Джон Купер Фитч: Американдық жарысшы және ойлап табушының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1917–2012)

Джон Купер Фитч (4 тамыз 1917, Индианаполис, Индиана штаты – 31 қазан 2012) – американдық жарыс жүргізушісі және өнертапқыш. Ол соғыстан кейінгі кезеңде Еуропада автокөлік жарыстарында сәтті қатысқан алғашқы американдық болды. 18 жылдық мансабында Фитч Gran Premio de Eva Duarte Perón – Sport, 1953 жылғы 12 сағаттық Себринг жарысы, 1955 жылғы Милле Милья (сериялық автомобиль класы) және 1955 жылғы RAC Tourist Trophy сияқты атақты спорттық автомобиль жарыстарында жеңіске жетті, сондай-ақ көптеген SCCA Ұлттық спорттық автомобиль чемпионаты жарыстарында да жеңіс тудырды. Ол 1950-ші жылдардың басында Бриггс Каннингэмнің амбициялық Ле-Ман жобаларында қатысты, ал кейіннен Mercedes Benz спорттық автомобиль командасының құрамына кірді. Сонымен қатар, ол екі Әлем Чемпионаты Гран-присіне қатысты. 1964 жылы зейнетке шыққаннан кейін Фитч Лайм-Рок трассасының директоры болды және Chevrolet Corvette жарыс командасының бұрынғы басшысы қызметін атқарды. Оның ең маңызды жетістігі – автоспорт қауіпсіздігі және жол көліктерінің қауіпсіздігін арттыру бойынша жасалған пионерлік жұмыстар, осының арқасында көптеген адам өмірі сақталды. Ол жүргізушілерге арналған қауіпсіздік капсулаларын әзірлеумен айналысты. Ол трасса жобалау бойынша консультант ретінде де жұмыс істеді, сондай-ақ көптеген басқа да автомобильдік құрылғыларды ойлап тапты. Фитч 90 жасқа дейін консультант болып жұмыс істеді және тарихи шараларға қатысты.

Ерте өмір

Джон Фич 1917 жылы Индианаполис қаласында дүниеге келген. Ол бу кемесін ойлап тапқан Джон Фичтің ұрпағы еді. Фичтің әкесі Stutz Motor Company компаниясының басшысы болды, ол оны кішкентай кезінен бастап автомобильдермен және жарыстармен таныстырды. 1930-жылдардың соңында Фич Кентукки әскери институтына оқуға түсіп, кейін Лехай университетінде азаматтық инженерияны оқыды. 1939 жылы ол Еуропаға сапар шегіп, Екінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Бруклендсте өткен соңғы автожарысты көрді. Ол Америка Құрама Штаттарына қайтып оралып, 32 футтық шлюппен Сарасотадан Нью-Орлеанға дейін Мексика шығанағын кезіп өтті.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Оның алғашқы құмарлығы көлік емес, ұшақтар болды, сондықтан соғыс басталғанда, ол ұшқыш болуға ерікті жазылды, ол Англияда әлемді аралап жүрген ұзақ сапарында (1939) болғанда. 1941 жылдың көктемінде ол АҚШ Әскери-әуе күштеріне ерікті болып қосылды. Оның қызметі оны Солтүстік Африкаға жеткізді, онда ол A-20 Havoc ұшағымен ұшты, содан кейін Англияға. 1944 жылға қарай капитан Фитч төртінші истребитель тобында P-51 Mustang ұшағының пилоты болды және бомбалаушыларға сүйемелдеу миссияларына қатысты, сондай-ақ неміс Messerschmitt Me 262 реактивті истребителін атып түсірген американдықтардың бірі болды. Соғыс аяқталуға екі ай қалғанда, ол жаудың пойызына асығыс жасаған үшінші шабуыл кезінде атып түсірілді және соғыстың қалған бөлігін соғыс тұтқыны ретінде өткізді.

Жарыс мансабы

Фич АҚШ-қа оралғанда, ол қақтығыс кезінде жылдамдыққа деген қажеттілігін дамытқан көптеген жас ұшқыштардың бірі болды. Фитч MG автосатығын ашты және сонымен қатар Бриджгемптон, Томпсон және Уоткинс Глен сияқты трассаларда MG TC жарысын бастады. Замандастарының көпшілігінен айырмашылығы, Фитч өте жақсы болды. Ол настолько жақсы еді, тіпті бай жарысқа құштар Бриггс Каннингемнің назарына ілігіп, оны 1951 жылғы жарысты Аргентинада бастауға шақырды. 1953 жылы Фитч және оның серігі Фил Уолтерс, Крайслермен жұмыс істейтін Каннингэм C4R көлігімен Себрингтің 12 сағатында күшті Астон Мартин командасын жеңіп, ағылшын командасының менеджері Джон Уайерді таң қалдырды. Ол жарысты жеңіп алғанын ойлаған, "Бізді ешкім жеңе алмайды деп ойладым. Әсіресе американдықтарды емес". Бұл американдық жүргізушілердің американдық машинамен Себрингте алғашқы жеңісі болды. Сол жылы Фитч көптеген еуропалық жарыстарға қатысып, Speed Age журналы оны "Жылдың спорттық автомобиль жүргізушісі" деп атады. Каннингэм командасы үшін Каннингэм C4R және Каннингэм C5R көліктерімен жарысқаннан басқа, Sunbeam командасы үшін Sunbeam Talbot көлігімен еуропалық раллилерде, ал Нюрбургрингте Porsche 356 көлігімен жарысқаннан басқа, ол Mille Miglia-да Nash Healey көлігімен зауыттық команда үшін, Aix les Bains Grand Prix-де Cooper Monaco көлігімен Cooper командасы үшін, RAC Tourist Trophy жарысында Frazer Nash көлігімен де жарысты. Бірақ Каннингэм C5R көлігімен жарыс кезінде Фитч Реймстің 12 сағаттық халықаралық жарысында 160 км/сағ жылдамдықпен аударылып құлап кеткенінен аман қалды. 1954 жылы Фитч Каннингэм үшін Каннингэм C4R, сондай-ақ Ferrari және тағы да Mercedes Benz 300 SL көліктерінде жүрді. 1955 жылы Фитч Хуан Мануэль Фанхио, Карл Клинг және Стирлинг Мосспен бірге Daimler Benz AG спорттық автомобиль командасы үшін жарысты, бұл тарихтағы ең мықты жарыс командасы болды, Формула 1-ден дизельді қозғалтқыштармен жабдықталған өндірістік автомобильдерге дейін барлық деңгейдегі жарыстарда үстемдік етті. Сол жылы Фитч Mille Miglia жарысында 1300 куб.см-ден асатын Gran Turismo класында жеңіске жетті, Mercedes Benz 300 SL көлігімен жарысып, жалпы есепте командаластары Мосс пен Фанхиодан кейін бесінші орынды иеленді. Фитч аспаның нашар болғанын айтты, "біз тоқтап, көліктің осін белбеумен байлап тастауға мәжбүр болдық". Бірақ оны арнайы жарысқа арналған көліктер ғана жеңді. Фитч Мосс жеңісіне де үлес қосты, ол Мосс навигаторы Денис Дженкинсонның 300 SLR көлігімен қауіпті трассадан өтуіне көмектесетін "қораптағы жылжымалы карта" құрылғысын ойлап тапты және жасады. Сол маусымның соңында ол Мосспен бірге Солтүстік Ирландиядағы Дандрод трассасында RAC Tourist Trophy жеңімпазы атанды. Ол, басқа жүргізушілер сияқты, тар трассаны қауіпті және автокөлік жарыстарына жарамсыз деп тапты, содан кейін Tourist Trophy Англиядағы Гудвуд трассасына көшті. Сонымен қатар, ол Монцада өткен Әлем чемпионатының соңғы Гран-присінде тоғызыншы орынды иеленді, Maserati 250F көлігімен жарысып. Tourist Trophy-ге дейін Фитч Пьер Левегпен 300 SLR көлігімен Ле-Манда жұптасты. Бұл жарыстағы ең ауыр апат кезінде 83 көрермен қаза тапты, ал бастапқы шатасу кезінде Фитчтің отбасына АҚШ-та апат болғаны туралы хабарланды. Апат кезінде Фитч Мерседестің трейлерінде Мадам Левегпен кофе ішкеннен кейін бокс алаңында болды. Жарылыс естілгенде Фитч Мадам Левегке: "Мұнда күте тұрыңыз, мен не болғанын көремін", - деді. Ол барлық жағдайды қарапайымдықпен көріп, жарақат алған жандармдар мен журналистерге көмек көрсетті. Содан соң ол трейлеріне қайта оралды. "Менің қарапайым бетім бәрін айтты деп ойлаймын, өйткені мен сөйлеудің қажеті жоқ еді. Мадам Левег баяу бас иіп: «Білемін, Фитч. Бұл Пьер еді. Ол қайтыс болды. Оның өлгенін білемін», - деді. Бұл оқиға оның жарыстар мен автомобиль жолдарындағы қауіпсіздік инновацияларына деген қызығушылығын оятты. 1955 жылғы маусымның соңында Еуропадағы жарыстан оралған кезде Фитчті Chevrolet бас инженері Эд Коул екі жыл бойы жаңа сегіз жүргізуші Chevrolet Corvette жарыс командасын басқаруға таңдады. Corvette сол кезде жарыс қоғамдастығында мазмұнға қарағанда стильге көбірек ие болғанмен, Фитч басқаруымен жыл 145.543 км/сағ жылдамдықпен Дейтона Бичте өндірістік автомобильдер үшін сыныптық жер жылдамдығы рекордын орнатумен басталды, содан кейін екі сыныптық жеңіс және командалық жеңіс Себрингте. Осы кезеңде Фитч Каннингэм командасымен сәтті жарысты, ол қазір АҚШ-та Jaguar D типтерінде жарысты. Ол 1957 жылы Себрингтің 12 сағаттық жарысында Corvette SS көлігімен команда менеджері және жүргізушісі болды. 1957 жылдың аяғында Фитч Мазератиде жарыса бастады, ол 1958 жылы жарысты жалғастырды, көбінесе жаңа Лайм Рок Паркінде, ол трассаны насихаттауда үлкен рөл атқарды және трасса директоры болды. Содан кейін Фитч және Каннингэм 1961 жылға дейін Себринг және Род Америкадағы төзімділік жарыстарда екі литрлік Мазератиде жарысты, ал 1962 және 1963 жылдары Себрингте Jaguar E Type көлігінде жарысты. Фитч 1963 жылы Genie BMC көлігінде де жарысты, содан кейін Каннингэмге оралып, 1965 және 1966 жылдары Себрингте Porsche 904 көлігімен жүрді. Оның соңғы жарысының қызықты оқиғасы 1966 жылғы Себринг жарысынан басталады. Фитч, Каннингэм және Дэйв Джордан Porsche көлігімен жарысты. Жарысқа жақын уақытта клапан бұзылып, көлік жарыстан шығып қалды. Осы кезде Фитч пен Каннингэм жеңіске жеткізуге енді құштарлық танытпады, Фитчтің айтуынша, "Бұл біздің соңғы жарысымыз болады деген ойға келген жоқ. Бірақ жеңіске жеткізуді жоспарламайтын сезім болды. Менің ойымша, біз жай ғана жүргізуді ұнатқандықтан келдік. Себрингте біз 12 сағат бойы жүргізе аламыз! Сонымен қатар, жарысты көру үшін ең жақсы орын осы болды". Сондықтан 1966 жылы көлікте клапан бұзылғанда, бұл олардың екеуі үшін жарыс мансабының соңы болды. Фитч винтаждық жарыс шараларында, әсіресе Лайм Рок Паркінде, сондай-ақ Гудвуд жылдамдық фестивалінде және Монтерей тарихи автомобиль жарыстарында жүргізуді жалғастырды. Алайда, Фитч 2003 және 2005 жылдары 87 жасында ресми автокөлік жарысына оралды, ол Боб Сирнаға тиесілі 50 жылдық Mercedes Benz 300 SLR көлігімен бірге Бонневиль тұзды даласында сынып бойынша жер жылдамдығы рекордын жаңаруға тырысты. Әрекеттер жанармай инжекциялық сорғысының шектеуінен көлік жылдамдығы 160 км/сағ-тан аспады, бірақ команда келесі жылы қайта оралуға уәде берді. Өзіне тән әзілмен Фитч жаңбырда, түнде, 60 басқа көлікпен бірге осы көліктерді одан да жылдам айдағанын айтты. Крис Сзведо түсірген "A Gullwing at Twilight: The Bonneville Ride of John Fitch" атты фильмде осы керемет оқиға жазылған. Одан бірнеше жыл бұрын Фитч жылдамдық рекордын орнатқан – 60 км/сағ жылдамдықпен кері жүрген, ол Лайм Рокта тіркелді.

When Fitch returned to the U. S., he was among many young pilots who had developed the need for speed during the conflict. Fitch opened an MG car dealership and also began racing an MG TC at tracks like Bridgehampton, Thompson, and Watkins Glen. Unlike many of his contemporaries, Fitch was good. So good in fact, he caught the attention of the wealthy racing enthusiast, Briggs Cunningham, who encouraged Fitch to start the 1951 season racing in Argentina. In his most notable year, 1953, Fitch and co driver Phil Walters defeated the powerful Aston Martin team in the 12 Hours of Sebring, in a Chrysler powered Cunningham C4R, much to the surprise of the English team's manager, John Wyer. He thought he had the race won, "I never imagined anyone would beat us. Especially not Americans." It was the first Sebring victory for American drivers in an American car. Fitch competed in many European races that year and was named "Sports Car Driver of the Year" by Speed Age magazine. In addition to again racing a Cunningham C4R and Cunningham C5R for the Cunningham team, competing in European rallies in a Sunbeam Talbot for the Sunbeam team, and racing a Porsche 356 at Nürburgring, he also competed in the Mille Miglia in a Nash Healey for the factory team, the Aix les Bains Grand Prix in a Cooper Monaco for the Cooper team, the RAC Tourist Trophy race in a works Frazer Nash, then made the first of two starts in World Championship Grand Prix, failing to finish the Gran Premio d'Italia in a HWM Alta at Monza, and took his rookie test for the Indy 500 in a Kurtis Kraft Offenhauser but did not qualify for the race. However, whilst racing a Cunningham C5R, Fitch survived a frightening 140 mph, end over end crash during the 12 Heures internationales de Reims. In 1954, Fitch drove for Cunningham in a Cunningham C4R, and also Ferraris, and again a Mercedes Benz 300 SL. For 1955, Fitch raced for the Daimler Benz AG sports car team alongside Juan Manuel Fangio, Karl Kling, and Stirling Moss, arguably the most formidable racing team ever, dominating all levels of competition from Formula One to diesel engined production cars. That year, Fitch won the Gran Turismo oltre 1300 class in the Mille Miglia in at the wheel of a stock production Mercedes Benz 300 SL, coming in fifth overall behind his team mates Moss and Fangio in their Mercedes Benz 300 SLR racers. Fitch reported that the suspension was so bad, "we had to stop and tie down the axle with our belts." Yet he was only beaten by dedicated race cars. Fitch also played a hand in Moss's victory, when he conceived and built the famous "scrolling map in a box" device use by Moss's navigator Denis Jenkinson, to guide their 300 SLR through the treacherous course. Later that season, he partnered with Moss to win the RAC Tourist Trophy at the Dundrod Circuit, in Northern Ireland. He found the narrow circuit to be dangerous and unfit for motor racing, as did other drivers; and the Tourist Trophy moved to the Goodwood Circuit in England. Meanwhile, he took ninth in his final World Championship Grand Prix at Monza, driving a Maserati 250F in the Gran Premio d'Italia. Prior to Tourist Trophy, Fitch was paired with Pierre Levegh in a 300 SLR, at the Le Mans. It was Levegh driving at the time of the worst accident in racing, killing 83 spectators, and, in the initial confusion, had Fitch's family in the United States notified he had crashed. At the time of the accident, Fitch was in the Mercedes trailer after a coffee with Madame Levegh, just behind the pits. When they heard the explosion, Fitch told Madame Levegh, "Wait here, I'll see what's happened." Finding everything in chaos, he helped some injured gendarmes and journalists. Then he returned to the trailer. "I suppose my grim face must have told it all, for I didn't have to speak. Madame Levegh nodded slowly. 'I know, Fitch. It was Pierre. He is dead. I know he is dead.'" The incident sparked his lifelong interest in safety innovations for racing and highways. When he returned from racing in Europe at the end of the '55 season, Fitch was chosen by Chevrolet Chief Engineer Ed Cole to head the new eight driver Chevrolet Corvette racing team for two years. Although the Corvette was at that point widely panned in the racing community as more style than substance, under Fitch's management the year began with setting a class land speed record for production cars at Daytona Beach of 145.543 mph, followed by two class wins and a team win at Sebring. During this period, Fitch continued to race successfully with the Cunningham team, which was now competing around the United States in Jaguar D Types. He was both team manager and driver for the appearance of the Corvette SS at the 1957 12 Hours of Sebring. By the end of 1957, Fitch had begun racing in Maseratis, which he continued to race in 1958, mostly at the new Lime Rock Park, where he had been instrumental in the promotion of the track and where he was circuit director. After that, Fitch and Cunningham teamed up to race a two litre Maserati at endurance events at Sebring and Road America through 1961, and a Jaguar E Type at Sebring in 1962 and again in 1963. Fitch also raced a Genie BMC in 1963, then returned to Cunningham to drive a Porsche 904 at Sebring in 1965 and 1966. The poignant tale of his last race begins at the 1966 Sebring event. Fitch, Cunningham, and Dave Jordan were sharing a Porsche. Well into the race, a valve broke and the car was out of contention. By this time, Fitch and Cunningham were no longer enthusiastic about competing to win; according to Fitch, "The thought that this would be our last race never occurred to us. There was a feeling, though, that we weren't really planning to win. In the past, we usually tried to work out a strategy to win, but not this time. I think we were there because we just liked to drive. And at Sebring we could, for 12 hours! Besides, it was the best place to watch the race." So, when a valve broke on the car in 1966, it marked the end of their racing careers for both of them. Fitch continued to drive in vintage racing events, particularly at Lime Rock Park, as well as at Goodwood Festival of Speed and the Monterey Historic Automobile Races. Fitch did, however, return to official automotive competition at 87 years of age in 2003 and again in 2005, when he was once again teamed up with a now 50 year old Mercedes Benz 300 SLR owned by Bob Sirna, this time at Bonneville Salt Flats in an attempt to break the land speed record for the class, a novel venue for both car and driver. The attempts failed due to the fuel injection pump which limited the top speed to only 150 mph, but the team vowed to return the next year. With characteristic self deprecating humour, Fitch noted that he had driven those cars faster than that in the rain, at night, on a road with 60 other cars. The extraordinary event is documented in a film by Chris Szwedo entitled A Gullwing at Twilight: The Bonneville Ride of John Fitch. For few years earlier, Fitch did set a speed record – for driving backwards, reaching 60 mph, set at Lime Rock.

Жарыс арнайы тағамдары

Фитч барлығы бес автомобиль жобалаған. 1950 жылы Фитч кішкентай (60 ат күші) Ford Flathead қозғалтқышымен, кішкентай жарыс машиналарын ескере отырып, Fiat 1100 құрастырып, жарыстырды, ол көп ұзамай Crosley корпусын қосып, "Fitch Model B" моделіне айналдырды. 1951 жылы Fitch Whitmore жарысында қатысудан басқа, ол 800 фунт салмақтан арылтып, жеңіл алюминий корпусын орнатқан Jaguar XK120 көлігін де пайдаланды. Джон Cadillac қуатымен жұмыс істейтін Allard J2 көлігімен Гран-при де Эва Дуарте Перон – Спорт жарысын жеңіп алды, ол бұрын апатқа ұшыраған көлік еді. 1952 жылы Фитч өзінің Fitch Whitmore көлігімен қатар басқа да көліктерде жарысты. Бірақ амортизаторлар мен серіппелерді жаңарту, дөңгелектердің бұрылысын реттеу, жылдамдатылған рульдік механизм, жеңіл қорытпа дөңгелектер, металл тежегіш қаптамалар, міндетті ағаш руль (қосымша 9,95 долларға былғары рульге тапсырыс беруге болады) және басқа да ұсақ өзгерістер оны еуропалық спорттық автомобильдермен бәсекелесуге мүмкіндік берді, тіпті олар одан қымбат болса да. Көліктің сыртқы түрін өзгертуге спойлерлер сияқты опциялар қол жетімді болды, бірақ ең ерекше опция "Вентоп" болды – C тіректері мен шатырдың артқы бөлігіне орнатылатын шыны талшықтан жасалған қаптама, ол көлікке "ұшатын тірек" пішінін берді.

Фитч Феникс

Фитч Corvair негізінде екі орындық спорттық автомобиль – Fitch Phoenix прототипін жобалап, құрастырды, сыртқы түрі Bizzarrini 1900 GT Europa (Corvette негізіндегі итальяндық суперкары Bizzarrini GT Strada) мен Corvette негізіндегі Mako Shark-тің кіші нұсқасына ұқсас болды. Тіпті болаттан жасалған корпусы бар автомобильдің жалпы салмағы 885 кг (1950 фунт) болды, ал Вебер карбюраторларымен жабдықталған Corvair қозғалтқышы 175 а.к. (130 кВт) қуаттылық берді, бұл автомобильге 8760 долларға шамамен керемет динамикалық сипаттамалар сыйлады. Intermeccanica әсері және 1964-1967 жылғы Fiat 1500C седанының артқы фаралары да қолданылды. Айынықса, 1966 жылғы Қозғалыс қауіпсіздігі заңы шағын көлемде автомобильдер өндіруге шектеулер енгізді, содан кейін Chevrolet Corvair өндірісін тоқтату туралы шешім қабылдады, бұл Фитчтің жоспарының аяқталуын бекітті. Дегенмен ол прототипті сақтап алып, кейде оны автокөлік көрмелерінде көрсетті. Бұл туралы жоғарыда аталған "Gullwing at Twilight: The Bonneville Ride of John Fitch" фильмінде қысқаша айтылған. Fitch Phoenix Discovery арнасының "Chasing Classic Cars" бағдарламасының бір эпизодында маңызды рөлде болды, онда Вейн Карини оны аукционға шығару алдында шағын жөндеуден өткізіп, 230 000 долларға сатты.

Басқа көліктер

Фичтің компаниясы, Джон Фич & Co., Inc., «Фич Фирбирд» және «Торонадо Фантом» өнімдерін жасап, сатуға шығарды, бірақ «Спринтке» қарағанда оларға аз назар аударылды.

Қауіпсіздік өнертабыстары

1955 жылғы Ле-Ман трагедиясынан кейін Фитч автоспорт пен жалпы көлік жүргізу қауіпсіздігін арттыруға көп күш жұмсады, нәтижесінде Impact Attenuation Inc. компаниясын құрды. Оның жаңалықтары тиімділігімен ғана емес, сонымен қатар қолжетімді, оңай орнатылатын және күтілетін, нақты қолданысқа ие шешімдермен ерекшеленді. Фитч әзірлеген басқа да соққыны жұмсартатын жүйелердің қатарында овалды трассалар және ағынды аймағы шектеулі басқа да жоғары жылдамдықты жағдайларға арналған Fitch Compression Barrier бар. Ол бір метрдей диаметрі бар, берік, қалың қабырғалы эластомер цилиндрлерден тұрады және қоршау мен қабырға арасына орналастырылады. Бұл жүйе көліктің энергиясын жұмсақ сіңіріп, оны қайтадан трассаға шығармайды. Сонымен қатар, Fitch Displaceable Guardrail жүйесі кеңірек аумақта орнатылады, ол соққы болғанда артқа қарай сырғанап, көлікті біртіндеп тоқтатып алады. Бұл механикалық күштерді азайтып, көлікті қабырға бойымен бағыттайды.

Басқа өнертабыстар

Фитч сонымен қатар басқа да автомобильдік инновацияларды жасады, оның ішінде қысымды қажет етпейтін, пропиленгликоль негізіндегі Эванс сусыз қозғалтқышты салқындату жүйесін; жеңіл жүк көліктері, автобустар және осыған ұқсас көліктер үшін сұйықпен салқындатылатын қосымша тежегіш жүйесі – DeConti Brake; бензиндегі жеңіл тізбекті (C1 – C4) молекулалардың мөлшерін азайтатын, сондай-ақ бензин мен дизель отынында тотығу мен микроорганизмдердің өсуін тежейтін Фитч отын катализаторы; бірнеше патент алған, өзін-өзі теңестіретін автомобильдік серікпелер; қалдық жылуды пайдаланып конвективтік жылу беруді қамтамасыз ететін Солсбери термосифонды камин; және дискіге түсетін қысымды азайтатын созылу күшін сақтай отырып, төсекте еркін қозғалуға мүмкіндік беретін Фитч мойын омыртқасын созу терапиясы. Фитч жарыс трассалары мен қара жолдардағы қауіпсіздікті арттыру үшін белсенді түрде жұмыс істеді, Стив Олви және Терри Траммель сияқты медициналық сарапшылармен, Билл Милликен және Карл Людвигсен сияқты инженерлермен, Крис Экономаки, Брок Йейтс және Майк Джой сияқты журналистермен, сондай-ақ көптеген жарыс жүргізуші достарымен бірлесіп жұмыс жасады. Ол көлік құралдарын басқару және динамика мәселелері бойынша көптеген зерттеу және үкіметтік ұйымдарға консультант қызметін көрсетті, бұл мәселелер қауіпсіздікке қатысты болды. (2007 ж.). 2009 жылы Фитч Нью-Инглэнд автожарыстар залының алғашқы толық уақытты спорттық автомобиль жүргізушісі болып танылды. 1998 жылы Фитч АҚШ Ұлттық Ғылым академиясының Көлік зерттеулер кеңесінен жол қозғалысы қауіпсіздігіне өмір бойы қосқан үлесі үшін Кеннет Стоункс сыйлығын алды. "Джон Фитчтің жол қауіпсіздігі саласындағы жетістіктері дүние жүзінде төрт жарым онжылдыққа созылды. Оның өмірлік еңбектері жол қауіпсіздігінің барлық аспектісін қамтыды – жол жиегі, көлік және жүргізуші. Бәрі де әлемдік тас жолдардағы жарақаттану мен қаза болу көрсеткіштерін айтарлықтай төмендетуге әкелді", - деді сыйлықты табыс еткен Транспорттық зерттеулер кеңесі төрағасы Джон Ф. Карни III.

Fitch also developed other automotive innovations, including the Evans Waterless Engine Cooling System, a propylene glycol based cooling system which does not require pressurization; the DeConti Brake, a liquid cooled secondary braking system for light trucks, buses and similar vehicles; the Fitch Fuel Catalyst, which reduces the proportion of light chain (C1 – C4) molecules in gasoline, and inhibits oxidation and microorganism growth in both gasoline and diesel fuel; self leveling automotive suspension systems, for which he received several patents; the Salisbury Thermo Syphon Fireplace which uses waste heat to provide convective heating; and the Fitch Cervical Spine Traction Therapy, which allows freedom of movement in bed while continuing to provide tension that relieves disk pressure. Fitch was active in crusading for increased safety on racetracks and highways, joining with medical experts such as Steve Olvey and Terry Trammel, engineers such as Bill Milliken and Karl Ludvigsen, and journalists such as Chris Economaki, Brock Yates and Mike Joy, as well as many of his racing driver friends. He served as consultant to numerous research and governmental organizations on the subject of vehicle handling and dynamics, as they relate to safety. (2007). In 2009, Fitch became the first full time sports car driver inducted in the New England Auto Racers Hall of Fame. In 1998, Fitch received the Kenneth Stonex Award from the Transportation Research Board of the National Academy of Sciences (United States) for his lifelong contributions to road traffic safety. "In all, John Fitch's achievements in road safety throughout the world have spanned four and one half decades. His lifetime contributions covered the full spectrum of highway safety – the roadside, the vehicle and the driver. All have resulted in significant reductions in injuries and fatalities on the motorways of the world," said Transportation Research Board committee chairman John F. Carney III on presenting the award.

Карьерасының ерекшеліктері

Маусымдық сериядағы орны Команда Автомобиль 1951 SCCA Ұлттық спорттық автомобиль чемпионаты 1-ші Бриггс С. Каннингэм Билл Спэар Каннингэм C 2R Ferrari 195 S Ferrari 340 Америка Jaguar XK120 Гран Прио де Ева Дуарте Перон – Спорт 1-ші Allard Cadillac J2 Элькхарт көліндегі жол жарыстары 1-ші Бриггс С. Каннингэм Каннингэм C 2R Миллер Трофи 1-ші Билл Спэар Ferrari 195 S Хоффман Трофи 1-ші Jaguar XK120 Ривьера Бич Трофи 1-ші Билл Спэар Ferrari 340 Америка Touring Barchetta Уоткинс Глендегі спорттық автомобильдер Гран-приі 2-ші Бриггс С. Каннингэм Каннингэм C 2R 1952 200 Миль Элькхарт көлі 1-ші Б. С. Каннингэм Каннингэм C 4R Сенека Кубогы 1-ші М. Э. Хоффман Jaguar XK120C 4 Сағат Тернер 1-ші Б. С. Каннингэм Каннингэм C 4R SCCA Ұлттық спорттық автомобиль чемпионаты 1-ші Б. С. Каннингэм Каннингэм C 4R Гран-при, 12 Сағат Себринг 1-ші Бриггс С. Каннингэм Каннингэм C 4R Кің Джордж Кубогы 1-ші Бриггс С. Каннингэм Каннингэм C 4R Оранж Эмпайр Ұлттық спорттық автомобиль жарысы 1-ші Бриггс С. Каннингэм Каннингэм C 4R Les 24 Heures du Mans 3-ші Бриггс С. Каннингэм Каннингэм C 5R Rheinland Pfalz Preis 3-ші Porsche 356 1954 Губернатор Дэн МакКарти Мемориалдық жарысы 3-ші Каннингэм/Момо Ferrari 250 MM SCCA Ұлттық спорттық автомобиль чемпионаты 1-ші Daimler Benz AG Mercedes Benz 300 SLR 1956 Jaguar Trophy Race 1-ші Бриггс С. Каннингэм Jaguar D Type 1957 1-ші Х Томпсон 1-ші Фред Проктер Maserati 150S Нассау Мемориалдық Трофи жарысы 3-ші Винсент Андрус Maserati 200S

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1951 Б. С. Каннингэм Фил Уолтерс Каннингэм Крайслер C2 R S8.0 223 18-шы 1-ші 1952 Б. С. Каннингэм Джордж Райс Каннингэм Крайслер C4 R S8.0 DNF(қозғалтқыш) 1953 Бриггс Каннингэм Фил Уолтерс Каннингэм Крайслер C5 R S8.0 299 3-ші 1-ші 1954 Бриггс Каннингэм Фил Уолтерс Феррари 375 MM S5.0 120DNF(беріліс) 1955 Daimler Benz AG Пьер Левег Мерседес Бенц 300 SLR S3.0 32DNF(қаза тағдыры Левег) 1960 Б. С. Каннингэм Боб Гросман Шевроле Корвет C1 GT5.0 281 8-ші 1-ші

12 сағаттық себрингтің толық нәтижелері

Жыл Командасы Жүргізушілер Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1952 Б. С. Кунингем Фил Уолтерс Кунингем Крайслер C4 R S8.0 0DNS(шығарылды) 1953 Бриггс С. Кунингем Фил Уолтерс Кунингем Крайслер C4 R S8.0 177 1-орын 1-орын 1954 Бриггс С. Кунингем Фил Уолтерс Феррари 375 MM S5.0 104DNF(қозғалтқыш) 1956 Raceway Enterprises Walt Hansgen Chevrolet Corvette Special S8.0 176 9-орын 1-орын 1957 Линдси Хопкинс Пьеро Таруффи Chevrolet Corvette SS S5.0 23DNF(артқы серікпе) 1958 Гарри Кулен Эд Хугус Феррари 250 TR S3.0 85DNF(қозғалтқыш) 1959 Porsche Auto Co. Эдгар Барт Porsche 718 RSK S1.5 181 5-орын 2-орын 1961 Momo Corporation Дик Томпсон Maserati Tipo 61 S3.0 DNF(беріліс) 1962 Бриггс Кунингем Бриггс Кунингем Jaguar E Type GT4.0 176 14-орын 1-орын 1963 Бриггс Кунингем Бриггс Кунингем Jaguar E Type GT4.0 112DNF(қосылыс) 1965 Бриггс Кунингем Бриггс Кунингем Билл Бенкер Porsche 904 GTS GT2.0 173 20-орын 4-орын 1966 Бриггс Кунингем Бриггс Кунингем Дэйв Джордан Porsche 904 GTS S2.0 148DNF(клапан серіппесі)

12 сағаттық Реймстің толық нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Көлік Классы Айналымдар 1953 Б. С. Каннингем Фил Уолтерс Каннингем Крайслер C5 R S+2.0 Аяқталмады (апат)

Mille Miglia толық нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Көлік Сыныбы 1953 Nash Healey Inc. Реймонд Уиллдей Nash Healey Spider S+2.0DNF (тежегіштер) 1955 Daimler Benz AG Курт Гессел Mercedes Benz 300 SL GT+1.3 5-орын 1-орын

Carrera Panamericana толық нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Көлік Сыныбы 1951 Е. Карл Кикехейфер Джон Фич / Дик Уильямс Крайслер Саратога Арнайы Жарыс нөмірі 32 SDISQ 1952 Daimler Benz Aktiengesellschaft Эуген Гигер Мерседес Бенц 300 SL Spyder Жарыс нөмірі 6 SDISQ (заңсыз жөндеулер) 1953 Е. Карл Кикехейфер Джон Фитч / Боб Бойл Крайслер Нью-Йорк Арнайы S+1.6 DISQ (уақыт лимитінен асып кеткені үшін)