Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұлғалық типтердің гипотетикалық екілігі
Hypothesized duality of personality types
А және В типті тұлғалық гипотеза екі қарама-қарсы тұлғалық типті сипаттайды. Бұл гипотеза бойынша, бәсекеге құштар, жоғары ұйымдасқан, амбициялы, шыдамсыз, уақытты тиімді басқаруға бейім немесе агрессивті тұлғалар А типі деп аталады, ал көбірек сергек, "қабылдағыш", аз "жанжалды" және "қынжылған" тұлғалар В типі деп аталады. Бұл теорияны жасаған екі кардиолог, Мейер Фридман мен Рэй Розенман, А типіндегі адамдардың жүрек-қантамыр ауруларына шалдығу ықтималдығы жоғары деп санайтын. Соңғы зерттеулердің нәтижелері мен осы саладағы алғашқы зерттеулерді темекі индустриясының қаржыландыру рөліне қатысты қызу пікірталас салдарынан, кейбіреулер А типіндегі тұлға мен жүрек-қантамыр аурулары арасындағы байланысты толығымен немесе ішінара жоққа шығарады. Дегенмен, бұл зерттеулер денсаулық психологиясы саласының дамуына маңызды үлес қосты, онда психологтар адамның психикалық күйінің физикалық денсаулыққа қалай әсер ететінін зерттейді.
Type A and Type B personality hypothesis describes two contrasting personality types. In this hypothesis, personalities that are more competitive, highly organized, ambitious, impatient, highly aware of time management, or aggressive are labeled Type A, while more relaxed, "receptive", less "neurotic" and "frantic" personalities are labeled Type B. The two cardiologists, Meyer Friedman and Ray Rosenman, who developed this theory came to believe that Type A personalities had a greater chance of developing coronary heart disease. Following the results of further studies and considerable controversy about the role of the tobacco industry funding of early research in this area, some reject, either partially or completely, the link between Type A personality and coronary disease. Nevertheless, this research had a significant effect on the development of the health psychology field, in which psychologists look at how an individual's mental state affects physical health.
Тарих
А типті мінез-құлықты жүрек ауруларының ықтимал тәуекел факторы ретінде алғаш рет 1950 жылдары кардиологтар Мейер Фридман мен Рэй Розенман сипаттаған. Олар өздерінің бұл тұжырымын бір тоқушыға (upholsterer) байланыстырады, ол олардың күту залындағы орындықтардың тек қолдары мен орындықтың алдыңғы жиегінде тозығын байқатып, назарларын аударған. Бұл Фридман мен Розенманға олардың пациенттерінің жиі тұрып, алаңдап күтетінін көрсетті. 35 пен 59 жас аралығындағы дені сау еркектерді сегіз жарым жыл бойы зерттегеннен кейін, Фридман мен Розенман А типті мінез-құлықтың басқаша дені сау адамдарда жүрек-қантамыр ауруларының қаупін екі еседен астам арттыратынын анықтады. Осы зерттеуге қатысқан адамдар зерттеудің бастапқы мерзімінен кейін де қадағалауда болды. Қатысушылардан сауалнама толтыру сұралды, онда "Бос уақытыңызды демалысқа жұмсағаныңыз үшін өкініш сезінесіз бе?" және "Сіз әдетте жылдам қозғаласыз ба, жылдам жүресіз бе, жылдам жейсіз бе?" сияқты сұрақтар қойылды. Кейінгі талдаулар көрсеткендей, А типті мінез-құлық жүрек-қантамыр ауруларының пайда болуымен байланысты болғанымен, өлім-жітімнің тәуекел факторы болып көрінбейді. Бұл бастапқыда Фридман мен Розенманның "А типті мінез-құлық" деп атаған, енді А типті мінез-құлық үлгісі ретінде қарастырылады.
Type A personality behavior was first described as a potential risk factor for heart disease in the 1950s by cardiologists Meyer Friedman and Ray Rosenman. They credit their insight to an upholsterer who called to their attention the peculiar fact that the chairs in their waiting rooms were worn out only on the arms and on the front edge of the seat. This suggested to Friedman and Rosenman that their patients were getting up from the chairs frequently and were otherwise waiting anxiously. After an eight and a half year long study of healthy men between the ages of 35 and 59, Friedman and Rosenman estimated that Type A behavior more than doubled the risk of coronary heart disease in otherwise healthy individuals. The individuals enrolled in this study were followed well beyond the original time frame of the study. Participants were asked to fill out a questionnaire, that asked questions like "Do you feel guilty if you use spare time to relax?" and "Do you generally move, walk, and eat rapidly?" Subsequent analysis indicated that although Type A personality is associated with the incidence of coronary heart disease, it does not seem to be a risk factor for mortality. It was originally called 'Type A Personality' by Friedman and Roseman, it has now been conceptualized as the Type A behavior pattern.
А түрі
Гипотеза А типті тұлғаларды белсенді, амбициялы, қатаң ұйымдастырылған, жоғары мәртебеге ұмтылатын, шыдамсыз, көңіл алатын, бастамашыл және уақытты тиімді басқарумен айналысатын адамдар ретінде сипаттайды. А типті тұлғалар көбінесе еңбекқор болып келеді. Олар өзіне мерзімдер қойып, кешігуді де, беймәлімдікті де жек көреді. А типті тұлғалар жұмыста көбірек стресс сезінеді және жұмыстан аз қанағат алады. Олар өздерінен жоғары үміт күтеді және басқалар да олардан солай күтеді деп ойлайды. Қызығы, А типті тұлғалардың өнімділігі В типті тұлғалардан әрқашан жоғары болмайды. Міндетке және адамның уақытқа қатысты жеделдігіне, бақылау деңгейіне байланысты, күрделі шешімдерді қабылдағанда нәтижелер нашар болуы мүмкін. Дегенмен, зерттеулер көрсеткендей, А типті тұлғалардың өнімділігі мен тиімділігі жалпы жоғары болады. Сонымен қатар, А типті студенттер В типті студенттерге қарағанда жоғары баға алады, ал А типті оқытушылар В типті әріптестерінен гөрі тиімдірек болып табылады (Тейлор, Локк, Ли және Гит, 1984). 1996 жылы жарық көрген «А типті мінез-құлық: диагностикасы мен емдеуі» атты кітабында Фридман қауіпті А типті мінез-құлықтың үш негізгі белгісі арқылы көрініс табатынын айтады: 1) тіпті ұсақ-түйек оқиғалардың өзіне наразылық тудыратын жауыздық; 2) уақытты асығу және шыдамсыздық, бұл көбінесе «тез ашуға бой алдыру» деп сипатталатын тітіркену мен ашуға әкеледі; 3) бәсекеге құштарлық, бұл стресске және жетістікке ұмтылуға итермелейді. Бұл белгілердің біріншісі жасырын, сондықтан оны байқау қиын, ал қалған екеуі айқын көрінеді. А типті тұлғалар асығыс, шыдамсыз, импульсивті, жоғары сезімтал, қастық және ашулы болып сипатталады. Зерттеулер сондай-ақ А типті тұлғалардың шындыққа қарсы тұруға немесе қиын жағдайлардан қашуға бейім екенін көрсетті. Сондықтан А типті тұлғалар қиын жағдайларды болдырмау үшін қорғаныс механизмін немесе шындықпен күресудің әртүрлі тәсілдерін қолдануы мүмкін. Мысалы, бір зерттеуге қарағанда, стрестік жағдайларда А типті тұлғалар В типті тұлғаларға қарағанда өзін-өзі алдауға көбірек бейім. SI бағалауы сұхбаттасушының адамның эмоционалдық, сөзсіз және сөздік реакцияларын (бейімделу стилін) өлшеуін қамтиды. JAS үш негізгі санатқа арналған өзіндік сауалнаманы қамтиды: жылдамдық пен шыдамсыздық, жұмысқа деген қызығушылық және бәсекеге қабілеттілік. А типті тұлғалардың жүрек-қантамырлық аурулардың, өлім-жүртімнің жоғары деңгейімен және басқа да жағымсыз физикалық салдарлармен байланысты екені анықталды.
The hypothesis describes Type A individuals as outgoing, ambitious, rigidly organized, highly status conscious, impatient, anxious, proactive, and concerned with time management. People with Type A personalities are often high achieving workaholics. They push themselves with deadlines, and hate both delays and ambivalence. People with Type A personalities experience more job related stress and less job satisfaction. They tend to set high expectations for themselves, and may believe others have these same high expectations of them as well. Interestingly, those with Type A personalities do not always outperform those with Type B personalities. Depending on the task and the individual's sense of time urgency and control, it can lead to poor results when there are complex decisions to be made. However, research has shown that Type A individuals are in general associated with higher performance and productivity. Moreover, Type A students tend to earn higher grades than Type B students, and Type A faculty members were shown to be more productive than their Type B behavior counterparts (Taylor, Locke, Lee, & Gist, 1984). In his 1996 book, Type A Behavior: Its Diagnosis and Treatment, Friedman suggests that dangerous Type A behavior is expressed through three major symptoms: (1) free floating hostility, which can be triggered by even minor incidents; (2) time urgency and impatience, which causes irritation and exasperation usually described as being "short fused"; and (3) a competitive drive, which causes stress and an achievement driven mentality. The first of these symptoms is believed to be covert and therefore less observable, while the other two are more overt. Type A people were said to be hasty, impatient, impulsive, hyperalert, potentially hostile, and angry. Research has also shown that Type A personalities may be used to deal with reality or avoiding difficult realizations. Therefore, those with Type A personalities may use certain defenses or ways of dealing with reality to avoid difficult realizations. For example, one study found that those with Type A personality are more likely to show higher levels of denial than Type B in stressful situations. The SI assessment involves an interviewer's measuring a person's emotional, nonverbal, and verbal responses (expressive style). The JAS involves a self questionnaire with three main categories: Speed and Impatience, Job Involvement, and Hard Driving Competitiveness. Individuals with Type A personalities have often been linked to higher rates of coronary heart disease, higher morbidity rates, and other undesirable physical outcomes.
B түрі
В типті мінез-құлық А типті мінез-құлыққа тән емес. В типті тұлға – бұл А типті немесе А типті емес (В типті) болуға бейімделетін үздіксіздік. Гипотеза бойынша, В типті адамдар төменгі стресс деңгейінде өмір сүреді. Олар әдетте тұрақты жұмыс істейді және жетістіктерге қол жеткізуден ләззат алады, бірақ жетістікке қол жеткізбегенде физикалық немесе психикалық стресске көңіл бөлмейді. Бәсекелестікке тап болғанда, олар жеңіске немесе жеңіліске А типті әріптестеріне қарағанда аз мән береді, ал жеңіске немесе жеңіліске қарамастан, ойыннан ләззат алуға көбірек мән береді. В типті тұлғалық типтер А типті санаттағы адамдарға қарағанда шыдамдырақ.
Type B is a behavior pattern that is lacking in Type A behaviors. A B personality is a continuum over which one either leans to be more Type A or Non Type A (Type B). The hypothesis is that Type B individuals are noted to live at lower stress levels. They typically work steadily and may enjoy achievement, although they have a greater tendency to disregard physical or mental stress when they do not achieve. When faced with competition, they may focus less on winning or losing than their Type A counterparts, and more on enjoying the game regardless of winning or losing. Type B personality types are more tolerant than individuals in the Type A category.
А және В типтері арасындағы өзара әсерлесулер
А типті тұлғалардың бәсекелестікке және агрессияға бейімділігі А және В типті тұлғалармен өзара әрекеттесулерінде байқалады. Өзгертілген «Түрмешінің дилеммасы» ойынында А типті тұлғалар А және В типті қарсыластарынан, В типті тұлғаларға қарағанда көбірек бәсекелестік пен ашу сезімдерін тудырды. А типті тұлғалар өздерінің А типті серіктестерін В типті серіктестерінен көп жазалады, ал В типті тұлғалар басқа В типті тұлғаларды жазалаудан көбірек жазалады. А типті тұлғалар арасындағы бәсекелестік олардың өзара әрекеттесулерінде, соның ішінде бастапқы антиәлеуметтік реакциялар, ынтымақтастықтан бас тарту, сөздік қауіп-қорқытулар және мінез-құлықтық шақырулар арқылы көрінді. Жиі кездесетін жаңылыс пікір – А типті тұлға болу В типті тұлға болудан жақсы деген сенім. Бұл көбінесе еңбек ортасында байқалады, себебі А типті тұлғалар көбінесе өте еңбекқор, жоғары мотивті және бәсекеге қабілетті деп есептеледі, ал В типті тұлғалар жобаларды аяқтауға жеделдету сезімін сезінбей, көбінесе тыныш және бейжай болады. Шындығында, екі типті тұлға да қажет және жұмыс ортасына өздерінің артықшылықтарын әкеледі.
Type A individuals' proclivity for competition and aggression is illustrated in their interactions with other Type As and Type Bs. When playing a modified Prisoner's Dilemma game, Type A individuals elicited more competitiveness and angry feelings from both Type A and Type B opponents than did the Type B individuals. Type A individuals punished their Type A counterparts more than their Type B counterparts, and more than Type Bs punished other Type Bs. The rivalry between Type A individuals was shown by more aggressive behavior in their interactions, including initial antisocial responses, refusal to cooperate, verbal threats, and behavioral challenges. A common misconception is that having a Type A personality is better than having a Type B personality. This largely comes into play in the workforce because people with Type A personalities are often viewed as very hardworking, highly motivated, and competitive, while Type B personalities often don't feel a sense of urgency to get projects completed and are more relaxed and easy going. In reality, both personality types are required and bring their own set of strengths to the workplace.
Сын
Фридман және тағы басқалар (1986) 862 ер және әйел миокард инфарктінен кейінгі науқастар арасында рандомизацияланған бақыланатын сынақ жүргізді, диета және басқа да бұрмалаушы факторларды (ықтималдық теңдестіру арқылы) жойды. Бақылау тобындағы қатысушылар топтық кардиологиялық кеңес алды, ал емделу тобындағылар кардиологиялық кеңес пен А типті мінез-құлық бойынша кеңес алды, ал салыстыру тобы ешқандай топтық кеңес алмады. Бақылау тобында рецидив деңгейі 21%, ал емделу тобында 13% болды, бұл күшті және статистикалық тұрғыдан маңызды (p < .005) нәтиже, ал салыстыру тобында рецидив деңгейі 28% құрады. Фридман мен Розенманның жаңалығынан кейін жүргізілген зерттеулер А типті мінез-құлықты гипертензия және темекі шегу сияқты тәуелсіз коронарлық қауіп факторларымен салыстырды; ал керісінше, осы жердегі нәтижелер А типті мінез-құлық үлгілерін өзгерту арқылы А типті тұлғамен байланысты жүрек-қан тамырлары денсаулығына кері әсерді жеңілдетуге болады дегенді көрсетеді.
Friedman et al. (1986) conducted a randomized controlled trial on 862 male and female post myocardial infarction patients, ruling out (by probabilistic equivalence) diet and other confounds. Subjects in the control group received group cardiac counseling, and subjects in the treatment group received cardiac counseling plus Type A counseling, and a comparison group received no group counseling of any kind. The recurrence rate was 21% in the control group and 13% in the treatment group, a strong and statistically significant (p < .005) finding, whereas the comparison group experienced a 28% recurrence rate. The investigative studies following Friedman and Rosenman's discovery compared Type A behavior to independent coronary risk factors such as hypertension and smoking; in contrast, the results here suggest that the negative effects on cardiovascular health associated with Type A personality can be mitigated by modifying Type A behavior patterns.
Темекі компанияларының қаржыландыруы
А типті мінез-құлық үлгісін (TABP) одан әрі сенімсіздендіру мақсатында 2012 жылғы зерттеу – Truth Tobacco Industry Documents-ті іздеуге негізделген – бастапқыда үміттендірген нәтижелердің кейіннен теріс болуын темекі өнеркәсібінің TABP зерттеулеріне қатысуымен, темекі тарту мен денсаулық арасындағы ғылыми дәлелдерді жою үшін түсіндіреді. Құжаттарға сәйкес, 1959 жыл шамасында темекі өнеркәсібі алғаш рет TABP-ға қызығушылық танытқан, себебі Темекі институтының зерттеу комитеті Нью-Йорк университетінен темекі тарту мен жеке тұлға арасындағы байланысты зерттеу үшін қаржыландыру туралы өтініш алған. Өнеркәсіптің TABP-ға деген қызығушылығы 1990 жылдардың соңына дейін кем дегенде төрт онжылдыққа созылды, бұл коронарлық жүрек аурулары мен қатерлі ісіктерге бейім жеке тұлға типтерімен темекі тартудың байланысын дәлелдеуге шақырылған негізгі зерттеушілерге айтарлықтай қаржы жұмсауды қамтыды. Осылайша, 1980 жылдардың басына дейін өнеркәсіп стратегиясы темекі тартудың қауіптерін темекі өнімдерінің емес, жеке темекі шегушілердің психологиялық ерекшеліктерімен байланысты деп ұсынудан тұрды, ал қатерлі ісіктің себептерін көп факторлы деп есептеді, стресс – маңызды фактор. Philip Morris (қазіргі Altria) және RJ Reynolds осы талаптарды қолдайтын маңызды дәлелдер жинауға көмектесті, жүрек аурулары мен қатерлі ісіктің қауіптерін азайту үшін TABP туралы білім беруді және оны өзгертуді мақсат ететін семинарлар мен зерттеулерді қаржыландырды. Сонымен қатар, Philip Morris негізінен Meyer Friedman институтын қаржылады, мысалы, темекі тартуды ЖЖА және қатерлі ісікпен байланыстыратын зерттеулерді күмәнге түсіруге болатын TABP-ны азайтудың тиімділігі туралы «бағалы зерттеуді» жүргізді, бірақ А типті мінез-құлықты бақылауға келмейді. TABP ақыры қолдау таппағанда, Philip Morris оның жауыртқыштық компоненті бойынша зерттеулерді қолдады, бұл вице-президент Jetson Lincoln-ге темекі тартпайтын жұбайының стресінен туындаған пассивті темекі тартудың қауіптілігін түсіндіруге мүмкіндік берді, темекі тартатын жұбай өзін өзі баяу өлтіріп жатыр деген пікір таратылды. TABP және ЖЖА туралы соңғы шолуды осы жарықтан қарастырғанда, темекі өнеркәсібімен тығыз байланыс анық көрінеді: шолудағы он үш этиологиялық зерттеудің тек төртеуі оң нәтижелер көрсетті, олардың үшеуі тікелей немесе жанама түрде өнеркәсіппен байланысты. Сонымен қатар, TABP зерттеулерінің көпшілігі темекі лоббисімен байланысты емес, бірақ оң нәтижелер көрсеткендердің көпшілігімен байланысты. Осылайша, Petticrew және авторлар темекі өнеркәсібі TABP бойынша ғылыми дау тудыруға көмектескенін дәлелдеді, бұл ғылыми тұрғыдан дәлелденбегенімен, А типті тұлғаға (көпшілік арасында) тұрақты танымалдылық пен көңіл қоюға әкелді. Duke университетінің профессоры Redford Williams жүргізген зерттеулерге сәйкес, А типті тұлғаның жауыртқыштық компоненті – бұл тәуекелдің жалғыз маңызды факторы. Демек, А типті мінез-құлықтың басқа элементтері емес, ашу-ыза мен жауыртқыштық проблеманы құрайды. Hecker және авторлар жүргізген зерттеулер (1988) А типті сипаттаманың «жауыртқыштық» компоненті жүрек ауруларын болжауға қабілетті екенін көрсетті. және қауіпсіз емес деп саналды) психоәлеуметтік факторлардың, әсіресе тұлғалық және стресстік факторлардың қатерлі ісік пен коронарлық жүрек ауруы (ЖЖА) үшін тәуекел факторы ретіндегі әсерін зерттеді. Бұл зерттеуде төрт тұлғалық тип тіркелді. 1-ші типті тұлға қатерлі ісікке бейім, 2-ші типтілер ЖЖА-ға бейім, 3-ші типтілер 1-ші және 2-ші типтерге тән мінез-құлықтарды ауыстырып көрсетеді, ал 4-ші типтілер – салауатты, тәуелсіз тип, ең жақсы өмір сүреді. Деректер 1-ші типті пациенттер негізінен қатерлі ісіктен, 2-ші типтілер ЖЖА-дан өледі, ал 3-ші типтілер және әсіресе 4-ші типтілер өлім-жітім деңгейі әлдеқайда төмен екенін көрсетеді. Сонымен қатар, 5 және 6 типті екі тұлғалық тип анықталды. 5-ші тип – рационалды, эмоциясыз тип, ол 1-ші және 2-ші типтерге тән сипаттамаларды көрсетеді. 6-шы типті тұлға психопатиялық бейімділіктерді көрсетеді және есірткіге тәуелділікке және ЖИТС-ке бейім. Көптеген зерттеулер тұлғалық типтер мен жүрек аурулары арасындағы байланысты көрсетуге тырысса, кейіннен олардың нәтижелері күмән тудырған зерттеулер (науқас өз сезімдерін еркін, әлеуметтік тұрғыдан қолайлы түрде білдіруге, өзін-өзі басқаруға және өз құқықтарын қорғауға үйретеді. Мінез-құлық терапиясы оларға стрессті туғызатын жағдайларды қалай сәтті жеңуге болатынын үйретеді. Терапияның қатерлі ісік пен ЖЖА кезінде өлім-жітімнің алдын алудағы тиімділігі айқын. Жоғары өлім-жітіммен байланысты статистикалық деректер әсерлі. Басқа терапия шаралары да қолданылды, мысалы, топтық терапия. Әсері мінез-құлық терапиясымен салыстырғанда азырақ болды, бірақ қатерлі ісік пен ЖЖА пациенттері арасында өлім-жітімді азайтуда жақсаруды көрсетті. Жоғарыдағы зерттеуден бірнеше қорытындылар жасалды. Тұлға мен қатерлі ісік арасында, сондай-ақ тұлға мен коронарлық жүрек ауруы арасында байланыс бар. Тұлғалық тип аурулардың тәуекел факторы болып табылады және темекі тарту және тұқым қуалау сияқты басқа тәуекел факторларымен синергиялық түрде әрекет етеді. Мінез-құлық терапиясы қатерлі ісік немесе коронарлық жүрек ауруынан өлу ықтималдығын айтарлықтай төмендететіні статистикалық тұрғыдан дәлелденген. Зерттеулер дене мен психикалық аурулардың бір-бірінен туындайтынын көрсетеді. Психикалық аурулар физикалық себептерден туындайды, сондай-ақ физикалық аурулар психикалық себептерден туындайды. А типті мінез-құлықтың қасиеттері мен коронарлық жүрек ауруының себептері арасында тікелей байланыс байқалмаса да, басқа тұлғалық типтер қатерлі ісікке бейім пациенттерге де, коронарлық жүрек ауруына бейім пациенттерге де күшті әсер етеді.
Further discrediting the so called Type A Behavior Pattern (TABP), a study from 2012 – based on searching the Truth Tobacco Industry Documents – suggests the phenomenon of initially promising results followed by negative findings to be partly explained by the tobacco industry's involvement in TABP research to undermine the scientific evidence on smoking and health. Documents indicate that around 1959, the tobacco industry first became interested in the TABP when the Tobacco Institute Research Committee received an application for funding from New York University in order to investigate the relationship between smoking and personality. The industry's interest in TABP lasted at least four decades until the late 1990s, involving substantial funding to key researchers encouraged to prove smoking to simply correlate with a personality type prone to coronary heart disease (CHD) and cancer. Hence, until the early 1980s, the industry's strategy consisted of suggesting the risks of smoking to be caused by psychological characteristics of individual smokers rather than tobacco products by deeming the causes of cancer to be multifactorial with stress as a key contributing factor. Philip Morris (today Altria) and RJ Reynolds helped generate substantial evidence to support these claims by funding workshops and research aiming to educate about and alter TABP to reduce risks of CHD and cancer. Moreover, Philip Morris primarily funded the Meyer Friedman Institute, e. g. conducting the "crown jewel" trial on the effectiveness of reducing TABP whose expected findings could discredit studies associating smoking with CHD and cancer but failing to control for Type A behavior. When TABP finally became untenable, Philip Morris supported research on its hostility component, allowing Vice President Jetson Lincoln to explain passive smoking lethality by the stress exerted on a non smoking spouse through media claiming the smoking spouse to be slowly killing themselves. When examining the most recent review on TABP and CHD in this light, the close relationship to the tobacco industry becomes evident: of thirteen etiologic studies in the review, only four reported positive findings, three of which had a direct or indirect link to the industry. Also on the whole most TABP studies had no relationship to the tobacco lobby but the majority of those with positive findings did. Hence, Petticrew et al. proved the tobacco industry to have substantially helped generate the scientific controversy on TABP, contributing to the (in lay circles) enduring popularity and prejudice for Type A personality even though it has been scientifically disproven. According to research by Redford Williams of Duke University, the hostility component of Type A personality is the only significant risk factor. Thus, it is a high level of expressed anger and hostility, not the other elements of Type A behavior, that constitutes the problem. Research done by Hecker et al. (1988) showed that the ‘hostility’ component of the Type A description was predictive of cardiac disease. and considered unsafe publication) was performed that tested the effect of psychosocial variables, in particular personality and stress, as risk factors for cancer and coronary heart disease (CHD). In this study, four personality types were recorded. Type 1 personality is cancer prone, Type 2 is CHD prone, Type 3 is alternating between behaviors characteristic of Types 1 and 2, and Type 4 is a healthy, autonomous type hypothesized to survive best. The data suggest that the Type 1 probands die mainly from cancer, type 2 from CHD, whereas Type 3 and especially Type 4 probands show a much lower death rate. Two additional types of personalities were measured Type 5 and Type 6. Type 5 is a rational anti emotional type, which shows characteristics common to Type 1 and Type 2. Type 6 personality shows psychopathic tendencies and is prone to drug addiction and AIDS. While most studies attempt to show the correlation between personality types and coronary heart disease, studies (that also later were questioned for non plausible results The patient is taught to express his/her emotions more freely, in a socially acceptable manner, to become autonomous and be able to stand up for his/her rights. Behavior therapy would also teach them how to cope with stress producing situations more successfully. The effectiveness of therapy in preventing death in cancer and CHD is evident. The statistical data associated with higher death rates is impressive. Other measures of therapy have been attempted, such as group therapy. The effects were not as dramatic as behavior therapy, but still showed improvement in preventing death among cancer and CHD patients. From the study above, several conclusions have been made. A relationship between personality and cancer exists, along with a relationship between personality and coronary heart disease. Personality type acts as a risk factor for diseases and interacts synergistically with other risk factors, such as smoking and heredity. It has been statistically proven that behavior therapy can significantly reduce the likelihood of cancer or coronary heart disease mortality. Studies suggest that both body and mental disease arise from each other. Mental disorders arise from physical causes, and likewise, physical disorders arise from mental causes. While Type A personality did not show a strong direct relationship between its attributes and the cause of coronary heart disease, other types of personalities have shown strong influences on both cancer prone patients and those prone to coronary heart disease.
Есірткілік заттарды қолдану бұзылысы
1998 жылы Ball және авторлар тобы жүргізген зерттеуде А және В типті тұлғалардың заттарды қолдануға байланысты айырмашылықтары қарастырылды. Нәтижелер көрсеткендей, В типті тұлғаларда А типті тұлғаларға қарағанда заттарды қолдану бұзылыстарымен байланысты мәселелер жиірек кездеседі. Зерттеуде тағы бір маңызды жайт – В типті тұлғаларға А типті тұлғаларға қарағанда көбірек тұлғалық бұзылу диагнозы қойылған. В типті тұлғаларға шизоидты тұлғалық бұзылыстан басқа, DSM IV бойынша тұлғалық бұзылыстардың барлық белгілері бойынша А типті тұлғаларға қарағанда жоғары баға берілді. Зерттеу алкоголь, кокаин және опиаттар қолданатын 370 амбулаториялық және стационарлық пациент арасында жүргізілді. Тұлғалық типтер мен айырмашылықтар расталды. Сонымен қатар, А және В типті тұлғалардың мінез-құлқындағы айырмашылықтар да анықталды. А типті тұлғалар келісімге дайындық, жауапкершілік, ынтымақтастық және өзін-өзі бақылау деңгейі жоғары болды. Ал В типті тұлғаларда невротизм, жаңалыққа құштарлық және зияннан сақтану деңгейі жоғарырақ болды. Бұл өлшемдер психикалық аурулармен немесе заттарды қолдану бұзылыстарымен байланысты болуы мүмкін. Бұған қоса, антиәлеуметтік тұлғалық қасиеттер мен психикалық симптомдар ескерілгеннен кейін де бұл әсерлер сақталды.
In a 1998 study done by Ball et al., they looked at differences in Type A and Type B personalities based on substance use. Their results showed that Type B personalities had more severe issues with substance use disorders than Type A personalities. Another discovery in their research was more Type B personalities had been diagnosed with a personality disorder than users who had Type A personalities. Type B personalities were rated higher than Type A personalities on symptoms of all DSM IV personality disorders, with the exception of schizoid personality disorder. The research conducted in the experiment was tested on 370 outpatients and inpatients who used alcohol, cocaine, and opiates. The personality types and distinctions were replicated. Additionally within the personality dimensions Type A and Type B exhibited different results. Type A personality portrayed higher levels of agreeableness, conscientiousness, cooperativeness, and self directedness. In contrast, Type B personality showed higher levels of neuroticism, novelty seeking, and harm avoidance. These dimensions can have high correlational levels with mental illness or substance use disorders. Furthermore, even after antisocial personality and psychiatric symptoms, these effects remained.