Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1538–1599 жж.) Реджинальд Скот (немесе Скотт) (шамамен 1538 – 9 қазан 1599) – ағылшын саяхатшысы және парламент мүшесі, 1584 жылы жарық көрген «Сойылатын шеберліктің ашылуы» кітабының авторы. Ол әйелдерге (құдай қызына) сенуге қарсы жазылған, сойылатын шеберліктің жоқ екенін көрсету мақсатында жазылған. Кітаптың бір бөлігі (көрінетіндей керемет) сиқырдың қалай жасалғанын ашады және бұл кітап көбінесе алғашқы сиқыр туралы оқулық деп есептеледі.
English politician and author (c.1538–1599)
Reginald Scot (or Scott) (c. no – c. 1538 – 9 October 1599) was an Englishman and Member of Parliament, the author of The Discoverie of Witchcraft, which was published in 1584. It was written against the belief in witches, to show that witchcraft did not exist. Part of its content exposes how (apparently miraculous) feats of magic were done, and the book is often deemed the first textbook on conjuring.
Өмір
Ол Ричард Скоттың ұлы, сэр Джон Скоттың (1533 жылы қайтыс болған) екінші ұлы, Кент графтығындағы Эшфорд қаласының жанындағы Смиттегі Скоттс Холлдың иесі болды. Оның анасы – Мэри, 1527 жылы Кент шерифі болған Джордж Уэттеноллдың қызы. Әкесі 1544 жылға дейін қайтыс болды, ал анасы парламент клеркі Фулк Онслоуға қайта тұрмысқа шықты; 1582 жылдың 8 қазанында қайтыс болды және ол Хэтфилд шіркеуіне жерленді. Реджинальд немесе Рейнольд (сол заманғы әдет бойынша атын осылай қол қойған) шамамен 1538 жылы дүниеге келді. Он жеті жасқа келгенде Скотт Оксфордтағы Харт Холлға түсті, бірақ дипломсыз оқуын тастап кетті. Оның жазбалары заң саласындағы білімі бар екенін көрсетеді, бірақ ол ешқандай сот үйіне қатысқандығы белгілі емес. 1568 жылы үйленгеннен кейін, ол өмірінің қалған бөлігін туған жерінде өткізген сияқты. Оның уақытының көп бөлігі Смит және Браборн аймағындағы туыстарынан мұраға алған мүлікті басқарумен немесе өзінің бірінші туысы, жомарт демеуші болған сэр Томас Скоттың іскерлік мәселелерін шешумен өтті, және ол жиі Скоттс Холл үйінде тұратын. 1586 және 1587 жылдары Шепуэй округі үшін субсидия жинаушы болып жұмыс істеді, сондай-ақ 1588 жылы округтік жиынға оқытылмаған жаяу әскерлердің капитаны ретінде қатысқан Реджинальд Скот болған болуы мүмкін. Ол 1588–1589 жылдардағы парламентке Нью-Ромни округінен депутат ретінде сайланды және ол, мүмкін, бейбіт сот судьясы болған. Өзінің "Discoverie" кітабының бетінде өзін "эсквайр" деп атайды, ал басқа жерлерде "армигер" деп аталған. Скот 1568 жылдың 11 қазанында Брэборнда, Олдингтон приходындағы Коббс Плейсте Джейн Коббқа үйленді. Олардан Елизавета есімді қызы дүниеге келді, ол Сассекстегі Таблехурттен Саквилл Тернорға тұрмысқа шықты. Кейіннен Скот екінші әйеліне, бұрынғы күйеуінен Мэри есімді қызы бар Алис Коллиар жесір әйелге үйленді. Скот 15 қыркүйек 1599 жылы өзінің өсиетнамасын (қолымен жазған) жасады. Ол одан кейін 9 қазанда Смитте қайтыс болды және, мүмкін, Брэборндағы Әулие Мария Бақытты Таңсық шіркеуіне алғашқы әйелі Джейнмен бірге жерленді. Ол Брэборн, Олдингтон және Ромни Марш айманындағы шағын мүліктерін жесіріне қалдырды. Оның өсиетнамасының соңғы сөздері: "Менің кедей әйелім маған көп қиындықтар тудырды, ал мен одан аз көмек алдым, егер мен онымен үйленбесем, мен бір тиынға да тұрмас едім".
He was son of Richard Scot, second son of Sir John Scott (died 1533) of Scots Hall in Smeeth, near Ashford in Kent. His mother was Mary, daughter of George Whetenall, sheriff of Kent in 1527. His father died before 1544, and his mother remarried Fulk Onslow, clerk of the parliament; dying on 8 October 1582, she was buried in the church of Hatfield, Hertfordshire. Reginald or Reynold (as he signed his name in accordance with contemporary practice) was born about 1538. When about seventeen, Scot entered Hart Hall, Oxford, but left the university without a degree. His writings show some knowledge of law, but he is not known to have joined any inn of court. Marrying in 1568, he seems to have spent the rest of his life in his native county. His time was mainly passed as an active country gentleman, managing property which he inherited from his kinsfolk about Smeeth and Brabourne, or directing the business affairs of his first cousin, Sir Thomas Scot, who proved a generous patron, and in whose house of Scots Hall he often stayed. He was collector of subsidies for the lathe (county subdivision) of Shepway in 1586 and 1587, and he was perhaps the Reginald Scot who acted in 1588 as a captain of untrained foot soldiers at the county muster. He was returned to the parliament of 1588–89 as member for New Romney, and he was probably a justice of the peace. He describes himself as "esquire" in the title page of his Discoverie, and is elsewhere designated "armiger". Scot married at Brabourne, on 11 October 1568, Jane Cobbe of Cobbes Place, in the parish of Aldington. By her he had a daughter Elizabeth, who married Sackville Turnor of Tablehurt, Sussex. Subsequently, Scot married a second wife, a widow named Alice Collyar, who had a daughter called Mary by her former husband. Scot made his own will (drawing it with his own hand) on 15 September 1599. He died at Smeeth on 9 October following, and was probably buried in the church of St. Mary the Virgin, Brabourne, with his first wife Jane. His small properties about Brabourne, Aldington, and Romney Marsh he left to his widow. The last words of his will run: "Great is the trouble my poor wife hath had with me, and small is the comfort she hath received at my hands, whom if I had not matched withal I had not died worth one groat."
Дін және дінге сену
Discoverie-де Шотландтық реформацияланған протестантизммен келіседі, Джон Кальвиннің оннан астам сөзін келтіреді. Кальвиннің өзі бұрынғы ағылшын реформаторы Джон Уиклифтің ырым-сенімдерге деген күмәнін қайталады. Шотландтық жиі «Провиденциалдық көзқарас» деп аталатын пікірді білдіреді, ол: «Бұл әйел де, шайтан да емес, даңқты Құдай нұрды тудырады. Құдай дауылды жел мен құйынды жасайды». Бұл доктрина сондай-ақ 10 ғасырлық Canon Episcopi-мен үйлеседі және Шотландтық одан цитата келтіреді. 16 ғасырдың соңғы жартысында Еуропаның әртүрлі мінбарларынан – кальвинистер, лютерандар және рим католиктері – скептикалық Episcopi/Провиденциалдық дәстүрін қолдаушылар мен сиқыршылар шайтанмен келісім немесе одақ арқылы нақты табиғаттан тыс күштерге ие бола алады деп сенетіндер арасында белсенді теологиялық пікірталас жалғасты. Шотландтық сиқыршылардың күшіне сену және оларға деген қатты фобияны неміс инквизиторы Генрих Крамердің «Malleus Maleficarum» кітабымен байланыстырды, және осы кітапқа ең көп сын айтады, сондай-ақ осы сиқыршылық көзқарасын бөлісетін басқаларын да топтастырады: «олардан [Жан] Боден және басқа барлық жазушылар өздерінің жарықтарын алады». 20 ғасырдың соңындағы бір тарихшы Шотландтықтың «Сүйіспеншілік отбасының» ықпалында болғанын және мүмкін оның мүшесі болғанын айтады. Бұл теорияға қызықты дәлел – Шотландтықтың Discoverie кітабының алғы беттеріндегі ұзақ библиографиясында Абрахам Флемингтің аты кері жазылуы (Gnimelf Maharba).
In the Discoverie, Scot aligns himself with Reformed Protestantism, quoting John Calvin more than a dozen times. Calvin in turn was echoing the skepticism toward superstitions of early English reformer John Wycliffe. Scot expresses what is often called the Providential view in stating that "it is neither a witch, nor devil, but glorious God that maketh the thunder God maketh the blustering tempests and whirlwinds " This doctrine was also aligned with the tenth century Canon Episcopi and Scot quotes from it. In the last half of the sixteenth century, an active theological debate continued from various pulpits throughout Europe – Calvinist, Lutheran, and Roman Catholic – between those who supported the skeptical Episcopi/Providential tradition and those who believed that witches could obtain real supernatural powers through an agreement or pact with the devil. The latter belief in the power of witches, and an intense phobia toward them, was associated by Scot with the book Malleus Maleficarum by the German inquisitor Heinrich Kramer, and upon this book Scot focuses the most criticism, and lumps others aligned with the same view of witchcraft: " from whom [Jean] Bodin and all the other writers do receive their light "
A late twentieth century historian argues that Scot was likely influenced by, and perhaps a member of, the Family of Love. An intriguing clue to this theory is the name Abraham Fleming written backwards (Gnimelf Maharba) in Scot's lengthy bibliography in the front pages of the Discoverie.
Хмель өсіру туралы
1574 жылы ол өзінің "Хоп бағының толық жоспары" және оны құру мен күтіп ұстауға қажетті нұсқауларын, сондай-ақ барлық бұрыстықтарды түзетуге арналған ескертулер мен ережелерді жариялады. Кент қаласындағы Бетхерсденнің сержанты Уильям Лавлейске арналған бұл еңбек Англиядағы хмель шаруашылығы туралы алғашқы практикалық оқулық болып табылады; процестер ағаш кескіндерімен бейнеленген. Баспагердің мәлімдемесіне сәйкес, Шот жұмыс басылып жатқанда Лондоннан тыс болған. 1576 жылы екінші, ал 1578 жылы үшінші басылымы жарық көрді.
In 1574 he published his Perfect Platform of a Hop garden, and necessary instructions for the making and maintenance thereof, with Notes and Rules for Reformation of all Abuses. The work, which is dedicated to Serjeant William Lovelace of Bethersden in Kent, is the first practical treatise on hop culture in England; the processes are illustrated by woodcuts. Scot, according to a statement of the printer, was out of London while the work was going through the press. A second edition appeared in 1576, and a third in 1578.
Сиқырлы және сиқырлы
Оның сиқыршылыққа қатысты еңбегі "Сиқыршылықты ашу" болды, онда сиқыршылар мен сиқыршылықпен айналысушылардың әрекеттері егжей-тегжейлі ашылды, он алты кітапта. 1584 жылы оған "Рухтар мен шайтандардың табиғаты мен мәні" туралы трактат қосылды. Скот латын тіліндегі 212 автордың және ағылшын тілінде жазған жиырма үш автордың еңбектерін зерттеді. Ол елді мекендердегі соттардағы, тылсымшыларды үнемі қудалайтын, және тылсымшылыққа сенімнің гүлденген ауылдық өмірдегі ырым-сенімдерді зерттеді. Ол сиқыршылық пен сиқырға сенудің ақыл мен дін тарапынан теріске шығарылатынын, ал спиритизмнің көріністерінің байқаушылардың психикалық күйбөлуінен туындаған қасақана алдамшылық немесе иллюзиялар екенін дәлелдеуге тырысты. Кітапта сондай-ақ, сиқырлы және қолмен жасалатын әдістерді толық сипаттайтын бірнеше тарау бар.
His work on witchcraft was The Discoverie of Witchcraft, wherein the Lewde dealing of Witches and Witchmongers is notablie detected, in sixteen books whereunto is added a Treatise upon the Nature and Substance of Spirits and Devils, 1584. Scot enumerates 212 authors whose works in Latin he had consulted, and twenty three authors who wrote in English. He studied the superstitions respecting witchcraft in courts of law in country districts, where the prosecution of witches was constant, and in village life, where the belief in witchcraft flourished. He set himself to prove that the belief in witchcraft and magic was rejected alike by reason and religion, and that spiritualistic manifestations were either wilful impostures or illusions due to mental disturbance in the observers. The book also includes several chapters describing conjuring and sleight of hand tricks in detail.