ші жаяу әскері Владивостоктан шамалы ғана қашықтықтағы Ривонға қонды, бұл науқандағы екінші десанттық операция болды, онда 30 жыл бұрын шайқасқан еді. Солтүстік Кореяның қарсыласуы жойылғаннан кейін БҰҰ әскерлері Ялу өзеніне қарай жылжи бастады. Қытай әскерлері Маньчжуриядан келген кезде, 31-ші жаяу әскерінің командирі, полковник Аллан Маклин басқарған топты қоршап алды. Полковник Маклин мен оның орнын бастан кешкен лейтенант-полковник Дон К. Фейт екеуі де одан кейінгі шайқаста қаза тапты. Лейтенант-полковник Фейтке команданы қауіпсіз жерге жеткізуге жасаған батылдығы үшін құрмет медалі табысталды. Осы әрекеттің нәтижесінде полк туы қытай әскерлерімен тартып алынып, қазір Пекиндегі Қытай революциясының әскери мұражайында сақталуда. Полковник Уильям Дж. Маккаффри 31-ші жаяу әскеріне қолбасшылық етті, олар 27 қарашадан 1 желтоқсанға дейінгі түнде Чосин су қоймасының шығыс жағында қиын жағдайларда күресті, ал теңіз жаяу әскерлері батыс жағында да солай істеді. 31-ші жаяу әскерінің бірнеше жүз сарбазы 1 желтоқсан түнінде және келесі күні мұздаған су қоймасынан теңіз жаяу әскерінің қатарына жетіп, 1950 жылдың 1-11 желтоқсанында Чосиннен Хуннамға шегіну кезінде теңіз жаяу әскерімен бірге болды. Топтың бастапқы құрамындағы 3300-ге жуық адамның ішінде тек 385-і ғана Хагаруридегі теңізшілер желісіне жарақатсыз жетті. Бірде-бір көлік немесе ауыр жабдық жетіп көрмеді. Бөлім мүшелерінің көрсеткен батылдығының мысалы – сержант Джордж Х. Пейнге берілген "Ерен қызмет ордені":
In January 1946, General MacArthur restored his former guard of honor to active service at Seoul, Korea, assigning the 31st to the 7th Infantry Division. For the next 2 years the 31st Infantry performed occupation duty in central Korea, facing the Soviet Army across the 38th Parallel. In 1948, the occupation of Korea ended and the regiment moved to the Japanese island of Hokkaido, occupying the land of its former tormentor. When North Korean troops invaded South Korea in the summer of 1950, the 31st Infantry was stripped to cadre strength to reinforce other units being sent to Korea. In September, the regiment was restored to full strength with replacements from the U. S. and Koreans (KATUSA) hastily drafted by their government and shipped to Japan for a few weeks training before returning to their homeland as members of American units. The 31st Infantry returned to Korea as part of MacArthur's Inchon invasion force. In November 1950, the 31st Infantry made its second amphibious invasion of the campaign, landing at Riwŏn, not far from Vladivostok where the 31st had fought just 30 years before. With North Korean resistance shattered, UN troops pushed toward the Yalu River. When Chinese troops swept down from Manchuria, they surrounded a task force led by the 31st Infantry's commander, COL Allan MacLean. COL MacLean and his successor, LTC Don C. Faith, were both killed during the ensuing battle. LTC Faith was awarded the Medal of Honor posthumously for his gallant attempt to lead the command to safety. As a result of this action, the regimental flag was captured by the Chinese forces and now displayed in The Military Museum of The Chinese Revolution in Beijing. COL William J. McCaffrey assumed command of the 31st Infantry as they fought against desperate odds on the east side of the Chosin Reservoir from the night of 27 November until 1 December while the Marines did likewise on the west side. Several hundred 31st Infantry survivors managed to make it across the frozen reservoir to the Marines' lines the night of 1 December and the next day, and accompanied the Marines in their fighting withdrawal from the Chosin to Hungnam from 1–11 December 1950. Of the task force's original complement of nearly 3300 men, only 385 of those who reached Marine lines at Hagaru ri from the inlet were unwounded. Not one vehicle or piece of heavy equipment made it through. An example of courage shown by unit members is the DSC awarded to Sergeant George H. Paine:
Цитата: "Ерен қызмет ордені" сержант Джордж Х. Пейнге, АҚШ армиясы, 1950 жылдың 30 қарашасында Кореяның Котори маңындағы 31-ші жаяу әскер полкінің 7-ші жаяу әскер дивизиясының H ротасындағы әрекеттерінде көрсеткен ерекше ерлігі үшін беріледі. Ол екінші батальонның алдыңғы қатарлы бөлігімен бірге солтүстікке қарай достық бөлімдермен байланысу үшін жылжып бара жатқанда, колоннаға биік жерде бекініп, қарсыластар шабуыл жасады. Сержант Пэйн дөңес беткейінде автоматтық қарулар мен шағын қарудан атылған жаудың бірнеше позициясын анықтады. Өзінің жеке қауіпсіздігін ескермей, ол осы позицияларға қарсы жалғыз өзі шабуыл жасады, өзін жаудан қорғап, колоннаның басқа бөлімдеріне қайта топтасуға мүмкіндік берді. Ол жаудың екі автоматты қаруын жойды, достарының жарақатсыз алға жылжуына мүмкіндік берді. Батальонның шабуылдаушы әскерлеріне қосылып, ол жауды дөңестің айналасындағы позицияларынан ығыстыруға көмектесті. Осы әрекет кезінде сержант Пэйн дөңестің басын ұстап тұруға тырысқан жаудың қарсы шабуылына қарсы тұрып, қаза тапты. Бұл қарсы шабуыл жаудың көп шығындарын келтіріп сүрініп тасталды. Сержант Пэйннің батыл әрекеттері оның жолдастарына жігер берді және батальонға өз міндетін орындауға мүмкіндік берді. Кореядағы АҚШ-тың 8-ші армиясының штабы, № 113 бұйрық (1951 жылдың 4 наурызы). Полктің қалдықтары теңіз арқылы Солтүстік Кореядан Пусанға эвакуацияланды. Сол жерде олар қайта құрылып, қайта оқытылып, қайта жабдықталды және көп ұзамай соғысқа қайта оралды, Чечхондағы қытайлықтарды тоқтатты, Оңтүстік Корея және Кореяның орталық бөлігін қайтарып алу үшін қарсы шабуылға қатысты. Хвачхон су қоймасының маңында полктің екі сарбазы соғыстың ең қатал шабуылдарында көрсеткені үшін құрмет медалімен марапатталды. 1951 жылдың жазында 38-ші параллель бойымен соғыс басталған жерге жақын шекара тұрақталды. 31-ші жаяу әскерінің 1-ші батальоны майдан даласында этникалық азшылықтың басқаруымен басқарылған армия батальонының біріншісі болып танылды, полковник Маккаффри жарақат алғаннан кейін 1951 жылдың тамызында майор Янг Оак Кимді тағайындады, олардың бөлімі 38-ші параллельден алғашқы американдық әскерлері болып өтіп, "Пайлдайвер" операциясы кезінде тым солтүстікке кеткен деп саналды. Келесі екі жыл бойы Кореяның суық, шөл далаларында аяқталмайтын сияқты соққылар алмасылды. "Ескі Тоқты", "Шұжық төбесі", "Үшбұрыш төбесі" және "OP Дейл" сияқты атаулар соғыстың ең танымал шайқастарының арасында, олардың барлығы 31-ші жаяу әскерімен жүргізілді және оның қанымен төленді. Соғыс аяқталған кезде 31-ші жаяу әскері көп есе шығынға ұшырады және оның 5 сарбазы құрмет медалін алды: Ральф Е. Померой (1951 жылдың 20 мамыры), Бенджамин Ф. Уилсон (1951 жылдың 5 маусымы), Джек Г. Хансон (1951 жылдың 7 маусымы) және Эдвард Р. Шоуолтер кіші (1952 жылдың 14 қазаны).
Citation: The Distinguished Service Cross is awarded to Sergeant George H. Paine, United States Army, for extraordinary heroism in action while serving with Company H, 31st Infantry Regiment, Seventh Infantry Division, on 30 November 1950, near Koto ri, Korea. He was with the leading element of the Second Battalion moving north to link up with friendly units when the column was attacked by enemy who were entrenched and concentrated on high ground along the route of advance. Sergeant Paine located several enemy positions on a hillside from which automatic weapons and small arms were firing. Bravely and without regard for his own personal safety, he advanced alone against these positions, exposing himself to draw their fire from other elements of the column who were regrouping to make an attack. In his advance, he neutralized two enemy automatic weapons, permitting friendly troops to advance without casualties. Joining the attacking troops of the battalion, he assisted in driving the enemy from their positions around the hilltop. During this action Sergeant Paine was mortally wounded while fiercely resisting enemy forces counterattacking in an attempt to retain the hilltop. This counterattack was repulsed with heavy loss of enemy personnel. The courageous actions of Sergeant Paine were an inspiration to his comrades and enabled the battalion to complete its mission. HQ Eighth US Army Korea, General Orders No. 113 (4 March 1951). The remnants of the regiment was evacuated from North Korea by sea to Pusan. There it rebuilt, retrained, and refitted and was soon back in combat, stopping the Chinese at Chechon, South Korea and participating in the counteroffensive to retake central Korea. Near the Hwacheon Reservoir, two men of the regiment earned the Medal of Honor in some of the war's most determined offensive combat. By the summer of 1951, the line stabilized near the war's start point along the 38th Parallel. 31st Infantry's 1st Battalion has the distinction of being the first Army battalion to be commanded by an ethnic minority on the battlefield, when COL McCaffrey promoted then MAJ Young Oak Kim upon his return in August 1951 from injuries sustained during a friendly fire incident when his unit became the first American troops to cross beyond the 38th parallel and thought to be too far north to be friendly during Operation Piledriver. For the next two years, a seemingly endless series of blows were exchanged across central Korea's cold, desolate hills. Names like Old Baldy, Pork Chop Hill, Triangle Hill, and OP Dale are among the war's most famous battles, all fought by the 31st Infantry and bought with its blood. By the war's end, the 31st Infantry had suffered many times its strength in losses and 5 of its men had earned the Medal of Honor, Ralph E. Pomeroy (20 May 1951), Benjamin F. Wilson (5 June 1951), Jack G. Hanson (7 June 1951), and Edward R. Schowalter Jr. (14 October 1952)
Барлық шығын американдықтардың ғана емес, Эфиопияның Кагнев батальоны сияқты БҰҰ бөлімдерінің де шығындары болды, олар Pork Chop Hill шайқасы кезінде 31-ші жаяу әскеріне қосылды және армия бақылаушысы, генерал С. Л. А. Маршалл атап өткендей, "жау территориясынан толық бақылауда, сегіз эфиопиялық сарбаз 800 метрді жаудың ор қазған жерінен өтіп, Т-Bone Hill төбесіне дейін жүрді. Бір кезде олардың саны сегізден онға жетті. Патруль коммунистік батальоннан екі қытайлық тұтқынды тартып әкелді".
Not all losses were American as UN units such as the Ethiopian Kagnew Battalion who would be attached to the 31st Infantry during the Battle of Pork Chop Hill, and fought with distinction as Army observer, BG S. L. A. Marshall noted, " under full observation from enemy country, eight Ethiopians walked 800 yards across no man's land and up the slope of T Bone Hill right into the enemy trenches. When next we looked, the eight had become ten. The patrol was dragging back two Chinese prisoners, having snatched them from the embrace of the Communist battalion "
Гарнизондық қызмет
Соғыстан кейін 31-ші жаяу әскер полкі 1957 жылға дейін Кореяда қалды, ол армия барлық жаяу әскер полктерін ұрыс топтарына қайта ұйымдастырған жыл. Құрама Штаттар құрлығында ешқашан қызмет етпеген жалғыз полк болған 31-ші жаяу әскердің 1-ші ұрыс тобы 7-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге Кореяда қалды. 1958 жылы Алабама штатындағы Форт-Рукерде 31-ші жаяу әскердің 2-ші ұрыс тобы құрылды, бұл полктің мақтан тұтатын туын тарихында алғаш рет АҚШ-тың отанына қадады. 1964 жылы 2-ші ұрыс тобы 31-ші жаяу әскердің 5-ші батальоны ретінде қайта ұйымдастырылды, ол 1967 жылы Джорджия штатындағы Беннинг фортына ауыстырылды және 197-ші жаяу әскер бригадасына қайта бекітілді. 5-ші батальон 1971 жылы Беннинг фортында таратылды. 1959 жылы 31-ші жаяу әскердің 3-ші ұрыс тобы 63-ші жаяу әскер дивизиясының құрамында Оңтүстік Калифорниядағы Армия резервінде құрылды.
After the war, the 31st Infantry Regiment remained in Korea until the Army reorganized all infantry regiments into battle groups in 1957. The 1st Battle Group 31st Infantry, representing the only regiment that had never served in the continental United States, remained in Korea with the 7th Infantry Division. In 1958, the 2d Battle Group 31st Infantry was formed at Fort Rucker, Alabama, planting the proud regiment's flag on the U. S. homeland for the first time in its history. In 1964, the 2d Battle Group was reorganized as the 5th Battalion 31st Infantry which was transferred to Ft. Benning, Georgia in 1967 and reassigned to the 197th Infantry Brigade. The 5th Battalion was inactivated at Ft. Benning in 1971. In 1959, the 3d Battle Group 31st Infantry was formed in the Army Reserve in southern California as part of the 63rd Infantry Division.
Вьетнам соғысы
1963 жылы армия ұрыс топтарын тоқтатқанда бригадалар мен батальондарға көшкен кезде, 31-ші жаяу әскердің 1-ші және 2-ші батальондары Оңтүстік Кореяда қайта құрылды, 3-ші батальон Армия резервінде қалды, ал 5-ші батальон Форт-Рукердегі 2-ші ұрыс тобын алмастырды. Вьетнам соғысы басталғанда, 31-ші жаяу әскердің тағы екі батальоны құрылды. 4-ші батальон 1965 жылы Массачусетс штатының Форт-Девенс қаласында, ал 6-шы батальон 1967 жылы Вашингтон штатының Форт-Льюис қаласында құрылды. 4-ші батальон 1967 жылдың көктемінде Оңтүстік Вьетнамға барды, бастапқыда D соғыс аймағында және Камбоджа шекарасына жақын Тай Нинь маңында 196-шы жаяу әскер бригадасының (жеке) құрамында әрекет етті. 1967 жылы батальон солтүстікке қарай 23-ші «Америкалық» жаяу әскер дивизиясын құруға көмектесу үшін жылжыды. Соғыстың қалған бөлігінде Куанг Нгай, Чу Лай және Кве Сон аңғарында операция жүргізген 4-ші батальон Вьетконг партизандары мен Вьетнам Халық армиясын жағалаудың төмен жазықтарынан ығыстыру үшін күресті. Батальонның екі сарбазы бір жылдай уақыт аралығында Хьип-Дюк ауылының маңында ерліктері үшін Құрмет медалімен марапатталды. Американдық күштер кеткен кезде, 31-ші жаяу әскердің 4-ші батальоны Вьетнамды соңғы тастап кеткен бригаданың құрамында болды. Ол 1971 жылы таратылды. 6-шы батальон 1968 жылдың көктемінде Оңтүстік Вьетнамға жіберілді, ол мамыр айындағы шабуыл кезінде Сайгон маңындағы қалаларды қайта басып алуға көмектесу үшін уақтылы келді. Келесі екі жыл бойы 6-шы батальон Меконг дельтасы және Қамыс жазығында шайқасты. 1969 жылы 9-шы жаяу әскер дивизиясы кеткен кезде, 31-ші жаяу әскердің 6-шы батальоны дивизияның шығуын қамтамасыз ету үшін полковник Джеральд Карлсон басқаратын (Task Force Carlson) 1200 адамнан тұратын жедел топтың ядросын құрады. Вьетнамда қалған 6-шы батальон 1970 жылдың мамыр айында 3-ші бригаданың құрамында Камбоджаның «Тұзбұрғыш» айманына әуе шабуылын жүргізді, нәтижесінде Қамыс жазығымен шектесетін үлкен жау базасын басып алып, жойды. Бұл атақты «Семиноль шабуылы» болды. Батальон 1970 жылдың қазан айында таратылу үшін Форт-Льюиске оралды.
When the Army abandoned battle groups in favor of brigades and battalions in 1963, the 31st Infantry's 1st and 2nd Battalions were reactivated in South Korea, the 3rd Battalion remained in the Army Reserve, and the 5th Battalion replaced the 2nd Battle Group at Fort Rucker. When the Vietnam War came, two more battalions of the 31st Infantry were formed. The 4th Battalion was formed at Fort Devens, Massachusetts in 1965 and the 6th Battalion was formed at Fort Lewis, Washington in 1967. The 4th Battalion went to South Vietnam in the spring of 1967, operating initially in War Zone D and around Tay Ninh near the Cambodian border as a unit under the 196th Infantry Brigade (Separate). In 1967, the battalion moved north to help form the 23rd "Americal" Infantry Division. Operating at Quang Ngai, Chu Lai and the Que Son Valley for most of the rest of the war, the 4th Battalion fought to keep Viet Cong guerillas and the People's Army of Vietnam away from the coastal lowlands. Two of the battalion's men earned the Medal of Honor almost a year apart near the bitterly contested village of Hiep Duc. When American forces departed, the 4th Battalion 31st Infantry was part of the last brigade to leave Vietnam. It was inactivated in 1971. The 6th Battalion was sent to South Vietnam in the spring of 1968, arriving just in time to help recapture Saigon's suburbs during the abortive May Offensive. For the next two years, the 6th Battalion fought all across the Mekong Delta and the Plain of Reeds. When the 9th Infantry Division departed in 1969, the 6th Battalion 31st Infantry formed the nucleus of a 1,200 man task force under LTC Gerald Carlson (Task Force Carlson) to cover the division's departure. Remaining in Vietnam, the 6th Battalion conducted an Air Assault as part of the 3rd Brigade into the Parrot's Beak, Cambodia in May 1970, making the famed "Seminole Raid" to seize and destroy a huge enemy base area bordering the Plain of Reeds. The battalion returned to Fort Lewis for inactivation in October 1970.
Вьетнамнан кейінгі кезең
1971 жылы 2-ші батальон Кореяда таратылды. Бірақ 1-ші батальон 1987 жылы таратылғанға дейін Кореяда қызметін жалғастырды. Ол әлі күнге дейін құрлықтағы Америка Құрама Штаттарында қызмет еткен емес. 1974 жылы 2-ші батальон Калифорния штатындағы Форт-Ордта қайта құрылды, ол 1988 жылы таратылғанға дейін сол жерде болды. 1980 жылдан бастап, қайта құрылған 6-шы батальон Калифорния штатындағы Форт-Ирвиндегі Ұлттық оқу орталығындағы қарсы күштер тобының бір бөлігі ретінде, 177-ші бронетанкті бригада құрамында қызмет етті. 1988 жылы батальон 52-ші жаяу әскер полкінің 1-ші батальоны болып қайта аталды. 31-ші жаяу әскер полкінің 4-ші батальоны Оклахома штатындағы Форт-Силлде далалық артиллерия мектебіне көмек көрсету үшін қайта құрылды, ал 6-шы батальон Калифорния штатындағы Форт-Ирвинде қайта құрылды, ол 1988 жылы таратылғанға дейін қызмет етті. 1995 жылы 4-ші батальон Форт-Силлде таратылды және келесі сәуірде Нью-Йорктегі Форт-Драмда 10-шы тау дивизиясының құрамына қайта енді. Қазір ол полктегі жалғыз активті батальон.
In 1971, the 2d Battalion was inactivated in Korea. The 1st Battalion remained in Korea, however, serving there until its inactivation in 1987. It has still never served in the continental United States. In 1974, the 2d Battalion was reactivated at Fort Ord, CA where it remained until its inactivation in 1988. Beginning in 1980, the 6th Battalion, reactivated, served as component of the Opposition Force at the National Training Center at Fort Irwin, California, as part of the 177th Armored Brigade until the battalion was reflagged as the 1st Battalion, 52nd Infantry Regiment in 1988. The 4th Battalion, 31st Infantry Regiment, was reactivated at Fort Sill, Oklahoma to support the Field Artillery School and the 6th Battalion was reactivated at Fort Irwin, California, serving there until its inactivation in 1988. In 1995, the 4th Battalion was inactivated at Fort Sill and reactivated as part of the 10th Mountain Division at Fort Drum, New York the following April. It is now the regiment's only battalion on the active rolls.
Терроризмге қарсы соғыс
2001 жылдың қыркүйек және қазан айларында «Полярлық аюлар» тағы да қарулы күштерге шақырылып, терроризмге қарсы соғысқа қатысты. Мэрилендтен Кувейтке, Катарға және Өзбекстанға дейін 31-ші полк американдық күштер мен нысандарды террористік шабуылдардан қорғады. Америка және оның одақтастары қарсы шабуыл жасағанда, «Полярлық аюлар» ротасы Кувейттен Ауғанстанға қайта орналастырылды. C ротасы және 4-ші батальон командирі Ауғанстандағы жауынгерлік операцияларға A ротасына қосылды, Шах-и-Ковт аймағында соғысып, оны халықаралық терроризм үшін қауіпсіз баспана ретінде жойды. 2002 жылдың сәуірінде «Полярлық аюлар» Форт-Драмға оралды, ал 2003 жылы 4-31 полкінің шамамен 300 әскери қызметшісі Джибутиге, B ротасы Иракқа, ал A ротасы Кабул маңындағы Феникс лагеріне, Ауғанстанға CJTF HOA-ны TF 4-31 ретінде қолдау үшін жіберілді. C ротасы – әскери мақсатта атсалысқан бірліктердің бірі. C ротасы, 4-ші батальон, 31-ші жаяу әскер полкі 2003 жылдың шілдесінде Джибутиде түрлі оқу-жаттығуларды өткізді, оның ішінде Джибути мен Эфиопияда белгілі қашықтықтан ату орындары; Джибути мен Эфиопияда рефлексивті ату орындары; қару жүйесімен танысу үшін AK-47 ату орындары; мылтықтар мен 9 мм пистолеттермен танысу орындары; ауыр теңіз вертолет компаниясымен (HMH 461) сыртқы жүк ілгісі бойынша күндізгі және түнгі оқу-жаттығулар, оларды сертификаттау үшін; миномет взводы миномет баллистикалық компьютері мен сызу тақтасында біліктілігін арттыру үшін жаттығудан өтті. Сонымен қатар олар Хурсода әскери-әскери оқу-жаттығуларын өткізді және астана Аддис-Абебада қауіпсіздік миссиясын қамтамасыз етті. 2003 жылдың наурыз айында «Ирак бостандығы» операциясы аясында 4-ші батальонның B ротасы, 31-ші жаяу әскер полкі Арабия түбегіндегі CJSOTF (біріктірілген арнайы операциялар жедел тобы) үшін базаны қорғау және жауынгерлік операцияларды жүргізу үшін орналастырылды. 2003 жылдың мамырында C/4-31 және батальонның миномет взводы Африка мүйісінде Джибути мен Эфиопияда операцияларды жүргізу үшін CJTF Horn of Africa-ның «Тұрақты бостандық» операциясын қолдауға жіберілді. A/4-31 және HHC/4-31 Кабулдағы Феникс лагеріне Әфғанстан Ұлттық Армиясын (ANA) оқытып жатқан CJTF Phoenix үшін қауіпсіздік операцияларын жүргізу үшін орналастырылды. Батальонның кейбір әскери қызметшілері ANA-ны оқытушылар болып тағайындалды. 2004 жылдың мамырында «Полярлық аюлар» тағы да 2-ші БКТ-мен бірге Ирактың бостандық операциясын қолдауға жіберілді. Кувейтте оқуды аяқтағаннан кейін, жедел топ Бағдадтың Таджи, Саба аль Бур, Аль Рашид, Кадхамия, Абу Грейб және Юсуфия аудандарында жауынгерлік операцияларды жүргізу жауапкершілігін өз мойнына алды. Батальон үшін ең маңызды оқиға – Ирактағы алғашқы ұлттық сайлау кезінде TF 4-31 Кадхамия аймағындағы сайлау орталықтарын қауіпсіздік және басқа да күштерді қорғау шараларымен қамтамасыз еткені болды. Батальонға Абу Грейб ұстау орталығын шабуылдан қорғау міндеті жүктелді. Қайта орналасу алдында батальон Бағдадтың оңтүстігіндегі жау бекіністеріне әуе шабуылы мен рейдтер жүргізді. TF 4-31 2005 жылдың маусым айында Форт-Драмға оралды, онда олар жаттығуды жалғастырды және келесі шайқасқа дайындық жасады. 4-31 жедел тобы 2006 жылдың 16 тамызынан бастап 15 айға Иракқа қайтадан жіберілді. 809 әскери қызметшіден тұратын жедел топ олардың бригадасының негізгі күші болды және Бағдадтан оңтүстікке қарай суннит аймағында алғашқы тұрақты коалициялық күштердің болуын орнатудың қиын міндеті берілді, ол жиі «Суннит өлім үшбұрышы» деп аталады. Күн сайын ирак армиясының батальонымен бірге заңның үстемдігін және жергілікті ирактық күштердің заңдылығын қалпына келтіру үшін жұмыс істейтін 4-31 жедел тобы қазіргі уақыттағы қарсы көтеріліс теориясы мен практикасының үлгісі болды. Олар 6 патрульдік база, 17 ұрыс позицияларын құрды, ирак армиясына тағы да көп база құруға көмектесті. Олар 50 әуе шабуылын және үш десанттық операцияны жүргізді, сондай-ақ жау күштеріне қарсы және байланыстағы әскерлерді қолдауға 400-ге жуық артиллериялық миссияны атқарды. TF 4-31 51 көтерілісшіні өлтірді немесе жарақаттады және 148 адамды тұтқынға алды, сонымен қатар 1500-ден астам қосымша көтерілісшілерді тұтқындауға ирак армиясына көмектесті. Көтерілісшілерді белсенді түрде аңшылыққа шығарған кезде, TF 4-31 әскерилері қоғамды жақсартуға кірісті, мектептерді, жолдарды, суару арналарын, қоғамдық орталықтарды жақсартуға және күн энергиясымен жұмыс істейтін көше шамдарын орнатуға көмектесті. TF 4-31 28 әскери қызметшісі қаза тапты. Олардың бесеуі, барлығы D/4-31 ротасына қарасты, 2007 жылдың 12 мамырында таңертеңгі шабуыл кезінде көтерілісшілер шабуыл жасаған бақылау бекетінде қаза тапты. Сол позициядағы екі қосымша әскери қызметші, сержант Алекс Хименес және рядовой Байрон Фаути, шабуыл кезінде тұтқынға алынып, 2008 жылдың шілдесіне дейін жоғалып кетті. «Полярлық аюлар» екі «Күміс жұлдыз» орденін алды және батальон «Батыл бірлік» сыйлығымен марапатталды. TF 4-31 2007 жылдың қараша айында Форт-Драмға оралды. 2009 жылдың қазанында TF 4-31 8 айлық міндеттерді орындау үшін Иракқа қайтадан жіберілді. 4-31 жаяу әскер полкі 2010 жылдың маусым айының соңында Президент Обаманың Ирактан барлық жауынгерлік әскерлерді тамыз айының соңына дейін шығарып алу туралы уәдесіне сәйкес Форт-Драмға оралды. 2015 жылы 4-31 Ауғанстанға жіберілді және 13 түрлі алдыңғы операциялық базаға таратылды, онда олар жергілікті полиция және әскери күштерге кеңес берді. Олар 2016 жылдың ақпанында үйге оралды. 2018 жылы 4-31 жаяу әскер полкі 9 айға Ауғанстанға қайтадан жіберілді, ел бойынша «Театрлық жауап күші» ретінде таратылды. Олар 2019 жылдың шілдесінде үйге оралды. Батальон 2021 жылы «Одақтастарды құтқару» операциясы басталғанда Ауғанстанда орналасқан еді. Батальон 2021 жылдың тамыз айында Ауғанстаннан Кабул қаласынан эвакуацияны қорғады. 2023 жылы 4-31 жаяу әскер полкі CENTCOM операциялық аймағына (AOR) қайтадан жіберілді, бірнеше елге таратылды (Ирак, Кувейт, Иордания және т.б.).
In September and October 2001, the Polar Bears were once again called to arms to participate in the nation's War on terror. From Maryland to Kuwait, Qatar and Uzbekistan the 31st protected American forces and facilities from terrorist attack. As America and its coalition partners struck back, the Polar Bears of A Company redeployed from Kuwait to Afghanistan. C Company and 4th Battalion Commander joined A Company for combat operations in Afghanistan, fighting in the Shah I Kowt Valley region and successfully eliminating it as a safe haven for international terrorism. In April 2002, the Polar Bears returned to Fort Drum, and in 2003 roughly 300 soldiers from the 4–31st deployed to Djibouti, B company to Iraq, and A Company to Camp Phoenix outside Kabul, Afghanistan in support of CJTF HOA as TF 4–31. Company C was one of the units identified as having deployed. C Company, 4th Battalion, 31st Infantry Regiment, conducted the various training exercises in July 2003, while in Djibouti including known distance ranges, both in Djibouti and Ethiopia; reflexive fire ranges, both in Djibouti and Ethiopia; AK 47 range for familiarization of the weapon system; familiarization ranges for shotguns and 9 mm pistols; external sling load training with Heavy Marine Helicopter Company (HMH 461) both day and night iterations to help certify them; its mortar platoon underwent training on the mortar ballistic computer and the plotting board to further their proficiency. They also conducted military to military training in Hurso and provided a security mission in the capital Addis Ababa. In March 2003, B Company, 4th Battalion, 31st Infantry Regiment deployed in support of Operation Iraqi Freedom in order to conduct base defense and combat operations for (combined joint special operations task force AP) CJSOTF Arabian Peninsula. May 2003, C/4 31 and the battalion's Mortar Platoon deployed to the Horn of Africa to conduct operations in Djibouti and Ethiopia in support of Operation Enduring Freedom for CJTF Horn of Africa. A/4 31 and HHC/4 31 deployed to Camp Phoenix in Kabul, Afghanistan to conduct security operations for CJTF Phoenix which was training the Afghan National Army (ANA). Select members of the battalion were also designated as trainers for the ANA. In May 2004, the Polar Bears again deployed with the 2nd BCT in support of Operation Iraqi Freedom. Upon completion of training at Kuwait, the task force assumed responsibility for conducting combat operations in the Taji, Saba al Boor, Al Rasheed, Kadhamiya, Abu Ghraib, and Yusufiyah districts of Baghdad. The most significant event for the battalion was during the first ever Iraqi national elections, when TF 4–31 provided polling centers in the Kadhamiya area with security and other force protection measures. The battalion was then called upon to secure the Abu Ghraib Internment Facility from attacks. Before redeployment the battalion conducted task force level air assaults and raids in enemy strongholds south of Baghdad. TF 4–31 returned to Fort Drum in June 2005, where they continued to train and prepare for the next call to battle. Task Force 4–31 deployed again to Iraq for 15 months, beginning 16 August 2006. The 809 member task force was their brigade's main effort and was given the daunting task of establishing the first permanent coalition force presence in the Sunni region south of Baghdad frequently referred to as "The Sunni Triangle of Death". Working daily with their sister Iraqi Army battalion to re establish the rule of law and the legitimacy of local Iraqi forces to the area, Task Force 4–31 became a model vehicle of contemporary counterinsurgency theory and practice. They established six patrol bases, 17 battle positions, assisted the Iraqi Army in the establishment of many more. They conducted over 50 air assaults and three amphibious operations, and fired nearly 400 counter fire artillery missions against enemy forces and in support of troops in contact. TF 4–31 killed or wounded 51 insurgents and captured 148, while aiding the Iraqi Army in the capture of over 1,500 additional insurgents. While actively hunting insurgents, the soldiers of TF 4–31 set about improving the community, aiding in the improvement of schools, roads, irrigation canals, community centers, and emplacing solar power streetlights. Task Force 4–31 suffered 28 soldiers killed in action. Five of those soldiers, all belonging to D/4 31, were killed on 12 May 2007 when their observation post was attacked by insurgents in a pre dawn raid. Two additional soldiers at that position, SGT Alex Jimenez and PFC Byron Fouty, were captured during that attack and were missing until July 2008. The Polar Bears earned two Silver Stars and the battalion was awarded a Valorous Unit Award. Task Force 4–31 returned to Fort Drum in November 2007. In October 2009 TF 4–31 returned to Iraq for an 8 month deployment. 4–31 IN returned to Fort Drum at the end of June 2010 in accordance with President Obama's pledge that all combat troops would be out of Iraq by the end of August. In 2015, 4–31 was deployed to Afghanistan and was spread to 13 different Forward Operating Bases where they advised local police and military forces. They returned home in February 2016. In 2018, 4 31 IN deployed again to Afghanistan for 9 months, spreading out across the country as the Theatre Response Force. They returned home in July 2019. The battalion was on deployment in Afghanistan as Operation Allies Refuge began in 2021. The battalion was protecting the Kabul 2021 evacuation from Afghanistan in August 2021. In 2023, 4 31 IN deployed again to the CENTCOM Area of Operations (AOR), spreading out in several countries (Iraq, Kuwait, Jordan, and more).
Шанхай тостағаны
Шанхай тостағаны 31-ші жаяу әскер полкінің тарихының маңызды символына айналды. 1932 жылы Шанхай күміс шебері жасаған үлкен күміс тостаған және оған сәйкес кететін тостағандар шамамен 1600 АҚШ күміс долларынан жасалған, олар полк офицерлерінен жиналған. 1942 жылдың сәуірінде Батан жапондықтардың бақылауына өткенде, 31-ші полк берілуге мәжбүр болады дегені анық болды. Осы маңызды заттардың жау қолына тимеуі үшін тостаған мен тостақандар, сондай-ақ полк туы мен штандар Коррегидор аралына жерленді. Бұл жәдігерлер 1945 жылы қайта табылды. Қазір тостаған полктің жалғыз қалған батальонының бас штабында сақталады: Нью-Йорк штатындағы Форт Драмдағы 31-ші жаяу әскер полкінің 4-ші батальоны.
The Shanghai Bowl has become a very important symbol of the lineage of the 31st Infantry Regiment. The large silver punch bowl and its matching cups were made in 1932 by a Shanghai silversmith, fashioned from approximately 1,600 silver US trade dollars that were collected from the officers of the unit. When Bataan fell to the Japanese in April 1942 it became obvious that the 31st would be forced to surrender. To keep these important items from falling into enemy hands, the bowl and cups, along with the colors and unit standard, were buried on Corregidor Island. The artifacts were finally retrieved in 1945. The bowl now sits in the headquarters building of the regiment's only remaining battalion: the 4th Battalion, 31st Infantry Regiment, at Fort Drum, New York.
Атақты мүшелер
Альберт Джонс Екінші дүниежүзілік соғыста Филиппиндегі Батанда 51-ші дивизия (ПА) мен І корпустың қолбасшысы болды және тұтқынға алынды. Гарольд К. Джонсон 1964-1968 жылдары АҚШ армиясының штаб бастығы болды.
Albert Jones Commanded 51st Division (PA) and I Corps in the Philippine in Bataan during WW2 and became POW. Harold K. Johnson US Army Chief of Staff 1964 1968.