Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Desquamation - бұл тері сияқты тіндердің ең сыртқы қабатының қабыршақталып түсуі. Бұл термин .
the medical condition
Desquamation occurs when the outermost layer of a tissue, such as the skin, is shed. The term is .
Физиологиялық ұнтақталу
Кератиноциттер – эпидермистің басым жасушалары, терінің ең сыртқы қабаты. Тірі кератиноциттер эпидермистің базальды, тікенді немесе түйіршікті қабаттарында орналасады. Эпидермистің ең сыртқы қабаты stratum corneum деп аталады және ол толыққанды дифференциацияланған кератиноциттерден, яғни корнеоциттерден тұрады. Ауру болмаған жағдайда, десквамация (қабыршақтану) корнеоциттердің тері бетінен жеке-жеке, көзге түспейтіндей етіп түсіп қалуымен жүзеге асады. Корнеоциттің қалыптасуы мен түсіп қалуына шамамен 14 апта уақыт кетеді, бірақ бұл уақыт тері жабатын анатомиялық аймаққа байланысты өзгеруі мүмкін. Мысалы, десквамация акральды (ладонь және табан) беттерде баяу, ал тері жұқа жерлерде, мысалы, қабақта тез жүреді. Қалыпты десквамацияны теріні жылы немесе ыстық суға батыру арқылы байқауға болады. Бұл, қызу душ немесе ваннадан кейін болатын жағдай сияқты, сыртқы қабаттағы корнеоциттердің түсіп қалуына себеп болады. Корнеоциттер корнеодесмосомалармен біріктірілген. Десквамация үшін осы корнеодесмосомалық байланыстардың бұзылуы қажет. Калликрейндер – серин протеазалары. Олар ламеллярлық денелерге жинақталып, кератиноциттер корнеоциттерге айнала бастағанда жасушааралық кеңістікке шығарылады. Ауыр десквамацияны тудыруы мүмкін, сондай-ақ сынап улануы да осыған себеп болуы мүмкін. Стивенс-Джонсон синдромы және токсикалық эпидермалық некролиз (TEN) сияқты ауыр десквамациямен қатар жүретін тері аурулары да бар. Сәулелену құрғақ немесе ылғалды десквамацияға әкелуі мүмкін. Десквамация псориаз және атопиялық дерматит сияқты иммундық медиацияланған тері аурулары бар пациенттерде де қалыптан тыс болуы мүмкін. Адам көзінің анатомиялық құрылысы линзаның қабыршақтануын мүмкін етпейді.
Keratinocytes are the predominant cells of the epidermis, the outermost layer of the skin. Living keratinocytes reside in the basal, spinous, or granular layers of the epidermis. The outermost layer of the epidermis is called the stratum corneum and it is composed of terminally differentiated keratinocytes, the corneocytes. In the absence of disease, desquamation occurs when corneocytes are individually shed unnoticeably from the surface of the skin. Typically the time it takes for a corneocyte to be formed and then shed is about 14 weeks but this time can vary depending on the anatomical location that the skin is covering. For example, desquamation occurs more slowly at acral (palm and sole) surfaces and more rapidly where the skin is thin, such as the eyelids. Normal desquamation can be visualized by immersing skin in warm or hot water. This induces the outermost layer of corneocytes to shed, such as is the case after a hot shower or bath. Corneocytes are held together by corneodesmosomes. In order for desquamation to occur these corneodesmosome connections must be degraded. Kallikreins are serine proteases. They are packaged within lamellar bodies and released into the intercellular space between the keratinocytes as they transition into becoming corneocytes. can cause severe desquamation; so can mercury poisoning. Other serious skin diseases involving extreme desquamation include Stevens–Johnson syndrome and toxic epidermal necrolysis (TEN). Radiation can cause dry or moist desquamation. Desquamation is also abnormal in patients with immune mediated skin diseases such as psoriasis and atopic dermatitis. The anatomy of the human eye makes desquamation of the lens impossible.