Кіріспе

Ренир немесе Райнер (; шамамен 1084 – 1135 жылдың мамыры), Монферрат графы Вильгельм IV-нің ұлы, шамамен 1100 жылдан өліміне дейін Солтүстік-батыс Италиядағы Монферрат мемлекетін билеген алтыншы билеуші және Монферрат маркграфы деп заманауи құжаттарда алғаш рет көрсетілген.

Өмір

Рениер өз заманындағы қуатты феодал болды және замандас құжаттарда кеңінен кездеседі. Ол Монферраттың Алерамиктерінің алғаш рет қараңғылықтан шығып, итальян саясатында белгілі бір ықпал көрсетуін бастады. Дегенмен, оның билеу мерзімінің басталуы нақты белгісіз, өйткені ол алғаш рет 1111 жылғы 23 наурыздағы құжатта Рейнериус де Монтеферрато маркио ретінде тіркелген. Ол осы атақпен бірнеше жылдан кейін, 1126 және 1133 жылдары, әулетінің басқа мүшелерімен бірге Трино қаласының жанындағы Санта-Мария-ди-Луседио цистерциандық монастырына негіз салды. Шамамен 1111 жылы тарих беттерінде пайда болған кезде Рениер император Генрих V-тің қолдаушысы болды. Сол жылы ол Турин қаласының азаматтарына императорлық жеңілдік алды: қаладан өтетін Виа Францигена жолына қатысты диплом. Сондай-ақ сол жылы, туысы Оксимианоның Оберто I-імен бірге, Касаледегі Сент-Эвазий шіркеуіне Сан-Мартино ди Зенцано шіркеуін (Оксимиано қамалындағы) сыйлады. Бұл оқиғаның Оксимианода болғаны, бұл жердің бұрын патшалардың резиденциясы болған маңыздылығын көрсетеді. 1113 жылы Рениер Ланьяноның өзінің үлесін Фруттуария аббаттығына қарасты Сан-Секондо-ди-Терра-Росса монастырына сыйлады. 1116 жылғы 23 мамырда Рениер императормен бірге болды, ол өз туған інісі Конрад пен Гвидо Канеге Сель, Фрассинелло, Фубин және Куккаро қалаларын сыйлады.