Кіріспе

Вирджиния және Теннесси темір жолы – АҚШ-тың оңтүстігіндегі тарихи 5 футтық рельс өлшемімен салынған темір жол, оның көп бөлігі қазіргі Норфолк Соутерн темір жолының құрамына кірген. Американдық Азамат соғысы кезінде Конфедерацияны жабдықтауда маңызды стратегиялық рөл атқарды.

Құрылғы және ерте тарихы

1850 жылдары салынған V&T темір жолы Вирджинияның оңтүстік-батысы арқылы, Вирджинияның Ұлы аңғарының бір бөлігімен қатар өтті. Темір жол Линчбургтен батысқа қарай, Биг Лик қаласының жанындағы Блю Ридж тауларындағы (қазіргі Роанок қаласы) өткел арқылы созылып, оңтүстік-батысқа бұрылып, Ұлы аңғар арқылы Бристольге дейін жалғасты, жалпы ұзындығы 204 миль (328 км) болды. Вирджиния үкіметі құрылысын қаржыландырудан бас тартқаннан кейін (мүмкін, бұл Джеймс өзені каналына зиян келтіруі мүмкін еді), Линчбург қаласы 1848 жылдың 24 наурызында темір жолды Линчбург және Теннесси темір жолы ретінде тіркеді. Бұрын Линчбург газ шамдары компаниясын құрған және оны салу үшін байлығын салым еткен Джон Р. МакДэниел, оның алғашқы президенті болды. Жол төсегінің құрылысы 1850 жылы басталды, ал 1852 жылдың 18 ақпанында темір жолдың алғашқы локомотиві ("Вирджиния") Линчбургтің Джеймс өзені алабынан шығып, жақын маңдағы төменгі тауларға көтерілген кезде сынақтан өтті. Ұзақ өтпей, тұрақты жүк тасымалы басталды. Темір жолдың Бристольге дейінгі толық ұзындығы 1856 жылдың 1 қазанында аяқталды. Вирджиния мен Теннесси темір жолы арқылы өтетін округтерде экономикалық өсімді жылдамдатып қана қоймады, сонымен қатар олардың саяси бағытын Ричмонд пен Тидвотер аймағына жақындатып, Аппалачи тау аймағындағы басқа Вирджиния округтерінен (немесе Огайо өзені алабында, құлдық аз болған және Азамат соғысы кезінде Батыс Вирджинияға айналған аймақтардан) ерекшелендірді. Бұрын Теннесси шекарасындағы шағын қала болған Бристоль байланыс және сауда орталығына айналды. 1850-1860 жылдар аралығында оңтүстік-батыс Вирджиния халқы көбейді, ал құлдықта өмір сүрушілердің үлесі 15% -қа артты. Осылайша, солтүстік-батыс Вирджиния 1861 жылғы Вирджинияның бөліну конвенциясына бөлінуге қарсылық танылған барлық кандидаттарды сайласа, Абингдон газеті бөлінуді қолдады, бірақ айналасындағы округтерден сайланған "біраз күте тұру керек" деген делегаттардың аз санына көңілі қалды. Азамат соғысы кезінде темір жол үшін геодезиялық жұмыстар жүргізген инженерлердің бірі және шендік сатыдан көтерілген Роберт Л. Оуэн МакДэниелден кейін президент болды. Темір жол Конфедерация армиясы үшін маңызды жабдық, азық-түлік және әскер тасымалдау жолы болды, әсіресе астана Ричмондтан Чаттануга, Теннессиге дейін. V&T сонымен қатар маңызды шикізаттарды тасымалдады: Кливленд, Теннесси маңындағы кендерден мыс, Бристоль маңындағы кендерден қорғасын, Вирджиния штатының Солтвилл қаласынан тұз және аймақтың үңгірлерінен тұздық. Одақтың әскерлері ақырында темір жолдың көп бөлігін басып алып, 1864 жылдың соңында жолдар мен вагондарды жойды, бірақ соғыстың басында атты әскер шабуылдары қызметті уақыт-уақытпен тоқтатты.

Махоун жылдары

Соғыстан кейін жол қайта салынды және бұрынғы Конфедерация генералы Уильям Махоунның бақылауына өтті, ол бұл кезде Саутсайд теміржолын және Норфолк пен Петербург теміржолын басқарып тұрған еді. Ол 1867 жылдың соңында V&T президенті болып тағайындалды. Махоун үш жолды біріктіріп, одан әрі батысқа қарай салуды жоспарлады және Вирджиния Бас Ассамблеясы арқылы қажетті заңдарды қабылдату үшін бірнеше жыл бойы тырысты. 1870 жылы ол Махоунның Атлантик, Миссисипи және Огайо теміржолының құрамына кірді. "A, M және O" әріптері "Барлығы менікі және Отелияныкі" деген мағынаны білдіргені айтылады. Махондар осы кезеңде Линчбургте тұрды, бірақ 1880 жылға дейін немесе одан бұрын Петербургке көшіп кетті. A, M & O бастапқыда табысты болды, бірақ көптеген оңтүстік теміржолдары сияқты 1873 жылғы қаржылық дағдарыстың құрбаны болды. Махоун бастапқыда ағылшын және шотланд облигация иелерін жұбатты, бірақ 1875 жылы қарым-қатынас нашарлады. Бірнеше жыл бойы басқарушылардың бақылауында болғаннан кейін, Махоунның теміржол салушы ретіндегі қызметі 1881 жылы солтүстік мүдделері A, M, & O сатып алып, оны Норфолк және Батыс деп атағанда аяқталды. Махоун сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін қара нәрестелер мен бұрынғы құлдарды оқытуға көмектесетін мұғалімдерді дайындау үшін мектеп ашуға жұмсады. Петербургке жақын орналасқан Вирджинияның үлгілік және колледж институты Вирджиния мемлекеттік колледжінің алға басушысы болды, ол кейін Вирджиния мемлекеттік университетіне дейін кеңейді.

ХХ ғасыр және қазіргі заман

Норфолк және Батыс темір жолы (N&W) көмір кендеріне қарай батысқа кеңейтілді, соңында ол әлдеқайда ірі жүйеге айналды. Жүз жыл өткен соң, N&W 1982 жылы тағы бір табысты тасымалдаушы – Оңтүстік темір жолымен бірігіп, Норфолк Саудрен корпорациясын (NS) құрды. Бүгінде бұрынғы Вирджиния және Теннесси темір жолының көп бөлігі Норфолк Саудрен (NS) үшін пайдаланылуда. Fortune 500 тізіміне кіретін, бас кеңсесі Норфолк қаласында орналасқан бұл компания XXI ғасырдың жаһандық көлік нарықтарында битум көмірін, интермодальды жүктерді/контейнерлерді, автомобиль бөліктерін және жиналған көлік құралдарын, сондай-ақ басқа да тауарларды тасымалдайды.