Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Финляндия Қорғаныс күштерінің бөлімшесі
Branch of the Finnish Defence Forces
Тарих
1809-1917 жылдар аралығында Финляндия Ресей империясының Финляндия Ұлы Герцогтығы ретінде басқарылған автономиялы мемлекет болды. 1881 және 1901 жылдар аралығында Ұлы Герцогтіктің өз армиясы болды. Бұрын, Финляндия Швеция құрамында болған кезде, бірнеше әскери бөлімдер құрылған болатын. Ұлы Герцогтікке Швецияның әскери ұйымынан үлестіру жүйесі (indelningsverket;) мұра болып келді. Бірақ, ондаған жылдар бойы Ресей билеушілері Финляндиядан әскери қызмет талап етпеді; операциялар мен қорғаныс көбінесе Ұлы Герцогтікте орналасқан Ресей әскерлерімен қамтамасыз етілді. Осының салдарынан, үлестіру жүйесінің офицерлерінің жеңілдіктері іс жүзінде зейнетақыға айналды, себебі төлем нақты қызмет емес, тек қана қолжетімділікке негізделді. Наполеон соғыстары кезінде Финляндияда үш 1200 адамдық полк және Хаминадағы Топографиялық корпус құрылды. 1821 жылы Топографиялық корпус офицерлерді дайындау мектебіне айналдырылды. 1829 жылы оқу батальондарының бірі Фин гвардиясының жас гвардиялық батальонына трансформацияланды. 1854 жылы Қырым соғысы кезінде Финляндия роталық жүйеге негізделген тоғыз мерген батальоны құрды. Әскери міндеттілік Финляндияда 1878 жылы енгізілді. Фин гвардиясы Польшадағы 1830 жылғы қараша көтерілісін басу үшін күреске қатысып, орыс-түрік соғысына (1877–1878) қатысты, содан кейін Ресей императорының Ескі гвардиясы мәртебесін алды. Фин армиясы ғасыр басындағы "құғындау жылдарында" біртіндеп таратылды. Финляндиялық әскери қызметшілер Ресей империясының армиясында қызмет етуден бас тартқандықтан, Финляндияда әскери міндеттілік тоқтатылып, оның орнына Финляндия Сенатының императорлық қазынаға төлейтін салығы енгізілді. 19 ғасырдың соңында Ресей империясы әлсіреп, бұл Ресей әскерлерінің қоғамдық тәртіпті сақтау мүмкіндігінің төмендеуіне әкелді. Фин халқы, әсіресе орыс-жапон соғысы кезінде және одан кейін болған ереждерде, өрт сөндіру бригадалары нысанында жасырылған ерікті қорғаныс ұйымдарын құрды. Социалистік Қызыл гвардиялар мен консервативті, антисоциалистік Қорғау гвардиялары (немесе Ақ гвардиялар) болды. Сонымен қатар, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде белсенділер жасырын түрде Германияға әскери оқудан өту және Jäger (jägare) әскері ретінде дайындалу үшін сапарлады. Тәуелсіздік алғаннан кейін және Фин азаматтық соғысының басталғаннан кейін Ақ үкімет Ақ гвардияны үкіметтік әскер деп жариялады, ал соғыс коммунистік Ресейден көмек алған Қызыл гвардиялар мен Jägerлермен күшейтілген Ақ гвардиялар арасында өтті, сондай-ақ Германия империясының қолдауымен жүрді. Соғыстан кейін 1919 жылы Қорғау гвардиясы жеке ұйымға айналды. Сондықтан, қатаң айтқанда, ерікті ұйымға айналған Ақ гвардиялар мен әскери міндеттілікке негізделген Фин армиясы арасында үзіліс бар. Алайда, Jägerлер армияда маңызды лауазымдарға ие болды және неміс тактикасы мен әскери принциптері қабылданды.
Between 1809 and 1917 Finland was an autonomous state ruled by the Russian Empire as the Grand Duchy of Finland. Between 1881 and 1901 the Grand Duchy had its own army. Before that several other military units had also been formed while Finland belonged to Sweden. The Grand Duchy inherited its allotment system (indelningsverket; ) from the Swedish military organization. However, for several decades, Russian rulers did not require military service from Finland; operations and defence were mostly taken care by Russian troops based in the Grand Duchy. As a result, officer benefits of the allotment system became practically pensions, as payment was based on passive availability, not on actual service. During the Napoleonic Wars three 1200 man regiments were formed in Finland and Topographic Corps in Hamina. In 1821 the Topographic Corps was transformed into the cadet officers school. In 1829 one of the training battalions was transformed into the Young Guard Battalion, the Finnish Guards. During the Crimean War, 1854, Finland set up nine sharpshooter battalions based on a rota system. Conscription was introduced in Finland in 1878. The Finnish Guard took part in fighting to suppress the 1830 November Uprising in Poland and participated in the Russo Turkish War (1877–1878), after which it gained the status of Old Guard of the Russian Emperor. The Finnish army was gradually broken up during the "oppression years" just after the turn of the century. As Finnish conscripts refused to serve in the Russian Imperial Army, conscription ended in Finland and it was replaced with a tax paid from the Finnish Senate to the Imperial treasury. At the end of the 19th century the Russian empire was weakening, and this was reflected in a reduced capacity of the Russian troops to keep public order. Voluntary defence organizations disguised as fire brigades were formed by the Finnish people, especially during the strikes during and after the Russo Japanese War. There were socialist Red Guards and conservative, anti socialist Protection Guards (or White Guards). Also, during the First World War activists secretly travelled to Germany to receive military training and to be trained as Jäger troops (, jägare). After independence and the beginning of the Finnish Civil War the White government declared the White Guards as government troops, and the war was fought between the Red Guards, assisted by Communist Russians, and White Guards added with the Jägers and assisted by the German Empire. After the war in 1919, the Protection Guards became a separate organization. Therefore, strictly speaking, there is no continuity between the White Guards, which became a voluntary organization, and the Finnish army, which was a cadre army based on conscription. However, Jägers gained important positions in the army, and German tactics and military principles were adopted.
Қысқы соғыс
Фин армиясы 1939 жылғы Қысқы соғыс басталған кезде 9 далалық дивизиядан, 4 бригададан және бірнеше шағын тәуелсіз батальон мен роталардан тұратын. Әскер үш корпусқа бөлінді. II және III корпус Карелия тасмуында орналасқан, негізгі совет шабуылының болуы мүмкін жері болған Истмус армиясына біріктірілді. IV корпус Ладога көлінің солтүстігіндегі аймақты қорғады. Арктикалық мұхит жағалауындағы Петсамоға дейінгі шекараның қалған бөлігін қорғау Солтүстік Финляндия тобына жүктелді, ол бірнеше тәуелсіз батальоннан тұрды. Бөлімдерді алмастыруды ұйымдастыру үшін тоғыз батальоннан тұратын Далалық алмастыру бригадасы (KT Pr) құрылды. Бірақ совет шабуылының күштілігіне байланысты батальондар жауынгерлік бөлімдер ретінде қолданылуға мәжбүр болды. Сонымен қатар, қолдағы резервтен үш алмастыру дивизиясы немесе үй алмастыру дивизиясы (1. Коти. ТД – 3. Коти. ТД) құрылды. Жағдай ушыға түскен соң 1-ші және 3-ші алмастыру дивизиялары 21-ші және 23-ші дивизияларға қайта құрылып, 19 желтоқсанда майданға жіберілді. 2-ші алмастыру дивизиясы жеке полктер ретінде Солтүстік Финляндияға орналастырылды. Финляндия Мәскеу бейбіт шарты арқылы аумағының 9% -ын берді, бірақ оның әскері Кеңес Одағының бүкіл елді аннексиялауына кедергі келтірді.
The Finnish Army consisted of 9 field divisions, 4 brigades and a number of small independent battalions and companies at the beginning of the Winter War in 1939. The Army was organised into three corps. The II and III Corps were organised into the Army of the Isthmus which was located on the Karelian Isthmus, the likely location for the main Soviet attack. The IV Corps defended the area north of Lake Ladoga. The defence of the rest of the border up to Petsamo by the Arctic Ocean was given to the North Finland Group which consisted of a handful of independent battalions. In order to organize replacements for the units a Field Replacement Brigade (, KT Pr) of nine battalions was formed. But due to the severity of the Soviet attack the battalions had to be used as combat troops. Also three Replacement Divisions or Home Replacement Divisions (1. Koti. TD – 3. Koti. TD) were formed from the available reservists. As the situation became more alarming the 1st and 3rd Replacement Divisions were reformed into the 21st and 23rd Divisions and sent to the front on 19 December. The 2nd Replacement Division was deployed as individual regiments to Northern Finland. Finland ceded 9% of its territory via the Moscow Peace Treaty, but its military prevented the Soviet Union from annexing the whole country.
Соғысты жалғастыру
Карелия армиясы 1941 жылғы 29 маусымда жалғасу соғысы басталғаннан кейін көп ұзамай құрылды. Соғыс кезінде I, II, III, IV, V, VI және VII фин корпустары салада болды. Соғыс барысында фин армиясы Фин шығанағынан Каинуға дейінгі фронтқа жауапты болды. Солтүстік Финляндиядағы фронттың жауапкершілігі неміс AOK Norwegen-ге жүктелді. 1941 жылғы жаз және күз айларында фин армиясы Қысқы соғыста Кеңес Одағынан жоғалтқан аумақтарды қайта басып алып, Шығыс Карелиядағы кеңестік территорияға терең енді. 1942 жылғы қысында фин саяси басшылығы шабуылдық әрекеттерді тоқтатты және фронт екі жылдан астам уақыт бойы тоқтап тұрды. 1944 жылғы маусымда Совет Одағы Төртінші стратегиялық шабуылын басталғанда, тұрақты соғыстың салыстырмалы түрде тыныш кезеңі күрт аяқталды. Нәтижесінде фин армиясы Карелия тасмуысының үлкен бөлігін, ең маңыздысы – ірі қала Вийпуриді жоғалтып, Шығыс Карелиядан шегінуге мәжбүр болды. Алайда, шешуші Тали-Ихантала шайқасында совет әскерлерінің шабуылы тоқтатылды. Совет Одағы күштерін Орталық Еуропадағы шайқастарға шоғырландырды, ал Финляндия 1944 жылғы қыркүйекте жеке бейбіт келісімге келді.
The Army of Karelia was formed on 29 June 1941 soon after the start of the Continuation War. There were seven Finnish corps in the field during the war: the I, II, III, IV, V, VI and VII. During the war the Finnish Army was responsible for the front from the Gulf of Finland to Kainuu. The front in Northern Finland was the responsibility of the German AOK Norwegen. During summer and autumn 1941, the Finnish Army re conquered the areas lost to the Soviet Union in the Winter War and pushed deep into Soviet territory in Eastern Karelia. In winter 1942, the Finnish political leadership ended offensive action and the front stagnated for over two years. The relatively inactive period of stationary war ended abruptly in June 1944, as the Soviet Union started its Fourth Strategic Offensive. As a result, the Finnish Army lost large areas of the Karelian Isthmus, most importantly Viipuri, a major city, and was forced to retreat from Eastern Karelia. However, in the decisive Battle of Tali Ihantala, the Soviet advance was halted. The Soviet Union concentrated its forces on the battles in Central Europe, and Finland made a separate peace in September 1944.
Лапландия соғысы
Лапландия соғысы – 1944 жылдың қыркүйегінен 1945 жылдың сәуіріне дейін Финляндия мен нацистік Германия арасында болған қақтығыс. Финляндиялықтар бұл соғысты Ұлттық соғыс сияқты жеке соғыс ретінде қарастырса, неміс әскерлері өз әрекеттерін Екінші дүниежүзілік соғыстың бір бөлігі деп есептеді. Бұл соғыстың ерекшелігі – фин армиясы неміс әскерін Финляндиядан шығару үшін күрескенде бірқатар әскерін демобилизациялауға мәжбүр болды. Неміс әскерлері Норвегияға шегінді, соның арқасында Финляндия Кеңес Одағымен жасасқан келісімін орындауға мүмкіндік алды.
The Lapland War was the hostilities between Finland and Nazi Germany between September 1944 and April 1945, fought in Finland's northernmost Lapland Province. While the Finns saw this as a separate conflict much like the Continuation War, German forces considered their actions to be part of the Second World War. A peculiarity of the war was that the Finnish army was forced to demobilise their forces while at the same time fighting to force the German army to leave Finland. The German forces retreated to Norway, and Finland was, therefore, able to uphold its armistice promise to the Soviet Union.